Rapport Burenterreur

Download het rapport: Onderzoeksrapport Burenterreur in Rotterdam (pdf)

Leefbaar raadslid Robert Simons presenteerde in de zomer 2009 het onderzoeksrapport ‘Burenterreur in Rotterdam’. Drie maanden lang hebben Rotterdammers anoniem op de website http://www.burenterreur.nl hun klacht over overlastgevende buren kunnen achterlaten. Het resultaat van het onderzoek was dat ruim tweehonderd Rotterdammers in drie maanden tijd aangegeven hadden zware overlast te hebben van hun buren.

200 klachten in 3 maanden
Uit het onderzoek blijkt dat burenterreur een groot probleem is in Rotterdam. Van burenterreur is sprake wanneer men systematisch en over een langere periode zware overlast heeft van de buren. Vaak voelen mensen zich daardoor niet meer veilig in hun eigen huis, straat of wijk. De top drie van overlast bestaat uit geluidsoverlast, asociaal gedrag en intimidatie (bedreiging en agressie). Gemiddeld duurt de overlast maar liefst 38 maanden en de meeste overlast komt voor in Feijenoord, Charlois en IJsselmonde.

De enige oplossing is verhuizen
Het probleem van burenterreur, zo blijkt uit het onderzoek, is het feit dat instanties niet weten hoe ze er mee om moeten gaan. Mensen die overlast hebben worden vaak van het kastje naar de muur gestuurd, simpelweg omdat de politie en hulpverlenende instanties vaak niet de middelen hebben om het probleem op te lossen. Buurtbemiddeling is bijvoorbeeld alleen effectief als beide partijen willen meewerken, maar dit is natuurlijk niet altijd het geval. Rotterdammers, instanties en politie lopen vast op dit probleem, met als gevolg dat ruim tien procent van de mensen het advies krijgt om te verhuizen. Daarnaast geeft nog eens vijftien procent zelf aan te willen verhuizen vanwege de buren.

Twee gele kaarten en je kunt vertrekken
Leefbaar raadslid Robert Simons vindt dat het zo niet langer kan: “Sommige mensen gaan hier psychisch aan onderdoor. Door het mechanisme van huurbescherming kunnen de instanties geen kant op met dit probleem. Het wordt tijd dat we opkomen voor de mensen die het niet meer zien zitten en met hun rug tegen de muur staan.” Simons hoopt met dit rapport dat het college het probleem nu onderkent en er zo snel mogelijk mee aan de slag gaat. In het rapport geeft Simons hier al een aantal aanbevelingen voor. Ten eerste moet burenterreur meegenomen worden in de veiligheidsindex en moet ook de categorie koopwoningen, die nu vaak buiten de boot valt, meegenomen worden in het plan van aanpak. Aangezien de betreffende wetgeving een landelijke is, is het noodzakelijk dat de problematiek onder de aandacht wordt gebracht van Den Haag. Tot slot stelt Simons voor dat een gedragscode opgesteld wordt die aangeeft hoe de instanties om moeten gaan met culturele of etnische componenten in burenconflicten. “Het huidige non-beleid leidt er nu vaak toe dat instanties, bang om te discrimineren, onmiddellijk afhaken wanneer het woord ‘racisme’ gebruikt wordt door de asociale herrieschoppers,” aldus Simons.

Simons: “Wat Leefbaar Rotterdam betreft is de oplossing simpel. Een eerste gele kaart is een waarschuwing en een tweede gele kaart betekent rood, dus de overlastgever mag zijn spullen pakken en vertrekken. Misschien is het drastisch, maar het wordt nu tijd dat we gaan staan voor de mensen die hier al te lang last van hebben en er aan onderdoor gaan.”