donderdag, oktober 18, 2007


Jeugdconferentie : Ruimte bieden en grenzen stellen

Afgelopen maandag en dinsdag was ik namens Leefbaar Rotterdam op de jeugdconferentie in Ermelo van de Gemeente Rotterdam. Doel was tot een plan van aanpak te komen om de problemen die er in Rotterdam zijn met betrekking tot de overlast van hangjongeren aan te pakken.

Op 15 en 16 oktober bezocht ik namens LR de conferentie Jeugd & Overlast. Ik reed ‘s midddags met een nare smaak in mijn mond terug naar Rotterdam. Vol met onbeantwoorde vragen. Onder de indruk van de ten tonele gevoerde problematiek. Totaal verbrouwereerd over de toespraak van de inderdaad knettergekke Minister Vogelaar. Teleurgesteld over het uiteindelijke plan van aanpak waarmee de conferentie was afgesloten : Ruimte bieden en grenzen stellen .

Zo was er het verhaal van een Marokkkaanse gastarbeider die in 2002 zijn 9 kinderen uit Marokko had gehaald. Inmiddels is er nog een 10e in Nederland geboren. Zonder enige kennis van de Nederlandse taal gingen deze kinderen naar de basisschool en V.O.
Veel kinderen uit dit gezin schijnen de buurt en de klas op school te terroriseren. Spullen worden onder bedreiging van andere leerlingen gestolen, andere kinderen worden te pas en te onpas in elkaar geslagen.De ouders weigeren consequent iedere vorm van hulpverlening.

Of van een Antilliaanse jongen uit Pendrecht. Op zijn 11e zagen de hulpverleners het fout gaan. Nu is hij 14. Er werd ons voorgerekend dat er in 3 jaar tijd meer dan 250.000 euro (!!) aan hulpverlening in deze jongen is geinvesteerd , maar helaas hij is volledig op het criminele pad geraakt. De aanwezige wijkagent uit Pendrecht was verbaasd dat we het over deze jongen hadden. Volgens hem waren er tientallen andere jongens met wie het nog veel ernstiger gesteld was..........

Over de hele conferentie hing een deken van politieke correctheid die zijn dieptepunt kende in de toespraak van Minister Vogelaar. Ze kwam niet verder dan dat veel grote gezinnen in veel te kleine huizen wonen (gek dat uit de familie van mijn ouders die met zijn tienen in een voor- midden- en achterkamer woonde niemand crimineel is geworden) , dat veel Marokkanen gediscrimineerd worden en dat het logisch is dat sommige mensen in deze maatschappij zich buitengesloten voelen. Eigenlijk wilde ze zeggen : Het is de schuld van de overheid dat tienduizenden jongeren hele wijken terroriseren.

Uiteindelijk werd het me allemaal te veel en toen een enkeling iets mocht vragen aan de Minister was ik er als te kippen bij. Ik vroeg haar of zij nog steeds in 2001 leefde ? Waarom sprak ze met geen woord over die duizenden criminelen die hele wijken terroriseren, die niet willen werken, die geen opleiding willen volgen en die hun geld verkrijgen door drugshandel en gewelddadige berovingen ? Waarom had ze het alleen maar weer over de zielige jongetjes die gediscrimineerd worden ? Waarom werd er de gehele conferentie niet gesproken over tuchtscholen voor overlastgevende en criminele jongeren ? Het zijn juist zij die het verpesten , meelopers op het verkeerde pad brengen en een beetje normale gang van zaken op scholen in buurten en op sportclubs verpesten.

Er zijn ook wel degelijk goede dingen naar voren gebracht. Zo deed wethouder Geluk een dapper en dringend beroep op Minister Rouvoet om toch echt over te gaan op de aanleg van een Electronisch Kind Dossier en dat het van de gekke is dat de overheid momenteel alleen dwingend kan optreden in gezinnen met een bijstandsuitkering.

Ook werd openlijk gespeculeerd om mensen te korten op de kinderbijslag. De extra aandacht voor de grootste probleemwijken is ook prijzenswaardig, alhoewel het nu al erg veel moeite kost om gekwalificeerde jongerenwerkers te vinden, dus waar halen we die 50 extra mensen vandaan ?

Maar mensen als Geluk en Opstelten willen verder gaan dan de hulpverleners en jeugdwerkers in het veld. Zij verdienen hun brood aan de problemen en zien de probleemjeugd ook als hun klanten. Niet te hard aanpakken dus, de goede niet te na gesproken natuurlijk (Er was een jongerenwerker die tegen mij zei dat ik meer respect moest tonen voor de jongeren. “Repect man”. I) . En het zijn toch echt deze mensen die de harde aanpak mede in de praktijk moeten brengen.

Daarom is mijn eindoordeel over de conferentie en de daaruit voortvloeiende ideeën :
Eerst zien en dan geloven. Dit College blinkt namelijk teveel uit in het bedenken van beleid, maar vervolgens verandert er weinig to niets.
Dus het motto van Leefbaar Rotterdam voor alle criminele en overlastgevende jeugd is : Eerst hele duidelijke grenzen stellen en pas veel later ruimte bieden !!




Door Maya op 2007 10 19

Kunnen er geen Glenn Mill achtige scholen in de thuislanden worden gesticht?


Door Ronald Sorensen op 2007 10 19

Ze leren het nooit, omdat ze niet willen leren.
Het hulpverlenings- welzijnscircuit is in handen van de linkse kerk.
Kijk naar het onderzoek over de opvang van daklozen. Eén op één is de begeleiding.
Jojo mijn schoondochter (Leefbaar in d.r.Alexander) moet het ‘s-nachts of alleen of samen doen in de opvang voor verstandelijk gehandicapten. Voor haar en haar collega’s heb ik respect.
Net als voor die talloze bejaardenverzorgers.
De politie in Amsterdam vraagt - ik weet ook in Rotterdam - om hardere en strengere straffen. Zij willen dus wel eerst grenzen stellen.
In het onderwijs is het zo dat strenge en rechtvaardige docenten eigenlijk nooit streng hoeven te zijn.
Ik denk dat dit ook in breder perspectief het geval is.


Door Beverman op 2007 10 19

Het slechte voorbeeld begint bij een raadslid ex. leraar die een minister respectloos “knettergek” noemt.

Maar ja, ze is links dan is blijkbaar alles geoorloofd.


Door Maya op 2007 10 19

Rustig maar beverman, als er een electronisch kind dossier komt, dan krijg je de hulp die je nodig hebt.


Door Ronald Sorensen op 2007 10 19

Ben jij leraar geweest Ronald?


Door Ronald Sorensen op 2007 10 19

Ik vind knettergek nog vrij vriendelijk voor iemand die mij in haar jeugdjaren in imitatie Amsterdams accent de zegeningen van de DDR voorhield.


Door Ronald Buijt op 2007 10 20

Ja Ronald. Ik ben 2 dagen leraar geweest. Toen ik in het kader van de dag van de leraar tot 2x toe aan een groep 8 met 95% allochtone kindjes les heb gegeven en we samen een geweldige dag hebben gehad. Aan het einde vroegen ze me of ik hun voetbalcoach wilde zijn in mei bij het schoolvoetbaltoernooi nadat we in de pauze gevoetbald hadden en ik over mijn trainersloopbaan verteld had.


Door frans01 op 2007 10 20

even een ander puntje:

we hebben het per mail uitgebreid gehad over een mogelijkheid tot opvang, bezighouden en stimuleren ronald, je zou daar in augustus op terugkomen en per dit schooljaar zou je het van de grond proberen te krijgen.
niets aan gedaan natuurlijk.......
vraag is alleen waarom niet?
Ik begin het idee te krijgen dat door de evaluaties bij leefbaar er 1 persoon is die bepaalt wat er mag en kan, en alles wat daarvan afwijkt word neergesabelt.


Door Ronald Buijt op 2007 10 20

Frans, je hebt helemaal gelijk. We zouden in augustus een afspraak maken en jouw ideeën meenemen in een te maken visie inzake een plan van aanpak inzake jeugdproblematiek.

Ik heb dit niet gedaan en dit is niet netjes. Daarvoor bied ik je mijn excuses aan. Wel wil ik benadrukken dat dit niets heeft te maken met jouw suggestie dat er 1 persoon is die alles bepaalt bij Leefbaar.

Ik zal je persoonlijk een email sturen en je e.e.a. uitleggen en kijken of we z.s.m. daadwerleijk een afspraak kunnen maken. Ok ?

groet
Ronald Buijt


Door frans01 op 2007 10 20

ok


Door Erasmusbrug op 2007 10 20

Er zijn er hooguit twee die aan de touwtjes trekken.

Leefbaar Rotterdam, Leefbaar Zuid-Holland en ÉénNL is allemaal ÉénPot nat.


Door aad dulfer op 2007 10 28

Tja,
ik was bij de “kick-off” van “Ieder kind wint”. Daar werd het kinddossier gepresenteerd als het wonder van Rotterdam. Nu blijkt het dossier niet te bestaan, want de rest wil er niet aan of er zijn al vier andere dossiers in gebruik.
Ik leerde er wel een paar dingen:
etterbakken krijgen voorwaardelijke straffen niet opgelegd. Rechters doen dat niet.
Reclassering voor de jeugd is niet bestaand: het kost miljoenen maar 80% gaat weer in de fout. En dat in een land waar de pakkans voor vergrijpen bijna nul is.
Zolang duizenden mensen onbeschaamd hun zakken vullen met deze problematiek is de oplossing ver weg. Jammer dat het niet mogelijk is de ouders af te rekenen op wat hun kinderen uitvreten. Kind in de bak: ouders over de grens?? Onmogelijk, maar misschien wel wenselijk.


Door Maya op 2007 10 28

Het is niet onmogelijk om ouders financieel op te laten draaien voor de schade en het verblijf van kinderen in het gevang/heropvoeding/bijspijkeren nederlands.
Het is juridisch mogelijk om aan te tonen wanneer ouders zich niet of slecht met de opvoeding bezighouden. Als dat de oorzaak is van het ontsporen van het kind: dan moet het juridisch mogelijk worden gemaakt om kind en ouders uit te zetten.
Op dit moment is het alleen mogelijk om tot uitzetting over te gaan indien er staatsondermijnende activiteiten zijn gepleegd.
Uitbreiding van gronden voor uitzetting hoeven helemaal niet zo moeilijk te zijn. Uitbreiding van deze bevoegdheid met overige misdrijven is een kwestie van tijd, maar eerst de juiste verkiezingsuitslag.


Commentaar pagina 1 van 1 paginas

Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om commentaar te kunnen geven...
Rechts boven in de hoek kunt u dit doen.