Weblog van Ronald Sørensen

Ronald was fractievoorzitter van Leefbaar Rotterdam van 2002-2009 en raadslid van 2009-2011. Ronald is nu senator voor de PVV in de eerste kamer. Klik hier om meer over Ronalds Noorse achtergrond te lezen.

dinsdag, mei 11, 2010


Ze bestaan nog

In eigen kring is mijn slordigheid legendarisch. Ik ben er niet trots op maar ik verweer me met de zin:”Als ik professor was, zouden jullie me verstrooid noemen nu ben ik gewoon afwezig en slordig” Die slordigheid breekt me wel eens op, maar gelukkig heb ik medewerkers die mijn instelling kennen. Helaas zijn die niet altijd bij me.

Gisteren was ik op een tuincentrum in Waddinxveen om planten te kopen. Omdat betalen met de pin niet altijd kan (achteraf wel) stak ik vier briefjes van vijftig bij me. Ik rekende af en bracht de plantjes naar de auto. Daarna gingen we nog even twee houten vaten ophalen, die we als plantenbak willen gebruiken. Omdat de prijs iets hoger was dan ik had afgerekend, keerde ik terug naar de kassa en bemerkte daar tot mijn schrik dat ik twee briefjes miste.

Recapitulerend konden er maar twee dingen gebeurd zijn. Of ik had ze bij de kassa laten liggen of ik had ze –al pratend – naast mijn zak c.q. portemonnee gestoken. Navraag deed horen, dat er niets naast de kassa gevonden was en ook zoeken op diverse plekken waaronder de vloer van de auto leverde geen resultaat op. Uiteraard had ik de man bij de kassa ook geïnformeerd en zijn reactie was er niet één van “jadatzalwel” maar hij begreep dat ik echt slordig geweest was. Uiteindelijk moet je dan toch het zoeken staken en wegrijden, maar net voor ik dat wilde doen, kwam de kassaman zwaaiend naar me toe. Een mevrouw had gebeld met de mededeling dat ze geld had gevonden en haar telefoonnummer doorgegeven. Ik belde en kreeg het adres, dat snel bereikt was via een computeruitdraai van het tuincentrum (Van der Spek in Waddinxveen dus koop er vooral!1)

Onderweg schoot me een voorval van enkele jaren geleden in herinnering. Op weg naar de metro vond ik een open portemonnee met veel geld. 146 euro om precies te zijn en alle pasjes met een rijbewijs.
Ik stapte naar het politiebureau, dat toen nog bij ons om de hoek lag en vroeg de agente om de inhoud te tellen en te beschrijven. Ze deed het en daarna ging ik met mijn vondst naar het adres, dat in de portemonnee stond. Na het aanbellen werd er open gedaan door een mevrouw met een telefoon aan haar oor, die me al pratende “even wachten staat iemand aan de deur” aankeek en een vraagtekengezicht trok. “Ik heb uw portemonnee gevonden”zei ik. Mevrouw stopte even met bellen, nam hem uit mijn hand, knikte en zei in haar telefoontje terwijl ze de deur dicht deed: ”was een man die mijn portemonnee kwam terugbrengen”.
Een week later vond ik een zeer bescheiden cadeaubon op de deurmat.

Aangebeld in Waddinxveen werd er opengedaan door een jonge vrouw met een zoontje van een jaar of acht. Ze keek me aan en ik zei:”Als het goed is heeft u mijn twee briefjes van vijftig gevonden”
“Ja dat is goed “zei ze, want uiteraard verifieerde ze even of ik de juiste geldzoeker was. Alleen mijn zoontje heeft ze gevonden en aan mij gegeven” Nu had ik net een ter waarde van het vindersloon een cadeaubon van het tuincentrum voor haar gekocht, maar genereus en dankbaar als ik was, gaf ik het jongetje ook hetzelfde bedrag voor zijn spaarpot. Mijn slordigheid kostte me dus twintig euro, maar door de eerlijkheid van die vrouw en haar zoontje zag ik het meer als tachtig euro winst!

Ze zijn er dus nog en die wetenschap heb ik soms nodig!




Door Ivonne op 2010 05 11

Heerlijk hè, zo’n dorpse mentaliteit!?

Kom ook vaak bij Van der Spek, niet alleen voor de (vele) bloempotten en planten met een relatief lage prijs, maar ook voor de appeltjes en aardappeltjes (nee… ik heb geen aandelen aldaar ha ha ha).

En uhhh Ronald……. Het gebeurt iedereen wel eens dat ze niet meer weten en snappen wat ze precies hebben gedaan en waar iets gebleven is. Enjoy the club!


Door Rob Veldman op 2010 05 11

Och Ronald diie ‘slordigheid’dat kan de beste overkomen. Gelukkig zijn er nog eerlijke vinders.


Door Leen Vreugdenhil op 2010 05 13

Het is altijd fijn een eerlijk mens te ontmoeten en weer eens met het goede in de mens geconfronteerd te worden.

Soms vraag ik mij wel eens af of er nog wel eerlijke mensen bij de gemeente Rotterdam werken. Op vrijdag 7 mei werd de Stichting de Bonnen weer eens geconfronteerd met een leugenachtig optreden van een vertegenwoordiger van de gemeente Rotterdam bij een zitting van de Raad van State inzake een ambtelijk geregelde sloopvergunning voor de gemeentelijke opstallen op een perceel in de Oranjebuitenpolder. Als men beschikt over goede argumenten en een minimum aan innerlijke beschaving dan behoeft men zich niet te bezondigen aan een poging een bezwaar tegen dit ambtelijke spel ongegrond te laten verklaren. Men kan dan gewoon eerlijk zijn en het is dan niet noodzakelijk om een ander te bedriegen en te misleiden. Nu zoekt men met argumentatieve willekeur achteraf naar argumenten om wat ambtelijk gerommel met gemeentelijke vastgoed niet inhoudelijk te beoordelen. Doordat het verstrekken van sloopvergunningen zijn gedelegeerd en ook de juridische verdediging is gedelegeerd kunnen bestuurders zogenaamd afzijdig blijven. Terwijl men zelf de algemene beginselen van behoorlijk bestuur schendt (http://www.bds.rotterdam.nl/content.jsp?objectid=204362), stelt men ineens eisen aan de wijze waarop een partij die jarenlang heeft geparticipeerd in een gebiedsontwikkelingsproces zijn eigen interne besluitvorming heeft geregeld. Dit gedrag kenmerkt het ontbreken van de elementaire beginselen van goed fatsoen en heeft niets van doen met veel gehanteerde begrippen als “normen & waarden” en “respect & fatsoen” of “betrokkenheid & betrouwbaarheid”.  Het is treurig gesteld met het normbesef van functionarissen bij de overheid als men een rechtszitting wil winnen met liegen & bedriegen. Het schaadt het vertrouwen dat mensen behoren te hebben in de overheid als men eerst wordt meegenomen in een integraal gebiedsontwikkelingsproces en als men dan vervolgens wordt geconfronteerd met het uit zijn verband lichten en uit zijn context halen van één element. Het wordt echter wel bestuurlijk getolereerd, mede door onvoldoende moreel en intellectueel overwicht. Het hoger beroep van de Stichting de Bonnen (http://www.deelraadinfo.nl/dsresource?objectid=49045&type;=org) tegen het ambtelijke spel geeft een inkijkje in de slaafse bestuurlijke houding die men aanneemt. 

Terwijl het Masterplan Oranjebuitenpolder als beleidskader nog niet door de gemeenteraad van Rotterdam is vastgesteld en er evenmin sprake is van een nieuw bestemmingsplan, inrichtingsplan en beheerplan loopt men toch alvast op de ontwikkelingen vooruit door dit ambtelijke spelletje. Een democratische besluitvorming wordt in een bepaalde richting gemanoeuvreerd en daarmee feitelijk gemanipuleerd. Democratisch gekozen volksvertegenwoordigers worden met voldongen feiten geconfronteerd en bestuurders worden gewoon als marionet c.q. buikspreekpop misbruikt.

In een schrijven d.d. 24 september 2008 dreigt de wethouder van de “waarden & normen”-partij dat hij desnoods het Masterplan Oranjebuitenpolder zonder het advies van de deelgemeente Hoek van Holland zal voorleggen aan het college van B&W;en de gemeenteraad van Rotterdam (http://www.deelraadinfo.nl/dsresource?objectid=38156&type;=org). Na behandeling in de deelgemeenteraad op 9 oktober 2008 (http://www.deelraadinfo.nl/Hoek_van_Holland/_Overig_deelraad/Archief_Vergaderstukken_2003_t_m_2009/Vergaderstukken_deelraad_2008/Hoekse_Raet/Extra_Hoekse_Raet_9_oktober_2008/Notulen_Hoekse_Raet_9_oktober_2008 ) volgt een schrijven aan de verantwoordelijke wethouder (http://www.deelraadinfo.nl/dsresource?objectid=38865&type;=org). Tot op heden is het Masterplan Oranjebuitenpolder nog steeds niet ter democratische besluitvorming voorgelegd aan de gemeenteraad van Rotterdam. 

De overheid vervult zelf een belangrijke voorbeeldfunctie als het gaat om het begrip “eerlijk”. Meningsverschillen zijn inherent aan politiek en daar valt mee te leven. Het bewust, willens & wetens manipuleren van een democratisch besluitvormingsproces kan niet worden gekwalificeerd als “eerlijk” en evenmin is een overheid betrouwbaar als men een partner in een gebiedsontwikkelingsproces op een dergelijke wijze buitenspel probeert te zetten. Dit verwerpelijke gedrag kan slechts gekwalificeerd worden als schaamteloos, gewetenloos en respectloos en zou een wethouder van de “waarden & normen”-partij onwaardig moeten zijn.


Door Leen Vreugdenhil op 2010 05 14

Het begrip “eerlijk” is natuurlijk ook van toepassing op de handelswijze van medewerkers van het Ontwikkelingsbedrijf Rotterdam m.b.t. de wijze waarop men met gemeentelijk vastgoed omgaat.

Bij de gemeente Rotterdam heerst nog een grote ambtelijke weerstand tegen een objectief, transparant en rechtvaardig uitgiftebeleid van gemeenlijke landbouwgronden in (tijdelijke) pacht. Recent onderzoek van de Rekenkamer Rotterdam heeft nog eens deze weerstand doen blijken bij ander gemeentelijk vastgoed ( http://www.rekenkamer.rotterdam.nl/templates/mercury.asp?page_id=6553&id;=5) waarbij onomwonden werd vastgesteld dat er geen transparante, neutrale en controleerbare toewijzingen plaatsvinden. Het staat de vastgoedmedewerkers bij de betreffende gemeentelijke dienst vrij om een kandidaat in het eigen netwerk te zoeken en het is onduidelijk waar de scheidslijn ligt tussen professioneel en privé-netwerk en waarop de uiteindelijke persoonlijke voorkeur is gebaseerd. Een belangrijk beleidsinstrument om biologische en duurzame landbouw te stimuleren blijft hiermee vooralsnog onbenut. Tot op heden heeft iedere wethouder zich voor het karretje van deze gemeentelijke dienst laten spannen en loopt aan de leiband van de ambtelijke adviezen die deze gemeentelijke dienst voortbrengt.

In een brief van de Rekenkamer Rotterdam over de grote projecten (http://www.rekenkamer.rotterdam.nl/templates/mercury.asp?page_id=6553&id;=12) wordt de gemeenteraad geadviseerd “er bovenop te zitten”. Het ambtelijke gerommel in de Oranjebuitenpolder laat zien dat dit onvoldoende gebeurt. De verloren procedure (http://zoeken.rechtspraak.nl/ResultPage.aspx?snelzoeken=t&searchtype;=ljn&ljn;=BC3606) tegen Dura Vermeer inzake een zogenaamde bodemsanering in de Oranjebuitenpolder heeft de gemeente met de rug tegen de muur geplaatst in het onderhandelingsproces. Met deze bodemsanering hadden de ambtenaren bedacht geld te gaan verdienen voor het project Oranjebuitenpolder. Tot op heden durft men het Masterplan Oranjebuitenpolder nog steeds niet als beleidskader ter vaststelling voor te leggen aan de gemeenteraad van Rotterdam.

Het ambtelijke spelletje met de geregelde sloopvergunning voor gemeentelijke opstallen in de Oranjebuitenpolder laat zien hoe er misbruik wordt gemaakt van gemandateerde/gedelegeerde bevoegdheden en wat er kan gebeuren als zaken zich buiten het gezichtsveld van de gemeenteraad voltrekken. Men kan dan immers niet goed zijn controlerende functie vervullen. Met een beetje kennis van zaken beseft men al gauw dat er hier sprake is van een kapitaalsvernietiging en dat sloop van goede gemeentelijke panden die een waardevolle betekenis kunnen hebben bij de exploitatie van de Oranjebuitenpolder en benut kunnen worden voor het beheer en onderhoud hiervan niet aan de orde behoort te zijn. Het zijn ambtelijke spelletjes met gemeentelijk vastgoed die slechts ten doel hebben ondernemers en burgers van Rotterdam te schofferen, te negeren en te frustreren (http://www.bds.rotterdam.nl/dsc?c=getobject&s;=obj&!sessionid=1cnlb9oWM9x@GwuyBPegM35YuUCWRZ1zySvofxauyo3l50uVxzYXp1K38HdWziQW&objectid;=196708&!dsname=bsd2i). Met argumentatieve willekeur, selectieve betrokkenheid en een dubbele moraal redeneert men toe naar een gewenste ambtelijke conclusie. Dit ambtelijke spel - dat weinig van doen heeft met “eerlijkheid” - wordt echter mogelijk gemaakt door het wegkijken van de verantwoordelijke bestuurders.


Door Leen Vreugdenhil op 2010 05 14

Over een aantal jaren zal een volgende projectleider voor de Oranjebuitenpolder zich dus realiseren dat er gebouwen nodig zijn voor beheer en onderhoud. Men zal eens kijken welke potjes van de belastingbetaler daarvoor beschikbaar zijn en met gemeenschapsgeld zal er dan nieuwbouw worden gerealiseerd.

Mensen maken het verschil. Boven Rotterdam vinden er goede ontwikkelingen plaats onder leiding van een goede projectleider en een goede bestuurder (http://www.heraut-online.nl/heraut-online/index.php?itemid=13342). Daar krijgen goede ondernemers een kans.

De burgemeester van Lansingerland heeft al eerder blijk gegeven van zijn bestuurlijke kwaliteiten als wethouder van de gemeente Westland. Op http://www.leen-vreugdenhil.hyves.nl/ is bij de fotorubriek “ellende” te zien hoe hij een einde maakte aan een langdurig bestaande gedoogsituatie. Zijn bestuurlijke voorgangers wisten met dezelfde wetten, regels, bepalingen, voorschriften en gerechtelijke uitspraken altijd wel met een cynische, negatieve en destructieve basishouding een verklaring te verzinnen waarom er van daadwerkelijke handhaving nog geen sprake was. Mensen maken het verschil!

Overigens is bij de fotorubriek “narigheid” op deze Hyves ook te zien hoe wij werden meegenomen in een integraal gebiedsontwikkelingsproces welke moest leiden tot integrale oplossingen voor de problemen die er zijn in het gebied, waaronder het probleem welke te zien is bij de fotorubriek “rampen”. Ook zijn de documenten te zien m.b.t. de faciliterende rol die het OBR wenste te spelen bij iemand met een bedenkelijke sociale en fiscale reputatie. De documenten zijn te zien m.b.t. de besluitvorming over de gewenste scenariokeuze en de uiteindelijke vaststelling van het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen. Tot op heden zijn de in opdracht van de (deel)gemeente opgestelde bedrijfsplannen en de overige onderdelen uit het bijbehorende afsprakenkader niet gerealiseerd. Is dit “eerlijk” t.o.v. de mensen die hun vertrouwen hadden gesteld in de overheid en de illusie hadden een partner te zijn in het integrale gebiedsontwikkelingsproces?


Door Dick op 2010 05 14

Inderdaad Ronald, ze zijn er nog.

En?  is je tuin mooi geworden?  smile


Door Leen Vreugdenhil op 2010 05 14

Sorry, de Hyves betreft: http://leen-vreugdenhil.hyves.nl/

Ook op http://www.debonnen.nl/ is allerlei informatie te vinden over de oorspronkelijke bedrijven in dit deel van Rotterdam, over het opstellen van een gebiedsvisie en over de maatschappelijke en persoonlijke schade die uiteindelijk is ontstaan door een bepaalde wijze van “gebiedsgericht werken” en “burgerparticipatie”. Op http://www.debonnen.nl/html/uitnodiging%20overleg%20september%202004.pdf is te lezen wat de aanleiding was voor het opstellen, wat de opdrachtsformulering was en hoe de Stichting de Bonnen namens de oorspronkelijke bewoners en ondernemers partner was. Inmiddels zijn we jaren verder en zijn i.p.v. problemen opgelost er onder regie van de (deel)gemeente slechts extra problemen veroorzaakt.


Commentaar pagina 1 van 1 paginas

Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om commentaar te kunnen geven...
Rechts boven in de hoek kunt u dit doen.