Aan: Het college van Burgemeester en Wethouders
Stadhuis Rotterdam
Coolsingel 40
3011 AD Rotterdam
Rotterdam, 16 februari 2012
Schriftelijke vragen ter schriftelijke beantwoording
Betreft: Signalering van huiselijk geweld in orthodox-protestantse gezinnen
Geacht college,
Uit het onderzoek van MOVISIE ‘De mantel der liefde: quickscan naar huiselijk geweld in orthodox-protestantse gezinnen’ blijkt dat slachtoffers van huiselijk geweld in orthodox-protestante kring hier nauwelijks over durven praten. Hilde Bakker van MOVISIE: “Er is veel onbenut potentieel binnen
orthodoxe kerken en gemeenschappen. Hulpverleners signaleren veel bereidheid om elkaar te ondersteunen, maar bij huiselijk geweld weet men vaak niet hoe.“
Volgens onderzoeker Hanneke Felten vertellen slachtoffers van huiselijk geweld uit zichzelf niet gauw over hun ervaring. “Dit geldt voor alle slachtoffers maar in sommige orthodoxe gemeenschappen nog sterker, omdat je hier de vuile was niet buiten hangt. Slachtoffers zijn vaak bang voor uitsluiting uit de gemeenschap, helemaal als ze gaan scheiden. Om deze redenen kan huiselijk geweld lang blijven voortduren,” aldus Felten. Als het huiselijk geweld wel wordt gesignaleerd blijkt er te weinig kennis te zijn over hoe het huiselijk geweld gestopt kan worden. Ook de aanpak van huiselijk geweld kan dus beter. Daarnaast pleiten de onderzoekers voor een betere samenwerking tussen christelijke en niet-identiteitsgebonden instellingen en tussen de hulpinstellingen en de kerkgemeenschappen.
MOVISIE denkt dat er ook nog een wereld te winnen is door predikanten, vrijwillige ambtsdragers en kerkelijk werkers beter toe te rusten voor de signalering en aanpak van huiselijk geweld. Het onderzoek gaat om gemeenschappen die zich in Nederland vooral in kleinere gemeenten bevinden.
Over bovenstaande heb ik de volgende vragen:
1. Is de GGD Rotterdam bekend met dit onderzoek van MOVISIE?
2. Is bij u bekend of de signalering van huiselijk geweld ook moeizaam verloopt bij de orthodox-protestante kring in Rotterdam? Zo ja, is het college het dan met Leefbaar Rotterdam eens dat predikanten, vrijwillige ambtsdragers en kerkelijke werkers beter toegerust moeten worden voor de signalering en de aanpak van huiselijk geweld?
3. Als deze problemen ook gelden voor Rotterdam, welke stappen gaat u dan nemen om ervoor te zorgen dat de samenwerking tussen christelijke en niet-identiteitsgebonden instellingen en tussen de hupinstellingen en de kerkgemeenschappen, wordt verbeterd?
Met vriendelijke groet,
Anita Fähmel
Leefbaar Rotterdam