vrijdag, december 02, 2011


Inkorten termijn bijstandsaanvragen

Het Rotterdamse stadsbestuur wilde in verband met de bezuinigingen een strenger toelatingsbeleid voor de bijstand. Op 1 juli 2011 ging daarom de zogenaamde vierwekentermijn in. Nu wordt het strenge toelatingsbeleid weer versoepeld.

De vierwekenmaatregel houdt in dat iemand die een bijstandsuitkering wil aanvragen, eerst vier weken zelf moet zoeken naar werk. Lukt dit niet, dan kun je na deze vier weken een bijstandsuitkering aanvragen. Volgens de wethouder was dit geheel volgens de wet en hoefden we ons geen zorgen te maken. Inmiddels, nog geen half jaar later, heeft de wethouder laten weten dat de aanvragen al na drie weken in behandeling zullen worden genomen. Volgens de sociale advocatuur was de vierwekentermijn onwettig.

Leefbaar Rotterdam raadslid Maarten Struijvenberg vindt dit een vreemde gang van zaken. Het lijkt erop dat de wethouder niet goed heeft nagedacht over deze maatregel. Struijvenberg wil weten of er volgens de wet is gehandeld en als dit zo is, waarom de termijn dan opeens wordt verkort van vier naar drie weken.

Volgende week donderdag zal Struijvenberg de wethouder om tekst en uitleg vragen.

Bekijk hieronder de reactie van Maarten Struijvenberg bij RTV Rijnmond:

Foto wethouder Florijn: fotograaf Casper Rila




Door willem1940 op 2011 12 02

Hoe zit dat als iemand zonder bijstand die 3-4 weken niet te eten heeft? Schuld door dood?


Door M. Struijvenberg op 2011 12 05

Beste willem1940, voor schrijnende gevallen wordt een uitzondering gemaakt. Dat was overigens al zo, dus daar is niets aan veranderd met het invoeren van de vierwekentermijn.


Door willem1940 op 2011 12 06

O.k, mooi zat dan zo te zien.


Door Victor Reijkersz op 2011 12 06

Als je diep in mijn hart kijkt vind ik toch eigenlijk dat als je er recht op hebt je het zo snel mogelijk moet krijgen. Zeker als het bijvoorbeeld gaat om mensen die na vele jaren belasting betalen voor de eerste keer aankloppen.


Door Henk Rotterdam op 2011 12 06

Door frans groenspaan op 2011 12 06

Beste Victor,

Je moet eens om een “scan” en onderscheid vragen van de mensen die deze bijstand krijgen. Mogelijk dat je toch wat gedifferentieerder denkt over de achterliggende redenen.


Door M. Struijvenberg op 2011 12 07

Het verschil tussen ons Victor, is denk ik dat ik bijstand zie als een plicht van geven en niet als een recht van nemen.

Of iemand al lang belasting betaalt of niet, maakt voor mij niet uit. Ook hoeveel belasting iemand heeft betaald, maakt voor mij niet uit. Iemand krijgt bijstand omdat we als fatsoenlijke maatschappij mensen niet laten verhongeren. Maar daar mogen wel voorwaarden aan worden gesteld, ongeacht wie je bent of hoeveel belasting je hebt betaald.


Door Mr. Miyagi op 2011 12 07

Ik sta achter het principe “de gebruiker betaalt”.

Er mag best onderscheid gemaakt worden tussen mensen die jarenlang hard gewerkt hebben, ouderen, gehandicapten en nietsnutten.

Ook mag men zeker de gezamelijke familie inkomsten bekijken. Het mag niet zo zijn dat er op 1 adres 10.000 EUR aan gezamelijke bijstand als inkomsten binnenkomt.

Mocht de schuld bij de werkgever liggen(bedrijfsongeval door nalatigheid), dan zou ik de schade bij de werkgever verhalen en niet op de belastingbetaler afwentelen. Ook ben ik voorstander ervan om het beroep bijstandmoeder uit de te schrappen uit het woordenboek.

Benader het eens vanuit een andere invalshoek. Mensen die wel op zoek gaan naar werk krijgen een aanvulling vanuit de bijstand. Bv inkomsten 850 EUR+400 EUR aanvulling.

Ik zie meer heil in een vrijwillige bijdrage ipv die afpersende belastingen in NL. Het voordeel is dat het wel bij de juiste personen terechtkomt…


Door rudi op 2011 12 08

@Maarten,

Respect voor je nuancering. Zo is het. We laten niemand verzuipen maar bepalen wel welke kleur reddingsboei we toewerpen. Het kan niet zo zijn dat iemand die dreigt te verdrinken en een gele reddingsboei krijgt toegeworpen, dan zegt dat tie een oranje wil.


Door Victor Reijkersz op 2011 12 08

He Maarten,

Zeg je nu dat de bijstand geen recht is?

Waarom zou ik dan belasting betalen voor iets waar ik zelf geen recht op zou hebben als het nodig zou zijn?

groet,
Vic


Door Henk Rotterdam op 2011 12 08

Beste mensen,
Ik krijg de indruk dat er nog steeds veel mensen zijn die geen idee hebben wat zich achter vele deuren afspeelt op het gebied van armoede en leed.
Open je ogen en ga eens kijken in de werkelijkheid.
Neenm een voorbeeld aan Hennie en Dries/
Ronald!!!!!


Door M. Struijvenberg op 2011 12 12

Vic, je betaalt m.i. in dit geval belasting omdat we moreel verplicht zijn te zorgen voor mensen die buiten de boot vallen. Je betaalt die belasting niet om speciale rechten op te bouwen voor de toekomst.

Tegelijkertijd vind ik dat de overheid dan wel voorwaarden mag stellen aan het geven van bijstand. Bijvoorbeeld verplicht aan de slag gaan op taken van algemeen nut. Dat is overigens niet afhankelijk van een schuldvraag o.i.d. Je moet ook verplicht aan de slag als je volledig buiten jouw schuld geen inkomen hebt. En ondertussen staat het iedereen natuurlijk vrij om een betere baan te vinden. Zou ik vooral doen.


Door Victor Reijkersz op 2011 12 12

Dank voor je antwoord Maarten. Ik ben waarschijnlijk te egoistisch ingesteld om met je mee te gaan smile ik wil wel graag belasting betalen om speciale rechten op te bouwen (waarom zou ik het anders doen?? uit solidariteit of iets in die richting?)

Let wel op dat ons meningsverschil gaat over de morele onderbouwing. We zijn het praktisch gewoon eens en beide gewoon voorstander van een minimale bijstand en een plicht tot x dagen in de week werken in ruil voor die bijstand.

groetjes,
Vic


Door Mr. Miyagi op 2011 12 12

@Victor

Het afsluiten van verzekeringspolissen dient op vrijwillige basis te gebeuren en behoort tevens een individuele keuze te zijn.

Het woord rechtstaat wordt hier misbruikt, omdat iedere NL ingezetene diverse verplichte verzekeringen aan worden gesmeerd, met de daarbij bijbehorende verplichte premies.

Het is ronduit asociaal om andere mensen op te laten draaien voor deze kosten, zeker als men zelf geen aanspraak maakt op claims.

Jij bent zeker niet egoistisch, eerder assertief.


Door willem1940 op 2011 12 13

@Mr.Miyagy:

Sommige verplichte verzekeringen zijn in feite hygiënische inzettingen en vind ik echt wel nodig; bijvoorbeeld zonder ziektekostenverzekering toenemende besmettingskansen.

Privatisering werkt ook hier wel gekke onderonsjes in de hand, bijvoorbeeld: deelvergoeding bril eens per 2 jaar.

Weinig mensen hebben, qua gesteldheid van de ogen, per 2 jaar een nieuwe bril nodig.

Moderne polyacrylaatglazen zijn nagenoeg onverslijtbaar.

Voor het mooi echter (alleen merkbaar voor omstanders en soms op foto’s) gaat men die glazen voorzien van een, uiterst kwetsbare “ontspiegel-coating” .... en die moet dus weer beschermd worden met een “krasbestendige coating” daaroverheen.

Merkwaardig samenspansel: bij full-time dragen van zo’n bril veranderen die coatings na tamelijk nauwkeurig 2 jaar in een matterings-laag, men gaat slechter daardoor zien en kijk, het is, ook volgens de verzekering “tijd voor een nieuwe bril”.

Poetsen ipv alleen maar afwassop en droogdeppen versnelt het bederf.

Grote bedrijven verstrekken ook per 2 jaar aan hun werkers een nieuwe veiligheidsbril, qua glazen uiteraard “aangemeten”. Dit kost de bedrijven een vermogen en het lijkt noodzakelijk want omstreeks het 2e jaar ontstaat een gevarensituatie overal waar maar veiligheidsbrillen verplicht worden gedragen.

Ook nog, op het “particuliere” stuk: om in aanmerking te komen voor de deel-vergoeding eist de (mijn) verzekering levering door een door haar aangewezen winkel ..... uiteraard niet de goedkoopste.

Bizar: wil iemand die coatings niet dan kost dat een bedrag-per-glas extra wegens “buitenmodel”.

Toen ik dit door kreeg (ruim 10 jaar geleden en mijn toen aangeschafte coatingloze bril voldoet nog perfect) was mijn berekening snel gemaakt en toegepast: niet claimen bij verzekeraar maar goedkope leverancier vinden, volle mep betaald plus 2x een tientje voor absoluut coatingloze glazen.

Geen verzinsel hoor, ik had van bedrijfswege de veiligheids-brillen en die waren heus, bij gebruik in weer en wind en ook op de fiets, binnen 2 jaar verziekt.

Er is trouwens iemand met overeenkomend verhaal ooit op radio/tv geweest .... nadien nooit meer iets over vernomen.

Het hindert mij wel dat ik (in op zich voordelig, voor gepensioneerden verlengd bedrijfs-contract met verzekeraar) een premie-deeltje meebetaal louter voor de nut-loze coatings van anderen èn uiteraard voor niet-geclaimde deelvergoeding. Maar evengoed ben ik netto goedkoper uit.

Extra meegenomen: al 10 jaar = 5x geen tijdverlies voor contacten met brillensmid en verzekeraar en met een beetje geluk duurt dat nog 10 jaar zo door, redelijke kans dat ik mijn laatste bril aan het opgebruiken ben.

Dit beloopt toch naar mijn schatting jaarlijks vele miljoenen. Ik vond in telefonisch contact nog geen verzekerings-employé bereid om het verhaal “hogerop” te brengen.

Mijn verdenking blijft dat verzekeraars en brillenwinkels achter de schermen “winstdeling” regelen.


Commentaar pagina 1 van 1 paginas

Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om commentaar te kunnen geven...
Rechts boven in de hoek kunt u dit doen.