Het is goed dat zo’n onderzoek wordt gedaan. Landelijk zijn er natuurlijk al een aantal processen op gang gebracht om de MKB’ers beter van dienst te zijn.

1. Keurmerk Veiligondernemen.
2. Winkeldiefstallen project (schadevergoeding ondernemer)

Breng dan ook in kaart of de lokale overheid met al haar regelgeving de ondernemers niet teveel in de wielen rijdt. Sommige regeltjes (vaak goed bedoeld) doen precies het tegenovergestelde als waar ze voor ingesteld zijn.

groet,

De ondernemers van de Bonnenpolders zijn door de lokale overheid meegenomen in een integraal gebiedsontwikkelingsproces om een aantal integrale oplossingen te realiseren.

Inzake het gewenste scenario voor de ontwikkeling van de Bonnenpolders werd er niet geluisterd naar het voorstel van de Stichting de Bonnen (http://www.deelraadinfo.nl/​Hoek_van_Holland/​_Overig_deelraad/​Archief_Vergaderstukken_2003_t_​m_2009/2005/documenten/​21_december_2005/dr050056). Na ruim 5 jaar kan worden geconcludeerd dat het bestuurlijke besluit (http://www.deelraadinfo.nl/​Hoek_van_Holland/​_Overig_deelraad/​Archief_Vergaderstukken_2003_t_​m_2009/2006/commissie/​documenten/6_september_2006/​dr20060040) geen oplossingen heeft gebracht, maar slechts extra problemen gecreëerd. Deze ondernemers zijn op het verkeerde been gezet, misleid en bedrogen. Op de website van de Stichting de Bonnen is bij het hoofdstuk “Gebiedsvisie” te lezen op welke wijze de lokale overheid haar regierol heeft vervuld. Ook op mijn persoonlijke Facebookaccount zijn tal van documenten te vinden die betrekking hebben op dit dossier. Het dossier Bonnenpolders laat zien wat de ultieme consequenties kunnen zijn als men vertrouwen stelt in de overheid, zich als een partner opstelt bij een integraal gebiedsontwikkelingsproces, anticipeert op een door de overheid gewenste ruimtelijke - en economische toekomst en waarde toekent aan bestuurlijke toezeggingen en besluiten. 

Het was voor ons als goed opgeleid agrarische ondernemers ook schokkend om te moeten ervaren hoe weinig deskundigheid en betrokkenheid er bij de (deel)gemeente is inzake de processen die zich afspelen in het landelijk gebied binnen de gemeente Rotterdam. Opleiding, vakmanschap, ondernemerschap en een maatschappelijke opstelling blijken geen relevante succesfactoren te zijn als men in een situatie komt waarbij men afhankelijk is van de (deel)gemeente. Wij hadden begrepen dat de achterliggende gedachte van een unaniem aangenomen motie inzake de Bonnenpolders was om ons weer in onze kracht te zetten. De gebeurtenissen in de afgelopen jaren laten zien dat onze positie slechts verder verzwakt is en dat we als prooi zijn uitgeleverd aan de vastgoedspeculanten in het gebied. De voorgewende deskundigheid heeft geleid tot veem maatschappelijke -, zakelijke - en persoonlijke schade. Er wordt meer energie gestopt in het verhullen van dit falen dan in het oplossen van de problemen die zijn ontstaan.

Het is voor ons als agrarische ondernemers ook schokkend om te moeten worden geconfronteerd met allerlei fraaie verhalen over “stadslandbouw” (http://www.rotterdam.nl/eCache/TER/14/43/878.html en http://www.ltodelflandsgroen.nl/kringlooplandbouw, een interview in een nieuwsbrief over duurzaam boer blijven in Midden-Delfland ) welke als “windowdressing” wordt gebruikt om het geknoei in het buitengebied te verhullen. Terwijl de grote land- en tuinbouwbedrijven rondom de stad met moeite het hoofd boven water kunnen houden, wekt men de illusie dat er met “stadslandbouw” op kruimelgebieden in de stad wel een rendabele economische exploitatie mogelijk zou zijn. De gemeenteraad van Rotterdam heeft nog steeds geen objectief en transparant beleidskader vastgesteld inzake de uitgifte van gemeentelijke landbouwgrond in (tijdelijke) pacht. Er zijn geen objectieve criteria vastgesteld welke bepalend zijn bij het in gebruik geven van gemeentelijke landbouwgrond en er vindt geen bestuurlijke controle op plaats. Ook hier geldt dat opleiding, vakmanschap, ondernemerschap en maatschappelijke opstelling geen relevante selectiecriteria zijn; het gaat niet om “kennis hebben van”, maar om “kennis hebben met”. Met een cynische en calculerende houding bij gemeentelijke diensten zijn altijd wel argumenten om bepaald ambtelijk handelen te rechtvaardigen. Van betrokken en betrouwbare bestuurders mag worden verwacht dat men een negatieve en destructieve houding in het ambtelijk apparaat bestrijdt en een juiste loyaliteit toont, d.w.z. met de ondernemers die een gang naar de stembus hebben gemaakt.

Bij deze mijn excuses. De links naar de bestuurlijke besluiten blijken niet te werken. In de herkansing met kopiëren en plakken een nieuwe poging. Het bestuurlijke besluit inzake het gewenste scenario voor de Bonnenpolders is te vinden op http://www.deelraadinfo.nl/Hoek_van_Holland/_Overig_deelraad/Archief_Vergaderstukken_2003_t_m_2009/2005/commissie/documenten/7_december_2005/dr050056 en het bestuurlijke besluit inzake het vaststellen van het uitvoeringsgerichte en integrale Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen is te vinden op http://www.deelraadinfo.nl/Hoek_van_Holland/_Overig_deelraad/Archief_Vergaderstukken_2003_t_m_2009/2006/documenten/21_september_2006/dr20060040 .

Op http://www.deelraadinfo.nl/Hoek_van_Holland/_Overig_deelraad/Archief_Vergaderstukken_2003_t_m_2009/2006/commissie/documenten/24_mei_2006/dr20060011 is ook te lezen hoe er met geld van de (deel)gemeente een tweetal bedrijfsplannen zijn opgesteld voor de agrarische ontwikkeling van het gebied. In de onderhandelingen met de Erven van Rijckevorsel werd dit alles opgeofferd om een snelle(re) verwerving van de gronden voor de zogeheten Tweede Ontsluitingsweg (tegenwoordig “Hoekse Baan") mogelijk te maken. Deze casus is een voorbeeld van de betrouwbaarheid van de lokale overheid geworden inzake de regievoering bij integrale gebiedsontwikkelingsprocessen in het landelijk gebied. Dit handelen had voor de verantwoordelijke bestuurders en ambtenaren geen persoonlijke consequenties; zij konden hun loopbaan ongestoord voortzetten en zijn verzekerd van een vast maandelijks inkomen. De betrokken ondernemers werden echter verder geblokkeerd in hun zakelijke - en persoonlijke levens.

In september 2004 werden we uitgenodigd deel te nemen in de Projectgroep de Bonnen (http://www.deelraadinfo.nl/dsresource?objectid=66576&typ;=org). Er was toen al een forse vertraging ontstaan t.o.v. de opdracht in de motie van november 2003.

In december 2005 werd niet alleen het voorstel van de Stichting de Bonnen verworpen, maar ook het autonome scenario (http://www.deelraadinfo.nl/Hoek_van_Holland/_Overig_deelraad/Archief_Vergaderstukken_2003_t_m_2009/2005/commissie/documenten/7_december_2005/dr050056). Inmiddels kan worden geconstateerd dat het bestuurlijke besluit tot op heden niet is uitgevoerd en het autonome scenario alsnog werkelijkheid is geworden.

Beste Leen,
Kun je het nog over andere zaken hebben?
Pfffft.....

Elders op deze site wordt (terecht!) aandacht gevraagd voor geweld in christelijk-orthodoxe kringen.

Vaak willen politici bij een gebeurtenis van fysiek geweld hun betrokkenheid tonen. Bij stil, sluipend en anoniem geweld wil men er wel eens het zwijgen toe doen. Het lijkt dan niet relevant of deze vorm van geweld afkomstig is van bijv. vastgoedspeculanten of bijv. vanuit een gemeentelijke dienst. 

Geweld bestaat in fysieke zin waarbij men in een fractie van een seconde een mensenleven kan vernietigen of in ieder geval een dramatische wending kan geven. Geweld bestaat echter ook in de
vorm van juridisch, economisch, bureaucratisch en psychische geweld waarbij men in een reeks van
jaren een mensenleven kan vernietigen of in ieder geval een mens zijn ontwikkeling en ontplooiing
een dramatische wending kan geven. Mensen raken beschadigd door hen systematisch te negeren, frustreren en schofferen.

Voor wat betreft de definitie van “geweld” dient zich voor de oorspronkelijke bewoners en
ondernemers in de Bonnenpolders ook de parabel aan met iemand die is gebeten door een gifslang of gepakt door een wurgslang en aan wie de noodzakelijke hulp onthouden wordt. De doodstrijd wordt onverschillig aanschouwd, men haalt de schouders op en men richt zich op andere zaken waar men zijn voordeel mee kan doen. Feitelijk klopt deze parabel niet helemaal, want met de unaniem aangenomen PvdA-motie uit november 2003 werd juist wel hulp aangeboden en een perspectief beloofd om een dreigende verloedering en verpaupering van onze polder te voorkomen.

Wellicht is het dan beter om de parabel te gebruiken over iemand die in het water is geduwd en door de stroming dreigt te worden meegevoerd. Aan de ene kant is de kademuur te hoog om er zelfstandig uit te komen; aan de andere kant is er een schuin talud en zou het wel lukken. De stroming wordt
steeds sterker. Er wordt hem een reddingsboei vanaf de kademuur toegeworpen. Daar is ook het woonhuis van de drenkeling en wacht hem een douche en droge kleren. De drenkeling kiest voor de reddingsboei en zwemt hier naartoe. Juist op het moment dat de drenkeling de reddingsboei wil
grijpen wordt deze weer weggetrokken. Men heeft het touw nodig om elders een feestlint op te hangen. Over de moegestreden drenkeling die vervolgens te uitgeput ("pffffft...") is om de overkant – de kant met het schuine talud – te halen, wordt dan verteld dat deze maar goed zwemmen had moeten leren, eigenlijk onvoorzichtig is geweest en het aan zijn eigen gedrag te wijten heeft dat hij dreigt te verdrinken. Er ontstaat dan een ander beeld dan de daadwerkelijke feiten zijn.

Het vergelijk van deze parabel met de situatie waarin de oorspronkelijke bewoners van de Bonnenpolders zijn komen te verkeren is dan duidelijk. De sociaal-economische problematiek in deze polders is erkend door de motie van november 2003 waarin de opdracht werd gegeven om in het tweede kwartaal van 2004 een integrale gebiedsvisie te presenteren. Het heeft moeten duren tot het derde kwartaal van 2004 voordat het proces werd opgestart en er een uitnodiging wordt verstuurd om deel te nemen in de Projectgroep de Bonnen. Uiteindelijk duurt het tot het derde kwartaal van 2006 eer het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen door de raad van de deelgemeente Hoek van Holland wordt vastgesteld. In opdracht van de (deel)gemeente liggen er dan ook 2 door een onafhankelijk
adviesbureau gemaakte bedrijfsplannen te wachten op uitvoering. De agrarische ondernemers in het gebied hebben hun beslissingen afgestemd op het doorlopen traject en de toegezegde oplossing. 

Dan wijzigt zich ineens de houding van de (deel)gemeente en worden deze agrarische ondernemers aan hun lot overgelaten. Men doet apart zaken met de grootgrondbezitters in de polder over een snelle(re) verwerving van de gronden voor de tweede ontsluitingsweg naar Hoek van Holland en de
sociaal-economische problemen worden vervolgens met creatief taalgebruik tot “privé-problemen” gedegradeerd. De menselijke maat wordt totaal uit het oog verloren.

ondernemers zijn ondergeschoven kindje, ipv ze te zien voor wat ze zijn, namelijk het bloed dat de stad draaiend houdt,worden ze als melkkoe gezien

en wie teveel bloed aftapt,.

ik was zaterdag in den haag, schitterende nieuwe high end supermarkt, zou in rotterdam kansloos zijn, de potentiële klanten wonen niet meer in rotterdam en komen er ook niet vaak meer, het vestigingsbeleid in rotterdam is 0, eenheidsworst…

Wat er speelt onder ondernemers?

Heel Simpel:

Ze worden vernietigd door de PVDA!
Die van Rotterdam Turkije wil maken!

Zie: http://ondernemersrotterdam.hyves.nl

Marktkooplui die protesteren etc.
Dance Parade die wordt gepikt!

Het stadhuis fungeert als ‘’Doornroosje kasteel’’waarmee bedoeld wordt dat de leden van de overige partijen al jaren slapen en niet weten wat er speelt om zich heen.