zaterdag, september 10, 2005


‘Pim zou trots zijn geweest’

ROTTERDAM - Pim hoeft niet eens ter sprake worden gebracht. Uit het niets, als gestoken door een wesp, begint Ronald Sørensen over Pim Fortuyn. Over het fenomeen, de revolutie en de moord. Het Rotterdamse gezicht van Fortuyns politieke erfenis is nog steeds boos. ,,Nooit heeft de PvdA zijn excuses aangeboden´´ gromt hij. ,,Pim werd door al zijn politieke tegenstanders op een verschrikkelijke wijze beschimpt.

Racist, fascist voor alles werd hij uitgemaakt. Er werden zelfs grappen gemaakt over homo´s en darkrooms. Plots was onze befaamde tolerantie verdwenen´´ Hij blijft er bij: binnen dát politieke klimaat was Pim vogelvrij.Het is een zonnige nazomerdag en Sörensen zit op een terras aan het Stadhuisplein. Hij ziet Hans Kombrink lopen en krijgt een grimmige blik in zijn ogen. ,,Die gaat vast en zeker op een ander terras zitten als hij mij ziet.´´

En jawel, toeval of niet, de oud-wethouder van de PvdA gaat naar een café verderop.Sørensen neemt een forse slok bier, zijn gedachten gaan terug. ,,Door de moord op Fortuyn is mij ook een vriendschap ontnomen. Ik was goed op weg om een goede vriend te worden. Hij belde mij soms zomaar, ben zelfs een paar keer bij hem thuis geweest.´´In maart zijn de nieuwe verkiezingen. Het is de grote test voor Leefbaar Rotterdam. Zelf zeggen ze dat de stad inderdaad veiliger is geworden, het is de vraag of kiezer het daarmee eens is. Hoewel Sørensen momenteel fractievoorzitter is, en het bekendste gezicht van de partij, ziet hij het liefst wethouder Marco Pastors als nieuwe lijsttrekker.

Want dat was Pim’s oogapppel. ,,Ik herinner mij nog hoe trots Pim was toen Pastors als wethouder werd benoemd. Hij heeft zich ontwikkeld als een fantastisch politicus én bestuurder. Marco is jonger, Marco is slimmer. De ideale schoonzoon, ik ben de ideale opa,’’ lacht hij.Sørensen bestelt zijn tweede halve liter. Nee, zichzelf wegcijferen wil hij nu ook weer niet. Het begin van Leefbaar Rotterdam was choatisch. De enorme overwinning van Leefbaar bracht zelfs zijn schoondochter in de raad, vertelt hij vermakelijk. De partij werd een spoedige ondergang voorspeld.

,,Maar dat is niet gebeurd. We hebben veel veranderd in de stad. Alleen al het feit dat problemen nu gewoon benoemd worden. Pim zou trots geweest zijn.’’ Het kan raar lopen. Vroeger was hij nog trouw vakbonds- en PvdA-lid. En natuurlijk leraar geschiedenis op de Wolfert van Borselen, de eerste ’zwarte school’ van Rotterdam. Toen een verbitterde WAO’er. Alleen Pim sprak de waarheid. ,,Ik zag op school dat de multiculti-samenleving een mislukking was. Kinderen van politieke vluchtingen gingen iedere zomervakantie gewoon lekker naar Irak of Iran. Ik dacht: goh, dat is maf. We worden voor de gek gehouden.’’

Dan toch de politiek in. ,,Zo moeilijk is het ook niet. Ik kan snel lezen en goed lullen. Soms praat ik over dossiers die ik niet eens heb gelezen. Dan denken ze: wat heeft die man toch een verstand.’’ De verkiezingen ziet hij met vertrouwen tegemoet. ,,Ik merk het aan reacties in de stad: we gaan winnen.’’ Opvallende genoeg sluit hij een coalitie met de PvdA niet uit. ,,Ach, met sommige mensen binnen die parij valt best te praten.’’

Door Antti Liukku

Bron: RD



Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om commentaar te kunnen geven...
Rechts boven in de hoek kunt u dit doen.