Marcel Verhoef is oud-militair, veteraan en gemeenteraadslid voor Leefbaar Rotterdam. Hij diende van 1981 t/m 2020 bij de Koninklijke marine. In 1981 was zijn eerste plaatsing als matroos der derde klasse op de Van Ghentkazerne aan het Toepad, op 1 oktober 2020 verliet hij de Koninklijke marine als luitenant ter zee der eerste klasse, na een bijna 39 jaar lange carrière als militair. Als Leefbaar-raadslid zet hij zich nu in voor Rotterdam. In zijn column schrijft hij over de waardevolle band tussen het Korps Mariniers en Rotterdam.
Als raadslid, oud-marineman en Rotterdammer voel ik een diepe verbondenheid met het Korps Mariniers en haar historische thuisbasis in Rotterdam. Zo zag ik een aantal weken terug nog mijn fractielid Vanessa Bruin aan een groep jonge mariniers, die voor ons stadhuis aan het rusten waren, uit waardering koeken uitdelen. Enthousiast kwam ze vertellen dat het allemaal keurige jongens waren die haar met U en met mevrouw aanspraken. Dat deed mij denken aan mijn tijd bij de Marine en aan “onze” Van Ghentkazerne.
De Van Ghentkazerne aan het Toepad is niet zomaar een locatie; het gaat om een instituut dat van onschatbare waarde is voor zowel onze lokale als onze nationale veiligheid, militaire traditie en het opleiden van nieuwe generaties mariniers. Daarnaast hoort de grootste havenstad van Europa ook een marinekazerne te hebben, in dit geval een marinierskazerne.
Ik weet waar ik over spreek, want als zestienjarige Rotterdamse jongen zette ik mijn eerste stappen in de marine. Mijn eerste echte plaatsing was zelfs op de Van Ghentkazerne. Daar groeide ik op, leerde ik discipline, kameraadschap en doorzettingsvermogen. Ik heb veel gezien, veel meegemaakt en ben zelfs ingezet in oorlogsgebied. Die ervaringen hebben mij gevormd en doen beseffen hoe cruciaal een sterke marine is voor Nederland. Ooit waren wij een grote maritieme macht, en hoewel de wereld is veranderd, blijft onze marine een essentiële pijler van onze nationale verdediging.
De Rotterdamse Van Ghentkazerne van het Korps Mariniers behoort tot de absolute wereldtop. Hier worden de beste mariniers opgeleid: mannen en sinds kort ook enkele vrouwen, die met toewijding, moed en vakmanschap onze belangen verdedigen, zowel in binnen- als buitenland. Een dergelijke elite-eenheid verdient een sterke thuisbasis, en die is historisch en strategisch diep geworteld in Rotterdam.
Rotterdam en het Korps Mariniers zijn met elkaar verbonden. De havenstad, met haar no-nonsense mentaliteit en strategische ligging, is de ideale omgeving voor een elite-eenheid die altijd paraat staat. Rotterdam waar de marinierskazerne voor het bombardement nog op het Oostplein was te vinden, een onlosmakelijk deel van de stad Rotterdam, waar het standbeeld ‘De Marinier’ op het Oostplein nog aan herinnerd. Herinnerd aan de mannen van staal, de zwarte duivels die de overmachtige Duitse invallers tot wanhoop dreven. Een sterke marine begint bij een sterke basis, en die moet in Rotterdam blijven. Jaarlijks worden Rotterdammers daar aan herinnert door de kranslegging op het Oostplein, de door de stad marcherende mariniers in opleiding en door de oefeningen die regelmatig plaatsvinden.
Hierin speelt het Mariniersmuseum in Rotterdam ook een cruciale rol. Zij speelt die rol met het doorgeven van de rijke geschiedenis van dit korps aan onze jeugd. Dit museum brengt de verhalen van de mariniers tot leven en laat jonge generaties zien wat het betekent om dienstbaar te zijn aan ons land. Het is een plek waar trots, eer en geschiedenis samenkomen en waar de toekomst van onze krijgsmacht wordt geïnspireerd.
Het Mariniersmuseum biedt ook interactieve en leerzame rondleidingen voor primair- en voortgezet onderwijs. Ook worden er lesprogramma’s en workshops gehouden. In ‘Helden aan de Maas’ gaan leerlingen aan de slag met de thema’s heldhaftigheid, creativiteit en identiteit; In de workshop ‘Dilemma’s: en nu?’ ontmoeten leerlingen een veteraan. De veteraan vertelt zijn persoonlijke verhaal en daagt de leerlingen uit om samen na te denken over verschillende dilemma’s. Het geeft ze inzicht in het maken van moeilijke keuzes en de consequenties die deze beslissingen kunnen hebben; verder vertelt het mariniersmuseum het verhaal van het Korps Mariniers aan de hand van objecten en meerdere tentoonstellingen.
Er gaan helaas geluiden rond dat men het Mariniersmuseum wil verplaatsen en onderbrengen in het Nationaal Militair Museum op Soesterberg. Het Mariniersmuseum is nu nog gevestigd op een historisch stukje Rotterdam aan de Wijnhaven, onder de rook van het voormalige bruggenhoofd van de Maasbruggen waar het korps haar furore maakte tijdens de verdediging van onze stad in mei 1940. Het museum is weliswaar wel op zoek naar een nieuwe locatie, maar het zou doodzonde zijn als het zou verdwijnen uit Rotterdam. De historische band tussen het Korps en onze stad verdient ook een blijvend historisch plekje in onze stad!
In april hebben de raadsleden Diederik van Dommelen (VVD), Co Engberts (PVDA) en ikzelf dan ook hierover een debat aangevraagd. Wij riepen hierin de wethouder op om er alles aan te doen om het Mariniersmuseum voor en in Rotterdam te behouden. Wat mij betreft gaat dat verder dan alleen een lobby, maar is het actief zoeken naar een geschikte alternatieve locatie daar zondermeer een duidelijk onderdeel van. Zonder inzet van de stad Rotterdam en de toenmalige burgemeester Aboutaleb zou de Van Ghentkazerne ook ter ziele zijn gegaan toen Defensie zwaar werd getroffen door bezuinigingen. De lat ligt wat mij betreft dus hoog voor het stadsbestuur!
Laten we daarom niet alleen zuinig zijn op wat we hebben, maar het ook hier behouden en eren. Het Korps Mariniers is niet alleen een militaire eenheid, maar ook een symbool van kracht, toewijding en trots en het Mariniersmuseum is daar onlosmakelijk aan verbonden. Laten we samen zorgen dat de band tussen het Korps en de stad Rotterdam behouden blijft!