Dries Mosch Weblog

januari 02, 2011
Het kerstpakket

december 19, 2010
Een oude zaak, machteloos 2

december 03, 2010
Machteloos

november 28, 2010
Beroerde Bestuurders

maart 13, 2010
In de gevangenis

februari 20, 2010
Het Plakspel

januari 15, 2010
Toen kon het wel!

december 30, 2009
Het strooibeleid

november 22, 2009
Tasjes vullen

november 10, 2009
De poeptoeters

oktober 28, 2009
De laatste regenten

oktober 18, 2009
Gekker moet het niet worden

november 06, 2008
Hoe ervaar jij dit

november 21, 2007
Hoera ik was een held

zondag, december 10, 2006


Mijn kerstgedachte



We kennen allemaal wel het kerstverhaal, ook het kerstfeest als het feest van het licht, feest van de vrede, feest van verbroedering, maar voor anderen niets meer dan een feest van lekker eten of een gezellig samen zijn.

Kerst kan ook heel éénzaam zijn, voor hen die mensen in hun omgeving en/of geliefden hebben verloren, zij die geen familie meer hebben of door omstandigheden alleen staan en juist door al de hectiek van anderen met hun jacht op boodschappen en cadeaus extra worden gewezen op hun eenzaamheid, op de leegte in hun bestaan, op het verdriet dat o zo pijn heeft gedaan.

Kerstmis een tijd van bezinning, dagen van nadenken en ook van liturgie voor hen die kerks en gelovig zijn, want er zou een kindeke geboren zijn, die voor onze zonden zou sterven aan het kruis, voor wie er geen plaats was in de herberg en geboren werd in een stal, alleen dat al werkt vertederend en doet vredig aan.

Het afgelopen jaar was verre van vredig, ook in Nederland werden we geconfronteerd met verschrikkelijke kindermoorden, ook deze maand werd er op een afschuwelijke manier een kind van acht het leven ontnomen. Dag kleine lieve Jesse zijn de woorden die alles zeggen. Dat mag het zijn, in die ondragelijke pijn, voor ouders die ontroostbaar zijn.

Vrede op aarde en in de mensen een welbehagen, ik durf het haast niet te vragen, maar hoe vredig is uw hart, hoe vredig zijn uw gedachten en hoe ziet u in deze donkere tijden het licht, is er voor u ook een ster die u leidt of moeten we meer lijden voordat het tot innerlijke vrede leidt, doen we alleen wat aan de kerst en eten we flappie of een ander konijn en hebben verder maling aan het geestelijke en innerlijke welzijn en welbehagen, en vullen we alleen onze magen.


Kerst een tijd en moment van bezinning, ook als je niet gelovig bent, een moment om eens na te denken, om eens aan de alledaagse problemen en gevoelens extra aandacht te schenken, kerstmis kan ook zonder een uitgebreide mis zinvol en vervullend zijn, soms is een moment van geluk, verborgen in het klein, niet groots en hemelschokkend, maar juist daardoor extra fijn.

Soms wordt onze democratie gegijzeld door vreemde krachten en we hebben mogen ervaren dat we over en weer, meer en meer tegenover elkaar kwamen te staan en niet naast elkaar. Macht verblind, zodat je nooit de echte liefde vind.
Even iets meer doen voor een medemens, even nadenken over je daden of juist het gebrek eraan van het afgelopen jaar, even denken aan alle ongenoegens, onvrede en misbaar, maar vooral ook denken aan hen die ons ontvielen en opgebaard lagen op een baar, maak van de kerst een moment om nader te komen tot elkaar en dan besluiten we toch nog in vrede een minder vredig maar toch nog vruchtbaar jaar.

Vrede zij met U, gebruiken velen als groet, laten zij die woorden eens omsmeden tot een gebaar van werkelijke vrede en geven wij elkaar als mannen en vrouwen die in vrede van elkaar houden het universele vredesgebaar, laten we elkaar de hand schudden en niet langer onze hoofden schudden met veel misbaar, door het ontbreken van respect in een gebaar.

Vrede op aard, het is me heel veel waard, maar niet mijn vrijheid tegen elke prijs, want dan is die vrede een wrede prijs, laten we elkander trachten te begrijpen, laten we niet naar de verschillen maar naar de overeenkomsten kijken en via die weg onderlinge éénheid en vrede bereiken, dat zou voor mij een mooie kerstgedachte zijn, na een jaar en weer een maand vol verdriet en pijn.

Laten we nooit vergeten dat we allen mensen van vlees en bloed zijn, met zorgen, verdriet en geestelijke en lichamelijk pijn, maar dat we allen kinderen van één Aarde en wellicht ook van één Vader zijn, hoe hij ook voor u mag heten, we mogen nimmer onze menselijkheid vergeten.

Ik wens u allen een vredige kerst en een vredig samenzijn zonder al teveel zielenpijn.

Gr Dries Mosch



Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om commentaar te kunnen geven...
Rechts boven in de hoek kunt u dit doen.