Gastcolumn

Elke week kunt u op deze plek een nieuwe gastcolumn lezen. De columns zijn van de hand van verschillende bekende Nederlanders die op op prikkelende wijze hun mening met u delen. Leefbaar Rotterdam hoopt hiermee het politieke debat aan te moedigen.

De verschillende gastcolumnisten zijn: Maurice de Hond, Bram Peper, Ronald Sørensen, Robbert Baruch, Maarten van Rossem, Mr. A.M. Zwaneveld (Ombudsman Rotterdam), Dick Pels en André Krouwel.

Gastcolumns

mei 17, 2012
Verlost!
door Maarten van Rossem

mei 09, 2012
Het telefoonnummer van de Voedselbank?
door Anne Mieke Zwaneveld

april 26, 2012
Sociaal gezicht ontmaskerd
door Drs. I.C.J. Lamers-Versteeg

april 20, 2012
Het verdriet van Noorwegen
door Bram Peper

april 12, 2012
Verantwoordelijkheid
door Victor Reijkersz

april 06, 2012
De Klaagkabouters
door Paul Verspeek

maart 29, 2012
Het roer is om!
door Hugo de Jonge

maart 24, 2012
Turkije & het schoothondje
door Mohammed Benzakour

maart 12, 2012
Fortuyn tegen Melkert: Tweede Ronde
door Hans van Willigenburg

maart 03, 2012
Populisme, waarom het zo goed is!
door Ronald Sørensen

februari 26, 2012
Markerink ontbreekt
door Robbert Baruch

februari 22, 2012
Crisis in de sociaal-democratie
door Bram Peper

februari 16, 2012
Gaat Obama de verkiezingen winnen?
door Maarten van Rossem

februari 09, 2012
Bij leefbare wijken horen bibliotheken
door Arjan Vliegenthart

februari 05, 2012
Kazachstan aan de Rijn
door Maurice de Hond

januari 29, 2012
De droombaan van Pastors
door Mohammed Benzakour

januari 25, 2012
Aangifte?
door Ronald Sørensen

januari 19, 2012
Paradox voor ‘t Volk
door Paul Verspeek

januari 12, 2012
Ouder worden aan de Maas
door Anne Mieke Zwaneveld

december 22, 2011
Een dag uit het leven van de rijksambtenaar
door een anonieme rijksambtenaar

december 08, 2011
Hoe leefbaar is Leefbaar Rotterdam?
door Mohammed Benzakour

november 30, 2011
Perspolitie
door Ronald Sørensen

november 23, 2011
Broeders, hoort hoe gelijkheid spreekt
door Robbert Baruch

november 13, 2011
De Islamisering van Rotterdam
door Paul Verspeek

november 03, 2011
Hoe hypocriet kan de PvdA worden?
door Victor Reijkersz

oktober 28, 2011
Linkse Kommer & Rechtse Sprookjes
door Mohammed Benzakour

oktober 23, 2011
Bestuurlijk tranendal
door Bram Peper

oktober 16, 2011
Wie is er bang voor de vrijheid van meningsuiting?
door Dick Pels

oktober 13, 2011
De Pacificatie van Rotterdam
door André Krouwel

september 29, 2011
Massa-immigratie van kansarmen bestaat al lang niet meer
door Maarten van Rossem

september 15, 2011
Help België uit haar lijden
door Ronald Sørensen

september 08, 2011
Ombudsman, vriend of vijand?
door Anne Mieke Zwaneveld

september 01, 2011
Het verschil tussen bewoners en burgers
door Robbert Baruch

augustus 25, 2011
Naar een Europese Lente?
door Maurice de Hond

donderdag, oktober 13, 2011

GASTCOLUMN

De gastcolumnisten schrijven volledig op eigen titel en niet op die van Leefbaar Rotterdam.


De Pacificatie van Rotterdam

door André Krouwel

Rotterdam is een gespleten stad. Het was de beweging van Pim Fortuyn die deze diepe kloof in de stad politiek zichtbaar maakte.

De gemeenteraadsverkiezingen van 2002 in Rotterdam zullen als historisch de boeken in gaan. Maar liefst 35 procent van alle Rotterdamse kiezers stemde op de nieuwe partij waar Pim Fortuyn kort daarvoor lijsttrekker van was geworden. Met die enorme verkiezingswinst werd de hegemonie van de PvdA in Rotterdam doorbroken. De sociaaldemocraten, die in de jaren ’70 zelfs even een absolute meerderheid hadden in de raad, werden bij de onderhandelingen voor een nieuw bestuur buitenspel gezet. Voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog kreeg de havenstad een rechts bestuur van Leefbaar Rotterdam, CDA en VVD.
André Krouwel is geboren in 1964 en studeerde Politicologie en Bestuurskunde aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Krouwel schreef een proefschrift over de transformatie van politieke partijen in gevestigde democratieën waarop hij in 1999 cum laude promoveerde. Zijn onderzoek richt zich op de opinies en het waardenpatroon van kiezers, met name de negatieve gevoelens ten aanzien van het democratische proces. In 2006 ontwikkelde Krouwel het Kieskompas, een website waarmee kiezers kunnen bepalen met welke partij de eigen voorkeuren het meest overeenkomen. Ook is Krouwel commentator op radio en TV en trekt hij tijdens verkiezingen als ‘Stem-Therapeut’ door het land om ‘zwevende kiezers’ te ‘genezen’ van hun vreselijke aandoening. Kijk voor meer informatie op de website van Kieskompas.

Maar in de verkiezingen kreeg niet alleen links ervan langs. De grootste klappen kreeg de Rotterdamse VVD, die meer dan de helft van haar stemmen verloor. De liberalen vielen terug van negen naar vier zetels. De Fortuynrevolutie was dus niet een opstand van het linkse electoraat. De winst van Fortuyn kwam vooral van overgelopen rechtse kiezers en kiezers die daarvoor niet stemden. Dat patroon zou zich ook herhalen bij de Tweede Kamerverkiezingen. Rechtse kiezers en kiezers die eerder al waren afgehaakt verzamelden zich rond de Fortuynbeweging. Door velen werd deze ontwikkeling weggezet als een herleving van extreemrechts, maar die reactie doet geen recht aan de diepgevoelde zorg over de problemen in Rotterdam.

Fortuyns succes is vooral te danken aan het feit dat hij zeer direct en hard inzette op de problematiek die de arbeidsmigratiegolf uit de jaren 60 had voortgebracht. Hoewel daarover ook binnen de PvdA een fel debat werd gevoerd – denk aan het beroemde artikel van PvdA ideoloog Paul Scheffer over het ‘Multiculturele Drama’ –is het algemene beeld dat linkse partijen weinig oog hadden voor de negatieve gevolgen van de arbeidsimmigratie en vervolgmigratie. Overigens is het belangrijk op te merken dat deze immigratiestroom vooral plaatsvond onder rechtse regeringen. Gastarbeiders uit het Rif-gebergte in Marokko en uit Anatolie in Turkije werden hierheen gehaald als ‘gastarbeider’. Het was niet de bedoeling dat zij Nederlands staatsburger zouden worden. Zij zouden na verloop van tijd weer terug gaan naar hun vaderland. Maar er was toch enige verontrusting dat al deze jonge mannen vriendschappelijke relaties zouden aanknopen met Hollandse meisjes, dus werd een beleid van gezinshereniging uit de grond gestampt. Dat leidde tot gezinsvorming in Nederland en dus moesten de kinderen van gastarbeiders naar school. Natuurlijk moesten zij dan wel les krijgen in Eigen Taal en Cultuur, want ze gingen immers ooit terug naar het land van oorsprong. Fortuyn benadrukte het falen van dit hypocriete beleid en hekelde de ontkenning dat het hier wel degelijk immigranten betrof en geen ‘gastarbeiders’. De slechte sociale en economische integratie waren deels door het tweeslachtige beleid van de overheid veroorzaakt. Nu was het zaak sterk in te zetten op een integratiebeleid.

De PvdA in Rotterdam is er lang van uit gegaan dat Leefbaar wel langzaam weg zou kwijnen. Maar dat bleek toch anders te lopen. Ook bij de verkiezingen van 2006 en van 2010 bleef Leefbaar Rotterdam een belangrijke politieke factor. In 2010 werden evenveel zetels behaald als de PvdA. Tijdens de verkiezingen waren ernstige onregelmatigheden geconstateerd. Het is verstandig dat we in Rotterdam bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen internationale waarnemers uitnodigen, want er was duidelijke wanorde in sommige stemlokalen. Na de zeer omstreden en nipte overwinning van de PvdA leek het logisch dat ook zou worden gekeken naar een coalitie van PvdA en Leefbaar. Ondanks de slechte verstandhouding tussen de partijen, is er grote inhoudelijke overlap op veel terreinen. Sterker, een onderzoek van de partijprogramma’s toonde aan dat een PvdA-Leefbaar coalitie meer inhoudelijke overeenkomst vertoonde dan een coalitie waar de VVD aan deelnam.

En Leefbaar Rotterdam toonde vanaf het begin ook bereidheid om met onderhandelingen te beginnen voor een PvdA-Leefbaar coalitie. Echter, PvdA lijstaanvoerder Dominic Schrijer sloot de Leefbaren bij voorbaat uit. De PvdA had keihard campagne gevoerd – ook onder allochtone kiezers – om Leefbaar te verslaan. Samenwerken na een dergelijke campagne was een spagaat waaraan de PvdA zich niet waagde. Felix Rottenberg noemde Schrijer een ‘lafbek en een schijterd’, want dit was natuurlijk de unieke gelegenheid om de ‘pacificatie van Rotterdam’ tot stand te brengen. Natuurlijk zouden beide partijen heel wat uit te leggen hebben naar hun eigen achterban als ze in het bootje zouden stappen met de gedoodverfde politieke tegenstander. Maar dat was juist de kracht van die optie: beide partijen zouden naar hun eigen achterban verzoenend kunnen werken. Vanwege druk vanuit de – deels allochtone – achterban en actieve partijleden wilde de PvdA niet eens aan tafel zitten met Leefbaar Rotterdam. Burgemeester Aboutaleb haalde Pieter Winsemius in huis om toch deze coalitie te ‘verkennen’, maar hij stuitte op een hardnekkige weigering van de PvdA. Het is een gemiste kans, die zich wellicht niet snel meer voordoet. De PvdA kan wel dromen van het ineenstorten van Leefbaar, maar daarmee zijn de problemen die deze partij op de agenda zet nog niet verdwenen. Net als in het conflict tussen Palestijnen en Israëli’s was het alleen mogelijk tot een duurzame vrede te komen als sterke leiders hun eigen achterban overtuigen. Net zoals Arafat niet een finaal akkoord over een Palestijnse staat durfde te sluiten, zo durft de PvdA niet echt haar hand uit te steken voor de sociale vrede in Rotterdam. En dat zal de partij in de toekomst zeer berouwen…

André Krouwel
Zoon van een Rotterdamse havenarbeider




Door Victor Reijkersz op 2011 10 13

Als de deelgemeentes echt afgeschaft worden door het kabinet dan volgt de complete chaos in de lokale PvdA Rotterdam. Geen enkele organisatie, zeker niet zo-een als de PvdA kan het verlies van banen van 80% van het kader overleven volgens mij.

Dit in combinatie met de onwil bij de achterban om bezuinigingen door te voeren dunkt mij dat de PvdA in Rotterdam of ten onder gaat of een grote transformatie gaat doormaken.

Ik hoop het eerste.

De column is wat mij betreft wat passe. Waar eerst wel-of-niet met Leefbaar een issue was voor de achterban, is nu zelfs wel-of-niet met CDA/VVD/bezuinigingsbeleid een issue voor de achterban/kader.

Groetjes,
Vic


Door willem1940 op 2011 10 13

Nee, ik geloof niet dat LR overwegend uit weggelopen VVD-ers bestaat.

Zijn deze site en haar cijfers betrouwbaar?

http://www.stembusuitslag.com/rotterdam.html


Door willem1940 op 2011 10 13

Nog iets anders: zomin in kieskompas als in overige stemwijzer-achtigen kwam ik ooit zelfs maar in de buurt van de (typering van) partijen waarop ik uitdrukkelijk stem.

Sterker: het lukte mij niet eens om uit te vinden wat ik dan wel moest aankiezen (tegen-manipuleren) om tot het door mij verwachte/nagestreefde resultaat te komen. Het zeer door mij verfoeide CDA wordt mij zowaar steeds als beste overeenkomst aangeprezen terwijl ik met geen godsdienst/religie ook maar iets te maken wil hebben en zulken als benaming/verwijzing uit wetten verwijderd zou willen zien; KvK-inschrijving vind ik mooi zat voor alle hobbyclubs.


Door Eve* op 2011 10 13

"De grootste klappen kreeg de Rotterdamse VVD, die meer dan de helft van haar stemmen verloor. De liberalen vielen terug van negen naar vier zetels. De Fortuynrevolutie was dus niet een opstand van het linkse electoraat. De winst van Fortuyn kwam vooral van overgelopen rechtse kiezers en kiezers die daarvoor niet stemden.”

Voor zover ik mij kan herinneren was juist de PvdA de grootste verliezer. Laat mijn geheugen mij in de steek of die van Krouwel?

Overigens een zeer oude ‘analyse’, die geen toegevoegde waarde heeft.


Door Kritisch Nieuwsvolger* op 2011 10 13

Een wat aparte en verouderde analyse. In dit verhaal ontbreekt één wezenlijk punt wat de opkomst van Pim Fortuyn betreft, te weten de gave van de man om moeilijke en politiek gevoelige items in makkelijk te begrijpen “one-liners” terug te brengen naar de mensen die de binding met (regionale) politiek voorheen verloren waren. “De trap veegt men van bovenaf schoon” en “men moet de kraan dicht doen alvorens te beginnen met dweilen” zijn uitspraken die helder en duidelijk identificeren wat een oplossing voor het probleem was.

De houding van de PvdA is en blijft onbegrijpelijk, wanneer je van de simpele stelling uit zou gaan dat de politiek het volk verdedigt. Immers, een coalitie “PvdA-Leefbaar” zou grote raakvlakken hebben. Partijpolitieke standpunten, eerlijk is eerlijk, voor het eerst aangeslagen door Leefbaar Rotterdam met de belofte om in 2002 absoluut niet in fractie te gaan met de PvdA, staan deze opvattingen in de weg. Overigens is de PvdA een slecht verliezer gebleken. Door de opstellingen van de Rotterdamse kopstukken (Van Heemst, Schreijer) en daarmee de demonisering en polarisatie te verkiezen had men kunstgrepen nodig om de meerderheid te behalen. Het mobiliseren van de allochtone kiezer (met de coupe op Zuid tot gevolg) en de onregelmatigheden bij de laatste verkiezingen zijn hier trieste voorbeelden van.

Hoe spijtig ook, Fortuyn komt nooit meer terug. Het zou mooi zijn als de tweespalt tussen PvdA en Leefbaar zou verdwijnen en de politiek (met name door PvdA) op haar merites zou worden bedreven.

Overigens valt me op dat de PvdA recentelijk op meerdere plekken het geluid laat horen dat massa-immigratie de “schuld” van rechts zou zijn (meen me een column in de Volkskrant met dezelfde strekking te herinneren). Op die analyse valt het een en ander af te dingen, maar los daarvan is het feit dat de decennialange overheersing van links niet heeft geleid tot een oplossing voor het probleem.

De kwalificatie de PvdA zichzelf door deze herschrijving van de geschiedenis is nog veel kwalijker dan de aanvankelijke die men had.
Aanvankelijk was de gedachte: “Links haalde de gastarbeiders hierheen en ze wisten toen ook niet wat de gevolgen zouden zijn” (en met een beetje goede wil: “anders hadden ze het wel anders gedaan") naar: “toen links gedurende decennialange overheersing het door rechts geschapen probleem van multicul zag exploderen was zij onmondig en onwillig om hiertegen maatregelen te nemen, met uitwassen als de coupe op Zuid en de huidige polarisatie als gevolg. Een nalatigheid die nog kwalijker wordt nu zij (op lokaal niveau, Rotterdam) haar fouten meent te moeten erkennen door na te schoppen naar rechts.

Met vriendelijke groet,

Kritisch Nieuwsvolger

P.S. persoonlijk vind ik het jammer dat in de bijdrage van heer Krouwel geen woord gerept is aan Ronald Sörensen, zonder wie de partij en daarmee de verwantschap met en historische omslag door Pim Fortuyn in Rotterdam nimmer had kunnen bestaan.


Door Jan Jaap Vogel op 2011 10 13

@Nieuwsvolger,

Laten we de kabinetten sinds 1948 even onder de loupe nemen. Kabinetten met de VVD zijn rechts, met de PvdA links. Even tellen en de conclusie is dat we jarenlang zijn overheerst door rechts en niet door links.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Nederlandse_kabinetten_sinds_de_Tweede_Wereldoorlog


Door willem1940 op 2011 10 14

Duidelijk; de enige clubs die Nederland niet willen verpatsen waren/zijn SP (nationaalcommunisten) en Fortuynnederlanders.


Door Pantera op 2011 10 14

@jjv
nog los of je de vvd een rechtse partij kan noemen, de partij kent tenslotte een brede linker vleugel zijn het nooit de d66’s, vvd’s en cu geweest die als juniorpartner de lijn bepaalden dat zijn altijd het cda en pvda geweest.

wat betreft de onwil van de pvda om met lr te regeren kan ik me wel voorstellen men had tegen de achterban geroepen dat lr de duivel was, er dan mee in een coalitie gaan had vragen opgeleverd, waaronder als lr niet zo erg is dan moeten we er misschien maar eens op stemmen.

Samenwerken had lr in de pvda achterban legitiem gemaakt als alternatief


Door Ronald Sorensen op 2011 10 14

Helaas kan ik slechts kort reageren op het stuk van André. Ik moet aan het werk, maar voor het eerst wordt nu ook door een expert openlijk uitgesproken wat iedereen in onze stad al weet: “Tijdens de verkiezingen waren ernstige onregelmatigheden geconstateerd. Het is verstandig dat we in Rotterdam bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen internationale waarnemers uitnodigen, want er was duidelijke wanorde in sommige stemlokalen”

Alsof ik mezelf weer hoor bij mijn nieuwjaarspeech als Nestor.
De uitsluiting van LR is natuurlijk ook door Peper fel bestreden en ook hij verwees naar de gijzeling van het peveda establisment (ons soort mensen) door een geringe groep allochtonen, die zich woordvoerder van alle allochtonen gemaakt hebben onder het mom: “je bent tegen de leerstellingen van een Middeleeuwse, antisemitische, moordzuchtige echtgenoot van een negenjarige, die zegt vrede te willen maar 100% anders handelt en je bent dus tegen allochtonen, familie- en vriendschapsbanden en werkervaring ten spijt.
De gijzeling is ook veroorzaakt door de hetze gevoerd onder bezielende leiding van Van Heemst en Verdel die - Ton Harreman heeft het eerlijk opgebiecht - zelfs in de Moskee vertelde dat LR alle allochtonen het land uit zou gooien en de islam zouden verbieden. Na deze kloofveroorzakende hetze van ongeveer 8 jaar is samenwerken ook erg moeilijk. Zo moeilijk dat zelfs toen Marco en ik lieten weten ons uit de politiek terug te trekken in het belang van de stad, dit volkomen genegeerd werd.
De catastrofale gevolgen zijn bekend. Onder bezielend leiderschap van de peveda op naar de toekomst: Artikel 12 gemeente Rotterdam.
Baantjesjagers en fanatieke moslims delen de lakens uit!


Door Jan Jaap Vogel op 2011 10 14

@Pantera,

de VVD is duidelijk een rechtse partij en CDA-VVD kabinetten hebben een rechts beleid gevoerd tegel een links beleid van CDA-PvdA.

Ik denk ook dat een coalitie van LR - PvdA beter zou zijn geweest voor de stad. Laten we wel in ons achterhoofd houden dan het LR in 2066 is geweest die steeds de PvdA heeft uitgesloten als coalitiepartner. Als de PvdA in 2010 hetzelfde doet, dan is alle kritiek op de PvdA voor 2010 ook gericht op LR 2006.


Door willem1940 op 2011 10 14

Tja, als “politiek” of enig principe zwaarder weegt dan stads/burgerij-belang ....


Door Ronald Sorensen op 2011 10 21

Jan Jaap heeft gelijk.
In 2006 hebben we heel duidelijk gesteld: Doorgaan met ons werk of niet. In de periode 2002-2006 is een tekort van 200 miljoen omgezet naar een extra reserve van 600 miljoen, begin 2e Maasvlakte, interventie teams, aanpak fraude, stadsmariniers, sluiten Keileweg, afschaffen erfpacht, verzelfstandigen openbaar onderwijs, verzelfstandigen Havenbedrijf en enorme groei overslag, oprichten EDBR, veilig maken CS, uitbreiding stadswacht, islamdebatten, afrekenbaarheid beleid college via targets (baanbrekend!) enz. enz. Dit alles onder voortdurende obstructie van de deelraden. Delfshaven heeft zich b.v. met hand en tand verzet tegen het sluiten van de Keileweg, om nadat het een zegen voor Delfshaven bleek, schaamteloos te zeggen dat de deelraad verantwoordelijk was voor het succes.

De periode ervoor toen de peveda regeerde is er nakko, nada, niënte gebeurd! Logisch dat we vol zelfvertrouwen de verkiezingen in gingen. Onze grootste vergissing was het onderschatten van de gevolgen van de hetze die in 2002 is ingezet en waarbij bewust een kloof is veroorzaakt, omdat in 2002 een groot deel van de allochtonen op Pim bleek te hebben gestemd. Daarnaast is er in 2006 ook gefraudeerd (citaat vzt. Peveda Feijenoord: “Natuurlijk hadden we allemaal drie stemmen!") Er was zelfs een volmachtdistrbutiecentrum (het OM keek toe)

Gedane zaken nemen geen keer, maar na de bestuurlijke catastrofe die zich in de periode 2006-2010 ging aftekenen, hadden we de keuze of samenwerken of de stad helemaal naar de gallemiese zien gaan.
Hoe ver Marco en ik wilde gaan is ondertussen gevoeglijk bekend. We wilden echter alleen 5 wethouders en de peveda had 3 kandidaten. De voorgestelde verdeling 2-2-1 klopte voor de peveda dus niet. Daarnaast was de hetze weer in volle hevigheid ingezet (Karakus bood achteraf excuses aan) zodat samengaan met die verschrikkelijke Leefbaren geen optie bleek.
Ik heb al gezegd radicale moslims en baantjesjagers hebben het beleid bepaald.
Met verschrikkelijke gevolgen voor de stad zoals nu blijkt.


Door Keesha* op 2011 11 13

That’s ralely thinking out of the box. Thanks!


Commentaar pagina 1 van 1 paginas

Geef commentaar:



Tik het woord hieronder over:





*=bijdrage door ongeregistreerde reageerder