Ronald was fractievoorzitter van Leefbaar Rotterdam van 2002-2009 en raadslid van 2009-2011. Ronald is nu senator voor de PVV in de eerste kamer. Klik hier om meer over Ronalds Noorse achtergrond te lezen.

juni 15, 2011
Bedankt

mei 24, 2011
Ik probeer het nog een keer

mei 23, 2011
Prijzen en afscheid: Ik vind ze verschrikkelijk

mei 03, 2011
Mevrouw Vos demoniseert

april 29, 2011
Jantine maakt geen fouten (zegt ze zelf)

april 19, 2011
Discussie over de hoofddoek op weblog Fatima Talbi

april 15, 2011
Het “ik ben beter” principe

april 12, 2011
Leks is bang

april 06, 2011
Brief op 1 april ontvangen

maart 27, 2011
Open brief aan de nieuwe voorzitter van de PvdA Rotterdam

maart 22, 2011
Gelijke monniken, gelijke kappen?

maart 18, 2011
Op het achterste bankje

maart 14, 2011
Hoe is het mogelijk?

maart 09, 2011
Willekeur

maart 01, 2011
Correct taalgebruik, hoezo?

februari 27, 2011
Stem niet op het CDA

februari 22, 2011
Piraten een probleem?

februari 16, 2011
Dorpen in de stad

februari 10, 2011
Demasqué: Het ultieme nut van de peveda

februari 07, 2011
Tot hoe ver gaan ze?

dinsdag, november 16, 2010

Zo kan het ook

Na enkele dagen Barcelona weer terug en mijn ogen uitgekeken. Mijn zoon en ik hebben een wedstrijd van Barcelona bijgewoond; na het getob in de Kuip eindelijk iets anders.

Een half uur voor de wedstrijd een taxi gebeld, die uiteindelijk na een kwartier pas kwam; iets zeer uitzonderlijks in Barcelona.
Als vaste bezoeker van het Feyenoord stadion zat ik in zak en as. Ga je helemaal naar Barcelona om een wedstrijd te zien, kom je te laat! Tien minuten voor het begin stopten we voor Nou Camp waar we direct konden doorlopen. Drie controles later zaten we na vijf minuten op onze plek. Verbijsterd en gelukkig zakten we neer om een uitstekende wedstrijd te zien. De ambiance viel ons een beetje tegen. Dat is het enige waar we in Rotterdam mee verwend zijn, want het binnenkomen van ons eigen stadion is een hele tijdrovende toer. Poortjes met slechts één doorgang, sommige poortjes waar helemaal niemand staat en anderen waar honderden zich verdringen. Ik heb altijd al gedacht dat het anders en beter kan. Doe dat dan ook en vervang gelijk die uit de vijftiger jaren stammende geluidinstallatie, zodat de mededelingen gewoon te horen en te verstaan zijn. Klinkt misschien raar, maar daar zijn mededelingen voor bedoeld.

Na afloop exact hetzelfde. Direct buiten. Enige probleem is het feit dat er vrijwel twee uur lang weer geen taxi te krijgen is. Oplossing: Loop richting hotel of pas je aan het tempo van de stad aan en neem op je gemak een drankje. Een andere oplossing is de metro, maar dat gaat moeilijker i.v.m. de drukte. Ze rijden af en aan maar ook dat duurt zeker een uur om er als buitenstaander in te komen. Daarnaast perfect ‘zakkenrollers-paradijs’ omdat je tegen elkaar aanstaat en controle daardoor ook heel moeilijk wordt.

De reguliere metro is een verademing. Om de vier minuten een trein naar zowat iedere bestemming. Wel dien je direct zonder op of omkijken een vrije plek te bestormen, anders moet je staan. Helemaal heerlijk zijn de kaartjes. Automaten waar geld in kan. Kaartje met tien ritten. In gleufje doen, stukje verder eruit (Parijse methode) en reizen maar! Waarom, oh waarom hebben wij dit systeem ook niet geïntroduceerd. Nee hoor, nadat wij aandrongen op poortjes (zal binnenkort ook wel weer door een pevedaër worden geclaimd), gaan wij het zwarte garen weer opnieuw uitvinden i.p.v. ‘leentjebuur’ spelen bij degenen die ervaring hebben. Geen wanhopige toeristen of problemen met terugbetalen. Simple as that!

Nu zijn automaten met geld in onze stad het probleem. Straattriefel breekt ze open en daar moeten we allemaal onder lijden. Maar ook daar zag ik de oplossing voor. Zittend op een terras bemerkten we een man die de omgeving nauwlettend opnam. Argwanend als Nederlanders zijn, volgden we zijn bewegingen en al gauw kwamen we, mede door zijn praatjes en blikken van verstandhouding met politie en andere ‘voorbijgangers’, tot de conclusie dat het gewoon een agent in burger was. Ook agenten in uniform, die veelvuldig te zien waren, hadden een uitstraling van ‘als je problemen wilt, dan kan je ze krijgen’. In de avond kwamen twee agenten op een plein, keken rond en in nog geen minuut zagen we alle ‘brillenverkopers, armbandenventers, straattekenaars, muzikanten en zigeuners met bedelbekers’ als hazen het plein verlaten. De komst van politie was al voldoende.

Zo kan het dus dat in een land waar men jarenlang volkomen terecht angstig voor politie en ordebewakers (guardia civiel) is geweest, de politie de beste vriend van de doorsnee man is geworden. Terwijl in ons land, waar we nimmer te vrezen hebben gehad, de politie haar gezag is kwijtgeraakt door het weifelende optreden van de politiek.

Daar ligt dus de oplossing. Ruim de straten op en het leven kan weer gewoon zijn oude gang gaan. Niet de uitzonderingen, maar gewone burgers bepalen het doen en laten op straat, daarbij voor 100% gesteund door de ordebewaking. Niet stom, sentimenteel verlangen naar de jaren vijftig zoals zo vaak door de Linkse Kerk beweerd wordt: realiteit in Barcelona!