Bron: AD Rotterdams Dagblad, zaterdag 19 november 2011, door Ellen van Gaalen en Antti LiukkuWaar landelijke Fortuynistische bewegingen even snel verdwenen als ze opkwamen, is Leefbaar niet meer weg te denken uit de plaatselijke politiek. Waar zijn ze na tien jaar het meest trots op? En wat zijn hun vijf grootste frustraties? AD Rotterdams Dagblad vroeg het aan de Leefbaren zelf.
Prestaties
1. We behoren niet tot de gevestigde orde
De Leefbaren staan niet bepaald bekend als politici die een blad voor de mond nemen. Ze zeggen wat ze denken, ook in de Rotterdamse gemeenteraad. De partij is er trots op dat ze dat optreden na tien jaar nog steeds heeft vastgehouden, luidt het oordeel. “Wij durven problemen te benoemen en taboes te doorbreken om tot oplossingen te komen,” zegt partijleider Marco Pastors. “Wij weten waar we voor staan. Voor minder doen we het niet.”
2. Betere veiligheid tussen 2002 en 2006
In 2002 kwam Leefbaar Rotterdam op het pluche. De partij maakte zich vooral hard voor een verbetering van de veiligheid in de Maasstad. “We zijn trots dat we hier op konden doorpakken. De tippelzone op de Keileweg verdween, de trams kregen conducteurs en de stadsmariniers deden hun intrede.”
3. Het onbespreekbare bespreekbaar maken
De bestuursperiode 2002-2006 is voor de Leefbaren een tijd om vol trots op terug te kijken. Pastors: “We hebben maatregelen getroffen die tot dan toe onbespreekbaar waren of voor onmogelijk werden gehouden.” Zo stelde het stadsbestuur doelen waarop de Rotterdammers het kon afrekenen. “Het college zei voor het eerst dat mensen moesten werken voor een uitkering en lieten dat controleren door inverventieteams.”
4. Politieke dichterbij mensen gebracht
Met de komst van Leefbaar Rotterdam - en Pim Fortuyn voorop – is de politiek dichterbij de bewoners gebracht, stelt de partij. De leden zijn er trots op. “Pim wist de gevoelens en ongenoegens van de Rotterdammers te verwoorden naar het stadhuis.
Ook nu, met raadsleden als Hennie van Schaik en Dries Mosch, komen de problemen van de bewoners makkelijker op de agenda van de gemeenteraad.”
5. Lokale partij met landelijk gezag
Terwijl de Leefbaren in veel gemeenten zijn verdwenen, staat de Rotterdamse afdeling fier overeind. En dat springt in het oog, ook bij de landelijke politiek. “Wij zijn de enige lokale partij in Nederland die ook landelijk gezag heeft,” vinden ze zelf.
Met grote regelmaat duikt Leefbaar Rotterdam op in de landelijke pers. “Wij doorbreken taboes en komen met oplossingen die anders zijn.”
Frustraties
1. We horen er nog steeds niet echt bij
In de gemeenteraad zijn regelmatig confrontaties: Leefbaar tegen de rest. En dat frustreert de partij. Ze hebben het gevoel dat de andere raadsfracties te gemakkelijk aan de stem van zo’n dertig procent van alle kiezers voorbijgaat.
“Wij doen keihard ons best voor de stad vanuit de oppositie. Maar om zaken écht goed aan te pakken, moet je in het stadsbestuur zitten,” zegt Pastors.
2. Buitengesloten van college in 2010
De raadsverkiezingen van vorig jaar waren zenuwslopend. De Leefbaren en PvdA’ers raakten verwikkeld in een nek-aan-nekrace. Tot op het laatste moment was het spannend. De PvdA behaalde tenslotte 651 stemmen meer en mocht de coalitie vormen. De PvdA weigerde met de Leefbaren in onderhandeling te gaan. “Het was een zware teleurstelling,” aldus Pastors.
3. Geldverspilling gaat maar door
In 2008 riep de partij het college op te beginnen met bezuinigen. “Dat was aan dovemansoren gericht.” Nu moet Rotterdam ruim 500 miljoen euro bezuinigen. Volgens Leefbaar heeft het college dat aan zichzelf te danken. “Nu zijn alle reserves op. De Rotterdammers moeten daardoor meer belasting betalen.”
4. Niet genoeg allochtone stemmen
De Leefbaren betreuren het dat ze te weinig allochtone stemmers trekken. Pastors: “Het is ons niet goed gelukt de beeldvorming weg te nemen dat onze partij tegen allochtonen is, met dank aan de PvdA… We zijn hard voor mensen die zich niet aan de regels houden, ongeacht hun afkomst. Jammer dat veel allochtonen dat niet zien.”
5. Deelgemeenten nog niet afgeschaft
Als het aan Leefbaar lag, bestonden de deelgemeenten niet meer. Hoewel het rijk deelgemeenten nu wil afschaffen, is de partij er niet gerust op. “Het voorstel is niet waterdicht. We vrezen dat de driehonderd betaalde politici gewoon blijven.”
Geachte redactie,
Afgelopen zaterdag ben ik diverse malen gefeliciteerd met het 10 jarige bestaan van Leefbaar Rotterdam (een politieke partij in onze gemeente, die mede door mij is opgericht))
Landelijke pers en ook RTV Rijnmond schonken uitvoerig aandacht aan ons jubileum. Een bekend lokaal politicoloog belde me en zei: “Ronald zelfs het RD heeft een goed stuk geschreven!”
U begrijpt dat ik mijn Oost editie direct weer doorspitte, maar niets vond.
Merkwaardig omdat wij in Oost verreweg de grootste partij zijn. Om uw referentie kader te gebruiken. We zijn groter dan de PvdA, SP en Groen Links samen! Daarnaast hebben warme banden met de grootste partijen in Capelle en Krimpen.
Nu heb ik ooit meegemaakt dat in ons wijkblaadje “Oosterflank” bekende Oosterflankers werden geïnterviewd, waarbij zowel de voorzitter van de deelraad als mijn persoon systematisch over het hoofd werden gezien, maar van zo’n amateuristisch partijdig blaadje (opgericht onder auspiciën van het “welzijnswerk”) kan je dat verwachten (subsidie etc.)
Van u dus ook.
Sorry dat we er al 10 jaar zijn. We zijn van plan nog langer te blijven.
Wilt u meer over ons weten? Kijk dan op http://www.leefbaarrotterdam.nl
Dus die wijzen kwamen toch NIET uit het Oosten ?
De wijzen komen sowieso niet uit het oosten als je in de stad rond kijkt.
Reactie van de redactie.
stuk komt morgen in de RD Oost editie.