
Kern van de zaak in dat mevrouw V. uit A. vindt dat op deze wijze het socialisme in diskrediet wordt gebracht. Nu heb ik al jaren betoogd, dat een regime dat de verzekeringen en banken nationaliseert, het beleggen op de beurs verbiedt, werkloosheid door middel van verplichte werkverschaffing vervangt en dat sociale voorzieningen op een hoog peil introduceert, dat zo’n regime het predicaat socialistisch ten volle verdient, maar dat past niet in de opvattingen van de naoorlogse verzetshelden als mevr.V uit A. Socialisme en politieke misdaden kunnen en mogen niet gekoppeld worden. Moeilijk vol te houden als ook de Sovjet Unie en andere dictaturen zich socialistisch noemden, maar op zulke “details"let je niet als beleidend lid van de Linkse kerk.
Een ander aspect aan de hele discussie is het feit dat aan de zwart-wit denken na Lou de Jong door o.a. het schitterende boek van de (linkse) historicus Chris van der Heijden: Grijs, een andere kijk op de verhoudingen in Nederland tijdens 40-45 is gekomen. Dat gaat aan de gepromoveerde politicologe mevr.V. (UvA?) graag aan voorbij. Zij wil het simpel houden. Kritiek op de linkse kerk is “fout” (wet van Godwin) en de linkse kerk is “goed.” Niets nuanceren, want dan kunnen er wel eens wat socialistische lijken - zie boven -uit de kast rollen.
Laten we voorop stellen dat deze discussie gevoerd kan en moet worden, maar is de dodenherdenking een gelegenheid om een discussie aan te zwengelen? Misschien, maar is het een gelegenheid om politieke tegenstanders voor de zoveelste keer volkomen onterecht in de “foute” hoek te plaatsen en zo verwerpelijke politiek te bedrijven?
Na de eerste, indrukwekkende, dodenherdenking voor het stadhuis viel het me op dat alle politieke partijen afzonderlijk een krans legden. “Is het niet een mooi gebaar om juist op die dag als politiek namens de raad slechts één krans te leggen” opperde ik in het presidium? Het bezwaar kwam, zoals te verwachten, uit de linkse hoek, maar sinds drie jaar worden inderdaad de namen van de politieke partijen niet meer genoemd. We houden volkomen terecht en uit respect voor de gevallenen de politiek buiten de nationale dodenherdenking.
Een brug te ver voor kortzichtige politici als mevr.Vos uit A. denk ik.
Mm, goed gevonden met (nationaal) máár het is wel een beetje pesten; zoiets als met “jezuïtisch gereformeerd” en “grislam”. Houd het er op dat Geert’s woordspeling kennelijk doel heeft getroffen en wie kaatst moet de bal verwachten.
Misschien wel bestaat het Enige Ware Socialisme alleen in A ... en is al het overige onder die naam sectarisme.
..... (pvd)A .....
De pvda weer ten voeten uit: Kortzichtig,Bekrompen,Laag bij de Gronds en Idioot.
mijn geheugen laat me in de steek.... welke doden heeft nederland te betreuren als gevolg van strijd tegen het socialisme?
Korea is het enige wat in me opkomt… maar ja daar zijn we uit eigen beweging heengegaan dus die vind ik niet echt tellen.
groet,
Vic
victor zet je tv aan
op 4 mei herdenken we alle slachtoffers niet alleen die van het nationaal socialistische regime
Op 4 mei gedenken we tijdens de Nationale Herdenking allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog (men gaat hierbij uit van 10 mei 1940), in oorlogssituaties en bij vredesoperaties.
Om dit te beperken tot slachtoffers van het nationaal-socialisme is een klap in het gezicht van iedereen die nadien zijn omgekomen.
Slachtoffers van het socialisme in oorlogsituaties heeft Nederland nooit te betreuren gehad.
Dat betekent dat de PVV diegenen die b.v. in Afganistan, Korea, Libanon etc. zijn gevallen niet wil herdenken. Als dat echt zo is, is de PVV een partij zonder moraal en Nationaal besef.
Dal mw. Vos voostelt de PVV niet aanwezig te laten zijn op 4 mei, klopt niet. Dat zij deze smerig passage uit het verkiezingsprogramma aan de kaak wil stellen is MEER dan terecht.
In bovenstaande noem in nog niet de stelselmatige geschiedsvervalsing van PVV-ers die de fascisten en socialisten op een hoop vegen.
Nou Vogel het Comité 4 en 5 Mei vind dat IEDEREEN de slachtoffers mag herdenken. Geert komt dus gewoon naar de Dam om respect te betonen aan hen gedood en vermoord zijn.
Ben zeer benieuwd hoe mevrouw Vos zich manifesteert bij P&W;
@Veldman,
Lees eens goed en probeer aan te wijzen waar IK zeg dat iemand niet aanwezig mag zijn op dodenherdenking. Dat doe ik nml. niet.
Goed lezen is ook een kunst. Ik zal de zin van enige intonaties voorzien zodat het je duidelijk zal worden. Geert komt dus gewóón naar de Dam om respect te betonen aan hén die gedood of vermoord zijn
Als je dit ook niet snapt zal ik de ‘’ ietwat wijzigen: Geert komt dus gewoon naar de Dáááhm om réspect te betonen aan hén die gedóód of vermóórd zijn
Boekentip voor mevrouw Vos: J.A.A. van Doorn, Duits socialisme, Het falen van de sociaal-democratie en de triomf van het nationaal-socialisme.
Op de omslag is te lezen: ‘Van Doorn beschrijft ook dat het nationaal-socialisme een krachtige socialistische component had die in het Derde Rijk tot ontwikkeling kwam en voor velen aantrekkelijk bleek te zijn. Anders gezegd: de nazi’s toonden zich de ware ‘Duitse’ socialisten’.
Dat gaat (vrees ik) boven de pet van Vogel
@Veldman,
Het is geen probleem dat Geert naar de dam gaat. Dat hij respect toont aan hen die gevallen zijn, is niet meer dan normaal.
De passage in het verkiezingsprogram van de PVV, daar heb ik m’n mening al over gegeven.
Wat heeft dit met Leefbaar te maken?
@Richard,
Dit heeft niets met Leefbaar te maken. Sorensen wordt eerste kamerlid voor de PVV en draagt dat ook uit op de LR site.
Wat maakt het uit; haatvogels die hier posten zijn zowel tégen LR als tégen PVV en (dus) vooral tegen Sörensen.
Tsja.....
Ik dacht al te weten welke de grootste viespeuken zijn onder de PVV-bashers.
Ik heb mij vergist.
Juffrouw Vos heeft ze met overweldigend succes naar de kroon gestoken.
Wat een SMERIG politiseren van de dodenherdenking door dit onintelligente Pvda-kwalletje.
Onzindelijk gewoon! Ovoorstélbaar voor iemand die ook maar énig fatsoen in zijn donder heeft. Érger nog dan het eerdere voetballen met kransen door arrogante buitenlanders (want papieren nederlanders erken ik niet als zodanig).
Aanleiding tot een nieuwe uitleg van de ‘A’: Partij van de Achterbaksen.
ach waarnemer als je even kijkt zie je dat mevrouw vos (gedurende haar wachtgeldtijd natuurlijk je bent socialedienstist of niet)een boek geschreven, een boek moet je wel promoten
Wat een arrogante tante hoe ze ‘optrad’ in P&W;
Robbert.J. Veldman durft wel gewaagde uitspreken te doen.
sorry,uitspraken.
PVDArbeid, wat een rare partij is dat toch altijd geweest.
De partij bestaat alleen nog maar om dat iedereen die een broertje dood heeft aan ARBEID op deze parij stemt.
Zou eigenlijk moeten zijn Partij Tegen De Arbeid.
In Delfshaven maakt de fractievoorzitter van de pvda het in een deelraadsvergadering het nog gekker. Die zegt over feiten die LR helemaal niet heeft begaan het volgende:
Zij steken fikkie en geven vervolgens anderen de schuld. Waar en wanneer hebben we een dergelijk buiten parlementair proces eerder in de geschiedenis gezien.
unquote
Dus een rechtstreekse referentie aan de Reichsdag brand mag ook. Nog even en we worden zelfs uitgesloten van 1 mei vieringen die men zichzelf heeft toegeeigend. (ironie).
Omroep gaat Paul de Leeuw aanklagen
© anp
De Populistische Omroep Nederland (PON), een vereniging die wil toetreden tot het publieke bestel, vindt dat Paul de Leeuw veel te ver gaat in zijn kritiek op Geert Wilders. Deze publieke omroep in oprichting wil Paul de Leeuw en de VARA aanklagen wegens het aanzetten tot geweld.
‘Paul de Leeuw wenste Geert Wilders dood in een liedje’, zegt omroepvoorzitter Ronald Katee tegen persbureau Novum. ‘Dat kun je grappig vinden, maar dat vinden wij niet.’ Verder verwijt Katee de VARA ‘een podium aan dit soort geluiden te geven’.
Overigens is Paul de Leeuw niet de enige bekende Nederlander waar de nieuwe omroep tegen op wil treden. Ook wordt er aangifte gedaan tegen Peter R. de Vries, publicist Thomas van der Dunk, PvdA-politica Fatima Elatik, cartoonist Adriaan Soeterboek en blogger Michiel Blok.
Cartoonist Soeterboek plaatste op VARA website JOOP.nl de cartoon waarop Wilders stond afgebeeld als kampbeul. Blogger Michiel Blok publiceerde een lijst op dezelfde website met de overeenkomsten tussen Wilders en Hitler. PON is ‘not amused’. Ze is van mening dat Geert Wilders door de VARA op dezelfde manier gedemoniseerd wordt als destijds Pim Fortuyn.
Omroep PON is in 2008 opgericht door de Rotterdamse politicus Ronald Sørensen. De omroep heeft op het moment nog geen zendtijd maar wil proberen om in 2015 onderdeel uit te maken van het publieke bestel ‘dat nu alleen ruimte biedt aan linkse omroepen’.
Peter R. de Vries, een van de aangeklaagden, heeft nog nooit van PON gehoord. ‘Stelt volgens mij ook niks voor’, aldus de misdaadjournalist op Twitter. ‘Een aangifte is dus nogal lachwekkend… Of wil de PON op deze manier wat doen aan haar enorme naamsonbekendheid ???.’
De VARA is niet op de hoogte van de aanklacht en wil daarom nog niet reageren.
Was Hitler links?
Marcel Roele, HP/De Tijd, 29 april 2005
Stel er wordt een politieke partij opgericht die zichzelf socialistisch noemt en in haar programma heeft staan dat de staat de plicht heeft ervoor te zorgen dat alle burgers in hun levensonderhoud kunnen voorzien of door de staat worden onderhouden. In andere programmapunten belooft de partij: uitbreiding van sociale voorzieningen; goede gezondheidszorg en dito onderwijs die toegankelijk zijn voor iedereen; onteigening van grond ter voorkoming dat particulieren ermee speculeren; nationalisatie van bedrijven die een monopolie hebben en winstdeling bij grote bedrijven.
Dertien jaar later komt de partij aan de macht. Ze heeft haar ideologische veren niet afgeschud; het programma is al die tijd onveranderd gebleven en wordt voortvarend uitgevoerd. Een echte linkse partij, zou je toch zeggen. Maar omdat het nu toevallig de Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei (NSDAP) betreft, beschouwt bijna iedereen die partij en haar leider, Adolf Hitler, als heel erg rechts.
Er zijn verschillende verklaringen mogelijk voor het rechtse imago dat aan Hitler kleeft. Stalin was zijn grote rivaal in de wedkamp der dictators. Stalin was links, dus gelooft iemand die onbekend is met Hitlers ideologische achtergrond en politiek al snel dat Hitler dan wel rechts zal zijn geweest. Zowel fatsoenlijke sociaal-democraten als neostalinisten hebben er belang bij om Hitler als rechts af te schilderen. Voor de sociaal-democraten geldt dat hun sociaal-economische politiek gênant veel op die van Hitler lijkt. Anders dan Stalin wilde Hitler niet een almachtige staat die alle productiemiddelen bezit, maar wel een bemoeizuchtige staat, die voor de mensen zorgt en bepaalt wat goed voor hen is. Veel keurig nette naoorlogse politici wilden net als de NSDAP een geleide loonpolitiek, hoge overheidsuitgaven, nationalisaties, een verzorgingsstaat en een bedillerige Moeder Overheid. Maar ze verzwegen zoveel mogelijk de overeenkomsten tussen hun beleid en dat in het vooroorlogse Duitsland. Hitler mocht niets gemeen hebben met hedendaagse politici. Hij was immers de duivel in eigen persoon. Hij verdiende die reputatie doordat hij de Tweede Wereldoorlog was begonnen en zes miljoen joden had laten vermoorden. Dat is heel slecht en het is dan ook geen wonder dat de sociaal-democraten Hitler liever niet als links geafficheerd wilden zien.
Hitler had ook iets gemeen met de niet-democratische communisten en socialisten – namelijk dat er steevast heel wat doden vallen na hun machtsovernames. Het overgrote merendeel van de massamoorden in de twintigste eeuw staat op naam van regimes die zichzelf communistisch, socialistisch of nationaal-socialistisch noemden. Sociaal-democraten konden zich daar effectief van distantiëren omdat ze de individuele vrijheid en onschendbaarheid van lijf en goed respecteerden. Dat geldt niet voor westerse communisten en socialisten. Zij probeerden desalniettemin hun handen in onschuld te wassen. Bijvoorbeeld door de massamoorden in uithoeken van de wereld door communistische en socialistische regimes te ontkennen. Met een redelijke mate van succes. Weliswaar heeft tegenwoordig bijna iedereen gehoord van de slachtingen in de Sovjet-Unie, China en Cambodja. Maar het is minder bekend dat de communistische Polen in de jaren na de Tweede Wereldoorlog anderhalf miljoen burgers vermoordden – hoofdzakelijk apolitieke leden van de Duitse etnische minderheid, maar ook Poolse tegenstanders van de socialistische heilstaat. In communistisch Vietnam (destijds zo geïdealiseerd door links) werden ook anderhalf miljoen mensen door hun regering vermoord. En Tito liet in Joegoslavië ruim een miljoen van zijn landgenoten ombrengen.
De massamoorden van Hitler waren dichtbij huis begaan en onder de slachtoffers waren veel West-Europeanen. Er viel niet veel te ontkennen. Bovendien konden toen Hitler in 1941 zijn bondgenootschap met Stalin verbrak de communisten zich afficheren als antipode van Hitler. Een ideale gelegenheid om Hitler te herdefiniëren als rechts. Het risico dat je daarbij door de mand valt, is te verkleinen door het woord socialist in verband met Hitler te vermijden. Vandaar dat hedendaags links Hitler een nazi noemt (afkorting van nationaal-socialist, waarin je nauwelijks nog het socialisme herkent) of zelfs een fascist. Hitler was geen fascist. De Argentijn Peron en de Italiaan Mussolini wel. Fascisten waren veel gematigder (en minder links) dan Hitler en zijn niet met historische schande beladen. Vandaar dat er wel een adorerende musical is gemaakt over Evita Peron en haar echtgenoot, maar niet over Eva Braun en haar Adolf. Alessandra Mussolini, kleindochter van de Duce, is een gerespecteerd lid van het Italiaanse parlement en de neofascist Gianfranco Fini (die ruzie kreeg met Alessandra omdat hij het waagde een kritische opmerking over haar opa te maken) is vice-premier.
Nazi’s zijn niet zo salonfähig. Toch blijkt in de praktijk dat de Nederlandse naoorlogse politici nogal gecharmeerd waren van de sociaal-economische politiek die de Duitse bezetters hier vanaf 1940 introduceerden. Zo bleef na de bevrijding het door de nazi’s ingestelde College van Rijksbemiddelaars bestaan dat grote bevoegdheden had lonen en andere arbeidsvoorwaarden te bepalen. De nazi’s hebben ook de ontslagvergunning ingevoerd; werkgevers kunnen niet zomaar mensen op straat zetten. Verder besliste de naoorlogse overheid over de hoogte van huren, pachten en dividenden volgens door de nationaal-socialisten geïntroduceerde regelgeving. De naoorlogse gezondheidszorg was gebaseerd op het Ziekenfondsbesluit uit 1941. De contacten tussen bedrijven onderling, tussen bedrijfsleven en overheid en praktische zaken zoals grondstoffendistributie werden geregeld door de Organisatie Woltersom – alweer een uitvinding van de nazi’s – een overheidsorgaan waarin werkgevers waren verenigd. Die organisatie werd in 1955 opgeheven. Inmiddels bouwde men ijverig aan een verzorgingsstaat naar Duits model.
De Duitse verzorgingsstaat dateert overigens van voor Hitlers geboorte (in 1889). Op 17 november 1881 presenteerde keizer Wilhelm I de ‘Kaiserliche Sozialbotschaft’ – bedacht en geschreven door de hoge ambtenaar Robert Bosse en goedgekeurd door de almachtige rijkskanselier Otto von Bismarck. Tot dat moment boden staten in het beste geval burgers volop gelegenheid om voor zichzelf te zorgen; nu trok voor het eerst de staat de zorgtaak naar zich toe. Er werden allerlei collectieve verzekeringen geïntroduceerd: in 1882 een ziektekostenverzekering; in 1884 een ongevallenverzekering en in 1889 een ouderdoms- en invaliditeitsverzekering. In eerste instantie waren die verplichte verzekeringen alleen bedoeld voor fabrieksarbeiders, maar later werden steeds meer beroepsgroepen erbij betrokken: boerenknechten, bosbouwers, huishoudelijk personeel enzovoort. In de Weimarrepubliek (1919-1933) werd de verzorgingsstaat verder uitgebouwd, bijvoorbeeld met de introductie van de achturige werkdag en een werkloosheidsverzekering (in 1927). Tegelijkertijd bleek de verzorgingsstaat tijdens economische crises onbetaalbaar – bijvoorbeeld toen de hyperinflatie van 1923 de prijs van een brood in 4 maanden van 100 duizend mark tot 20 miljoen mark deed stijgen of toen na de beurskrach van 1929 het aantal werklozen snel toenam, tot zes miljoen in 1932 (bijna een derde van de beroepsbevolking). Bijkomend probleem na 1929 was dat vakbonden en werkgevers het maar niet eens konden worden over arbeidsvoorwaarden. In 1933 kreeg de NSDAP (inmiddels de grootste partij van het land) voor het eerst regeringsmacht.
De leider van de NSDAP was een allochtoon; maar wel eentje die behoorlijk was ingeburgerd. De Oostenrijker Adolf Hitler was in 1912 naar het Duitse München uitgeweken, omdat hij per se niet in het Oostenrijks-Hongaarse leger wilde dienen. Hij vond de dubbelmonarchie een “Rassenbabylon” en was voorstander van de aansluiting van Oostenrijk bij het Duitse Rijk. Uiteindelijk slaagde hij erin zich af te laten keuren voor militaire dienst in zijn vaderland. Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak, meldde hij zich als vrijwilliger voor het Duitse leger en bewoog hemel en aarde om in een Beiers regiment te mogen dienen; hij schreef zelfs naar de Beierse koning Ludwig III. Het mocht en aan het westers front in Vlaanderen maakte hij zich zeer verdienstelijk. Hij begaf zich 48 keer direct in de vuurlinie en verdiende daarmee achtereenvolgens het IJzeren Kruis Tweede en Eerste klasse. Hitler werd aan zijn been gewond en schreef vanuit het hospitaal een dringend verzoek aan zijn superieuren om hem zo snel mogelijk weer naar het front te sturen. In oktober 1918 was hij tijdelijk blind door een aanval met gifgas en moest enkele weken revalideren. Toen hij uit het ziekenhuis kwam, was de oorlog afgelopen. Enkele maanden later vroeg een nationalistische officier (vermoedelijk Ernst Rohm) hem eens poolshoogte te nemen bij de Deutsche Arbeiterpartei, die zojuist was opgericht door de journalist Karl Harrer en de metaalarbeider Anton Drexler. Hitler ergerde zich groen en geel aan het vergadercultuurtje dat hij aantrof, maar hij herkende geestverwanten en nam zich voor de zaak op de rails te zetten (waarbij hij op de achtergrond veel hulp zou krijgen van Rohm en zijn mentor Dietrich Eckart). In 1919 werd Hitler lid en meteen chef propaganda. In 1920 werd de naam van de partij veranderd in NSDAP en schreef Hitler met Drexler een kort partijprogramma van 25 punten. In 1921 werd Hitler partijleider met uitgebreide volmachten.
Het partijprogramma van de NSDAP richtte zich duidelijk op de zwakste en meest kwetsbare groepen in de samenleving. Zo beloofde het een verbod op kinderarbeid en betere oudedagsvoorzieningen. De NSDAP had niet alleen leuke dingen voor de arbeiders in petto, maar ook voor keuterboertjes en pachters (landhervormingen) en voor kleine middenstanders (aanpak van de grote warenhuizen). Daarnaast was er natuurlijk het nationalistische element. De vredesregeling van Versailles (waarin Duitsland grondgebied dat rijk was aan delfstoffen had moeten afstaan, tot herstelbetalingen aan de tegenstanders uit de Eerste Wereldoorlog werd gedwongen en er geen leger van betekenis meer op na mocht houden) moest worden herroepen. Duitsland zou weer net als iedere andere Europese mogendheid koloniën mogen hebben. Op basis van het zelfbeschikkingsrecht der volkeren diende een Groot-Duitsland te worden gevormd. Er moest een stop komen op immigratie van niet-Duitsers. Alleen een volksgenoot van Duitsen bloed kon staatsburger zijn. Joden werden expliciet van het staatsburgerschap uitgesloten. Wie geen staatsburger is, zou onder het vreemdelingenrecht vallen en te gast zijn in het land. Als het land niet alle inwoners kan voeden, zouden de gasten moeten vertrekken.
Het is een wijdverbreid misverstand dat de NSDAP de steun had van veel grote ondernemers. Hitler was een tegenstander van vrijhandel. Hij wilde een autarkisch Duitsland dat zowel op het gebied van de dagelijkse levensmiddelen en consumptiegoederen als de zware industrie onafhankelijk was van het buitenland. Dus hadden alle bedrijven die hun geld verdienden met im- of export weinig goeds te verwachten van de NSDAP. Verder kondigde Hitler een jaar voor hij aan de macht kwam alvast de hoofdlijnen van zijn eerste vierjarenplan aan en de meeste ondernemers gruwden van zijn staatsdirigisme. Dat lag anders voor bedrijven die (terecht) meenden onder een nazistisch bewind grote staatsopdrachten tegemoet te kunnen zien – in het kader van infrastructurele werken en herbewapening. Zo zouden in 1937 de bouw tachtig procent en de industrie vijftig procent van hun omzet halen uit opdrachten van de staat.
Een ander wijdverbreid misverstand is dat er weliswaar linkse elementen zaten in de NSDAP, zoals Gregor Strasser en Ernst Rohm, maar dat het al snel afgelopen was met links in de NSDAP. Na de Nacht van de lange messen in 1934, toen Hitler hen wegens vermeend verraad uit de weg had laten ruimen, zou het nazi-regime toch echt alleen maar rechts zijn geweest. De praktijk van Hitlers politiek toont echter anders aan.
Duitsland werd een planeconomie waarin de staat de lonen en prijzen bepaalde. De werkgevers hadden letterlijk de minister van economische zaken als hoogste baas. De staat dwong vanaf juli 1933 bedrijven om samen te werken in kartels in plaats van te concurreren. Het kartel bepaalde de hoogte van de prijzen, investeringen enzovoort in overeenstemming met instructies van bovenaf. De minister van landbouw was de baas van de boerenorganisatie en bepaalde wat boeren verbouwden; zo moest bijvoorbeeld de productie van suikerbieten omhoog.
De overheid liet de bankbiljettenpers draaien en werkte met staatsopdrachten de werkloosheid weg. In Berlijn werden het Olympisch Stadion en de Rijkskanselarij gebouwd. In vier jaar tijd liet de staat meer dan tweeduizend kilometer snelweg aanleggen. In 1937 werden de Reichswerke Hermann Goring opgericht; het staatsstaalconcern dat het grootste van Europa zou worden. In hetzelfde jaar begon op door de staat geconfisceerd grootgrondbezit de bouw van de ‘Kraft durch Freude’ autofabriek, plus een dorp voor de werknemers. De autofabriek werd de grootste van Europa en was oorspronkelijk bedoeld om een miljoen Volkswagens per jaar te produceren – elke arbeider zou voor minder dan duizend mark een kever krijgen. De Volkswagen was, in opdracht en volgens specificaties van de staat (Hitler had zich er zelfs persoonlijk mee bemoeid) door Ferdinand Porsche ontworpen. Omdat de oorlog was uitgebroken toen de staatsautofabriek klaar was, werden er militaire voertuigen geproduceerd en slechts een paar honderd Volkswagens voor partijfunctionarissen.
De verzorgingsstaat werd geconsolideerd en iets uitgebreid. Om te stimuleren dat kinderen middelbaar onderwijs voltooiden alvorens de arbeidsmarkt op te gaan, werden kinderbijslag en wezenuitkering tot het achttiende jaar uitbetaald. De oudedagsvoorziening werd verbeterd, in de vorm van een verplichte verzekering voor een lijfrente. Verder werden er allerlei maatregelen genomen om te komen tot “een Duitsland zonder klassen of kasten,” zoals Hitler in 1934 verkondigde. In dat verband was de instelling van de arbeidsdienst in 1935 heel belangrijk. Zoals Mao in de jaren zestig en zeventig de studentjes op het platteland liet zwoegen om het boerenleven te leren kennen, moest de arbeidsdienst standsverschillen in Duitsland wegnemen. Iedere jongeman tussen de 18 en 25 moest verplicht een half jaartje in arbeidsdienst; voor jonge vrouwen was de arbeidsdienst tot 1939 nog vrijwillig. De jongelui maakten voor een loon dat nauwelijks boven uitkeringsniveau lag moerassen droog en woeste gronden rijp voor de ploeg. Konstantin Hierl, leider van de arbeidsdienst, meende: “Er is geen betere manier om de sociale kloof, de klassenhaat en de klassenhoogmoed te overwinnen dan als de zoon van de fabrieksdirecteur en de jonge fabrieksarbeider in hetzelfde uniform hun eredienst verrichten voor volk en vaderland.”
Nivellering en sociale mobiliteit waren belangrijk voor de nationaal-socialisten. In de Weimarrepubliek was hoger onderwijs een privilege voor de oude elite geweest. Hitler liet staatsscholen stichten waar in zijn woorden “herkomst, titel, stand en vermogen” geen rol speelden en die de kans boden dat “ook de armste jongen tot iedere positie kan opklimmen als hij de kwaliteiten daarvoor in zich heeft.” In 1938 kwam er ook een soort colloquium doctum: wie niet de vereiste diploma’s bezat, doorgaans omdat nederige afkomst een studie aan een hogere burgerschool onmogelijk had gemaakt, kon toch met een beurs een universitaire studie volgen. De partij, de Hitlerjugend en de Bund Deutscher Mädel boden ook volop mogelijkheden voor mensen uit de arbeidersklasse en lagere middenklasse om hun sociale positie te verbeteren. Voor de machtsovername werd het officierskorps van het leger gerekruteerd uit kringen van de Pruisische elite; Hitler gooide de deur open voor de lagere sociale klassen. Er werden in het leger ook uitgebreide scholingsmogelijkheden gecreëerd zodat militairen de kwalificaties voor promotie of een goede baan in de burgermaatschappij konden verwerven.
Hitler was niet zomaar links; hij was zelfs groenlinks. Meteen in 1933 werd vivisectie verboden en in 1934 de vossenjacht. Goring sprak over “de martelingen en het onverdraaglijke lijden in experimenten met dieren” en liet weten dat “degenen die nog steeds denken dat zij dieren kunnen behandelen als een gebruiksvoorwerp dat zij bezitten” naar een concentratiekamp zullen worden gestuurd. De nazi’s waren actieve natuurbeschermers en richtten diverse Nationale Parken op. Hitler was natuur- en dierenliefhebber, vegetariër, sinds de aanvang van zijn politieke carrière niet-roker (daarvoor rookte hij twee pakjes per dag), geheelonthouder en aanhanger van de homeopathie. Zijn regering voerde campagnes voor het eten van volkorenbrood, streekproducten en groenten en fruit van het seizoen. De nazi’s ondersteunden ook de biologisch-dynamische landbouw en de SS-leider Himmler bezat een eco-boerderij.
De staat stimuleerde de burgers om gezond te leven en alert te zijn op ziekten. Mobiele rontgenapparaten werden naar bedrijven, universiteiten en openbare bijeenkomsten gereden zodat alle aanwezigen zich konden laten controleren op longziekten. Vrouwen werden geïnstrueerd hoe ze hun borsten konden onderzoeken op verdachte knobbeltjes. Zwangere vrouwen en zogende moeders werden in voorlichtingscampagnes ontraden te roken of alcohol te drinken. In de overheidsvoorlichting werd er verder op gewezen dat roken longkanker en hart- en vaatziekten veroorzaakt (hierin waren de nazi’s de Nederlandse overheid tientallen jaren vooruit). Er werden beperkingen opgelegd aan de reclames van de tabaksindustrie. Voor de nazi-tijd werd roken vaak afgebeeld als stoer of sexy; de nazi’s verboden iedere verwijzing naar sportiviteit of seksualiteit in tabaksreclames. In gebouwen die eigendom waren van de NSDAP mocht niet worden gerookt, evenmin in de wachtkamers van overheidsdiensten. Verder werd er druk uitgeoefend op scholen, universiteiten en ziekenhuizen om het roken te verbieden.
De nazi’s vonden ook dat de genetische kwaliteit van het nageslacht niet alleen een zaak is van de ouders, maar dat de staat zich ermee mag bemoeien. Om iedereen een eerlijke kans op een gezonde geest in een gezond lichaam te bieden, dient de staat het risico te verminderen dat mensen met geestelijke of lichamelijke afwijkingen ter wereld komen. Destijds werd het standpunt dat de staat een taak heeft op het gebied van eugenetica (genetische verbetering) algemeen gedeeld in linkse kringen. Tot de voorstanders van staatseugenetica behoorden bekende linkse intellectuelen, zoals de statisticus en Quaker Karl Pearson, de econoom John Maynard Keynes, de schrijvers George Bernard Shaw en Herbert G. Wells, de bioloog Julian Huxley, de geneticus John B.S. Haldane, de Labour-minister en oprichter van de utopistisch-socialistische Fabian Society, Sidney Webb en in Nederland de seksuele hervormer Jan Rutgers, de feministe Aletta Jacobs en het SDAP-kopstuk Floor Wibaut.
Op 14 juli 1933 werd in Duitsland de Gesetz zur Verhütung erbkranken Nachwuchses aangenomen. Het wetsontwerp was afkomstig van de nationaal-socialistische partij, maar soortgelijke plannen waren tussen 1925 en 1932 door de Duitse sociaal-democraten opgesteld. Vrijwel identieke wetten waren al aangenomen of werden rond die tijd aangenomen in traditioneel sociaal-democratische landen zoals Denemarken, Noorwegen, Zweden, Finland en IJsland. De Duitse eugeneticawet stelde artsen en advocaten in de gelegenheid om de rechter te vragen opdracht te geven om een lijder aan erfelijke zwakzinnigheid, schizofrenie, epilepsie, ernstige manische depressiviteit, ernstige lichamelijke misvormingen, de ziekte van Huntington of erfelijke vormen van alcoholisme, doofheid of blindheid te laten steriliseren. Als de patiënt of zijn wettelijke vertegenwoordiger het oneens was met de beslissing van de rechter, kon hij in hoger beroep. Deskundigen gaven op de rechtszitting hun oordeel over de erfelijkheid van de kwaal en de mate waarin lijders een last zijn voor de samenleving. Wie echt niet onder het mes wilde, kreeg het aanbod om zich in een gesloten inrichting te laten opnemen waar heteroseksuele copulaties voor patiënten uit den boze waren.
De nazi’s bemoeiden zich actief met de kunsten. Terwijl hedendaagse sociaal-democraten subsidiëren wat ze mooi of interessant vinden, verbood Hitler simpelweg alles wat hem niet beviel. Hierin leek hij op Stalin en zij hadden niet toevallig ook nog dezelfde smaak. Wat in nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie overbleef, was een sociaal-realistische literatuur en beeldende kunst die het nobele van de arbeider, boer en soldaat verheerlijkten en een wat bombastische architectuur die de grootsheid van de volksbeweging en de almacht van de staat benadrukte. Hedendaagse democratische linkse politici kiezen natuurlijk ook voor kunst die hun politieke ideeën propageert, maar daarnaast appreciëren zij uitheemse invloeden en een beetje brutaliteit in de kunst. Daar hoefde je bij linkse dictators zoals Stalin, Hitler en Mao niet mee aan te komen.
De modernistische houding van democratisch links op artistiek gebied is overigens langzaam gegroeid. Zo deden de jongeren van de Arbeiders Jeugd Centrale, van 1918 tot 1958 de jeugdbeweging van de SDAP (de latere PvdA) en de NVV (de latere FNV), aan volksdansen; ze behoorden natuurlijk niet op de decadente Amerikaanse muziek te dansen. Socialistische kranten zoals Het Vrije Volk en Het Parool waren ook niet erg gediend van de bezoeken van de zwarte Amerikaanse jazzmusicus Lionel Hampton aan Nederland tussen 1953 en 1956. De angst voor zedelijk verval overheerste - niet alleen bij de socialisten maar ook bij de confessionelen. De (rechtse) liberale burgerij was het minst bang voor nieuwlichterij.
Op het gebied van de emancipatie van vrouwen en homo’s huldigde Hitler soortgelijke standpunten als fundamentalistische christenen, joden en moslims. Volgens de nationaal-socialistische ideologie hoorde de vrouw in het kraambed en achter het aanrecht thuis, hoewel in de praktijk de soep minder heet werd gegeten dan zij werd opgediend. Zo nam het aantal vrouwen werkzaam in de industrie tussen 1933 en 1938 met vijftig procent toe. Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in 1939 zag je overal vrouwen ‘mannenwerk’ doen, omdat het manvolk naar het front werd gestuurd. De antiburgerlijke vleugel van de nazi’s (sterk vertegenwoordigd in de SS) wilde dat buitenechtelijke kinderen dezelfde wettelijke status zouden krijgen als kinderen die binnen het huwelijk werden geboren. De kerken en de behoudende vleugel van de NSDAP waren hier sterk op tegen en bij wijze van compromis werden juridische obstakels voor het verkrijgen van een echtscheiding opgeruimd.
De houding van Hitler tegenover homoseksuelen was merkwaardig. Dietrich Eckart (aan wie Hitler Mein Kampf opdroeg) was zeer openlijk homoseksueel, evenals Ernst Rohm. Over Rudolf Hess (Hitlers rechterhand tot 1941) gingen sterke geruchten dat hij homoseksueel was (over Hitler zelf gingen trouwens ook dergelijke geruchten). Desalniettemin gedroeg het nazi-regime zich met het verstrijken der jaren steeds vijandiger tegenover homo’s. Het oude wetsartikel dat homoseksuele handelingen strafbaar stelde, werd afgestoft. Wie werd veroordeeld, moest in therapie. Hopeloze gevallen bij wie therapie niet bleek te werken, werden naar het concentratiekamp gestuurd. Daar kwamen uiteindelijk enkele duizenden homo’s om het leven.
Nazi’s hadden totaal geen scrupules wanneer het ging om het doden van mensen - iets waarin de nationaal-socialisten zich duidelijk onderscheidden van de sociaal-democraten. De sociaal-democraten staan op het gebied van de rechten van individuele burgers dichter bij de liberalen; en de nazi’s bij de communisten. Geen wonder dat Hitler in 1934 verklaarde: “De verschillen tussen ons en de bolsjewisten zijn kleiner dan de overeenkomsten. Bovenal hebben wij een waarlijk revolutionair gevoel gemeen. Hiermee rekening houdend, heb ik verordonneerd dat voormalige communisten ogenblikkelijk als lid van de nationaal-socialistische partij geaccepteerd dienen te worden. De kleinburgerlijke sociaal-democraat en de vakbondsbaas zullen nooit een echte nazi worden, maar een communist altijd.”
Dat ‘waarlijk revolutionair gevoel’ uit zich vaak in genocide. Op de ranglijst van de meest moorddadige régimes (samengesteld door Rudolph Rummel, emeritus hoogleraar politicologie aan de Universiteit van Hawaï) staan de nationaal-socialisten derde met krap 21 miljoen doden. Zij moeten slechts communistisch China (35 miljoen doden) en de Sovjet Unie (62 miljoen doden) voor zich dulden. Relatief (als we het aantal doden afzetten tegen het aantal mensen dat het régime in zijn macht had) waren de Rode Khmer (Cambodja) de nummer 1 met 2 miljoen slachtoffers. Zowel communisten als nationaal-socialisten vonden het vanzelfsprekend dat individuen die met hun gedrag ‘het algemeen belang’ schaadden, werden geëlimineerd. Ook waren collectieve straffen gebruikelijk (vaak met de dood) van groepen die ervan verdacht werden het régime te saboteren. Zo veranderde Stalin in 1932 en 1933 het platteland van de ‘ongehoorzame’ westelijke Oekraïne in één groot concentratiekamp (compleet met streefcijfers voor het aantal doden) waar de plaatselijke bevolking dwangarbeid verrichtte voor te weinig voedsel en dagelijks willekeurige executies plaatsvonden. Zeven miljoen Oekraïners kwamen hierbij om het leven.
Wat betreft de joden maakte Stalin een merkwaardige ontwikkeling door. In de beginjaren van het Sovjetregime waren de meeste kopstukken van de communistische partij joods (bijvoorbeeld Trotski, Kamenev, Zinovjev, Boekharin, Jagoda en Radek). Stalin was zonder hulp van zijn joodse kameraden nooit aan de macht gekomen. Hij liet het merendeel van zijn oude kameraden eind jaren dertig executeren en werd met het vorderen der jaren steeds anti-semitischer. Vanaf 1948 was het discrimineren van joden overheidsbeleid geworden. Stalin liet ook ‘lastige’ minderheden zoals Tsjetsjenen, Balkaren, Karatsjajers, Ingoesjeten, Turken-Mescheten en Krim-Tataren massaal deporteren naar de steppe van Centraal-Azië, wat flink wat slachtoffers kostte. Maar tot een systematische poging om bepaalde etnische groepen uit te roeien, zoals Hitler vanaf begin 1942 met de joden en zigeuners probeerde, is het in communistische landen niet gekomen. Overigens ook niet in de landen die een fascistisch régime hadden (Italië onder Mussolini, Argentinië onder Peron en Taiwan onder Tsjang Kai-sjek). Mussolini’s beweging had in de beginjaren een aantal joden op prominente posten. De joodse journaliste Margherita Sarfatti was van 1913 tot 1936 Mussolini’s minnares. Net als Mussolini maakte ze de overstap van socialisme naar fascisme. Zij hielp hem met de planning van de Mars op Rome in 1922, schreef zijn biografie in 1925 en diende regelmatig als speechwriter of ghostwriter van zijn artikelen. In 1938 nam Mussolini een paar antisemitische wetten aan om Hitler een plezier te doen, maar de Italiaanse joden hoefden geen moment voor hun hachje te vrezen.
De ideologische wortels van zowel de nationaal-socialisten als van de fascisten liggen in het marxisme. De Franse revolutionaire ideoloog Georges Sorel vond dat je het marxisme niet moest presenteren als een theorie met wetenschappelijke pretenties maar als een antirationalistische mythe waar best een flinke scheut patriottisme bij mag – zo krijg je de arbeidersklasse het beste op de been. Hij inspireerde zowel Lenin als Mussolini. Tot grote vreugde van Lenin werd Mussolini in 1913 bestuurslid van de Italiaanse socialistische partij en hoofdredacteur van haar blad. In 1914 werd hij echter uit de partij geschopt omdat hij voorstander van Italiaanse deelname (als tegenstander van Duitsland) aan de Eerste Wereldoorlog was. Na de oorlog richtte hij een beweging op die socialisme combineerde met nationalisme. De naam fascisme is afgeleid van de fasces, een samengebonden roede van berkenhout met een bijl die in de tijd van het Romeinse Rijk symbool was van ‘eendracht maakt macht.’
In 1922 kwamen de fascisten aan de macht. De beroemde Duitse socioloog Robert Michels (die de Duitse sociaal-democratische partij had verlaten omdat hij haar niet links genoeg vond) kreeg van Mussolini een leerstoel aangeboden om het economisch beleid van de fascisten uit te werken. De Belgische socialistische socioloog Hendrik de Man, auteur van het Plan de Man (waarin een zelfde aanpak van de werkloosheid werd aanbevolen als ook Hitler voorstond) en die vanaf 1935 als minister ook uitvoerder van dat plan was, bekeerde zich in de loop van de jaren dertig eerst tot het fascisme en toen tot het nationaal-socialisme. Vooraanstaande linkse intellectuelen uit die tijd, zoals de schrijver George Bernard Shaw en de schilder en schrijver Percy Wyndham Lewis, prezen Stalin, Mussolini en Hitler in één adem.
Deze drie dictators waren alledrie links. Een essentieel onderdeel van hun ideologie is de geleide economie, terwijl rechts principieel kiest voor laissez faire. Stalin, Mussolini en Hitler wilden - als echte linkse mensen - een uitgebreide verzorgingsstaat, terwijl rechts wil dat burgers zelf verzekeringen tegen ziekte, arbeidsongeschiktheid en werkloosheid afsluiten. Volgens de (nationaal-) socialistische ideologie waakt de staat over de gezondheid van de burgers en is het bovendien een burgerplicht om gezond te leven omdat men zich dan nuttiger kan maken voor de gemeenschap. Rechts daarentegen vindt dat het een zaak van het individu is hoe ‘ongezond’ hij wil leven. Links wil een grote staat met een uitgebreid takenpakket, bijvoorbeeld bescherming van de natuur. Rechts vindt dat natuurliefhebbers maar geld moeten betalen aan particuliere organisaties zoals Natuurmonumenten, zodat die natuurreservaten kunnen kopen. Rechts ziet nauwelijks een rol voor de overheid, behalve in de drie kerntaken: bescherming van vrijheid, lijf en goed van de burgers. Laat dat nou precies overheidstaken zijn waar Stalin, Mussolini en Hitler zich weinig aan gelegen lieten liggen. Dat geldt echter ook voor rechtse dictators zoals Pinochet in Chili (1973-1990) en het geldt niet voor sociaal-democraten. Dus geweld en onderdrukking zijn niet per se links. Maar linkse dictators vervallen wel makkelijker in massamoord dan hun rechtse collega’s, omdat links gedreven wordt door een hoog ideaal dat de staat een Nieuwe Mens moet creëren - en daar moet men soms (mensen)offers voor brengen.
Kenmerkend voor links is ook dat men wil terugkeren naar een natuurzuivere levenswijze. Volkert van der Graaf zou een man naar Hitlers hart zijn geweest. Daarnaast hechtte Hitler aan family values en een traditionele rolverdeling tussen man en vrouw. Men kan dit conservatisme rechts noemen, hoewel natuurlijk de rechtse liberalen op dit gebied juist progressief zijn.
Nationalisme kon men traditioneel zowel bij links als rechts aantreffen, waarbij rechts voorstander was van vrijhandel en globalisering (dus van vreedzame competitie tussen naties) terwijl communisten liefst met geweld aan andere landen het eigen systeem opdrongen. Karl Marx was een virulente antisemiet (hoewel zelf van joodse afkomst) en zijn kompaan Friedrich Engels wilde de Duitse macht over Elzas-Lotharingen, Nederland en België herstellen. Hitler had het niet van een vreemde.
Racisme en nationalisme treft men ook bij modernere linkse kopstukken aan. Ulrike Meinhof van de Rote Armee Fraktion (RAF) schreef in de jaren zeventig “antisemitisme is eigenlijk haat tegen het kapitalisme.” De enige volkerenmoord in Europa na de val van de Berlijnse Muur werd gepleegd op instigatie van Milosevic, die soepeltjes van een socialist in een nationaal-socialist veranderde. De kloof tussen socialisten en nationaal-socialisten blijft klein. In 2000 sloot Horst Mahler, medeoprichter van de RAF zich aan bij de nationaal-socialistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). NPD-voorzitter Udo Voigt verklaarde november 2004 in het Duitse ef-Magazine dat de NPD strijdt om “het liberaalkapitalistische systeem het huichelachtige masker van het gezicht te rukken.” Hij sprak zich uit tegen “de asociale, globalistische economische politiek van Duitsland.” De NPD gaat prat op haar goede contacten met de enig overgebleven stalinistische staat, Noord-Korea, en heeft haar aanhang vooral in de voormalige DDR, waar velen terug verlangen naar het socialisme. Neonazi’s verwerpen het decadente, materialistische, individualistische Westen. Communisten en socialisten denken daar precies hetzelfde over. Het enige verschil tussen neonazi’s en hedendaagse westerse communisten en socialisten is dat westers-links tegenwoordig afkerig is van nationalisme en racisme (dat geldt weer niet voor links in de voormalige Sovjet-Unie). Westerse communisten zien bij het ondermijnen van het kapitalisme een belangrijke rol weggelegd voor de allochtone onderklasse, terwijl de neonazi’s exclusief de frustraties van de autochtone onderklasse aanwakkeren.
Wij hebben nog geen Nederlandse NPD, dus als Hitler nog leefde en een Nederlandse stemwijzer zou invullen, kreeg hij waarschijnlijk het advies om voor de Socialistische Partij te kiezen.
Beste Dries, ik waardeer je -mij bekende- inzet voor (echte) Rotterdammers hoor, maar met dit veel te lange stuk dat maar weinigen zullen uitlezen ga je in de publicitaire fout. Die overigens door velen gemaakt wordt.
Geef je eigen mening in een korter stuk. En verwijs dan via een link naar dit artikel.
‘t Is maar een tip voor de toekomst.
Geef toe dat het wat lang is.
Maar ik had niet de link maar wel de opslag. Zodoende!
Maar het is lang maarstaan wel dingen in die het lezen waard zijn.
Okee Dries, begrepen. En inderdaad staat er heel wat lezenswaardig in dat stuk.
’lezenswaardigS’ dus.
Onze linkse vrienden zouden die informatie eens met open ogen tot zich moeten nemen. Maar linkse vrienden hebben twee linkeroogjes en die kijken helaas alleen naar binnen, waar het zo mooi is en ongevaarlijk, of naar de navel.....
je overschat denk ik het nog
net als deze dagen de moslims veegt men feiten net zo makkelijk van tafel om deze door hun waarheid te vervangen
dank zij de pvda is de aow er, dat soort dingen (dat de mensen die de aow bedachten geen pvda leden wilde zijn wordt vergeten.
Niet alleen mensen van die zgn. ‘linkerzijde’ zijn in zichzelf gekeerd.
Door Richard van den Bovenkamp op 2011 05 05
Niet alleen mensen van die zgn. ‘linkerzijde’ zijn in zichzelf gekeerd.
Nee, maar bij “de anderen” bestaat ook zulke VERPLICHTING niet, echt wel iets vrijere keus.
Ik ben even weg geweest, maar zie nog altijd het oude vertrouwde beeld van Ronald B Sorensen.
Anderen zwart maken. En nooit schrijven over de eigen doelen en idealen.
Of is het zwart maken van alles wat op ‘links’ lijkt het enige doel?
@richard
dat klopt maar die worden meedogeloos gemarginaliseerd, je ziet het nu bij pvda moslims die niet kritisch genoeg zijn bij het slachtverbod
je zag het al beginnen bij halsema
kijk bv maar eens mannen als eddy terstal.
Heb zojuist even tijd gehad om het oorspronkelijke verhaal van Vos te lezen.
Ik vraag me af wie er demoniseert wanneer je haar verhaal in deze mate (als Ronald B Sorensen dit doet) verdraait.
Er is niks verdraaid Freddy. Mevr Vos is nu eenmaal zo. Ga jij ook over dat dwars streepje vallen?
Wanneer vallen die schellen nu eens van je ogen?
Mensen, nog maar een keer dan: “geintje” (nationaal) heeft verpletterend doel getroffen, goed hoorbaar aan het linx gejank; lekker toch?
hmm freddy wanneer was dit programma geschreven? wanneer begon ze er over?
toen het programma uit kwam of toen haar(met wachtgeld gesubsidieeerde) boekje uitkwam?
Het boek van Martin Bosma: De schijnelite etc. heeft grote ergernis opgeroepen bij linksmensen. Dat Fortuyn theoreticus was, werd doodgewoon genegeerd. Bij de PVV werd het gebrek aan theorie benadrukt. Dat lukt nu niet meer dus ze beginnen de theorie aan te vallen, wat natuurlijk ook de bedoeling is! Mevrouw V. mag daar alleen de dodenherdenking niet voor gebruiken, vind ik.
Vic.
Ntionaal socialisme is een variant van het socialisme. Beetje semantische discussie toch. Bosma (schrijver programma) wil alleen duidelijk maken dat het plaatsen van de PVV in de extreem Rechtse hoek niet terecht is.
@ronald,
Helemaal met je eens dat de radicale varianten van socialisme en nationaalsocialisme beide vele miljoenen doden op het geweten hebben.
het enige wat ik bedoelde te zeggen is dat we op dodenherdenking nederlandse slachtoffers herdenken en niet de goelach-archipel.
groetjes,
Vic
Een aantal schrijvers (o.a. economen uit de Oostenrijkse School) benadrukt dat de nazi’s antikapitalistisch gezind waren, een keynesiaanse economische politiek en een grote verzorgingsstaat voorstonden, en derhalve op het economische vlak een socialistische politiek kenden. Hitler zelf stelde in een toespraak in 1922 dat het nationale en het socialistische bij elkaar hoorden. Hij stelde dat enerzijds het nationalisme, zonder socialisme onvruchtbaar was, en vice versa. Toen hij echter aan de macht kwam, had hij nog maar weinig oog voor het socialisme binnen de nationaalsocialistische wereldbeschouwing. Hitler liet de grote industriëlen hun gang gaan, en liet de rijke bourgeoisie onaangetast in hun vooraanstaande maatschappelijke positie. Na de machtsovername van de nazi’s bleek al snel dat het antisemitisme belangrijker was voor Hitler. Hitler gaf nu een eigen interpretatie aan het socialistische begrip van de klassenstrijd. Volgens hem was het beginsel van de klassenstrijd toepasbaar op een ‘rassenstrijd’; in plaats van een strijd tussen onderworpen en heersende klassen, zou er volgens hem een nationale strijd gaande zijn tussen het onderworpen Duitse volk en het zogenaamd heersende Jodendom. Het zogeheten ‘wereldjodendom’ zou volgens de nazi’s de Duitsers willen overheersen via zowel het bolsjewisme (revolutionaire communisme) en het kapitalisme.
Met andere woorden: Onder het mom van een sociale richting heeft Hitler mensen aan zich gebonden. Hierna heeft hij zijn rascistische (ultra rechtse) ideeen uitgevoerd:
Het nationaalsocialisme bevat antiparlementaire, antiliberale en vooral racistische elementen. Volgens de nationaalsocialistische propaganda zijn de “Ariërs” de bron van alle menselijke beschaving en zouden alleen “arische” mensen in staat zijn cultuur en wetenschap te bevorderen. Andere ‘rassen’, door de nazi’s als niet waardevol aangemerkt, zouden slechts voor slavenwerk geschikt zijn, en “Joden” - gezien als een apart ras - zouden zelfs gevaarlijk zijn. Racisme leefde in veel Europese staten en in bijvoorbeeld de Verenigde Staten en Zuid-Afrika was het zelfs een onderdeel van het toenmalige regeringsbeleid (zie rassenscheiding). Maar het Duitse nationaalsocialisme voerde dit vrij algemene westerse racisme tot zijn uiterste consequenties door, culminerend in massamoord (genocide).
Het nationaalsocialisme wordt veelal gezien als een ideologie, gebaseerd op een racistische pseudowetenschap. De Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij (NSDAP) was de politieke partij waarin het nationaalsocialisme zich georganiseerd had met als staatkundige leider, Adolf Hitler die ook grotendeels de ideologie had vormgegeven. Deze werd volgens zijn ideologie door “de voorzienigheid” uitgekozen en moest volgens zijn eigen woorden als een soort Messias het Duitse volk ‘verlossen van de binnen- en buitenlandse vijanden’ en vervolgens naar een glorierijke toekomst leiden. Naar het Duitsland in deze periode wordt wel verwezen met de term nationaalsocialistisch Duitsland (afgekort tot “nazi-Duitsland"). Een van de eerste antisemitische acties van het bijbehorend regime waren de rassenwetten van Neurenberg (15 september 1935), waarin de Joden hun burgerrechten ontnomen werden.
Het nationaalsocialisme kent sterke trekken van het sociaal darwinisme, wat blijkt uit het feit dat men het ‘biologisch bepaald’ achtte om sociaal zwakkere elementen in de samenleving te doden. Hiermee werd bedoeld de grootschalige euthanasie van geestelijk en/of lichamelijk gehandicapten. Onder de codenaam Aktion T4 werden voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog tienduizenden gehandicapte Duitsers gedood. Men beriep zich hierbij op de natuur waarin het recht van de sterkste overheerst. Om een superras te creëren werden jonge, “Arische” mannen (dat wil zeggen mannen met ‘juiste’ lichaamskenmerken zoals blond haar, blauwe ogen en goede verhoudingen) aangemoedigd om bij “Arische” vrouwen (met dezelfde raskenmerken) kinderen te verwekken in een Lebensbornhuis. Er werden speciale onderscheidingen uitgereikt en premies betaald aan Duitse vrouwen die een groot aantal kinderen wisten te baren. Dit alles, maar dan iets minder extreem, vond men ook terug in de rond 1900 populaire eugenetica die veel invloed had in onder andere de Verenigde Staten. De beweging van de eugenetica was ook een voorstander van ‘rassen- hygiëne’ waarbij sociaal zwakken, ‘criminelen’ en gehandicapten zich niet moesten kunnen voortplanten om de ‘gezondheid’ van het menselijk ras te behouden. Daarentegen moest de ‘elite’, zoals intelligente mensen, zeer rijken en mensen met ‘goede verhoudingen’, juist zoveel mogelijk kinderen krijgen om het ras te ‘veredelen’.
Door sommige nationaalsocialisten werd gedweept met flarden van het gedachtegoed van de 19e-eeuwse Duitse filosoof Nietzsche. Dit gebeurde met name door het in een andere context en interpretatie overnemen van de term “Übermensch”. Met deze term, sporadisch ook eerder door anderen gebezigd, gaf Nietzsche uitdrukking aan een vage, vanuit de evolutieleer gerezen gedachte, dat uit de bestaande mens een nieuwe, superieure soort zou voortkomen, of individuen die daarvan de eerstelingen zouden zijn. In het nazisme wordt de term aan het begrip ras gekoppeld, waarbij gepretendeerd werd dat het “blanke ras” en met name het Duitse volk die belofte zou vervullen (zie verder onder Rassenleer en antisemitisme). Door het introduceren van het als tegenhanger bedoeld begrip “Untermensch” werd een begrippenpaar in het leven geroepen dat bij Nietzsche niet voorkwam.
De nationaalsocialistische leer bevatte uiteraard sterke nationalistische kenmerken. Revisionisme was een element waarop de partij dreef: het Duitse Rijk zou in de Eerste Wereldoorlog door ‘de revolutionairen’ (in nazi-ogen de socialisten, communisten en joden) zijn verraden (dolkstootlegende) en gedwongen zijn een nadelige vrede te accepteren. Dit “onrecht” moest uiteraard volgens de nazi’s ongedaan worden gemaakt. De Duitsers moesten de toen afgestane gebieden binnen Europa en ook hun vroegere koloniën terugkrijgen, en het zou afgelopen moeten zijn met de herstelbetalingen en geallieerde bezetting van de westelijke Rijnoever. De nazi’s herhaalden voortdurend dat de geallieerden Duitsland opzettelijk beletten in zijn groei en dat het ‘zijn plaats onder de zon’ werd misgund.
De Duitsers zouden zelfs naar een overheersende rol moeten streven, met andere woorden naar wereldheerschappij, en iedere Duitssprekende zou door de Duitse staat moeten worden ‘omvat’ (Heim ins Reich gedachte) waarbij in nazi-ogen deze ‘Volksduitsers’ niet terug zouden hoeven te keren naar Duitsland maar Duitsland zou ‘naar hen toe komen’. Dit betekende dat het Duitse Rijk eenvoudigweg zijn grenzen zodanig moest uitbreidden dat tenslotte alle Duitsers hierdoor vanzelf ‘Heim ins Reich’ zouden zijn. Weliswaar zou Duitsland zijn koloniën terug moeten krijgen, maar de echte koloniën van Duitsland zouden zich in Oost-Europa moeten bevinden. Dit Poolse en Russische gebied zou door verovering rijp moeten worden gemaakt voor vestiging van nieuwe Duitse kolonisten om de daar al aanwezige Volksduitsers te versterken, waarbij de Slavische volkeren een ondergeschikte rol zouden krijgen of zelfs zouden worden uitgeroeid.
Prima deze discussie, maar het liefst toch met eigen interpretaties. Het mailen van grote teksten van anderen is leerzaam maar zet liever een link en geef je eigen interpretatie.
De discussie gaat m.i. over twee zaken.
1e. Was de NSDAP socialistisch? Indien ja. Waarom zeggen de hedendaagse “socialisten’dan, dat het het rechts was.
2e. Waarom misbruikt mevr.V uit A. de dodenherdenking om politieke redenen. Subvraag. Waar komt die linkse geborneerdheid vandaan om anderen eventueel een nationale herdenking te ontzeggen.
Die geborneerdheid komt voort uit het bewust verdraaien en verzwijgen van feiten. Zo’n feit is dat de NSDAP socialistisch was. Waar staat ook de S binnen NSB voor? Sterker nog. De partijideoloog van de NSB prof. Van Gnechten * schreef twee boeken over de ideologische achtergrond. 1e. het nationalisme van de NSB en het 2e. Het socialisme van de NSB.
Nu kan rustig geconstateerd worden dat veel anti kapitalistische sentimenten van voor de 2e WO enigszins antisemitisch getint waren. Joden als vertegenwoordigers van het Groot Kapitaal. Zie de karikaturen uit die tijd. Kapitalisten worden afgebeeld met een hoge zwarte hoed en een “joods” uiterlijk! Ook in socialitische bladen!!
Kern van de hele discussie is dus. waarom wordt het verleden zo gekneed dat al het slecht van rechts kwam en niet van links. Waarom negeren dat vermeend rechts zoveel “linkse” ideeën uitvoerde? Waarom een historisch Procrustusbed gebruiken om vermeend links goed te praten en vermeend rechts alle kwaad in de schoenen te schuiven?
Oorzaak de bekende “verzet” na de oorlog mentaliteit van de Linkse kerk, die zich daardoor moreel superieur kan verklaren. Martin Bosma en met hem vele anderen trappen daar niet in. Vandaar de plaagstoot naar de Linkse kerk met het plaatsen van nationaal tussen haakjes.
* Hij is degene die op die filmbeelden erg laat ziet dat er een menigte op hem afstormt!
Robert van Genechten, denk ik? (Spelling “Gnechten” levert verwarring bij zoeken op Net).
http://nl.wikipedia.org/wiki/Robert_van_Genechten
Stemming en agressie tegen Joden kennen een lange geschiedenis en werden/worden door tal van regimes en ideologieën toegelaten of bevorderd.
@Ronald,
Als je stelt dat de reactie van Vos niet past in de 4 mai gedachte dan deel ik deze mening. Als je verder stelt dat het plaatsen van nationaal tussen haakjes een plaagstoot is, moet je ook kunnen begrijpen dat mensen zich geraakt voelen en dit niet als een plaagstoot zien maar hier seriues aanstoot aan nemen. Niemand vindt het leuk om met de nazi’s vergeleken te worden (zie je eigen reacties hierop).
Klopt, maar wie kaatst, moet de bal verwachten. Wij worden al vanaf 2001 door linksmensen in die hoek geduwd.
Op samuel Esmeierplein zag ik de herdenkingskransen.
De afspraak dat de politiek geen campagne zou maken is geschonden. Slechts één partij had een krans. Duidelijk het beste na de oorlog. raden ..... nee niet GL, SP of D66 maar de Partij van de Hebzucht.
De VVD dus ?
Leuk gevonden Henk, maar het is de Partij van de Arrogantie. De Partij die het hele Alexandrium drie en een half jaar bestolen heeft door zondagssluiting om zo de SGP te kopen.
Die bestuurder promoveerde trouwens tijdens zijn bestuurlijke periode! Kan je nagaan hoe hard die man gewerkt heeft. Ik benadruk het even omdat we donderdag over het wetsvoorstel van Donner (afschaffen de bestuurlijke laag bij de deelgemeenten) gaan bespreken.
@jjv
vos wil gewoon haar boekje verkopen.
lesje links denken
pownews is slecht want ze hebben niet een 2e bron gezocht voor de gretta tweet (ondanks foto’s die bewijzen dat de politie er was)
nrc roept dat de foto in de situation room (bij het afschieten van het afval) fake is, na checken blijkt dat het niet zo is
nrc is een kwaliteitskrant
@Sorensen,
Als je de PvdA beticht van arrogantie ivm de zondagsrust en de SGP ben je wel heel hypocriet bezig. DE huidige coalitie (inclusief PVV) doet evenzeer cosessies aan de SGP mbt tot de koopzondagen in de tweede kamer.
Het is hypocriet om een ander iets te verwijten dat je zelf ook doet.
Natuurlijk is er een groot verschil, maar je moet het wel willen zien.
De consessie die gedaan wordt naar de landelijke SGP heeft als resultaat, dat er een immigratiestop komt, ouderenzorg buiten de bezuinigingen vallen, de politie op sterkte blijft (geen 3000 er af0 en dat de pesioen gerechtigde leeftijd van 67 tot 66 beperkt blijft.
De consessie in A’polder had slechts tot doel een paar nitwits aan een baantje te helpen.
Ik zou dus voor ik een woord als hypocriet gebruik even nadenken.
Is je misschien nog niet opgevallen maar op landelijk nivo spelen van andere items dan op deelgemeentelijk niveau waar de bevoegdheden van het bestuur gelukkig zeer beperkt zijn.
Bedankt voor je opbouwende kritiek. Probeer het ook eens bij een andere partij.
De consessie die gedaan wordt naar de landelijke SGP heeft als resultaat, dat er een immigratiestop komt, ouderenzorg buiten de bezuinigingen vallen, de politie op sterkte blijft (geen 3000 er af0 en dat de pesioen gerechtigde leeftijd van 67 tot 66 beperkt blijft.
Ongeloofelijk dat men hier in trapt al dze punten zijn al weer achterhaald en worden gewoon uitgevoerd!!!
ER KOMT GEEN IMMGRATIESTOP!!!!!!!
OP DE OUDEREN WORDT BEZUINIGD EN OOK OP DE POLITIE!!!!
DE PENSIOENLEEFTIJD ZAL STIJGEN NAAR 67, MAAR DAT ZIJN DE VERRASSINGEN IN DE VOLGENDE NOTA
@Sorensen,
Samenvattend: het doel heiligt de middelen. Als de PVV stroop smeert bij de SGP is het goed want jullie partijpolitiek wordt ermee gedient. Als een andere partij dat doet, klopt het niet want jullie zetten je er tegen af. In A’polder is evenzeer koehandel gepleegd, net als op landelijk niveau. Wie wat ervoor terugkrijgt, maar niet uit (en het arguent van baantjes verdelen is al lang uitgekauwd (en ook minimaal discutabel)).
Jan Jaap, De hele werkwijze en houding van RS heeft tot doel om in 2014 met de PVV hier in Rotterdam aan de verkiezingen deel te nemen.
Als hij in de 1e kamer zitten zou hij normaal gesproken LR achter zich laten maar ik denk dat hij gewoon blijft zitten in de GEM RAAD en de komst van de PVV gaat voorbereiden.
Als lid van de 1e kamer heb je toch geen hele dagen werk en voldoende vrije tijd.
Over kiezersbedrog…
WIE stond er als lijsttrekker op de lijst van LR in de PAP bij de verkiezingen voor de deelraad in 2010 ?Juist .....en WIE had daarna geen tijd voor deze baan omdat hij was gaan studeren.......
WIE gaf er later in een interview met het AD toe dat hij vooraf wist dat hij geen tijd zou hebben maar dat zijn naam wel stemmen had getrokken......
Dus het is gewoon een optelsom.
KIJK, HET MAG VAN MIJ ALLEMAAL MAAR GOOI DAN NIET CONTINU MET STRONT NAAR ANDEREN.....
’Onze’Henk heeft voor zijn verjaardag een glazen bol cadeau gekregen dat kán gewoon niet anders....
Ik zal het nog sterker gaan vertellen.
In 2013/14 zal er een afsplitsing komen bij LR.
Zij die doorgaan voor LR( de echte straatvechters zoals Dries en Hennie)
en een gedeelte dat zich beschikbaar gaat stellen om voor de PVV in deze stad te gaan.
Knap hoor
Euh .... ik heb al een tijd de indruk dat Henk niet on-eerlijk is, meent wat hij zegt en tamelijk vaak goed raadt.
Echter denk/hoop ik niet dat de verschillen tussen LR en PVV zodanig groot zullen (kunnen) groeien dat een politieke ramp als door Henk geschilderd zich zal voordoen.
Vervelend dat ik hier in Sittard niet kan stemmen op LR, maar terug naar Rotterdam zie ik hooguit een dagje zitten en waar het mij goed gaat is mijn Vaderland.
Rob
Het is geen glazen bol maar een fles met inhoud. Vroeger had je zgn. piskijkers. Mensen die aan de urine konden zien wat je kwaal was. Omdat ze vaak slecht nieuws hadden en omdat het verzonnen was werd een piskijker al snel het synoniem voor een zwartgallige leugenaar. Zie hier Van al zijn “voorspellingen “wishfull thinking” denk ik, komt er niet één uit.
Ik wist niet dat de naam Meier zoveel stemmen zou trekken. Dat ik nog reageer op die piskijker. Niet meer dus.
En het niveau van RS zakt hoe langer hoe verder weg.
En in de fractie is er nu al ?????
http://www.telegraaf.nl/binnenland/9749344/__Omstreden_vlag_bij_PVV-vleugel__.html?p=4,2
Ik neem aan dat dit ook gelogen is
Tegelijkertijs lees je in het AD dat de VVD en het CDA met de PVV af willen van de
“ruimhhartige schadevergoedingen”
die gewonde of zieke militairen/veteranen van voor 2007.
Je zal maar voor je land de nodige offers hebben gebracht en dan door een regering met een Partij die zegt de vrijheid hoog in haar vaandel ( welk ? )heeft staan op deze lafhartige manier worden behandeld!!!!
wat is er over van alle beloftes van de PVV ?
NIETS NIETS NIETS
Ronald ik zie ‘onze’Henk in gedachten al bezig met zijn bedenkelijke ‘werk’.
“Zo mevrouw komt u binnen wacht ik zal uw jas wel aannemen”. Mevrouw:"Dank u meneer Henk”. Onze Henk neemt plaats achter een tafeltje met daarop een fles en laat zijn ‘patient’(of moeten we zeggen slachtoffer)plaatsnemen op een stoeltje op enige afstand van hem verwijderd. Met een gewichtig gezicht raakt hij de fles even aan waarna hij zich tot de vrouw wend. Ze begint te spreken: “Wel meneer Henk de reden dat ik bij u kom is de volgende: Ik heb via de website van LEEFBAAR ROTTERDAM van u vernomen en mijn hart maakte een sprongetje toen ik bemerkte dat u via piskijken in de toekomst kon kijken. Ik vind u zo geweldig en heb mijn vriendinnen ook al ingelicht. Ze zullen u zeker ook met een bezoekje vereren”. Meneer Henk schuifelt intussen wat onzeker op zijn stoel. Hij is opeens niet meer zo zelfverzekerd. Mevrouw gaat verder: “Nou meneer Henk we zijn zo verrukt over u dat we al portretten van u in onze huizen hebben hangen en wat ons nog het meeste heeft getroffen zijn al die aanvallen op meneer(hoe heet hij al weer iets met een Noorse naam) nou ja ik kom er even niet op maar wil u ook daarvoor complimenteren. Ik geloof zeker(en met mij mijn vriendinnen) dat u over zoveel kennis beschikt daar kan echt niemand aan tippen. Bent u misschien politicus geweest of misschien heeft u wel een universitaire graad?”. Meneer Henk is beduusd van al die lofuitingen want dit had hij toch niet verwacht. Hij denkt “Stel nu dat ik het met Ronald mis heb wat zullen ze dan wel niet zeggen ik kan dan ook wel meteen mijn hele praktijk opdoeken. Hij besluit om het gesprek een andere wending te geven: “Dank u wel mevrouw voor al uw complimenten maar ik moet u zeggen dat ik nog maar pas ben begonnen met dat piskijken”. Mevrouw: “Nou nou meneer Henk u bent ook nog bescheiden. Geloof mij maar als ik zeg dat we u volledig vertrouwen. We twijfelen echt niet aan uw capaciteiten”. Meneer Henk denkt tja wat moet ik nu doen. Hij besluit tot een rigoreuse maatregel. Hij stoot per ongeluk met zijn elleboog de fles van de tafel waarop deze in stukken breekt en de inhoud over de vloer stroomt. Als hij alles heeft schoongemaakt zegt hij: “Het spijt me heel erg maar dit was mijn laatste fles met pis. De volgende moet eerst weer 5 jaar rijpen in het vat dus ik kan u voorlopig niet meer helpen. Alles consults zijn bij deze gecanceld.Mevrouw staat verdrietig op en zegt: “Dan maar over 5 jaar”.
NOTA BENE: Meneer Henk is/was zo’n uitmuntende piskijker dat hij zijn talent niet gebruikte om hier kwalen van af te kunnen lezen maar hij gebruikte dit uitsluitend om in de toekomst te kunnen kijken.
Nee,maar ik kan wel in het verleden kijken —VTWN -----.
En waarom geen inhoudelijke reactie van RS ?
omstreden vlag ....
wel grappig 3 eeuwen lang onze vlag geweest, tot de nsb hem ook mooi vond en er een andere moest komen
je zou zeggen als het goed genoeg was voor willem van o dan zou het nu nog goed moeten zijn
Inderdaad Pantera deze vlag is alleen maar toegeeigend door de nsb maar is eigenlijk gewoon de Princevlag die ook op tal van schilderijen te zien is. Moeten deze dan ook uit de musea verwijderd worden?????
Ja ja, wie zijn geschiedenis niet kent kan zijn toekomst nooit beheersen
Het was de vlag van Zuid Afrika een land dat zij aan zij met de andere geallieerden tegen nazi Duitsland vocht. Vele duizenden Afrikaanders zijn voor die vlag gesneuveld voor onze vrijheid.
Voor alle duidelijkheid :
http://nl.wikipedia.org/wiki/Prinsenvlag
Nogal wat gemier geweest over de vlag .... 1937 lijkt een hoogtepunt.
Door willem1940 op 2011 05 11
Echter denk/hoop ik niet dat de verschillen tussen LR en PVV zodanig groot zullen (kunnen) groeien dat een politieke ramp als door Henk geschilderd zich zal voordoen.
ik mag hopen dat de verschillen tussen LR en PVV lekker groot zullen blijven
LR heeft toekomst in Rotterdam, PVV absoluut NIET
Michel, LR is een stadspartij en dat dient ook zo te blijven,maar ik ben bang dat het door mij geschetste “doemscenario” werkelijkheid gaat worden.
De komst van de PVV als partij in Rotter
dam wordt op deze wijze voorbeid.
Onsmakelijke werkwijze, maar dat is helaas de gehele poltiek.
Ik wil MichelNesselande graag horen uitleggen waarom zijn persoonlijke en nogal emotionele opvatting een uitspraak rechtvaardigt als: ‘LR heeft toekomst in Rotterdam, PVV absoluut NIET’.
Ik vrees dat dat niet mogelijk zal blijken.
De Rotterdammers moeten nu al hun keuze gaan bepalen voor 2014 of eerder.
LR of PVV.
Het zal straks fgaan om PVDA--LR--PVV.
Ik vrees voor LR!!!!
Nou Henk, hebben we tóch nog iets gemeenschappelijks, onze vrees.
Als de PVV inderdaad hoge ogen gaat gooien, wat ik verwacht, zou het overigens wél zo kunnen zijn dat dan het Leefbaar-gebeuren liefdevol zal worden geadopteerd.
Ik denk daarbij dat ‘onze’ Ronald zeer goed in staat is om een en andere vantevoren te combineren......
‘Regeren is vooruitzien’, iets wat niet aan iedere partij gegeven is -helaas-.
Nee,er zal een afscheiding komen tussen de echte LR en zij die MP gaan volgen in de fractie de PVV in RT.
Dan speelt nu al in de “gangen”!!!!
Of de PVV dan nog steeds hoge ogen gooit weet ik niet,wel dat er veel teleurstelling is bij de kiezers die al hun beloftes en toezeggingen hebben zien verdwijnen.
Henk ziet ‘t beter dan Waarnemer, maar da’s dan weer mijn voorspelling.
Een groot deel van de huidige LR-leden zal zich nooit kunnen conformeren aan de structuur van de PVV.
Mocht LR in PVV veranderen, dan zal ‘t niet alleen ‘n grote protestpartij worden, maar zal ‘t in Rotterdam ieder jaar kleiner worden.
Het PVV-electoraat neemt in R’dam immers ieder jaar af.
Kijk maar naar de samenstelling van R’dam.
Er spelen minstens twee zaken:
1. De zich wijzigende samenstelling van de Rotterdamse bevolking.
2. De te verwachten entree van de PVV in Rotterdam.
ad 1. Als het PVV-electoraat afneemt, dan ook dat van Leefbaar.
Uiteindelijk gaat het dan tóch om de onderlinge verhouding tussen beide partijen.
ad 2. Er valt op zijn minst op samenwerking te hopen, zoniet dan krijgen we wellicht te maken met een vorm van broedermoord.
Zich, nu of straks, afzetten tegen de PVV, toch een partij met de meeste overeenkomsten, zou het minst slimme zijn dat Leefbaar kan doen.
Wat betreft de structuur van de PVV: Als bedoeld wordt dat er geen ‘leden’ mogelijk zijn, dan is een verwijt in die richting de miskenning van het gevaar van ‘overnemende mollen’. Dat zoiets geen irreële zaak is moge bekend worden verondersteld. Kijk bijvoorbeeld in Rotterdam maar naar wat er in Feyenoord gebeurde met de Pvda.
Plus: kijk naar de lotgevallen van LPF.
Wat een slap geouwehoer hier.
Zullen we het over zaken hebben waar het echt om gaat?
62 miljoen tekort, bijstandsbegroting
7 miljoen tegenvaller dividend, Eneco
En dan nog iets over het Pact van Zuid. (70% procent mislukte projecten/subsidies over 1 miljard?)
En dan hier gaan lopen zeiken over PVV en/of Leefbaar.
Kweenie; misschien is/vormt Rotterdam wel een groter geldelijk aandeel in de rijksbegroting dan het inwonertal zou doen vermoeden.
Regeren is vooruit zien, Joen. En dáár gaat het -ondermeer- hier over. Je kunt wel blijven stilstaan bij zich voordoende problemen en hun oplossing, maar daar kom je er niet mee. Tegelijkertijd zul je je moeten afvragen hoe je ze mogelijk kunt voorkomen in de toekomst.
Bepaalde problemen worden door bepaalde partijen veroorzaakt. Dat is zonder meer duidelijk voor wie kan kijken en luisteren. Partijen die ze willen voorkomen moeten de rijen sluiten.
Ook dat lijkt me duidelijk.
Voor de duidelijkheid : Als de PVV in Rotterdam mee wil doen is dat prima. Dit zal ongetwijfeld ten koste gaan van ons zetelaantal maar opgeteld denk ik dat we samen groter worden dan Leefbaar alleen.
We maken beiden deel uit van een bepaalde stroming die bepaalde zaken in Nederland en Rotterdam wil veranderen. Ieder op zijn eigen manier, met zijn eigen nuances.
Een eventueel samengaan van LR en PVV is op dit moment totaal niet aan de orde en zal de komende jaren ook niet aan de orde komen.
Na de samenstelling van de nieuwe 1e kamer is de fractiekamer van LR gewoon een dependance van de PVV.
Ronald zegt dat van een samengaan op dit moment geen sprake is.
Op dit moment ?
Daarbij we hadden het ook over een afscheiding binnen de fractie!!!
LR kan eventueel toch “gedoogsteun” aan PVV overwegen.
Henk ik kan je één ding verzekeren : Niemand binnen Leefbaar Rotterdam gaat zich afscheiden. Dat is al 5.5 jaar niet meer gebeurt en dat gebeurt ook de komende 3 jaar niet.
Dat ik zeg voorlopig heeft te maken dat ik alleen mede kan bepalen en inschatten wat er in het huidige Leefbaar Rotterdam speelt.
Wie ben ik om in 2011 te voorspellen wat er over 10 jaar gaat gebeuren.
Misschien zijn over 10 jaar de SP en de PvdA wel samen of Groen Links en D66 of CDA en Christen Unie . Kunt u het nu voorspellen ? Ik niet.Z
Denk dat je er naast zit Ronald. Henk luistert in de lobby’s en weet heel goed hoe de hazen lopen zo heeft hij ook goed voorspelt dat ........... ?
Bij nader inzien heb je volkomen gelijk Ronald
Ronald Buyt :Henk kan wél voorspellen want hij is ‘piskijker’
Ronald dat klopt ook wat je zegt.
De KOMENDE drie jaar NIET.
Maar de verkiezingen zijn toch pas in 2014 ?