Weblog van Ronald Sørensen
Ronald is raadslid voor Leefbaar Rotterdam. Klik hier om meer over Ronalds Noorse achtergrond te lezen.
Ronald Sørensen Weblog
september 08, 2010
Vertwijfeling
september 01, 2010
Ingezonden stuk Trouw 31-08-2010
augustus 26, 2010
Clientelisme
augustus 17, 2010
Democratie? Laat me niet lachen
augustus 14, 2010
Polarisatie moeilijk oplosbaar probleem
augustus 09, 2010
“PvdA akbar”
juli 31, 2010
De Islam geen ideologie?
juni 30, 2010
De PvdA is beledigd
juni 21, 2010
Open brief aan Richard Moti
juni 17, 2010
Al 44 jaar regentesk
juni 11, 2010
De oplossing
juni 07, 2010
Ergernis
juni 03, 2010
Ik discrimineer? Prima!
mei 31, 2010
Het Von Papen gedrag
mei 17, 2010
Zomaar een twitter
mei 11, 2010
Ze bestaan nog
mei 10, 2010
Mond met zeep spoelen
mei 07, 2010
Kwestie van respect
mei 03, 2010
Hypocrisie bij Spiekman monument
april 28, 2010
Vreemd voorval
Woningbouw corporaties: Doe er wat aan!
Vanochtend met z’n zessen tevergeefs zitten wachten op ene meneer Peter Meijer van Woonstad, die namens zijn corporatie burenterreur tracht te bestrijden. Vier buren die al bijna zes jaar geterroriseerd worden, Susan en ik. Meneer heeft pijn in de rug en dat belet hem klaarblijkelijk om de telefoon te gebruiken. Ondertussen zitten vier mensen in wanhoop met nog een extra probleem, want als de woningbouwcorporatie – Woonstad in dit geval – niet langskomt, wie kan dan wel de zo noodzakelijke helpende hand bieden?
Het project Burenterreur van Leefbaar raadslid Robert Simons blijkt (helaas) een schot in de roos. In veel woonblokken worden mensen om diverse redenen weggepest. We zijn geconfronteerd met vele schrijnende gevallen en wethouder Karakus heeft daarom – zo leek het tenminste – snel het initiatief van ons overgenomen en gaat handelend optreden. Een opluchting voor de zeer velen die bijna bezwijken onder de druk van burenterreur. Helaas blijkt het, zoals ik in de raad al verkondigde, een door politiek opportunisme ingegeven actie van de wethouder, die voor de bühne iets meent te moeten ondernemen, maar die in de praktijk jammergenoeg laat afweten. Het sociaal democratische probleem bij uitstek. Een voorgestelde Tokkietoets is mooi, maar verwordt in de handen van Karakus en zijn ambtenaren tot een loze kreet. Over de hoofden van de slachtoffers van burenterreur heen mooi weer spelen heet zoiets.
Je vraagt je dan af hoe dat kan gebeuren? Het moet toch duidelijk zijn dat iedereen gebaat is bij het helpen van mensen die geconfronteerd worden met burenterreur.
Ik denk ten eerste dat de wethouder het probleem onderschat heeft. Als hij de moeite had genomen om voor het uiten van zijn loze beloften even met ons contact op te nemen, dan hadden we hem gewaarschuwd. Ten tweede loopt Karakus tegen een ander probleem aan – naast natuurlijk gebrek aan inventiviteit - de woningbouwcorporaties zelf.
Ooit opgericht ten tijde van de verzuiling om arbeiders van gelijke gezindte aan een woning te helpen, zijn deze van oorsprong idealistische instituten kapitalistische geworden. In de loop van de vorige eeuw hebben veel lokale sociaal- en christendemocratische politici een carrière weten te maken binnen de woningbouwcorporaties en dan is het snel gedaan met de ideologie. Winst en het eigen salaris worden belangrijker dan het woongenot en de leefomstandigheden van de huurders. Ze hebben gigantische kapitalen weten te vergaren, die in handen van hun bestuurders geleid hebben tot veel alleen rentegevend kapitaal naast steeds hogere salarissen, want de Balkenende norm is natuurlijk veel te laag als sociaal democraten, gecontroleerd door commissarissen van gelijke dénominatie, hun gang kunnen gaan. De bestuurders, die dus vaak op politieke kleur benoemd worden, weten niet altijd wat ze met deze kapitalen aan moeten en investeren niet veel. Niets doen om zo fouten te voorkomen is natuurlijk de gebruikelijke instelling van politiek instituten met een sociaal en of christen democratische achtergrond.
Toch dient er geïnvesteerd te worden en ten eerste natuurlijk in het woongenot van degenen die het kapitaal opgebracht hebben: de huurders en de kopers van huurhuizen.
Nu blijkt dat in de praktijk etnische-, religieuze afkomst en psychische labiliteit belangrijke rollen spelen bij overlast, zijn de smoezen om tot lethargie te vervallen bij de politiek correcte bestuurders snel gevonden. Klagen is discriminatie of gebrek aan solidariteit.
Fijn als je een familie naast je hebt die er een ‘tropische’ levenswandel op na houdt, die het dag en nacht ritme verwisselen, die illegalen over de vloer hebben of die zwaar aan de drugs zijn (zie boven).
Gelukkig blijkt nu door de houding van Karakus, dat de wil om iets te doen aanwezig is. Zelfs ten zijner burelen is de noodkreet dus doorgedrongen. Nu handelen! Dus let op wethouder en corporaties, hier komt het:
Ten eerste: Stedelijk bekend meldpunt Burenterreur. Maak maar reclame op RTV (i.p.v. die belachelijke meldt discriminatie reclame).
Ten tweede: Snel die Tokkietoets en twee keer geel is rood. Uitzetten zo breed mogelijk ventileren.
Ten derde: De sociale dienst maakt niet meer automatisch de huur over voor mensen die een rode kaart hebben ontvangen.
Ten vierde: Alle woningbouwcorporaties dwingen snel op te treden en een actieve groep bestrijders -liefst van flink postuur - staande bij te hebben, zodat lik op stuk gegeven kan worden. De gemeente moet zo’n interventieteam hebben voor koopwoningen.
Ten vijfde: Neem burenterreur structureel op in de Veiligheidsindex.
Ten zesde: Neem in de aanpak tegen burenterreur ook de mensen met een koopwoning mee.
Ten zevende: Aso woningen aan de rand van de stad. Liefst in containers.
Ten achtste: Overlast leidt tot invordering van eventuele verblijfsvergunningen.
Ten negende: Uit huis zetten wegens overlast wordt automatisch gevolgd door een civiel rechterlijke procedure om het gederfde woonplezier financieel te verhalen bij overlastgevers. Woningbouwvereniging en gemeente schieten het te vorderen bedrag voor en gaan het verhalen.
Ten tiende: Bij gegronde klachten wordt de huur gerestitueerd.
Oh ja, ontslag op staande voet van ‘hulpverleners’ die te besodemietert zijn zelfs maar even te bellen als ze niet op gemaakte afspraken kunnen komen.
Misschien ten elfde Ronald,
Woning bouw verenigingen weg uit die dure kantoren en gewoon intrek nemen bij de sociale dienst bij voorkeur uitgebreid met alle andere probleem instellingen. Gezellig een loket met een computersysteem zodat alle problemen met bekende collega’s direct kunnen worden behandeld/vermeden.
vriendelijke groet
Mijn schoonouders hebben ondervonden dat je een roepende bent in de woestijn. We gaan terug naar tweede kerstdag 2008...mijn schoonvader heeft een beroerte gehad door de overlast van een drugsdealende en voor doodslag veroordeelde crimminele buurman. De politie alsmede de deelgemeente kunnen niets voor je doen. De woningbouwvereniging geeft mensen met een pardonregeling voorrang op de vrijstaande of komende woningen. Ben via het SURV bezig geweest voor een urgentie verklaring. Alles bij elkander genomen zijn we daarmee 7 maanden bezig geweest. Ondanks de urgentie die wij hebben verkregen gingen de mensen met de pardonregeling en een sloopurgentie voor op een medische urgentie. Volgens het SURV mag dit niet en hadden mijn schoonouders boven aan de lijst moeten komen. Het WBR waar ik nagenoeg dagelijks langs ging had hier geen boodschap aan en deelde mij mede dat 25% van het totale woningbezit vrij mag worden uitgegeven en dat ik niet in aanmerking kwam voor een geschikte woning.
De onmacht die deze oude mensen hebben meegemaakt was schokkend, de overige buren konden en wilden geen aanklacht indienen vanwege angst van deze agressieve buurman. Ze hebben deze mensen die ook hebben geholpen aan de opbouw van Nederland in de kou laten staan. Ik weet nu uit persoonlijke ervaring dat dit maar een topje van de ijsberg is.....er zijn nog vele van deze schrijnende verhalen. En wordt het nu eens tijd dat we de barricade opgaan om hieraan actie in te ondernemen.
vriendelijke groet,
Fred uit Overschie.
ik was een van de zes die zat te wachten dat peter meijer langs zou komen,de dag voor de afspraak nog gebeld met woonstad om te vragen of de afspraak nog door zou gaan,en dat werd bevestigt 28 juli 09.30.
dus niet ik zit al zes jaar in de elende door een buurvrouw die bewust aso is en woonstad heeft een struisvogel regel,kop in het zand en zoek het maar uit.wij zouden bijvoorbeeld te netjes zijn en een leiding gevende vind dat wij maar een urgentie moeten aanvragen,o ja oordopjes zou ook een optie zijn.
te gek voor woorden, ze tekenen voor optreden tegen aso’s maar doen niets
heb al 2 maal buurtbemiddeling gedaan in de hoop dat daar wat uit zou komen maar loop uit op een mooi toneelstukje van de buurvrouw met mooie beloftes maar kom er geen een van na.wat bekent is bij woonstad maar hun zeggen er alles aan gedaan te hebben, niet dus,na vele klachten uit de buurt naar woonstad ,en toen die tijd al ruim 4 jaar klachen is mevrouw op kantoor geroepen en zeg zich daar niet van bewust te zijn daarmee was de kous af voor woonstad,die ruim 4 jaar klagen telden niet mee wij zijn wanhopig en zwaar overspannen.ik hoop echt dat er wat gaat gebeuren dit maakt mensen ziek
en geloof me geen pretje om mee te maken
ik wil ronald en susan een pluim geven voor hun voor hun tijd en aandacht voor dit probleen heel erg bedank het is fijn dat er nog mensen zijn die je wel serieus nemen
Van het niet nakomen van afspraken met mensen van De Nieuwe Unie (nu Woonstad) kan ik wel een boek vol schrijven.
vergeet comwonen niet....die doen hellemaal niets aan buren tereur
De gemeente en deelgemeenten geven miljoenen uit aan projecten om de sociale cohesie in buurten te verbeteren.
6 keer per jaar, bijna verplicht opzoomeren, Mensen maken de Stad, Dag van de Dialoog, Dag van de buren, Straatfestivals, Kinderspeeldagen, Buurttuinen, het kan allemaal niet op en het rendement van al dit geld is niet meetbaar. Wat levert het op? Nada.
Zeker wanneer het niet mogelijk is om mensen die een buurt verpesten, aan te pakken.
De woningbouwverenigingen hebben te veel geld, mede doordat ze van de gulden een euro maakten en besteden dit geld aan van alles, ook aan zichzelf, maar in steeds mindere mate aan woningen en onderhoud van hun woningbestand. Wat ze wel doen is BV: in goede buurten iemand stoppen met een overlastverleden en dan alle klachten negeren en ontkennen. Dit natuurlijk met de wet in de hand.
Ik denk dat we alle buurtprojecten moeten stoppen, de jaarverslagen van alle woningbouwverenigingen beter tegen het licht moeten houden en zorgen dat klachten niet verdampen, maar worden afgehandeld.
Bij de weg: Het project “Mensen maken de stad” kreeg een Europese prijs, maar is in Schiebroek een volstrekte mislukking:
60.000 euri ging er in een straat om deze gezelliger te maken zonder enig resultaat. Weet je hoe de deelgemeente dat verbeterd heeft? Door het budget nog een keer te verhogen met 8000,- euri.
Ik zou hierbij een andere woningbouwvereniging voor het voetlicht willen brengen die een drugsgebruiker belangrijker lijkt te vinden dan eerzame burgers. Het gaat dan om een in Hoek van Holland genaamd ‘Woningbouwvereniging Hoek van Holland’.
De drugsgebruiker maakt het onmogelijk voor zijn buren om gewoon buiten te zitten daar hij zijn huisdieren hun behoeftes in huis laat doen. De twee eerzame burgers hebben al van alles geprobeert om die Woningbouwvereniging er toe te bewegen om de huurder op deze feiten te wijzen maar tot nog toe weigerd zij in te grijpen.
het plan is geweldig,nu de uitvoering nog,het werk niet na 6 jaar overlast en tegewerking van woonstad word er nog geen gele kaart uitgedeeld en kan ze lekker doorgaan aso te zijn
op 20 aug is ons verhaal te zien bij netwerk om 20.25 nederland 2 en ordeel zelf over de aanpak.
Ja Aad die linkse dingetjes als de Dag van de Dialoog enz kóst alleen maar geld wat uiteindelijk wij(de belastingbetaler) mogen ophoesten.