januari 02, 2011
Het kerstpakket

december 19, 2010
Een oude zaak, machteloos 2

december 03, 2010
Machteloos

november 28, 2010
Beroerde Bestuurders

maart 22, 2010
Oekraine aan de schie, de gestolen winst

maart 13, 2010
In de gevangenis

februari 20, 2010
Het Plakspel

januari 15, 2010
Toen kon het wel!

januari 03, 2010
De mier en de fabel. Een fabel? Of misschien toch niet?

december 30, 2009
Het strooibeleid

december 01, 2009
Het sprookje van de moslims en de tolerante Nederlander….

november 22, 2009
Tasjes vullen

november 10, 2009
De poeptoeters

oktober 28, 2009
De laatste regenten

oktober 22, 2009
Als je tegen de stroom ingaat kom, je altijd bij de bron

oktober 18, 2009
Gekker moet het niet worden

november 06, 2008
Hoe ervaar jij dit

mei 14, 2008
Minuutje om eens over na te denken….

november 25, 2007
Ik blijf hoe dan ook Nora Storm steunen.

november 21, 2007
Hoera ik was een held

vrijdag, augustus 25, 2006

Nighttown op sterven na dood

Zoals jullie weten is nighttown gesloten. Dit is zeker ook de schuld van de gemeente omdat die hoewel ze talloze malen gewaarschuwd zijn het geld in deze bodumloze put bleven storten. Ik kan nu nog niet te veel naar buiten treden daar mij geheimhouding is opgelegt. Ik heb nog geprobeerd en gevraagt aan mijn mede raadsleden om de geheimhouding op te heffen.
Dat is mij niet gelukt. Dus ik kan zelf nog niet zoveel zeggen maar dat komt wel op een later tijdstip.
Deze reportage licht in ieder geval een stukje van sluijer op.

Gr Dries Mosch

Hoe kwam het zover?
Nieuwe Revu Woensdag 9-8-2006 14:36
Poppodium Nighttown dreigt door financieel wanbeleid en verkeerde beslissingen vanuit de politiek uit het Rotterdamse nachtleven te verdwijnen. Het faillissement is reeds aangevraagd.

Hoe het zover heeft kunnen komen met de ooit zo roemruchte uitgaansgelegenheid aan de West Kruiskade.

Door Marcel Wijnstekers

De telefoon rinkelt onafgebroken in het kantoor van Nighttown. Woordvoerder en aandeelhouder van de failliete Fab Five Holding - de horeca-exploitant binnen Nighttown, Pim Bottema zit er verslagen bij. Het faillissement, uitgerekend een maand voor de langverwachte verbouwing, komt voor hem als een complete verrassing. “Ik heb dit absoluut niet zien aankomen.” Betalingsherinneringen of een laatste waarschuwing hebben zijn bureau nooit bereikt. “Er lopen nogal wat mensen rond in dit pand. Een aangetekende brief van een schuldeiser kan bijvoorbeeld door een werkster zijn aangenomen, of door een barmedewerker. Ik heb ze in ieder geval niet gezien.” Koppen gaan er binnen de organisatie die voor ruim twee miljoen euro schuld heeft, vooralsnog niet rollen. “Voorlopig maakt de curator hier de dienst uit.” De subsidie van de gemeente is stopgezet, totdat duidelijk wordt of Nighttown een doorstart gaat maken. Bovendien vordert ze drie en een halve ton, gereserveerd voor de verbouwing, per direct terug. Elf vaste medewerkers staan op straat. Ondanks de malaise gooit Bottema het bijltje er nog niet bij neer. “Ik heb al gesprekken gevoerd met diverse partijen die Nighttown er weer bovenop willen helpen. Er moet zo snel mogelijk een doorstart komen.”
Off_Corso, met wie Nighttown een samenwerkingsverband heeft en waarvan Bottema voor eenderde deel aandeelhouder is, loopt door het faillissement van de Fab Five Holding geen gevaar. “Dat is een heel andere BV.”

De oorzaak van het faillissement zijn volgens Bottema teruglopende bezoekersaantallen door de toegenomen concurrentie in het clubcircuit. Is Nighttown begin jaren negentig de enige aansprekende dance-club van de Maasstad, ruim vijftien jaar later is er een groot aantal vergelijkbare podia bijgekomen. Bottema herinnert zich het begin van de ellende nog goed: “In ’99, met de komst van Now & Wow en Off_Corso, ging het al bergafwaarts met de clubavonden van Nighttown. Toen daar vervolgens Las Palmas, Hollywood Music Hall en de Thalia Lounge bij kwamen, werd het nog moeilijker. We zijn ingehaald door de concurrentie. Ook door andere poppodia met meer faciliteiten. Veel popconcerten zijn aan onze neus voorbij gegaan, omdat er betere en grotere zalen zijn in de randstad. In Den Haag, Eindhoven of Tilburg zijn de gemeentes wel bereid om te investeren in de podia, maar niet in Rotterdam.”

Mocht Nighttown blijven bestaan, dan zullen de clubnachten niet meer zo gezichtsbepalend zijn voor de uitgaansgelegenheid als begin jaren negentig. Zeker als het aan Bottema ligt: “Die tijd hebben we gehad. Daar zijn nu andere clubs voor.” De tegenvallende bezoekersaantallen voor de clubnachten zijn volgens de Nighttown-bestuurder tevens te wijten aan een fase van stilstand waarin de dance-industrie momenteel verkeerd. “Er wordt geen nieuwe, vooruitstrevende muziek meer geproduceerd. Bovendien zijn de dj-helden van ’98, ook de dj-helden van nu. Dat is niet gezond. De mensen hebben het allemaal wel gezien.” Iemand uit de gevestigde dj-orde waar Bottema op doelt, is Michel de Hey. De ex-Nighttown resident heeft zeven en een half jaar lang een wekelijkse clubavond in Nighttown bestierd, genaamd Future. In het voorjaar van 2003 stopt De Hey daar plotseling mee. “Voor mijn gevoel zag de directie de avond niet meer zitten”, blikt de in Rotterdam mateloos populaire techno-dj terug. “Ook was de directie op een gegeven moment niet meer bereid om te investeren in het geluid en decor.” Volgens De Hey is Nighttown haar identiteit verloren. “Vroeger was elke donderdag voor de studenten, elke vrijdag voor de technoliefhebbers en elke zaterdag voor de fans van clubhouse. Met altijd diezelfde dj’s, waarvoor de mensen echt kwamen. Van die vaste structuur in het programma is niets meer over. Wat mij ook altijd opviel, is dat goede creatieve medewerkers Nighttown na verloop van tijd met een gedesillusioneerd gevoel verlieten. Iets wat keer op keer gebeurde.” Volgens Ronald Molendijk, die een paar jaar geleden de club ook de rug toekeerde, is er maar één partij schuldig aan het faillissement: de gemeente Rotterdam. “Een structureel tekort aan subsidies en het alsmaar uitstellen van de verbouwing, hebben Nighttown de das omgedaan.” De dj die in Rotterdam nog steeds bekend is als ‘Mister Nighttown’, is een paar jaar aandeelhouder geweest. “Toen mij werd gevraagd om plaats te nemen in het bestuur, heb ik één voorwaarde gesteld: stuur mij nooit naar het stadhuis, want ik breek de boel af. Waar ik ziek van word is dat Rotterdam festivalstad nummer één van Nederland wordt genoemd, terwijl er niet eens een normaal poppodium is. En die geplande één miljoen euro subsidie voor de verbouwing van zo’n pand, dat is toch wisselgeld? Neem de verbouwing van de Patronaat in Haarlem. Die heeft zo’n tien miljoen euro gekost. Waarom kan dat in een stad als Rotterdam niet?”

Voor Leefbaar Rotterdam-bestuurslid Dries Mosch is er maar één oplossing voor het behoud van Nighttown, mocht het poppodium er überhaupt financieel bovenop komen: “De bezem door het bestuur!” Sinds zijn aanstelling in de Rotterdamse gemeenteraad in 2001, heeft Mosch zich op het noodlijdende podium gefocust. Op aandringen van de welbespraakte gemeentebestuurder verdween de ‘spaghettistructuur’ van BV’s en Stichtingen in de organisatie van Nighttown. “Je zag door de bomen het bos niet. Subsidies werden niet alleen in de programmering van concerten gestoken, maar weggesluisd naar diverse privé BV’s binnen Nighttown. Daar ben ik van overtuigd. Er is bovendien begin jaren negentig ontzettend veel geld verdiend aan de goedlopende clubavonden, maar niets gereserveerd voor onderhoud aan het pand. Fons Burger heeft zijn zakken gevuld in de goede jaren en is als aandeelhouder uit Nighttown gestapt toen hij merkte dat het minder goed ging. Ondertussen ontvangt hij wel een fiks bedrag aan huur (269.000 per jaar, red), maar bij een verbouwing wordt er bij de gemeente aangeklopt. Subsidie voor de verbouwing van Nighttown noemen wij het Burgerfonds. Geld voor Burger, niet voor de burgers.”

Fons Burger, geestelijke vader van Nighttown, geeft vanuit zijn vakantieoptrekje - een kasteel in Midden Frankrijk, toe dat hij miljoenen heeft verdiend aan de club. In ’88 zet hij voor het eerst voet in het pand op de West Kruiskade. De voormalige bioscoop, in die tijd omgedoopt tot concertzaal Arena, is gemeente-eigendom. De uitbaters maken er een potje van, waardoor Arena failliet gaat. Voor het symbolische bedrag van één gulden huur per maand mag Burger het podium, dan al met behulp van gemeentesubsidie nieuw leven inblazen. De gemeente Rotterdam en Burger komen overeen dat het podium via een ‘Public Private Partnership’ zal worden gerund. Dat wil zoiets zeggen als: subsidie voor de bandjes die wordt gestoken in een stichting (Live At Nighttown), de horecaomzet voor een particuliere BV (Nighttown BV). Burger begint vervolgens niet alleen met het programmeren van popbandjes, ook house-dj Ronald Molendijk krijgt een vaste aanstelling. Een gouden zet, want onder zijn leiding groeit Nighttown uit tot dé danceclub van Rotterdam en ver daarbuiten. Op donderdag-, vrijdag- en zaterdagavond stroomt de club vol met enthousiaste houseliefhebbers uit het hele land. Zij dansen op de platen van dj’s als Ronald Molendijk, Lemon8 en Michel de Hey. Nighttown is daarmee het antwoord op de Amsterdamse club RoXY, waar de dj’s inmiddels ook zijn geïnfecteerd door het housevirus dat vanuit Engeland is overgewaaid.

In ’94 heeft Burger genoeg vermogen opgebouwd om het pand waarin Nighttown is gevestigd te kopen. Ondanks dat het pand wordt getaxeerd op 3.5 miljoen gulden, mag hij zich eigenaar noemen na betaling van 1.835 miljoen gulden. Het verschil tussen de markt- en boekwaarde is voor rekening van de gemeente Rotterdam, die hiervoor een krediet aangaat bij het Algemeen Leenfonds. Voorwaarde aan deze overeenkomst is dat Nighttown te allen tijde wordt gebruikt als poppodium. Ook is in de erfpachtakte een terugkoopbeding opgenomen, wat inhoudt dat de gemeente als eerste het recht heeft op koop tegen de marktwaarde. Zover komt het bijna in 2001, als wethouder van Cultuur Hans Kombrink en Fons Burger onderhandelen over de terugkoop van het pand. Burger weet het nog goed: “Een taxateur van de gemeente en een taxateur die ik in de armen had genomen, hebben het pand destijds op waarde geschat - respectievelijk voor 3.2 miljoen en 3.6 miljoen euro. “Toen heb ik gezegd dat ze het voor 3.4 miljoen euro mochten hebben. Daar is Kombrink niet mee akkoord gegaan, want hij zag de krantenkoppen al voor zich: ‘Gemeente doet pand van de hand voor 1.7 miljoen gulden en koopt het terug voor 3.4 miljoen euro’. Dat had misschien wel zijn kop gekost.” Hans Kombrink (PvdA), tussen 1994 en 2002 wethouder van Cultuur, kan zich weinig herinneren van de onderhandelingen over de aankoop van het pand. Wat hij nog wel weet, is dat het verschil tussen de vraagprijs van Burger en het bod van de gemeente geen twee ton was. “Dan hadden we het wel terug gekocht.” De ex-politicus voegt er aan toe dat Nighttown destijds al een schuld had van een miljoen gulden. “Dan vraag je jezelf toch af of het zin heeft om zo’n verliesleidend instituut te kopen.” Stefan Hulman (VVD), tussen 2002 en maart 2006 wethouder van Cultuur, vindt het te gemakkelijk om achteraf een oordeel te vellen over de werkwijze van zijn voorganger inzake Nighttown. “Maar het zou absoluut niet de mijne zijn geweest. Het pand had in ieder geval nooit mogen worden verkocht aan een particuliere BV. Al helemaal niet voor de helft van de marktwaarde. Al jaren discussiëren we over een verbouwing, omdat het niet kies is om gemeenschapsgeld in een particulier pand te stoppen. De eigenaar wil nu al te veel geld voor het pand hebben, laat staan na een grondige renovatie.”

Toch kwamen de gemeente, het bestuur van Nighttown en Fons Burger, na jarenlang gesteggel, onlangs tot een overeenstemming wat betreft de verbouwing van Nighttown. Ruim 1 miljoen euro zou de gemeente beschikbaar stellen, 1.6 miljoen euro zou voor rekening van Burger komen. De architect had zijn werk gedaan en de presentatie in het gemeentehuis was gegeven. De steigers zouden al snel voor de deur van Nighttown komen te staan, en het verkeer op de toch al zo drukke West Kruiskade flink belemmeren. Helaas voor Nighttown en de muziekliefhebbers die het podium nog altijd een warm hart toedragen, hebben diverse crediteuren roet in het eten gegooid. Hoe nu verder? “Een doorstart komt er zeker”, blijft bestuurder Pim Bottema tot kort voor publicatie van dit artikel volhouden. Hij is nog steeds druk in onderhandeling met enkele geïnteresseerde partijen. “En dan een nieuwe organisatie”, zegt Dries Mosch. “Iedereen eruit, en een fris bestuur erin!” Met die woorden wil huisbaas Burger het niet zeggen, maar: “Als een bedrijf onder mijn leiding failliet zou gaan, dan had ik mijn conclusies getrokken en plaats gemaakt voor iemand anders.”

Wie nu eigenlijk verantwoordelijk is voor het faillissement van de Fab Five Holding, daar zijn de meningen over verdeeld. Waar alle betrokkenen het mee eens zijn, is dat Nighttown moet blijven. Fons Burger voorop: “Ik heb als eigenaar van het pand de plicht om het poppodium overeind te houden. Nu maar hopen dat de curator een paar debielen vindt die de tent willen overnemen.”
Wie is wie?
Fons Burger: Ex-hoofdredacteur van Nieuwe Revu en oprichter van Nighttown. Houdt miljoenen over aan de gouden jaren van de club. Heeft het pand waar Nighttown in huishoudt van de gemeente voor een koopje overgenomen, en probeert het tegen een flinke meerwaarde te verkopen. Maakt al jaren geen deel meer uit van het bestuur van de club.

Pim Bottema: Tussen ’93 tot ’98 directeur van Nighttown. Daarvoor bedrijfsleider en concertprogrammeur. Vanaf ’98 heeft de aandeelhouder van de failliete Fab Five Holding een adviserende rol binnen Nighttown. Tevens uitbater geweest van de Calypso Bioscoop, dat binnenkort tegen de vlakte gaat ten behoeve van een nieuwbouwproject. Is sinds vorig jaar voor eenderde deel eigenaar van club Off_Corso.

Ronald Molendijk: Behoort tot de eerste lichting house-dj’s van Nederland. Jarenlang het gezicht van Nighttown. Is een tijdje aandeelhouder van de Fab Five Holding. Stapt in 2002 op, omdat hij de discussies tussen de gemeente en het bestuur van Nighttown over de hoogte van subsidies zat is. Heeft geen cent, anders dan een bedrag voor zijn dj-optredens, verdiend aan Nighttown.

Michel de Hey: Van eind 1995 tot begin 2003 resident-dj van de bestlopende clubavond die Nighttown ooit gehad heeft: Future. Haalt als één van de eerste Nederlandse organisatoren bevriende buitenlandse dj’s naar de club in de Maasstad, variërend van Carl Cox tot Laurent Garnier. Verlaat Nighttown met pijn in het hart, omdat hij het gevoel heeft dat zijn avond niet meer wordt gewaardeerd door het bestuur.

Hans Kombrink (PvdA): Onder zijn bewind als Wethouder van Cultuur wordt het pand waarin Nighttown huishoudt voor de helft van de marktwaarde verkocht aan Fons Burger. Onderhandelingen over een terugkoop zijn er weliswaar geweest, de partijen zijn er nooit uitgekomen.

Dries Mosch (Leefbaar Rotterdam): Sinds zijn aanstelling in het gemeentehuis van Rotterdam, trekt hij met een kritische blik alle subsidietrekkende instellingen in de Maasstad na. Stuit bij Nighttown op een kerstboom van BV’s en Stichtingen en eist van de Raad van Cultuur opheldering over de gang van zaken. Dat resulteert in een herstructurering van het Nighttown-bestuur en strengere voorwaarden bij subsidieverlening.
Wie krijgt wat?
Het Nighttown-bestuur vindt dat er in het Nederlandse popcircuit sprake is van oneerlijke concurrentie. De subsidieverleningen aan de poppodia per gemeente verschillen nogal van elkaar. Wat kost een bezoeker per podium gemiddeld aan subsidie? Een rondje langs de poptempels die ons land rijk is. De rekensom is als volgt: subsidie minus huur aan gemeente, gedeeld door het aantal bezoekers.
Doornroosje - Nijmegen: 5,70
Subsidie: 550.000
Huur: 37.500
Bezoekersaantal: 90.00
Patronaat - Haarlem: 3,75
Subsidie: 922.000
Huur: 408.000
Bezoekersaantal: 137.000
Het Paard - Den Haag: 3,35
Subsidie: 1.150.000
Huur: 470.000
Bezoekersaantal: 204.000
Nighttown - Rotterdam: 2,90 *
Subsidie: 438.000
Huur (naar particuliere BV): 269.000
Bezoekersaantal: 150.000
Melkweg - Amsterdam: 2,15
Subsidie: 840.000
Huur: 110.000
Bezoekersaantal: 340.000
013 - Tilburg: 1,70
Subsidie: 694.000
Huur: 288.000
Bezoekersaantal: 237.000
Tivoli - Utrecht: 0,90
Subsidie: 317.000
Huur: 92.500
Bezoekersaantal: 245.000
Paradiso - Amsterdam: 0,75
Subsidie: 612.000
Huur: 250.000
Bezoekersaantal: 488.000

De cijfers van de Effenaar in Eindhoven zijn niet relevant, omdat het nieuwe gebouw pas sinds 30 september 2005 is geopend. Bovendien wordt er nog onderhandeld over de hoogte van subsidie. Het management van de Simplon in Groningen is met zomervakantie. Inkomsten uit lidmaatschappen en subsidieregelingen voor extra geplande evenementen en concerten zijn in dit overzicht buiten beschouwing gelaten. Ook zijn er per gemeente verschillende afspraken wat betreft onderhoud aan het pand. Het ene podium deponeert een aanzienlijk bedrag in het verbouwingsdepot, het andere podium zorgt bijvoorbeeld voor extra sponsoring.

*De huur die Nighttown per jaar betaalt, is niet meegenomen in de rekensom. Die gaat immers naar een particuliere BV en niet naar de gemeente. Mocht de gemeente het pand terugkopen en de marktconforme huur van Burger overnemen, dan kost een bezoeker van Nighttown gemiddeld 1,13.