Het valt iedere keer weer op dat de pvda vooral met het tuig compassie heeft. Bij het tuig op bezoek komen, bij het uitschot thee drinken. Dat is de pvda, ten voeten uit. Wij kunnen die hele club in juni wegstemmen. Met de grootste theemuts van Nederland (Job Cohen) voorop.

En ook hoe goedgelovig ze wel niet zijn : 5 jaar cel wegens betrokkenheid bij een overval die zijn neven gepleegd hadden!
Wist niet dat er zulke hoge straffen werden uitgedeeld in Nederland.

Gisteren was ik in een verzorgingstehuis, in Overschie. Samen met een vrijwilliger bezocht ik een kennis van mij die nu 13 maanden verzorgd wordt vanwege zwaar mishandeld te zijn bij een roofoverval op zijn pasgeopende winkeltje. Bijzonder spijtig omdat hij net met zijn nieuwe toekomst bezig was en net vader was van een dochtertje. Zonder controle op wie wij zijn en wat we daar te zoeken hadden mochten we in de bezoekersruimte plaatsnemen, waarna de vrijwilliger mijn kennis in een rolstoel naar binnen duwde. Hij vond het leuk me weer te zien en een uurtje met elkaar te praten. Er waren opvallend veel kinderen meegekomen met de diverse bezoekers. Het lijkt me heel erg als een jonge vader of moeder in een verzorgingstehuis zit ten gevolge van mishandeling. Er komt nog een extra medisch onderzoek en extra therapie, dus ik hoop dat dit zijn invaliditeit verminderd. Hij was nog opvallend positief, hoewel het mij zeer slopend en geestdodend lijkt. Een uur per dag een intensieve training, maaltijden op een kamer met 5 andere zwaar gehandicapten of zieken en pas om de vijf dagen door een lieve vrijwilliger geholpen worden onder de douche.  Hij was dankzij kranten en tv wel redelijk op de hoogte van de verkiezingen, weet hij precies wat er in de wereld speelt.

Zo weet hij dat zijn belagers een eigen cel hebben, cursussen kunnen volgen, niet afhankelijk zijn van vrijwilligers of het handje vol verplegend personeel, hun hobby nog kunnen uitoefenen, dagelijks (zelf) kunnen douchen, pro-deo advocaat krijgen toegewezen, begeleiding krijgen, naar buiten kunnen (al is het maar een uurtje per dag). En als de straf voor 2/3 uitgezeten is, dan lopen, rennen, hollen zijn belagers gezond en wel weer naar…… de volgende overval…..

Bovenstaand verhaal is fictief.

Fictief? Het lijkt me pijnlijk dicht bij de waarheid te komen dat de pvda definitief heeft gekozen voor die zielige arme
moordenaar/verkrachter/rover/
vakcrimineel/fraudeur, waarvoor de pvda de belangen behartigd.

Als slachtoffers van deze politieke pvda keuze eens zouden nadenken, dan zou de pvda geen enkele stem meer binnenharken. Dan kunnen ze nog zo veel verkiezingsfraude organiseren, maar dan zegt iedereen dat de pvda een criminele organisatie is en zich al jaren zodanig gedraagt.

De waarheid komt inderdaad pijnlijk dichtbij, Maya.

Ik heb bewust vermeld dat het verhaal fictief is, ter voorkoming dat het verhaal een eigen leven gaat leiden of dat er mensen zijn die zich gaan afvragen om welke roofoverval het ging of om welk verzorgingtehuis het gaat. Iedereen kan immers deze teksten lezen.

Ik ben blij dat er vrijwilligers zijn, en er is ook niets mis mee als je op deze wijze iets wil betekenen voor de medemens en voor de maatschappij.

De réden dat de maatschappij – op dit gebied – niet meer zónder vrijwilligers kan, is te triest voor woorden. Verkeerd uitgavenpatroon, in combinatie met de bureaucratie, en het dader-pamper-gedrag.

Tijd voor verandering!

tja veel potentiële kiezers in de schie he

“GOUDA - Van alle Nederlandse gemeenten heeft Gouda te maken met het relatief hoogste aantal criminelen van Marokkaanse afkomst. Dat schrijft het AD vandaag.
Uit cijfers van Binnenlandse Zaken blijkt verder dat de regio Utrecht veel Marokkaanse boeven kent.

Van alle misdadigers in de stad Utrecht, Veenendaal, Culemborg en Zeist is 20 tot 25 procent van die komaf, zo schrijft het AD.

De grote steden voeren overigens de lijst aan als het gaat om de absolute aantallen criminelen. Amsterdam telt bijna 2500 criminele Marokkanen op een totaal van 15.000 boeven. Rotterdam is tweede met 1798 op 16.299 en Den Haag derde met 1271 op 11.544. (PO)”
wat mij verbaast is niet de cijfers maar was het pasgeleden niet hetzelfde kabinet wat uit zijn dak ging toen wilders cijfers wilde over immigratie en toen op hoge poten beweerde dat A die cijfers en niet waren en B men geen onderzoek op etnische grond deed

Fijne getalletjes, hè? Word je niet vrolijk van!

Uitgangspunt in deze cijfers zijn de aantallen criminelen versus achtergrond. Er wordt niet gekeken naar de bevolkingsamenstelling van de stad. Als er gekeken wordt naar de bevolkingssamenstelling, dan komen er ineens hele andere getallen (lees: verhoudingen) uit.

Fictief voorbeeld:
In een stad wonen 100.000 mensen. Daarvan is 10.000 van Marokkaanse afkomst.
Van de 1.000 criminelen zijn er 250 van Marokkaanse afkomst. Dan spreek je inderdaad over 25% van de criminelen.

Nu anders stellen, met de gegevens uit die stad met 100.000 inwoners:
Van de 10.000 Marokkanen zijn er 250 crimineel = 2,5% van deze bevolkingsgroep.
Van de 90.000 niet-Marokkanen zijn er 750 crimineel = 0,83% van de overige bevolking.

En dat gegeven wenst Wilders volgens mij op tafel te zien. Aangezien ik dus ook niet over deze gegevens beschik, moet ik het doen met het fictieve voorbeeld.

Of zie ik nu iets over het hoofd?

Op http://www.pvdarotterdam.nl/weblogs/matthijs/matthijs_item/t/in_de_gevangenis heb ik zelf onderstaande bijdrage geplaatst:

Hallo Matthijs,

Ik heb altijd keurig geleefd en mij zelfs nog de luxe kunnen veroorloven om naast mijn bedrijf ook in het openbaar bestuur nog een bijdrage te kunnen leveren. Door vertrouwen te stellen in de overheid en mij als partner op te stellen in een gebiedsontwikkelingsproces ben ik door diezelfde overheid als prooi uitgeleverd aan de vastgoedmaffia. De gemeente heeft de instrumenten in handen om mij behulpzaam te zijn in de situatie waarin ik ben komen te verkeren. Ik wordt het echter geconfronteerd met het morele niks van ambtelijk Rotterdam. Ambtenaren van het OBR regelen een sloopvergunning voor de gemeentelijke opstallen waarin ik momenteel met een zwerversuitkering verblijf. Men heeft de electriciteit afgesloten en de ruiten ingegooid. Als voormalig voorzitter van de deelgemeente Hoek van Holland heb ik nimmer om een voorkeursbehandeling gevraagd of bepaalde priviléges willen hebben. Als men beschikt over een minimum van innerlijke beschaving dan behandel je iemand niet op de wijze waarop ik nu door de gemeente behandeld wordt.
Wat heb ik misdaan? En wie staat er voor mij klaar om mij te helpen?

met vriendelijke groet,

ing. L.W. Vreugdenhil | 15 maart 2010 - 07:22 | Link
Hallo Matthijs,

Ook op bovenstaand bericht zul je naar verwachting niet reageren. De leus “Iedereen telt mee” van de PvdA heb ik inmiddels op zijn waarde leren kennen, evenals de selectieve betrokkenheid.

Je wilt je graag inzeten voor iemand die heel calculerend en gewetenloos vanwege het snelle geld een misdaad heeft gepleegd en gepakt werd. Het is de vraag of je dat doet vanuit empathie, vanuit de mogelijke kiezerswinst die hieruit te behalen valt of voor het opbouwen van je eigen imago binnen de PvdA.

Het is echter wel duidelijk dat het een misdaad is om aan iemands eigendommen te komen of fysiek geweld te gebruiken. Een gevangenisstraf van 5 jaar wordt immers niet gegeven voor een kruimeldiefstal. Het is voorts duidelijk dat een dergelijke misdaad een forse impact heeft op iemand die hiervan het slachtofffer is.

Het is eveneens duidelijk dat men een mensenleven met fysiek geweld kan vernietigen in een fractie van een seconde of dat iemands leven door een misdaad (diefstal!) een dramatische wending kan krijgen. Het is echter ook een misdaad om een mensenleven in een reeks van jaren kapot te maken door deze in een juridische fuik te lokken en dan in een bureaucratisch moeras te laten spartelen. Dat is wat de eerzame burgers en ondernemers in de Bonnenpolder is overkomen. Ondanks de mooie praatjes van de PvdA over het bestrijden van vastgoedspeculanten zijn deze mensen gewoon als prooi uitgeleverd om een snelle(re) verwerving van de gronden voor de tweede ontsluitingsweg mogelijk te maken. De sociaal-economische problemen werden door een PvdA-wethouder ineens omschreven als privé-problemen (alsof een sociaal-economische problematiek niet altijd een verzameling privé-problemen is). Men moet echter gedacht hebben dat het hier om maar een handjevol mensen ging, dat daar geen echte kiezerswinst valt te behalen en dat men deze mensen wel kon doodzwijgen en eventueel als “lastig” en “vervelend” kan afserveren.

Met een negatieve en destructieve basishouding zijn immers altijd wel argumenten te verzinnen om de besluitvorming in een bepaalde richting te manouevreren en om achteraf met verklaringen bepaalde handelingen te rechtvaardigen. Met cynisme en calculerend gedrag kun je mensen financieel, juridisch en psychologisch slopen; ook dat mag als misdadig worden beschouwd.

De ambtelijk geregelde sloopvergunning voor de opstallen op het perceel Nieuw-Oranjekanaal 20 is daar een fraai voorbeeld van. Het zijn ambtelijke spelletjes met gemeenschapsgeld die geen enkel publiek doel dienen. Er is sprake van kapitaalsvernietiging en van het moedwillig frustreren van kansen en mogelijkheden die er liggen in het gebied. Niet alleen het gebrek aan kennis van de verantwoordelijke ambtenaren is stuitend, vooral het gebrek aan ook maar een beetje psychische hygiëne bij deze overheidsfunctionarissen is onbegrijpelijk, evenals de blinde bestuurlijke loyaliteit.

In het spel van “zieken & matsen” zal binnenkort de landbouwgrond die rondom de opstallen op het perceel Nieuw-Oranjekanaal ligt weer in gebruik worden gegeven van een bevriende relatie in het 25 kilometer verderop gelegen Bergschenhoek. Stel je voor dat deze gemeentelijke landbouwgrond gebruikt zou worden door de agrarische ondernemers in de Bonnenpolder of de Oranjebuitenpolder. Tegen alle gemeentelijke regels in mocht de oorspronkelijke eigenaar deze grond ook niet meer gebruiken totdat het een nieuwe bestemming zou krijgen. Er was geen volksvertegenwoordiger of bestuurder die hier iets van zei. Men deed er gewoon het zwijgen toe; de betreffende ambtenaren kregen vrij spel. Voor hen is het niet relevant of een ondernemer beschikt over een goede opleiding, een ruime ervaring, een goede bedrijfsvoering en of er sprake is van een maatschappelijk verantwoord ondernemen. Voor hen is het belangrijk of de kandidaat sympathiek is. Waar deze sympathie dan op gebaseerd is blijft vooralsnog onduidelijk. Met argumentatieve willekeur en een dubbele moraal kan daar ook wel weer een draai aan worden gegeven. De cabaratier Theo Maassen zei daarover ooit: “Argumenten zijn niet belangrijk, maar waar wil je het naartoe geluld hebben?” Als een wethouder over onvoldoende moreel en intellectueel overwicht beschikt, dan laat hij zich wel als buikspreekpop gebruiken van deze ambtenaren. De loyaliteit ligt dan niet bij de hardwerkende en oprechte ondernemer, maar bij de ambtenaar die een spelletje speelt.

De jongen die “betrokken” was bij een overval van zijn neven en daarvoor tot 5 jaar (!) gevangenisstraf werd veroordeeld heeft risico´s genomen bij zijn poging snel geld te verdienen. Daarbij is hij gepakt en veroordeeld. Het is echter bekend dat er ook nogal wat misdaad onopgelost blijft.

Het dossier Bonnenpolder laat zien dat mensen die proberen naar allerlei wetten, regels, bepalingen en voorschriften te leven met lege handen komen te staan. De mensen die hier creatief mee omgaan en het lef hebben om deze wetten, regels, bepalingen en voorschriften te overschrijden kunnen ongestraft hun zakken vullen. Er staan desgewenst allerlei juristen klaar om een andere uitleg te willen geven aan deze wetten, regels, voorschriften en bepalingen. Ook voor de jongen die “betrokken” was bij een overval van zijn neven staan juristen klaar om met een hoger beroep de gevangenisstraf van 5 jaar omlaag te brengen. Ook de gemeente Rotterdam heeft allerlei juristen om juridische foefjes te verzinnen om de rommelende en knoeiende ambtenaren van het OBR hun gang te kunnen laten gaan. Het moge duidelijk zijn dat met dit gedrag het vertrouwen in en het respect voor de overheid er niet groter op wordt.

met vriendelijke groet,
ing. L.W. Vreugdenhil

Voor de goede orde: de bereikte maatschappelijke “resultaten” in de Bonnenpolder kan men in het volgende document lezen: http://www.deelraadinfo.nl/dsresource?objectid=53092&type;=org .
Het hoger beroep van de Stichting de Bonnen is hier te lezen: http://www.deelraadinfo.nl/dsresource?objectid=49045&type;=org .

Het is te hopen dat er straks een college komt dat zich niet langer een oor laat aannaaien door ambtelijke adviezen, maar over voldoende moreel en intellectueel niveau beschikt om zelfstandig tot een oordeel te komen en beseft dat dit niet de wijze is waarop betrokken burgers en ondernemers moeten worden behandeld en dat dit ook niet de wijze is waarop uitwerking wordt gegeven aan begrippen als “inspraak”, “burgerparticipatie” en “gebiedsgericht werken”. Alle fraaie verhaaltjes in verkiezingsprogramma´s en een coalitieprogramma staan ver van de praktijk als men onvoldoende oog heeft voor de ambtelijke uitvoering en de bestuurlijke controle.

Op http://leen-vreugdenhil.hyves.nl/ kan een ieder bij de fotorubriek “narigheid” zien met welk een “narigheid” men kan worden geconfronteerd als je vertrouwen stelt in de overheid en je je als partner opstelt in een integraal gebiedsontwikkelingsproces. Vastgoedspeculatie wordt beloond, vernielingen en intimidaties blijven ongestraft en de (deel)gemeente laat je als een baksteen vallen als het moeilijk wordt.

Op http://nl.linkedin.com/pub/leen-vreugdenhil/b/972/633 is niet alleen mijn opleiding te lezen, maar ook het feit dat ik in het verleden betrokken ben geweest bij het bestuur van de deelgemeente Hoek van Holland. Het was echter namens een onafhankelijke en lokale partij en daar maak je geen vrienden mee bij de gevestigde partijen en binnen het ambtelijk apparaat van de gemeente Rotterdam. Ze zien je dan niet meer staan, maar voor een misdadiger in de gevangenis heeft men wel aandacht.

PvdA-raadslid hoopt op vrijlating overvaller

Ontroerende hartenkreet van het Rotterdamse PvdA-raadslid Matthijs van Muijen. Op zijn weblog schreef hij afgelopen weekend een stukje over een goede kennis die nu al dik een jaar vast zit wegens betrokkenheid bij een overval. ‘Bijzonder spijtig’ noemt Matthijs de zaak, maar dan doelt hij niet op de overval en alle problemen/trauma’s/schade die daar voor de slachtoffers bij komen kijken. Nee, Matthijs is vooral zeer begaan met zijn in detentie verkerende kameraad. ‘Bijzonder spijtig omdat hij met een opleiding bezig was en net vader was van een dochtertje’ aldus Matthijs (mirror). Ja, het is niet niks voor zo’n jongen. En dat terwijl meneer alleen maar ‘betrokken’ was bij de overval die door zijn neven gepleegd is! Helaas was de rechter ook niet al te mals want Matthijs’ onfortuinlijke vrind mag nog 4 jaar brommen voordat hij weer met zijn kleine meid verenigd wordt. Dit tot groot verdriet van het PvdA-raadslid: ‘Er komt nog hoger beroep, dus ik hoop dat de straf van 5 jaar verminderd wordt.’ Waarvan akte dan maar. Welnu winkeleigenaren uit Carnisse Charlois die de dupe waren van deze crimineel, leest u even mee? Opdat u op 9 juni goed weet wie volgens de PvdA precies slachtoffer is in deze zaak…

http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2010/03/pvdaraadslid_baalt_van_detenti.html#comments

Die Job houdt van dit soort lui:
http://therealshowstopper.wordpress.com/2010/03/13/rapport-veiligheidsbeleid-job-cohen-is-een-fail/

Ik kan niet anders dan concluderen dat de PvdA het ALTIJD(wat hun beschermelingen ook gedaan hebben) voor hun troetels en gepamperden opneemt.
Een rechtgeaarde socialist zou zich nog eens moeten bedenken voordat hij/zij op deze partij gaat stemmen.....

Ach, ik ben blank en grijs en geen lid van de PvdA, dus dat werkt allemaal niet in mijn voordeel. Dat ik van geen enkele politieke partij lid wil zijn (zoals 98% van de Nederlandse bevolking) doet er verder niet toe. Opleiding, vakmanschap, ondernemerschap en maatschappelijke opstelling zijn niet relevant. Het vermogen om zelfstandig tot een oordeel te kunnen komen is alleen maar “lastig” en “vervelend” bij sommige lieden.

Op http://leen-vreugdenhil.hyves.nl/ is bij de fotorubriek “ellende” te zien hoe ik in de periode dat ik bestuurder was van de deelgemeente Hoek van Holland als ondernemer een bestuursrechtelijke procedure moest beginnen tegen de buurgemeente vanwege een gedoogsituatie. Er zijn nu eenmaal mensen die het liefst over je heenwalsen en als dat niet lukt zullen ze je linksom willen besodemieteren en als dat ook niet lukt gaat men het rechtsom proberen en als men daarmee ook faalt, gaat men je zakelijke fundamenten ondergraven. Dat overkwam mij met dit gedoogbeleid waardoor ik geconfronteerd werd met een fors omzetverlies voor mijn bedrijf. Het was een duidelijk signaal dat je niet goed bij je hoofd bent als je zelf respect hebt voor wetten, regels, voorschriften en bepalingen en als je naast je bedrijf ook nog een maatschappelijke bijdrage wilt leveren aan de samenleving. Pas toen de gemeente ´s-Gravenzande opging in de gemeente Westland en er een wethouder RO kwam die geen lid was van de gevestigde partijen werd er een einde gemaakt aan de gedoogsituatie.

Opvallend bij deze situatie was toen dat het OBR het leuk vond om het bedrijf uit de buurgemeente dat duidelijk maling had aan regels, wetten, voorschriften en bepalingen te gaan faciliteren en notabene een perceel gemeentelijke landbouwgrond in gebruik gaf aan de toegangsweg tot mijn bedrijf. Het moge duidelijk zijn dat iemand die maling heeft aan regels, etc. het ook in het maatschappelijk verkeer niet zo nauw neemt met de fatsoensregels. Het moge voorts duidelijk zijn dat dit verstrekkende consequenties had voor de veiligheid en de leefbaarheid voor mij en mijn naasten in onze polder. Het was een “leuk geintje” van de ambtenaren van het OBR met wie ik ooit als bestuurder had moeten werken. In mijn bestuurlijke periode (zie fotorubriek “politiek") heb ik voldoende “in de keuken gekeken” en kennis kunnen maken met de “achterkamertjes” en “de wandelgangen” om te weten hoe dit werkt. Ik heb me echter als bestuurder nooit voor het karretje van ambtenaren met een dubieus spel laten spannen. Als dat onverhoopt toch gebeurd mocht zijn, dan heb ik dat duidelijk niet in de gaten gehad. Deze alertheid zouden de huidige bestuurders ook moeten hebben. 

De actuele situatie in de Bonnenpolder laat zien dat het maatschappelijk vuil vrij spel heeft gekregen en geen strobreed in de weg wordt gelegd. Als eerzaam en rechtschapen burger wordt je aan je lot overgelaten. Principes is leuk, maar je kunt er de huur niet mee betalen en je kunt het ook niet op je brood doen. De politiek wordt volstrekt ongeloofwaardig als men zelf niet leeft naar de principes die zijn verwoord in dikke beleidsnota´s, verkiezingsprogramma´s en andere fraaie rapporten. Wat is nu nog de geloofwaardigheid van een vastgesteld besluit inzake het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen?

De volgende (politiek correcte) bewoordingen staan nu op de weblog van Matthijs van Muijen:

“Naar aanleiding van alle reacties op mijn weblog, wil ik graag de volgende reactie geven.

Ik veroordeel criminaliteit en zeker criminaliteit met geweld. Geweld grijpt enorm in op mensen. Of het nu geweld of agressie is tegen medewerkers van de sociale dienst, bestuurders van bus of metro of tegen winkeliers. Ik veroordeel plegers van geweld en overvallen met geweld. Het lijkt me een vreselijke ervaring voor al die mensen die overvallen zijn. In die zin spijt het me dat ik aan de slachtoffers van overvallen met geweld geen aandacht heb besteed en zo een verkeerd beeld heb gewekt, alsof ik, en met mij de PvdA slechts oog heeft voor daders. Dat is niet het geval. Ik ben blij dat overvallers gepakt en veroordeeld worden en slachtoffers gecompenseerd worden en alle hulp krijgen die nodig is.

In mijn weblog heb ik dat allemaal niet genoemd, maar vind ik wel. Mijn persoonlijke betrokkenheid bij hem doet niks af aan mijn mening dat ik geweld scherp veroordeel en vind dat daders gestraft moeten worden. Ik heb tot mijn spijt de indruk gewekt om te pleiten voor strafvermindering bij hoger beroep. Dat is aan de rechter en niet aan de politiek en dat moet strikt gescheiden blijven. Het spijt me bijzonder voor de slachtoffers, die het geweld nooit zullen vergeten en zeer waarschijnlijk langer dan vijf jaar te kampen krijgen met de gevolgen.

Reageren op dit weblog is niet meer mogelijk.”

Voor wat betreft Matthijs van Muijen is - nadat hij een inkijkje heeft gegeven in zijn directe maatschappelijke betrokkenheid - de discussie nu dus gesloten. Ik ben dus blij dat ik mijn bijdrage heb gekopieerd. Het geheel valt nog steeds te kwalificeren als selectieve betrokkenheid, een dubbele moraal en argumentatieve willekeur. Daar doet de secundair aangebrachte nuance niets aan af. Primair heeft hij duidelijk laten zien waar zijn betrokkenheid ligt. 

Voor het overige zijn het allemaal maar woorden. Het gaat mij om de daden. Als de PvdA criminaliteit - en dus ook de vastgoedmaffia en de “witte-boorden criminelen” - echt wil bestrijden, dan moet men dat gewoon doen. Er is immers veel verborgen armoede en stille ellende en het zijn altijd de zwakkeren in de samenleving die hier de dupe van zijn.

Nog even over “criminaliteit en zeker criminaliteit met geweld”. Op http://leen-vreugdenhil.hyves.nl/ is bij de fotorubrieken “rampen”, “ellende” en “narigheid” te zien met welke geweld iemand te maken kan krijgen en welke impact dat kan hebben op iemand zijn persoonlijke leven. Met juridisch, financieel en bureaucratisch geweld ontstaat ook psychisch geweld en kan men ook mensen vermalen. In november 2003 werd er door een unaniem aangenomen PvdA-motie in de deelgemeenteraad van Hoek van Holland perspectief geboden aan de agrarische ondernemers in de Bonnenpolder: in het tweede kwartaal van 2004 zou er een integrale gebiedsvisie zijn! Uiteindelijk werd het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen in september 2006 vastgesteld en is vervolgens nooit uitgevoerd.

Men neemt mensen mee in een traject dat eindeloos duurt en als het dan moeilijk wordt, laat men ze vallen.Hoe valt dit “geweld” te omschrijven? In de woorden van Matthijs van Muijen is geen woord van spijt te lezen over de rol die de overheid hierbij speelt.

Tja, opleiding volgen en een kindje, dat lijken mij juist redenen om NIET bij criminele activiteiten betrokken te raken.

Maar dat zal wel aan mij liggen.

Die lafaards hebben de discussie weer gesloten.
Opdracht van Chen.
De thee was op.
Gr. Dries

Die lafaards hebben de discussie weer gesloten.
Opdracht van Cohen.
De thee was op.
Gr. Dries

Reactie van Leen kan ook wat bondiger.

Maar het geeft maar aan dat de PvdA opkomt voor de aso’s en dat er nog een hoop lui zijn die ter goeder trouw nog denken dat de PvdAso voor hun arbeidersbelangen opkomen. Ik raad die mensen op z’n minst aan om op de SP te stemmen als ze het niet over hun hart kunnen krijgen om op de PVV te stemmen.

Voor de standpunten van de SP kan ik nog enigzins respect hebben (ook al ben ik het er totaal niet mee eens) want zij hebben nog idealen en proberen niet cynisch stemmen te ronselen via
clientilisme.

Stemp Partij van de Aambei

De Partij van de Asocialen
De Partij van de Allah-tonen
De Partij van de Afbraak

IEDEREEN TELT MEE

Behalve Wilders, Leefbaar Rotterdam en niet-PvdA stemmers!

Inderdaad Leen wat jou is overkomen kan je zeker ook typeren als geweld.

Het “excuus” staat inmiddels op deze website. Laten we ook de tekst waarin Matthijs zijn primaire bewogenheid en betrokkenheid met de crimineel uit en een inkijkje v.w.b. zijn innerlijke beschaving nog maar even kopieëren en plakken voordat deze gewist wordt op de PvdA-site:

“In de gevangenis
12 maart 2010

Gisteren was ik in de gevangenis, in de Schie. Samen met een jongerenwerker bezocht ik een kennis van mij die nu 13 maanden vast zit vanwege betrokkenheid bij een overval die zijn neven in Carnisse, Charlois gepleegd hadden. Bijzonder spijtig omdat hij met een opleiding bezig was en net vader was van een dochtertje. Na een strenge controle mochten we in de bezoekersruimte plaatsnemen, waarna de mannen binnen druppelden. Hij vond het leuk me weer te zien en een uurtje met elkaar te praten. Er waren opvallend veel kinderen meegekomen met de diverse bezoekers. Het lijkt me heel erg als je vader of moeder in de gevangenis zit. Er komt nog hoger beroep, dus ik hoop dat de straf van 5 jaar verminderd wordt. Positief is een mogelijke overplaatsing naar Krimpen, waar meer mogelijkheden zijn een opleiding tijdens detentie te volgen. Hij was nog opvallend positief, hoewel het mij zeer geestdodend lijkt. Een uur per dag een luchtje scheppen, maaltijden op je kamer in je eentje en na vijf uur op cel tot de volgende ochtend. Hij was dankzij kranten en tv wel redelijk op de hoogte van de verkiezingen.

Toevallig had ik ook een gesprek die ochtend gehad met een mevrouw uit Delfshaven die wegens huurachterstand uit huis dreigt te worden gezet. Haar huur was niet doorbetaald, omdat ze tijdens detentie geen uitkering kreeg. Ze heeft twee kinderen die naar de basisschool gaan. Geld voor het openbaar vervoer heeft ze nauwelijks. Gelukkig doet Bureau Nazorg van de gemeente zijn best om te voorkomen dat zij met de kinderen het huis uit moet. Dat is wel lastig, omdat de huurschuld behoorlijk groot is. Ik hoop dat de Kredietbank wat kan regelen want als zij en haar kinderen in de maatschappelijke opvang gaan, zijn we verder van huis.”

In zijn “excuus” stelt hij: “Ik heb tot mijn spijt de indruk gewekt om te pleiten voor strafvermindering bij hoger beroep. Dat is aan de rechter en niet aan de politiek en dat moet strikt gescheiden blijven”. Akkoord: hij PLEIT niet voor strafvermindering; hij HOOPT op strafvermindering. Die hoop is dan kennelijk gebaseerd omdat het bijzonder spijtig is dat iemand die met een opleiding bezig was en net vader was van een dochtertje nu in de gevangenis zit, maar het wordt als positief beoordeeld dat deze crimineel naar Krimpen wordt overgeplaatst waar meer mogelijkheden zijn om een opleiding te volgen. Met het politiek correcte “excuus” als secundaire reactie probeert Matthijs de indruk weg te nemen die hij wel degelijk in zijn primaire reactie heeft gemaakt.

Ik heb bij Matthijs als volksvertegenwoordiger de afgelopen jaren veelvuldig aandacht gevraagd voor de problematiek in de Bonnenpolder. Per slot van rekening heeft hij 5 jaar gewerkt bij het Zuid-Hollands Landschap en de Zuid-Hollandse Milieufederatie en dus mag enige affiniteit met ons in dit deel van Rotterdam worden verwacht. Hij weet dat ik mij met mijn bedrijf had aangepast op de toekomstige ruimtelijke en economische situatie door om te schakelen naar biologische landbouw, door mij met een tweetal recreatieve neventakken te verbreden, door de stageplaatsen die werden aangeboden, door de lessen natuur- en milieueducatie die werden gegeven en door de kleinschalige (anonieme) zorgfunctie die aanwezig was. Hij weet van mijn maatschappelijke opstelling en hij weet van mijn bestuurlijke verleden bij de deelgemeente Hoek van Holland.

Hij weet ook van de zieke mentaliteit bij het Ontwikkelingsbedrijf Rotterdam v.w.b. de vriendjespolitiek bij de uitgifte van gemeentelijke landbouwgrond in (tijdelijke) pacht en hij weet van het feit dat wij in de Bonnenpolder als prooi zijn uitgeleverd aan de vastgoedspeculanten om een snelle(re) verwerving van de gronden voor de tweede ontsluitingsweg mogelijk te maken. Hij weet voorts dat onze positie als pachtboeren uitermate zwak was geworden nadat er in een aantal achtereenvolgende jaren ernstige en niet verzekerbare schade was ontstaan door extreme wateroverlast. Voorts weet hij dat nu nog steeds de verbetering van de waterhuishouding wordt geblokkeerd door deze vastgoedspeculanten in de hoop dat onze polder nog eens blank komt te staan en ook de laatste pachtboeren zullen omvallen. Eveneens weet Matthijs van de spelletjes van de ambtenaren van het OBR met de zogenaamde grondsanering in de Oranjebuitenpolder op het terrein waar ooit de Floriade 2012 moest komen en hij weet van het ambtelijke spelletje m.b.t. de geregelde sloopvergunning voor de gemeentelijke opstallen op het perceel Nieuw-Oranjekanaal 20.

Deze kennis leidt echter niet tot actie en het tonen van betrokkenheid. Wij worden gewoon genegeerd, terwijl wij netjes hebben geleefd en niet in een positie zijn terechtgekomen die ons verwijtbaar is. Opleiding, vakmanschap, ondernemerschap, maatschappelijke opstelling, etc. zijn voor Matthijs kennelijk niet echt relevant als je blank en grijs bent.

Geweld kent vele vormen. Er bestaat het fysieke geweld waarbij iemands leven in een fraktie van een seconde kan worden vernietigd of een dramatische wending kan krijgen. Er bestaat echter ook psychisch geweld waarbij men met juridische, economische, financiële en bureaucratische middelen in een reeks van jaren iemands leven kapotmaakt. Natuurlijk zijn politici en ambtenaren zich daar terdege van bewust. Het is dan ook een kwestie van innerlijke beschaving en psychische hygiëne dit niet te laten gebeuren.

Matthijs van Muijen heeft ons gewoon genegeerd. De wijze waarop hij wel blijk geeft van solidariteit en loyaliteit met een crimineel in de gevangenis kan als schofferend worden ervaren door mensen die wel respect hebben voor andermans eigendommen en leven. De wijze waarop hij wegkijkt bij de spelletjes van ambtenaren van het OBR kan als frustrerend worden betiteld voor mensen die verwachten dat een volksvertegenwoordiger zijn controlerende functie goed vervult en bereid is een eventueel beleidsvacuüm aan te pakken.

In “Animal Farm” van George Orwell werd gesteld dat alle dieren gelijk zijn en wordt deze leuze ontmaskerd: het ene dier bleek meer gelijk te zijn dan het andere. De PvdA stelt dat iedereen meeteld en Matthijs laat zien dat de één meer meeteld dan de andere.

Voor wat betreft de definitie van “geweld” dient zich voor de oorspronkelijke bewoners en ondernemers in de Bonnenpolder ook de parabel aan met iemand die is gebeten door een gifslang of gepakt door een wurgslang en aan wie de noodzakelijke hulp onthouden wordt. De doodsstrijd wordt onverschillig aanschouwd, men haalt de schouders op en richt zich op andere zaken waar men zijn voordeel mee kan doen. Feitelijk klopt deze parabel niet helemaal, want met de unaniem aangenomen PvdA-motie uit november 2003 werd juist wel hulp aangeboden en een perspectief beloofd om een dreigende verloedering en verpaupering van onze polder te voorkomen.
Wellicht is het dan beter om de parabel te gebruiken van iemand die in het water is geduwd en door de stroming dreigt te worden meegevoerd. Aan de ene kant is de kademuur is te hoog om er zelfstandig uit te komen, aan de andere kant is er een schuin talud en zou het wel lukken. De stroming wordt steeds sterker. Er wordt hem een reddingsboei toegeworpen en de drenkeling kiest voor de reddingsboei. Juist op het moment dat de drenkeling deze wil grijpen wordt de reddingsboei weer weggetrokken. Men heeft het touw nodig om elders een feestlint op te hangen. Over de moegestreden drenkeling die vervolgens te uitgeput is om de overkant te halen wordt dan verteld dat deze maar zwemmen had moeten leren, eigenlijk onvoorzichtig is geweest en het aan zijn eigen gedrag heeft te wijten dat hij dreigt te verdrinken. Er ontstaat dan een ander beeld dan de daadwerkelijke feiten zijn.
Het vergelijk van deze parabel met de situatie waarin de oorspronkelijke bewoners van de Bonnenpolder zijn komen te verkeren is dan duidelijk. De sociaal-economische problematiek in de Bonnenpolder is erkend door de motie van november 2003 waarin de opdracht werd gegeven om in het tweede kwartaal van 2004 een integrale gebiedsvisie te presenteren. Het heeft moeten duren tot het derde kwartaal van 2004 voordat het proces wordt opgestart en er een uitnodiging wordt verstuurd om deel te nemen in de Projectgroep de Bonnen. Uiteindelijk duurt het tot het derde kwartaal van 2006 eer het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen wordt vastgesteld. In opdracht van de (deel)gemeente liggen er dan ook 2 door een onafhankelijk adviesbureau gemaakte bedrijfsplannen te wachten op uitvoering.  De agrarische ondernemers in het gebied hebben hun beslissingen afgestemd op het doorlopen traject en de toegezegde oplossing. Dan wijzigt zich ineens de houding van de (deel)gemeente en worden deze agrarische ondernemers aan hun lot overgelaten. Men doet apart zaken met de grootgrondbezitters in de polder over een snelle(re) verwerving van de gronden voor de tweede ontsluitingsweg naar Hoek van Holland en de sociaal-economische problemen worden vervolgens omschreven als “privé-problemen”. 
Bovengenoemd opportunistisch gedrag laat ook een zeker moreel niveau zien. Het moge immers duidelijk zijn dat de overheid zo niet behoort om te gaan met betrokken bewoners en ondernemers en dat dit geen recht doet aan de wijze waarop men volgens ondermeer een coalitieovereenkomst 2006-2010 vorm wenst te geven aan “gebiedsgericht werken” en “burgerparticipatie”. Terwijl de lokale overheid de instrumenten in handen heeft om de helpende hand te bieden tolereert men nog steeds het ambtelijke geknoei met de uitgifte van gemeentelijke landbouwgrond in (tijdelijke) pacht en het ambtelijke spel met een geregelde sloopvergunning. Ineens is alle energie er op gericht om argumenten te verzinnen om dit gedrag te rechtvaardigen. Met een negatieve en destructieve basishouding en een cynische en calculerende organisatiecultuur zijn immers altijd wel argumenten te verzinnen waarom iets niet mogelijk is en/of waarom iets nog niet gebeurd is. De oorspronkelijke bewoners en ondernemers in de Bonnenpolder dachten dat zij een partner waren in een integraal gebiedsontwikkelingsproces en hadden hun vertrouwen gesteld in de lokale overheid. Mag men het hen verwijten dat de reddingsboei werd weggetrokken?
Matthijs van Muijen heeft in een primaire reactie laten zien dat zijn sympathie bij een crimineel ligt en probeert later alsnog argumenten te verzinnen om dit beeld bij te stellen. Het toont vooral selectieve betrokkenheid, een dubbele moraal en argumentatieve willekeur. De getoonde empathie met de slachtoffers van deze crimineel komt pas later en aan de oprechtheid mag dan ook getwijfeld worden. Hij heeft kennelijk sympathie voor iemand die verantwoordelijk is voor geweld. Het is hem duidelijk dat de oorspronkelijke bewoners en ondernemers van de Bonnenpolder ook geconfronteerd zijn met een bepaalde vorm van geweld. Er is geen enkel blijk geweest van medeleven en betrokkenheid. Ook hier kan vast wel een verklaring voor worden verzonnen.

Och Leen typisch PvdA zullen we maar zeggen. Wat je zegt over Animal Farm is waar je kan de PvdA bestuurders daar zo onder rangschikken.

Kijk wat ze met mensen doen die hun mening niet delen: je word weggezet als ‘onverdraagzaam’ dan wel ‘rascist’ en xenofoob’.

De visie van de PvdA is: “Iedereen telt mee maar je moet het dan niet in je hoofd halen een andere mening te verkondigen dan de onze want dat verstoort het natuurlijk evenwicht en schaad de partij”.

De handelswijze van Matthijs van Muijen is en de primaire tekst op zijn weblog uitermate beledigend en kwetsend voor slachtoffers van het misdrijf. Aan de oprechtheid en geloofwaardigheid van zijn latere excuus mag m.i. getwijfeld worden, mede gezien de afwezigheid van ook maar enige betrokkenheid - ondanks vele verzoeken - bij ons in de Bonnenpolders. Het aanvaarden van een functie als lid van de deelgemeente Charlois zal het vertrouwen van burgers en ondernemers in de politiek niet versterken. Wat was ook alweer het opkomstpercentage in de deelgemeente Charlois? 

Voor het overige is er v.w.b. het dossier Bonnenpolder niet veel verschil tussen ‘All animals are equal, but some are more equal than others’ en de praktijk van “Iedereen telt mee..”.

In de eerste zin van de voorgaande bijdrage is een klein foutje geslopen. Hierbij het herstel:

De handelswijze van Matthijs van Muijen en de primaire tekst op zijn weblog is uitermate beledigend en kwetsend voor slachtoffers van het misdrijf. Aan de oprechtheid en geloofwaardigheid van zijn latere excuus mag m.i. getwijfeld worden, mede gezien de afwezigheid van ook maar enige betrokkenheid - ondanks vele verzoeken - bij ons in de Bonnenpolders. Het aanvaarden van een functie als lid van de deelgemeente Charlois zal het vertrouwen van burgers en ondernemers in de politiek niet versterken. Wat was ook alweer het opkomstpercentage in de deelgemeente Charlois?

Voor het overige is er v.w.b. het dossier Bonnenpolder niet veel verschil tussen ‘All animals are equal, but some are more equal than others’ en de praktijk van “Iedereen telt mee..”.

Het volgende bericht geeft ook te denken: http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2010/03/geweigerd_in_disco_bel_matthij.html

Kennelijk loopt Matthijs te hengelen naar aandacht van jongeren van Noord-Afrikaanse afkomst en is hij niet bereid om aandacht te besteden aan een grijze blanke Nederlandse ondernemer die bereid is zich aan wetten, regels, voorschriften en bepalingen te houden en zelfs bereid is de lat nog een streepje hoger te leggen. Ook dat is beledigend en kwetsend en getuigt van weinig respect jegens mensen die waarde toekennen aan de elementaire beginselen van goed fatsoen. Meningsverschillen zijn inherent aan politiek, maar een aantal waarden behoren universeel te zijn. Als een volksvertegenwoordiger daar geen respect voor heeft, hoe kan een burger en/of ondernemer dan respect opbrengen voor een volksvertegenwoordiger? Als een volksvertegenwoordiger blijk geeft dat het hem of haar ontbreekt aan respect en fatsoen: hoe kan hij dan zijn of haar kaderstellende en controlerende functie goed vervullen? 

Tja, “iedereen telt mee”, maar sommigen tellen meer mee dan anderen.

De leesbaarheid van een eerder commentaar is wellicht wat minder geworden door een onduidelijk onderscheid tussen de verschillende alinea´s. Ik hoop dat na het klikken op “plaats dit commentaar” deze de poging tot een herstel wel is gelukt:

Voor wat betreft de definitie van “geweld” dient zich voor de oorspronkelijke bewoners en ondernemers in de Bonnenpolder ook de parabel aan met iemand die is gebeten door een gifslang of gepakt door een wurgslang en aan wie de noodzakelijke hulp onthouden wordt. De doodsstrijd wordt onverschillig aanschouwd, men haalt de schouders op en richt zich op andere zaken waar men zijn voordeel mee kan doen. Feitelijk klopt deze parabel niet helemaal, want met de unaniem aangenomen PvdA-motie uit november 2003 werd juist wel hulp aangeboden en een perspectief beloofd om een dreigende verloedering en verpaupering van onze polder te voorkomen.

Wellicht is het dan beter om de parabel te gebruiken van iemand die in het water is geduwd en door de stroming dreigt te worden meegevoerd. Aan de ene kant is de kademuur is te hoog om er zelfstandig uit te komen, aan de andere kant is er een schuin talud en zou het wel lukken. De stroming wordt steeds sterker. Er wordt hem een reddingsboei toegeworpen en de drenkeling kiest voor de reddingsboei. Juist op het moment dat de drenkeling deze wil grijpen wordt de reddingsboei weer weggetrokken. Men heeft het touw nodig om elders een feestlint op te hangen. Over de moegestreden drenkeling die vervolgens te uitgeput is om de overkant te halen wordt dan verteld dat deze maar zwemmen had moeten leren, eigenlijk onvoorzichtig is geweest en het aan zijn eigen gedrag heeft te wijten dat hij dreigt te verdrinken. Er ontstaat dan een ander beeld dan de daadwerkelijke feiten zijn.

Het vergelijk van deze parabel met de situatie waarin de oorspronkelijke bewoners van de Bonnenpolder zijn komen te verkeren is dan duidelijk. De sociaal-economische problematiek in de Bonnenpolder is erkend door de motie van november 2003 waarin de opdracht werd gegeven om in het tweede kwartaal van 2004 een integrale gebiedsvisie te presenteren. Het heeft moeten duren tot het derde kwartaal van 2004 voordat het proces wordt opgestart en er een uitnodiging wordt verstuurd om deel te nemen in de Projectgroep de Bonnen. Uiteindelijk duurt het tot het derde kwartaal van 2006 eer het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen wordt vastgesteld. In opdracht van de (deel)gemeente liggen er dan ook 2 door een onafhankelijk adviesbureau gemaakte bedrijfsplannen te wachten op uitvoering.  De agrarische ondernemers in het gebied hebben hun beslissingen afgestemd op het doorlopen traject en de toegezegde oplossing. Dan wijzigt zich ineens de houding van de (deel)gemeente en worden deze agrarische ondernemers aan hun lot overgelaten. Men doet apart zaken met de grootgrondbezitters in de polder over een snelle(re) verwerving van de gronden voor de tweede ontsluitingsweg naar Hoek van Holland en de sociaal-economische problemen worden vervolgens omschreven als “privé-problemen”. 

Bovengenoemd opportunistisch gedrag laat ook een zeker moreel niveau zien. Het moge immers duidelijk zijn dat de overheid zo niet behoort om te gaan met betrokken bewoners en ondernemers en dat dit geen recht doet aan de wijze waarop men volgens ondermeer een coalitieovereenkomst 2006-2010 vorm wenst te geven aan “gebiedsgericht werken” en “burgerparticipatie”. Terwijl de lokale overheid de instrumenten in handen heeft om de helpende hand te bieden tolereert men nog steeds het ambtelijke geknoei met de uitgifte van gemeentelijke landbouwgrond in (tijdelijke) pacht en het ambtelijke spel met een geregelde sloopvergunning. Ineens is alle energie er op gericht om argumenten te verzinnen om dit gedrag te rechtvaardigen. Met een negatieve en destructieve basishouding en een cynische en calculerende organisatiecultuur zijn immers altijd wel argumenten te verzinnen waarom iets niet mogelijk is en/of waarom iets nog niet gebeurd is. De oorspronkelijke bewoners en ondernemers in de Bonnenpolder dachten dat zij een partner waren in een integraal gebiedsontwikkelingsproces en hadden hun vertrouwen gesteld in de lokale overheid. Mag men het hen verwijten dat de reddingsboei werd weggetrokken?

Matthijs van Muijen heeft in een primaire reactie laten zien dat zijn sympathie bij een crimineel ligt en probeert later alsnog argumenten te verzinnen om dit beeld bij te stellen. Het toont vooral selectieve betrokkenheid, een dubbele moraal en argumentatieve willekeur. De getoonde empathie met de slachtoffers van deze crimineel komt pas later en aan de oprechtheid mag dan ook getwijfeld worden. Hij heeft kennelijk sympathie voor iemand die verantwoordelijk is voor geweld. Het is hem duidelijk dat de oorspronkelijke bewoners en ondernemers van de Bonnenpolder ook geconfronteerd zijn met een bepaalde vorm van geweld. Er is geen enkel blijk geweest van medeleven en betrokkenheid. Ook hier kan vast wel een verklaring voor worden verzonnen.

Beste Leen

Je schrijft dat dhr. van Muyen loopt te hengelen naar aandacht van Noord-Afrikaanse jongeren. Ik weet nog dat ik een artikel in het Zuid Afrikaans schreef over Noord-Afrikanen. Nou ik kan je zeggen die kennen ze daar niet. Voor hun zijn het Marokkanen. Ze hebben er ten lange leste dan maar ‘Noord-Marokkane’ van gemaakt zoals bijgaand kort artikel aan toont
_______________________________________
REGSTELLENDE AKSIE WERK TOE AVEREGS!
Written by Mnr RJ Veldman - Nederland
Friday, 29 May 2009 16:00

Dit was reeds lank duidelik dat die bevoordeling van immigrante soos Noord-Marokkane en Turke om in poste aangestel te word bo landsburgers, averegs gewerk het en kwade bloed gevoeg het by die Nederlandse volk. Tans het ‘n onverwagse fenomeen opgeduik waaraan die voorstanders van positiewe diskriminasie (Regstellende Aksie) nie gedink het nie. Hierdie vreemdelinge wat werk saam met die ‘ongelowiges’ (nie-Moslems) is in die oë van hulle Broeders en Susters verraaiers van hulle volk. Moslems wat werk as bv sekuriteitsbeamptes, kontrolebeamptes, polisie, metrobestuurders en so voorts, se posisies word baie bemoeilik deur hulle eie volksgenote.
Daar word geweld gebruik teen hierdie Moslems en hulle word onder druk gesit deur ook hulle gesinne te bedreig.
Hierdie berig sal u nie in ‘n Nederlandse koerant vind nie.
Last Updated on Friday, 29 May 2009 16:09
_______________________________________

Sindsdien noem ik gewoon het beestje bij de naam.

Er zijn nu eenmaal mensen die erg onder de indruk zijn van het fysiek van Marrokanen, Algerijen en Tunesiërs. Ik heb dat samengevat als “Noord-Afrikanen” en deze omschrijving is wellicht niet helemaal terecht. Het is voor mij echter een gegeven dat sommige mensen gecharmeerd zijn van Zweedse vrouwen en anderen weer een voorkeur hebben voor het Indonesische type. Ik ben tamelijk tolerant en het is voor mij ook acceptabel dat er mensen zijn die een sexuele voorkeur hebben voor iemand van het eigen geslacht. Ik kan er ook mee leven als een Nederlandse man een sexuele voorkeur heeft voor bijv. Marrokaanse jongens. We leven immers in een vrij land en ieder mag in zijn privé-leven zich ontplooien op een wijze die bij hem of haar past.

Ik schrik er echter van als een volksvertegenwoordiger zich beperkt tot een doelgroep die aansluit bij zijn sexuele voorkeur, zich daar gevraagd en ongevraagd voor inzet en andere mensen niet ziet staan. Ik schrik er ook van als de sympathie meer is gebaseerd op de huidskleur dan op de wijze waarop iemand in het leven staat. Ik schrik ervan dat je geen gehoor vindt als je een blanke ondernemer bent en je netjes hebt geleefd, maar dat men wel bereid is (ook ongevraagd!) zich voor je in te zetten als je een andere huidskleur hebt, je niets aantrekt van wetten, regels, voorschriften en bepalingen en gaat voor “het snelle geld”. Dan wordt in een weblog ineens de betrokkenheid geëtaleerd en spreekt hij de hoop uit voor dat voor de desbetreffende crimineel in hoger beroep de straf van 5 jaar verminderd zal worden. Er wordt voorbijgegaan aan het gewetenloze gedrag en als dat bij lezers niet goed valt, wordt er een simpel excuus gemaakt en wenst men weer over te gaan tot de orde van de dag. Ik heb twijfels aan de oprechtheid van het excuus en ik vind het schaamteloos dat een volksvertegenwoordiger denkt hiermee te kunnen wegkomen. De getoonde handelswijze is uiterst kwetsend en beledigend voor de blanke ondernemers in het algemeen en de blanke ondernemers die het slachtoffer waren van deze crimineel en zijn neefjes in het bijzonder. Dit gedrag behoort een competente en integere volksvertegenwoordiger onwaardig te zijn.

Om met het laatste te beginnen: dit commentaar op de weblog van dhr. Muyen toont al aan dat deze incompetent is en al helemaal niet integer. Integendeel deze politicus gaa enkel op kleur en afkomst af. Je zou denken dat een politicus onpartijdig behoort te zijn maar niets van dit alles.
Inderdaad is een simpel excuus zoals hij nu heeft menen moeten aanbieden niet genoeg. Bovendien komt het op mij ongeloofwaardig over.

Een volksvertegenwoordiger zou beter moeten weten....

Om verder te gaan: Ik ben niet echt onder de indruk van het fysiek van die bevolkingsgroepen. Je zegt dat de omschrijving ‘Noord-Afrikanen’wellicht niet helemaal terecht is maar deze politiek-correcte term is door links ingevoerd om zo hun lievelingetjes niet onnodig te stigmatiseren. Dit heeft links ook gedaan met de zogenoemden ‘Negroiden’.

Wat het overige betreft: Ik ben ook tolerant maar verzet me tegen de intolerantie en het zich niet willen aanpassen aan onze normen en waarden van met name vreemdelingen.
Er zijn ook volledig aangepaste Nederlanders van niet Nederlandse herkomst die zich voor deze personen schamen…

Het behoort voor een volksvertegenwoordiger niet relevant te zijn waar diens sexuele voorkeur naar uitgaat en ik zal hem (of haar) daar ook niet op beoordelen.

In het boek “Afri” van Jutta Chorus ( http://www.uitgeverijcontact.nl/b-999-afri.html , http://www.trajectum.hu.nl/cultuur/9898 ) wordt kennelijk in hetzelfde hoofdstuk waarin Matthijs zijn interventies bij het deurbeleid zijn omschreven ook zijn problemen met deze jongens gemeld. Ze moeten hem niet ‘want hij is homo’ en ‘valt op Marokkaanse jongens’ en als ie ‘s avonds naar huis gaat vindt hij zijn fiets met lek gestoken banden terug. Ondanks zijn krampachtige pogingen aardig gevonden te worden is hij op de kieslijst van de deelgemeente Charlois door 3 anderen gepasseerd ( http://www.pvdarotterdam.nl/weblogs/matthijs/matthijs_item/t/deelraad_charlois_1 ). Overigens is de mogelijkheid te reageren op zijn weblogartikel “In de gevangenis” ( http://www.pvdarotterdam.nl/weblogs/matthijs/matthijs_item/t/in_de_gevangenis ) hersteld.

Nogmaals: het is voor mij niet relevant of Matthijs op Marokkaanse jongens valt. Het is voor mij echter wel teleurstellend dat zijn morele oordeel daardoor vertroebeld wordt en daar schrik ik van. Men mag zich als volksvertegenwoordiger in zijn oordeelsvorming niet laten leiden door een persoonlijke sympathie en sexuele voorkeur. Dat leidt tot selectieve betrokkenheid, het onderbouwen van een opvatting met argumenten die niet deugen (argumentatieve willekeur) en daarmee een dubbele moraal. Van volksvertegenwoordigers mag een voldoende intellectueel en moreel niveau worden verwacht waarbij men niet vanuit een blinde loyaliteit naar een vooraf gewenste conclusie toeredeneert. Van een volksvertegenwoordiger mag immers ook voldoende intellectueel en moreel niveau worden verwacht om beleid te kunnen vaststellen en om zijn controlerende functie goed te kunnen vervullen?

Door het schrijven van het artikel “In de gevangenis” laat Matthijs van Muijen zien over weinig inlevingsvermogen met de slachtoffers van deze crimineel te beschikken. Het politiek-correct geformuleerde excuus komt op mij als weinig geloofwaardig over doordat er ook nooit enige affiniteit is getoond met ons als slachtoffers van de gebeurtenissen in de Bonnenpolder. Er wordt met dit artikel impliciet een signaal afgegeven dat je niet goed bij je hoofd bent als je je verantwoordelijk voelt en je verantwoordelijkheid neemt, als je wetten, regels, voorschriften en bepalingen wilt respecteren, als je vertrouwen stelt in de overheid en als je kiest voor een positieve, constructieve en coöperatieve opstelling in het leven.

Ik ben ook tot de conclusie gekomen dat dat ‘sexuele’ van Muyen parten speelt en dat hij zodoende alles beziet met een vertroebelde blik. Sexuele voorkeur of welke andere voorkeur of voorliefde dan ook moet er een politicus verre van zich houden.
Ik vind overigens wel dat niet alleen van Muyen zich schuldig maakt aan bijv. persoonlijke sympathieen maar dat overal in Nederland deze partij zich hier aan bezondigd.
Het lijkt erop dat als er maar naar hun lievelingetjes gewezen word ze reageren als waren ze door een wesp gestoken. Meteen zijn de woorden: ‘discriminatie, ‘rascisme’ ‘xenofobie’enz enz niet van de lucht.
Ze hebben een objectieve denk- en zienswijze al jaren geleden aan de wilgen gehangen en zijn ook niet van plan om deze daaraf te halen....

Weer een staaltje van PvdA kunstjes waar nu zelfs D’66 zich ergerd…

D66 A’dam stapt uit collegebesprekingen
ANP | Gepubliceerd op 19 maart 2010, 13:15
Laatst bijgewerkt op 19 maart 2010, 13:21
AMSTERDAM -

D66 in Amsterdam stapt uit de besprekingen met de PvdA over een nieuw stadsbestuur. Reden is dat PvdA-leider Lodewijk Asscher is benoemd tot waarnemend burgemeester. Dat heeft fractievoorzitter Ageeth Telleman vrijdagmiddag bekendgemaakt. Eerder deze week maakten D66 en PvdA nog bekend samen de spil te willen vormen van een nieuw college van burgemeester en wethouders.

Telleman vindt dat de benoeming van Asscher een voorbeeld is van een ontransparante bestuurscultuur en machtspolitiek aan de kant van de PvdA, de grootste partij in Amsterdam. ,,Het is schokkend om te merken dat de ‘republiek Amsterdam’ kennelijk eigendom is van de PvdA.’’

Langzaam begint het ook bij andere partijen door te dringen?

Deze week las ik een stuk van een PvdA-lid, dat er niet om loog. Zijn aversie tegen onder andere de veiligheid en het integratiebeleid van de PvdA leek meer op dat van een heuse PVV’er. Hij had erg veel commentaar op Cohen (als Multi-culti-knuffelaar), de wijze waarop Cohen naar voren is geschoven en de reden waarom Wouwel Bos de politiek verlaat.

Zijn naam en de link naar het artikel is mij ontschoten, maar als het mij weer te binnen schieten, dan plaats ik hier vooralsnog de link.

Ben erg benieuwd Ivonne. Eerst die ene Rotterdamse PvdA er die na de ‘turkse Feijenoord coup verzuchtte: “mischien heeft Geert Wilders toch gelijk”. en dan nu weer een PvdA er die deze keer het knuffel- en pamper beleid aan de kaak steld. Wie volgt zou ik zeggen?

Ik zou nog willen stellen dat de ‘rechtse’PvdA ers het voor gezien lijkt te houden zodat alleen de linkervleugel nog overblijft.....

Met andere woorden de PvdA staat op het punt om vleugellam te worden en haar evenwicht te verliezen.
De PVV-vogel daarentegen vliegt soepel en lenig en waarschijnlijk wekt dat gegeven jaloezie bij de socialisten.
Ze zullen verzuchten: “Konden wij maar zo goed vliegen maar ja wij moeten het hebben van allerhande toegevingen aan onze achterban die we soms niet eens waar kunnen maken en mocht dat niet slagen dan pikken we toch gewoon wat uit het verkiezingsprogramma van andere partijen(denk hierbij aan de Rotterdamse situatie waar de PvdA met de ideen van LEEFBAAR aan de haal ging om deze vervolgens als een PvdA-plan te presenteren)

En zo raakt de PvdA haar vleugel(s) kwijt:))

College van Marum zo goed als rond
Geplaatst: vrijdag 19 maart 2010 11:25
Gewijzigd: vrijdag 19 maart 2010 11:25

MARUM - Het college in Marum is vrijwel rond. De PvdA gaat regeren met de VVD, en zet daarmee het CDA en de ChristenUnie buitenspel.

Dat meldt coalitieonderhandelaar Jan Vos van de PvdA. Beide partijen hebben 9 van de 15 zetels in de gemeenteraad van Marum. Volgens Vos gaan de onderhandelingen met de VVD alleen nog over de verdeling van portefeuilles en over enkele details.

Je ziet het niet alleen in Amsterdam is de PvdA een regentenpartij die anderen buitenspel zet.....

Terug naar het begin van deze draad.

Iemand van de PvdA-Rotterdam plaatst op zijn weblog een artikel over een bezoek aan een kennis die tot 5 jaar is veroordeeld vanwege betrokkenheid bij een overval van zijn neven in Charlois. Er wordt gemeld dit spijtig te vinden omdat de desbetreffende crimineel net met een opleiding bezig was en vader was geworden van een dochtertje. Er wordt de hoop uitgesproken dat in hoger beroep de straf wordt verminderd. Er wordt met geen woord gerept over de slachtoffers en evenmin wordt een moreel oordeel over de daad uitgesproken.

In een secundaire reactie wordt - na de nodige commentaren - in politiek-correcte bewoordingen een excuus geformuleerd. Aan de oprechtheid mag echter worden getwijfeld. Vervolgens wenst men over te gaan tot de orde van de dag.

Met dit alles vindt niet alleen in het algemeen een ernstige schoffering plaats van een ieder die slachtoffer is van geweld (in welke vorm dan ook!), maar in het bijzonder ook van de slachtoffers van de misdaad waarvoor deze kennis is veroordeeld. Het geheel kan dan ook gekwalificeerd worden als een uiting van niet alleen een gebrek aan empathie, maar bovenal een gebrek aan normbesef. Onverantwoordelijk, respectloos en gewetenloos gedrag met het enkele oogmerk snel geld te verdienen wordt in een primaire reactie gebagatelliseerd. Het excuus in de secundaire reactie is goedkoop en ongeloofwaardig.

Hoe kan een volksvertegenwoordiger die op deze wijze blijk geeft van het ontbreken van een aantal elementaire beginselen van goed fatsoen en innerlijke beschaving nog geloofwaardig zijn?

Deze is dus ook niet geloofwaardig en ook niet geschikt voor zijn taak. Mischien een harde conclusie maar zo zie ik dat.

Ivonne, je doelt op dit pvda lid;
http://www.joostniemoller.com/

Zijn blog is ook de moeite waard:
Hij zat ook even in de gevangenis:
http://www.gregoriusnekschot.nl/blog/

En tenslotte is deze web-log ook best de moeite waard:
http://willemzwijgtnietmeer.web-log.nl

Quote Rob: “Weer een staaltje van PvdA kunstjes waar nu zelfs D’66 zich ergerd…” End-quote

En wat hangt de PvdA vervolgens weer de verbaasde onschuld uit. Ze hadden juist met D66 willen werken aan een nieuwe bestuurscultuur.

Nog een staaltje van PvdA kunstjes: Achteráf een valse worst voorhouden.

Zie o.a. http://nos.nl/artikel/145076-adamse-pvda-verbaasd-over-stap-d66.html

To the point.

Niet Joost Niemoller. Hij is overigens wel links, maar geen PvdA-lid.

De getoonde betrokkenheid van Matthijs van Muijen met een crimineel die zich onverantwoordelijk, normloos en respectloos gedraagt vormt een scherp contrast met de betrokkenheid die in de afgelopen jaren is getoond met oorspronkelijke bewoners en ondernemers in de Bonnenpolder.

Zulk gedrag wordt ook wel selectieve betrokkenheid genoemd: men toont zich wel betrokken bij iemand die vanwege geweld een gevangenisstraf van 5 jaar moet uitzitten en men toont zich in eerste instantie niet betrokken bij de slachtoffers van dit geweld. Er is op Matthijs van Muijen veelvuldig een beroep gedaan om aan onze problematiek in de Bonnenpolder aandacht te besteden, maar hij heeft ons nooit zien staan.

Het natuurgeweld in de Bonnen met extreme wateroverlast en de daarbij behorende schade (zie fotorubriek “rampen” op http://leen-vreugdenhil.hyves.nl/) werd schouderophalend afgedaan en men ging weer over tot de orde van de dag. Deze “orde van de dag” was er voor de oorspronkelijke bewoners en ondernemers in dit Rotterdamse gebied niet bij. De schade was immers enorm. De begrippen “loyaliteit” en “solidariteit” waren aan op ons als slachtoffers van dit natuurgeweld niet van toepassing.

Op http://www.debonnen.nl/ is bij het hoofdstuk “gebiedsvisie” beschreven hoe het na 19 september 2001 meer dan 2 jaar moest duren voordat het besluit werd genomen dat er in het tweede kwartaal van 2004 een integrale gebiedsvisie voor de Bonnen moest komen om te ontsnappen aan een dreigende verloedering en verpaupering van het gebied vanwege een negatieve sociaal-economische spiraal waarin het gebied was terechtgekomen. Het werd uiteindelijk het derde kwartaal van 2006 en toen de dubbele agenda van de grootgrondbezitters duidelijk werd, werden we gewoon als prooi uitgeleverd aan deze vastgoedspeculanten. De sociaal-economische problematiek werd ineens als “privé-problemen” omschreven. De begrippen “loyaliteit” en “solidariteit” waren op ons als slachtoffers van het financieel-juridische geweld ineens niet meer van toepassing.

Terwijl de lokale overheid de instrumenten in handen heeft om de helpende hand te bieden in de situatie die was onstaan nadat de vastgoedspeculanten vrij spel hadden gekregen, werd ons deze hulp onthouden. Het spel van zieken & matsen bij het Ontwikkelingsbedrijf Rotterdam v.w.b. de uitgifte van gemeentelijke landbouwgrond in (tijdelijke) pacht werd gewoon gecontinueerd en ook werd de ambtenaren die een sloopvergunning regelden voor de gemeentelijke opstallen op het perceel Nieuw-Oranjekanaal 20 geen strobreed in de weg gelegd. Het zijn (machts)spelletjes met gemeenschapsgeld die geen enkel publiek doel dienen en enkel en alleen bedoeld zijn om mensen te negeren, te schofferen en te frustreren. Men heeft er een satanisch plezier in om iedere keer weer argumenten te verzinnen die dit gedrag moeten rechtvaardigen en legitimeren. We hebben hier te maken met het morele niks van ambtelijk Rotterdam, maar de bestuurders en volksvertegenwoordigers die hier toezicht op moeten houden kijken de andere kant op. De begrippen “loyaliteit” en “solidariteit” zijn voor ons als slachtoffers van dit bureaucratische geweld ineens niet meer van toepassing.

Reeds eerder was een ander beleidsinstrument van de overheid aan de orde gekomen. In het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen wordt ook de noodzaak onderstreept van een adequate handhaving, mede op basis van de negatieve ervaringen met een gedoogbeleid die had geleid tot economische schade en uitputting. Op de fotorubriek “ellende” op http://leen-vreugdenhil.hyves.nl/ zijn de documenten te zien die overheidsfunctionarissen tonen die - ondanks de gerechtelijke uitspraken - alles uit de kast halen om maar niet te hoeven handhaven. Het is daarmee ook een voorbeeld dat je wel de goede argumenten kunt hebben, maar dat dit nog niet betekent dat je van de overheid ook gelijk krijgt. Het betrof hier het gedrag van de door het CDA gedomineerde buurgemeente. De begrippen “loyaliteit” en “solidariteit” waren voor ons vanuit onze eigen door de PvdA gedomineerde gemeente echter niet van toepassing bij dit overheidsgeweld. 

Geweld kent vele vormen. Men kan een mensenleven met fysiek geweld een dramatische wending geven in een fractie van een seconde en men kan met economisch -, financieel -, juridisch -, bureaucratisch en psychisch geweld gedurende een reeks van jaren ook een mensenleven kapotmaken. Met een cynische en calculerende cultuur kan men vanuit een negatieve en destructieve basishouding vanuit een bepaalde machtspositie veel geweld uitoefenen en schade aanrichten.

In onze democratie heeft de overheid “macht” en is het dus belangrijk dat overheidsfunctionarissen beschikken over voldoende normbesef om deze macht op een waardige en correcte wijze uit te oefenen. In onze lokale democratie kiezen wij elke 4 jaar onze volksvertegenwoordigers en zij kiezen weer onze bestuurders. Het is dus belangrijk dat deze volksvertegenwoordigers over voldoende moreel en intellectueel niveau beschikken om hun functie goed te kunnen vervullen.

Deze volksvertegenwoordigers worden gekozen op basis van een bepaald verkiezingsprogramma waarmee een partij zich graag wil profileren. Zo mag van de PvdA verwacht worden dat ze vastgoedspeculatie bestrijden en de begrippen “solidariteit” en “loyaliteit” vorm geven door op te komen voor de zwakkeren in de samenleving. De fotorubriek “narigheid” op http://leen-vreugdenhil.hyves.nl/ laat echter een werkelijkheid zien die niet overeenkomt met het graag getoonde beeld.

Het is dan ook schokkend en teleurstellend om te ervaren dat Matthijs van Muijen als PvdA-volksvertegenwoordiger geen boodschap heeft aan ons als slachtoffers van natuurgeweld, bureaucratisch geweld, overheidsgeweld en vastgoedgeweld. Zijn betrokkenheid is slechts selectief van aard en betreft iemand die geweld niet schuwt ("Bijzonder spijtig omdat hij met een opleiding bezig was en net vader was van een dochtertje. Er komt nog hoger beroep, dus ik hoop dat de straf van 5 jaar verminderd wordt. Positief is een mogelijke overplaatsing naar Krimpen, waar meer mogelijkheden zijn een opleiding tijdens detentie te volgen"). Het betreft hier iemand die kansen krijgt (hij volgt een opleiding!) en verantwoordelijkheden heeft (vrouw en kind!), maar kiest voor het snelle geld. Voor de oorspronkelijke bewoners en ondernemers in de Bonnenpolder geldt dat het hier goed opgeleid mensen betreft en dat deze mensen hebben aangetoond hun verantwoordelijkheid te nemen, maar dat men geconfronteerd wordt met een lokale overheid die kansen en mogelijkheden frustreert, hen als ondernemers negeert en hen als burgers van de stad Rotterdam schoffeert. Matthijs van Muijen keert (gelukkig!) niet terug in de gemeenteraad. Het is echter wel te hopen dat de nieuwe generatie volksvertegenwoordigers over voldoende moreel en intellectueel niveau zullen beschikken om alsnog er zorg voor te dragen dat de vastgestelde besluiten, gemaakte afspraken, gedane toezeggingen, gewekte verwachtingen en uitgesproken intenties tot uitvoering te brengen.

Gedragscode PvdA (11 december 2005):

De politiek doet er toe. Politici doen er toe. Wij nemen beslissingen die positief en negatief uit kunnen pakken voor mensen. Dit kunnen we alleen geloofwaardig doen als er geen enkele twijfel is over onze integriteit. Integriteit is meer dan alleen je aan de wet houden. De PvdA heeft beginselen en opvattingen. De geloofwaardigheid van de PvdA is in het geding als volksvertegenwoordigers en bestuurders van de PvdA flagrant in strijd met die beginselen handelen. Wij hebben daarom een aantal kernwaarden gedefinieerd die een richtsnoer vormen voor ons handelen. De PvdA-kernwaarden onderschrijf je wanneer je namens de PvdA een politieke functie aanvaardt. Deze en een aantal concrete zaken worden nader uitgewerkt in deze gedragscode.
De werkelijkheid is niet in één gedragscode te vangen. Als volksvertegenwoordiger en bestuurder kun je in veel verschillende situaties terecht komen waarin je je af moet vragen of je gedrag nog uit te leggen is aan kiezers en collega’s. Je eigen morele opvattingen zijn immers niet de enige waarmee je als politicus rekening moet houden. PvdA-politici doen er alles aan om te voorkomen dat hun gedrag er toe leidt dat hun integriteit en die van de PvdA in een kwaad daglicht komt te staan. Het gaat daarbij om meer dan je simpel houden aan de wet: je bent een voorbeeld voor anderen, waardoor je voor jezelf de lat soms hoger moet leggen. Deze gedragscode gaat in op een aantal zaken die veelvuldig aan de orde zijn voor politici. Waar de gedragscode geen uitkomst biedt, geven de PvdA-kernwaarden richting.
Gemeenteraden en Provinciale Staten hebben gedragscodes. Die blijven natuurlijk net als de wet gelden. De PvdA-gedragscode is daar een aanvulling op. Er kan overlap bestaan met die codes. Deze PvdA-gedragscode is voor alle PvdA-politici, ook voor diegenen die actief zijn in een college waar geen gedragscode of slechts een beperkte geldt zoals in de Eerste en Tweede Kamer.
Je bent ook in je vrije tijd politicus PvdA-politici zijn zich ervan bewust dat ze in hun privé-leven in de spotlights kunnen komen te staan. Ze zijn geen modelburgers, maar ze hebben wel een voorbeeldfunctie. Ook als ze even geen politicus zijn, kan hun handelen hun geloofwaardigheid als politicus of de geloofwaardigheid van hun eigen partij aantasten.
Belangenverstrengeling
Voor de geloofwaardigheid van de democratie is het noodzakelijk dat de integriteit van politici niet ter discussie staat. Daarom moet altijd boven twijfel zijn verheven dat de volksvertegenwoordiger van de PvdA zich laat leiden door de beginselen van de PvdA en niet door eigenbelang of cliëntelisme.
Volksvertegenwoordigers en bestuurders van de PvdA staan open voor wat er in de samenleving speelt. Ze laten zich echter alleen op basis van argumenten beïnvloeden en niet op basis van gunsten of wederdiensten. Volksvertegenwoordigers en bestuurders van de PvdA laten zich in hun oordeel niet leiden door familiebanden of vriendschappen. Ze voorkomen altijd in situaties terecht te komen waarmee de schijn van belangenverstrengeling wordt gewekt.
Nevenfuncties Politici van de PvdA willen weten wat er in de samenleving speelt en willen zich niet alleen baseren op beleidsnota’s. Het hebben van nevenfuncties kan daaraan een bijdrage leveren. Niet elke nevenfunctie is echter te combineren met het werk als bestuurder of volksvertegenwoordiger. Waar die grens ligt is niet éénduidig vast te leggen. Een onderwijzer kan zonder probleem woordvoerder onderwijs zijn in de Tweede Kamer. Het ligt alweer ingewikkelder met een leraarr die woordvoerder onderwijs is in de gemeenteraad. Het is ongewenst dat de directeur van het Provinciale Landschap in de Provinciale Staten het woord voert over de aankoop van natuurterreinen.
PvdA-volksvertegenwoordigers beslissen uiteindelijk zelf over het aannemen van nevenfuncties. Ze blijven daarop altijd zelf aanspreekbaar. Vooraf melden zij hun voornemen om een nevenfunctie aan te nemen, gemotiveerd bij hun fractiebestuur. Het fractiebestuur spreekt zich uit over de wenselijkheid van het aanvaarden van de betreffende nevenfunctie. Indien de nevenfunctie eenmaal is aanvaard, zijn zowel de nevenfunctie als het standpunt van het fractiebestuur over het aanvaarden van deze nevenfunctie openbaar. Bestuurders wenden zich hiertoe tot hun collega bestuurders en de fractievoorzitter op hun eigen niveau; ook zij zorgen voor openbaarheid omtrent hun nevenfuncties. Indien er geen centraal register op het eigen niveau wordt bijgehouden, zorgt de partij voor transparantie.
Als politicus kies je ervoor om tijd te steken in het laten functioneren van de lokale, provinciale, landelijke of Europese politiek. Dit betekent dat er grenzen zijn aan het stapelen van nevenfuncties. Voor fulltime politici en bestuurders geldt dat de nevenfuncties ook nevenfuncties moeten blijven.
Nevenverdiensten
Een fulltime politicus maakt al zijn neveninkomsten openbaar. Een parttime politicus maakt alle inkomsten openbaar die hij verwerft naast de inkomsten van zijn hoofdfunctie. Transparantie over neveninkomsten is van belang omdat de neveninkomsten het functioneren kunnen raken.
PvdA-politici maken terughoudend gebruik van de sociale zekerheid, wachtgeldregelingen et cetera.1
Cadeaus, giften, uitnodigingen PvdA-politici zijn terughoudend met het aannemen van cadeaus en uitnodigingen voor festiviteiten. PvdA’ers gaan niet naar bijeenkomsten die alleen bedoeld zijn om hen te fêteren.
Het is vaak onvermijdelijk om kleine giften aan te nemen. Er is niks op tegen dat je een lekkere fles wijn accepteert van bewoners of een bedrijf als dank voor het houden van een inleiding. Of een maaltijd krijgt bij een werkbezoek. En als cultuurwoordvoerder is het logisch dat je zo nu en dan ingaat op een uitnodiging van bijvoorbeeld een toneelgezelschap om eens een voorstelling bij te wonen. PvdA-politici geven dergelijke giften altijd op aan het giftenregister van hun gemeenteraad, Provinciale Staten of parlement, ongeacht de hoogte van het bedrag (of de waarde die de gift vertegenwoordigt). Fracties en/of besturen kunnen streven naar het instellen van een normbedrag, boven welk giften niet zullen worden aangenomen.
PvdA-politici zijn zich ervan bewust dat juist bij giften en uitnodigingen privé en politiek door elkaar lopen. Natuurlijk mag een politicus elke gift of uitnodiging, die geheel plaatsvindt in de privé-sfeer, accepteren. Wel moet hij zich altijd de vraag stellen: “waarom krijg ik op dit moment dit aanbod?”
Belangen in een onderneming Volksvertegenwoordigers kunnen belangen in een onderneming hebben. Besluiten van de politiek kunnen invloed hebben op de betreffende onderneming, en daarmee op de waarde van die deelneming. De omvang van de deelneming is daarbij irrelevant. Om die reden behoren PvdA-woordvoerders geen aandelen of belangen te hebben in bedrijven die hun portefeuille raken. Of ze zorgen ervoor dat ze het beheer ervan op afstand hebben gezet.
Alle PvdA-volksvertegenwoordigers melden hun aandelen en belangen in bedrijven bij de fractieleiding.

Reizen
Buitenlandse reizen in de hoedanigheid van volksvertegenwoordiger worden door PvdA’ers bijgehouden in een openbaar register. In principe betalen PvdA-politici zelf hun buitenlandse reizen. Indien er goede redenen zijn om de buitenlandse reis niet zelf te betalen, wordt daarvan vooraf melding gemaakt bij de leiding van de fractie. De motivering om de reis niet zelf te betalen wordt voorgelegd aan de fractieleiding. Deze motivering is niet nodig als het gaat om een officiële reis van gemeenteraad, Tweede Kamer et cetera.
Buitenlandse reizen zijn geen snoepreizen. Het gaat om een vertegenwoordiging van Nederland, van de gemeente (etc.) of van de PvdA. Deelname aan het officiële programma is daarom vanzelfsprekend, evenals het verslagleggen van de opgedane ervaringen.
Declaraties
PvdA-politici houden zich aan de regels van de onkostenvergoeding. Ze proberen niet het onderste uit de kan te halen. Ze declareren geen onkosten die al op een andere wijze worden vergoed.
Melding integriteitschendingen en hulp bij dilemma’s PvdA-politici kijken niet de andere kant op als collega’s een scheve schaats rijden. PvdA-politici spreken elkaar daarop aan. Mocht dat geen effect hebben, dan kan er om advies worden gevraagd. Zie ook punt 10. Voorkomen is beter dan genezen. Het is beter om een integriteitsdilemma van te voren te voorzien en daarover openlijk met collega’s te spreken. PvdA-politici melden voordat zij hun functie aanvaarden of er zaken in het verleden zijn voorgevallen die hun politieke functioneren kunnen bemoeilijken dan wel de PvdA in diskrediet kunnen brengen. Dit doen zij natuurlijk ook als dit zich onverhoopt voordoet tijdens de rit.
Bij wie melden PvdA-politici spreken allereerst elkaar aan. Mocht dat geen effect hebben dan wel tot problemen leiden, meldt het fractielid zich bij de fractieleider, de wethouder bij de burgemeester, de minister bij de minister-president, et cetera. Er kunnen goede redenen zijn om elders om advies te vragen dan wel melding te maken van een schending van integriteit. Voor lokale politici is er bij het Centrum voor Lokaal Bestuur een vertrouwenspersoon. Voor landelijke en internationale PvdA-politici vervult de vice-voorzitter van het Partijbestuur een vertrouwensrol. Deze vertrouwenspersonen zijn er ook om individuele politici of fracties bij te staan bij het omgaan met integriteitsdilemma’s. Het kan zijn dat een melding tot maatregelen leidt. Daar kan de eigen fractie, of het eigen bestuur toe besluiten; maatregelen kunnen echter ook door het Partijbestuur worden opgelegd.
Kernwaarden Voor zaken die hierboven niet expliciet genoemd zijn, gelden de onderstaande PvdA-kernwaarden als richtsnoer voor het handelen.
De onderstaande kernwaarden (in alfabetische volgorde) staan misschien niet woordelijk zo in het beginselprogramma, maar kunnen er wel makkelijk uit worden gedestilleerd (zie de toelichting bij elke waarde). Ze zijn bedoeld om de discussie over integriteit te bevorderen en bewustzijn te creëren over wat integriteit betekent voor een PvdA-politicus.
1. Betrokkenheid
De rode draad in de PvdA geschiedenis is solidariteit. Ook vinden we dat politiek dienstbaar moet zijn aan de samenleving. Traditioneel komt de PvdA op voor de zwakkeren in de samenleving en strijden wij voor emancipatie. Betrokkenheid zegt bovendien iets over de manier waarop je omgaat met de dossiers én de mensen die je op je pad tegenkomt.
2. Geloofwaardigheid
Politiek doet ertoe; dat is onze stellige overtuiging. Maar politiek kan alleen effectief zijn, als zij ook betrouwbaar is. Geloofwaardig is. Wij vragen nogal wat van anderen (zie hoofdstuk 3 van het beginselprogramma) – dat kan alleen als wij zelf ook betrouwbaar en geloofwaardig zijn.
3. Onafhankelijkheid
Volksvertegenwoordigers moeten het vertrouwen in het bestuur kunnen opzeggen. Zij moeten open staan voor de meningen van anderen bij de zaken die ze vóór zich krijgen, maar zij moeten vervolgens eigenstandig hun verantwoordelijkheid kunnen nemen.
4. Openheid
Dit betekent in de eerste plaats transparantie over het eigen handelen (essentieel als het gaat om integriteit). We doelen ook op het open staan voor anderen (toegankelijkheid; “nabij bestuur” in letterlijke zin). Open staan voor ideeën en initiatieven in de samenleving. Open staan voor tegengeluiden.
5. Respect
In het beginselprogramma wordt gesproken over een vrijzinnige moraal: tegen de achtergrond van voor iedereen geldende grondrechten is er ruimte voor verschillende levensbeschouwingen, levensstijlen en culturen. Ook zeggen we: iedereen heeft recht op een fatsoenlijk bestaan. Met het woord respect willen we dergelijke dingen vangen.
6. Verantwoordelijkheid
Het gaat niet alleen over het nemen van verantwoordelijkheid. Ook doelen we hiermee op het idee “macht vraagt tegenmacht”. Politici moeten open staan voor tegenmacht en anderen de ruimte geven zelf verantwoordelijkheid te nemen. Daarnaast gaat het over verantwoording afleggen; alles wat je doet moet je kunnen verantwoorden.

Hoe staat nu het dossier Bonnenpolder en het handelen van PvdA-politici in het algemeen en Matthijs van Muijen in het bijzonder tot de kernwaarden in hun eigen gedragscode?

Hoe verhoudt zich het feit dat wij in eerste instantie aan ons lot zijn overgelaten na natuurrampen, vervolgens als prooi zijn uitgeleverd aan de vastgoedspeculanten en nu tot speeltje zijn gemaakt van ambtenaren van het Ontmoedigingsbedrijf Rotterdam zich tot de kernwaarden betrokkenheid, geloofwaardigheid, onafhankelijkheid, openheid, respect en verantwoordelijkheid?

Het tegengaan van grondspeculatie is een oud principe van de PvdA, maar ook in het nieuwe basisverkiezingsprogramma weer te vinden:

http://www.pvda.nl/binaries/content/assets/pvda/Publicaties/2009/07/PvdA_CLB_PvdA_Basisverkiezingsprogramma+gemeenteraad+2010.pdf/PvdA_CLB_PvdA_Basisverkiezingsprogramma+gemeenteraad+2010.pdf

De standpunten van de PvdA v.w.b. landbouw is te vinden op http://nu.pvda.nl/standpunten/groen/Landbouw.html ; v.w.b. ruimte en inrichting op http://nu.pvda.nl/standpunten/groen/Ruimte+en+inrichting.html en v.w.b. het platteland op http://nu.pvda.nl/standpunten/groen/Platteland.html .

De oorspronkelijke bewoners en ondernemers in de Bonnen hebben blijk gegegeven van een constructieve en coöperatieve opstelling en zich als partner opgesteld van de lokale overheid in een integraal gebiedsontwikkelingsproces. Er was vertrouwen dat de overheid netjes werk zou maken van het “gebiedsgericht werken” en de “burgerparticipatie” zoals omschreven in het coalitieprogramma 2006-2010. We hadden de illusie dat we aansloten bij de standpunten die zijn verwoord door de dominante partij in Rotterdam en dat deze partij ons nimmer zou uitleveren aan grondspeculanten. Inmiddels zijn we een illusie armer en een ervaring rijker.

De gedragscode van de PvdA staat in schril contrast met de dagelijkse praktijk.
In plaats van voor de zwakkeren in de samenleving op te koem en te streven naar emancipatie werkt deze partij juist deze twee principes tegen door alleen selectief op te komen voor hen die hulp behoeven namelijk hun lievelingetjes en geknuffelden(je snapt niet dat die mensen het op een gegeven moment niet zat zijn om zo in de watten te worden gelegd en voor te worden getrokken op allerlei gebied) die als ze maar een kik geven meteen gehugd worden door de plaatselijke PvdA vertegenwoordigers. Ze hoeven maar het woordje ‘discriminatie’te gebruiken en het hele hulpapparaat van de PvdA staat in de hoogste staat van paraatheid.

Emancipatie die de PvdA zo zegt voor te staan word als het hun lievelingetjes betreft gemakshalve even in de ijskast gezet want ja dat zou toch stemmen kunnen kosten. De PvdA is een partij geworden die door hun slappe en meegaande houding al gegijzeld is door de zo door hun gekoesterden.

Het is in ieder geval zo dat als men het gedrag van Matthijs van Muijen toetst aan de gedragscode van de PvdA deze PvdA-politicus niet langer meer geloofwaardig kan functioneren.

Het is voorts zo dat als men de gedragscode van de PvdA en hun standpunten m.b.t. grondspeculatie, ruimte & inrichting, platteland en landbouw toetst er een groot contrast is met de wijze waarop men het toestaat dat de oorspronkelijke bewoners en ondernemers in de Bonnenpolder worden behandeld.

Van de dames en heren politici mag worden verwacht dat men de daad bij het woord voegt en van betekenis wil zijn voor de samenleving in het geheel en zijn medemens in het bijzonder. Ons lot na de jaren met extreme neerslag bleef hen echter onverschillig, de handelswijze m.b.t. de vastgoedspeculanten in de Bonnenpolder kan worden gekwalificeerd als opportunistisch en onnozel en de wijze waarop men het toestaat dat ambtenaren van het Ontmoedigingsbedrijf Rotterdam ons behandelen ervaren we als onbeschoft. Als men beschikt over een beetje psychische hygiëne dan gaat men zo niet met zijn medemens om. Voor de betrokken ambtenaren van het Ontmoedigingsbedrijf Rotterdam geldt echter een blinde loyaliteit en krijgen deze overheidsfunctionarissen alle kans hun gebrek aan competentie en integriteit te verhullen achter allerlei pseudo-argumenten. Het ontbreekt bij de meeste volksvertegenwoordigers en bestuurders toch aan voldoende kennis over natuur, landschap en landbouw. Dat verklaart dan ook het gebrek aan maatschappelijke resultaten op deze gebieden.

Er breekt nu echter een nieuwe bestuurlijke periode aan. Het is te hopen dat men heeft geleerd van de fouten uit het verleden. Het is ook te hopen dat men voldoende moreel en intellectueel overwicht heeft op het ambtelijk apparaat om een einde te maken aan allerlei spelletjes met gemeenschapsgeld die geen enkel publiek doel dienen. Het is voorts te hopen dat ditmaal standpunten wel in maatschappelijke resultaten worden omgezet en dat men ditmaal wel overeenkomstig de eigen gedragscode handelt.

Bij de kernwaarden zoals deze in de gedragscode voor PvdA-politici staat is het belangrijk om zich in de politiek bij de kernwaarde “openheid” (=transparantie) ook te laten leiden door de begrippen “rechtvaardigheid” en “objectiviteit”. Het lijkt me immers noodzakelijk dat men streeft naar een rechtvaardige behandeling en dat men mensen gelijkwaardig behandeld.

Bij de handelswijze van Matthijs van Muijen is het duidelijk dat zijn betrokkenheid met de opgesloten crimineel niet de toets van de gedragscode kan doorstaan. Er is duidelijk sprake van selectieve betrokkenheid, geen moreel oordeel over de misdaad en daardoor ongeloofwaardig als politicus, primair geen respect voor de slachtoffers en er wordt geen echte openbare verantwoording afgelegt waarom Matthijs zich nu juist tot deze doelgroep voelt aangetrokken en er een voorkeur voor heeft om voor hun belangen op te komen.

Ook over de handelswijze van de lokale overheid m.b.t. het debacle t.a.v. het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen wordt geen echte verantwoording afgelegd. Er is in de befaamde achterkamertjes een besluit genomen de vastgoedspeculanten te laten ontsnappen aan het afsprakenkader dat behoort tot het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen en met hen apart zaken te doen om een snelle(re) verwerving van de gronden voor de tweede ontsluitingsweg mogelijk te maken. Deze handelswijze staat ver van de kernwaarden zoals deze vermeld staan in de gedragscode voor PvdA-politici. De wijze waarop de oorspronkelijke bewoners en ondernemers in de Bonnenpolder worden behandeld staat ook ver van dagene wat staat beschreven in het PvdA-beginselmanifest ( http://pvda.nl/binaries/content/assets/pvda/Publicaties/2005/PvdA_PvdA_Beginselmanifest.pdf/PvdA_PvdA_Beginselmanifest.pdf).

Het is onbegrijpelijk dat de spelletjes van ambtenaren van het OBR met gemeentelijk vastgoed tot op de dag van vandaag worden getolereerd. Men mag immers verwachten dat de kernwaarden van de gedragscode voor PvdA-politici en de beginselen zoals deze verwoord zijn in het PvdA-beginselmanifest zullen doorwerken in het beleid van de PvdA-bestuurders. Het geknoei met de uitgifte in (tijdelijke) pacht van gemeentelijke landbouwgrond is absoluut niet transparant, objectief en rechtvaardig te noemen. Het is onduidelijk waar de persoonlijke voorkeur van de medewerker van het OBR op gebaseerd is, maar het is in ieder geval wel duidelijk dat criteria als opleiding, bedrijfsplan, vakmanschap, ondernemerschap, maatschappelijke opstelling en mogelijke maatschappelijke resultaten absoluut niet relevant zijn. Het geheel heeft meer te maken met persoonlijke sympathie en/of antipathie en daar wordt een verklaring bijgezocht die een legitieme indruk moet maken. In dit beleidsvacuüm heeft de betreffende ambtenaar vrij spel. Het spel rondom de geregelde sloopvergunning voor de opstallen op het perceel Nieuw-Oranjekanaal 20 laat zien hoe er misbruik wordt gemaakt van het mandateren aan een gemeentelijke dienst van het verstrekken van een sloopvergunning. Bestuurders werden achteraf geïnformeerd en lieten zich als marionetten gebruiken.

Er is echter een nieuwe raad gekozen en er zullen nieuwe bestuurders worden gekozen. Er kan weer een frisse start worden gemaakt. Men wordt echter wel geconfronteerd en belast met een verleden van besluiten, afspraken, toezeggingen, verwachtingen en intenties en men zal daarop worden aangesproken. Het is zaak dat men zich niet direct een oor laat aannaaien door bepaalde ambtelijke adviezen, dat men een onderscheid weet te maken tussen fictie en feiten en dat men handelt overeenkomstig de codes, principes en beginselen die men zelf in het leven heeft geroepen om als politicus geloofwaardig te kunnen zijn.

Uit het beginselmanifest van de PvdA:

3.2.1 Een fatsoenlijk bestaan

In een wereld vol kansen op succes en kansen op falen, moeten mensen de zekerheid hebben dat tegenslag niet betekent dat je aan de kant komt te staan. Een fatsoenlijk bestaan is het minste waar mensen van op aan moeten kunnen. Het gaat daarbij niet alleen om een behoorlijk inkomen maar om
bestaanszekerheid in de meest brede zin van het woord: goed onderwijs, menswaardige zorg en huisvesting, maar ook de bescherming tegen criminaliteit en terreur, een respectvolle behandeling door de overheid en de mogelijkheid om als volwaardig burger mee te doen aan publieke besluitvorming.

3.2.2 Verantwoordelijkheden

Mensen zijn zelf als eerste verantwoordelijk voor hun toekomst. Zij verdienen kansen om iets van die
toekomst te maken. Kansen die ze ook moeten willen gebruiken. De kennissamenleving biedt echter niet
alleen kansen. Uitgangsposities zijn ongelijk en er zijn tal van risico’s en onzekerheden. Kennis veroudert
snel en achterstanden kunnen hardnekkig zijn. Daarom is het bieden van kansen, zelfs gelijke kansen, niet genoeg. Mensen moeten mogelijkheden geboden krijgen om iets van hun bestaan te maken – zonder in onzekerheid te raken. Ze verdienen de zekerheid dat essentiële voorzieningen voor iedereen toegankelijk zijn, ongeacht succes of tegenslag. Mensen zullen sneller geneigd zijn risico’s te nemen als ze weten dat ze niet aan hun lot worden overgelaten als het mis gaat. Wie met zijn kennis en inzet de welvaart van ons
allemaal wil vergroten verdient daarom ruimte; degene die het goed gaat maar zich verzekerd wil weten tegen pech of tegenslag verdient zekerheid; wie wel mee wil maar niet mee kan verdient bescherming en wie met een extra steuntje in de rug van ons allemaal weer aan kan haken heeft recht op perspectief.”

Op http://www.debonnen.nl/ is bij het hoofdstuk “bedrijven” iets te zien over mijn bedrijf in de Bonnenpolder en bij het hoofdstuk “productiefactoren” kan men iets zien over de rampen met wateroverlast. Het hoofdstuk “gebiedsvisie” beschrijft de gebeurtenissen rondom het totstandkomen van het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen.

Op http://leen-vreugdenhil.hyves.nl/ is bij de diverse fotorubrieken iets te zien over mijn bedrijf en bepaalde bedrijfsonderdelen, over “rampen”, “ellende” en “narigheid”.

Op http://nl.linkedin.com/pub/leen-vreugdenhil/b/972/633 krijgt men een indruk over mijn opleidingen en mijn (bestuurlijke) verleden. Er zal wel iets gebeurd zijn dat ik nu zo behandeld wordt door ambtenaren van de gemeente Rotterdam.

Ofschoon de PvdA “Iedereen telt mee..” stelt, een leuke gedragscode heeft en er in het beginselprogramma fraaie woorden staan over “een fatsoenlijk bestaan” en “verantwoordelijkheden” is er een enorm contrast met de wijze waarop de oorspronkelijke bewoners en ondernemers in de Bonnenpolder in de afgelopen jaren zijn behandeld. In dat licht moet ook de verontwaardiging worden gezien inzake de aandacht die Matthijs van Muijen wenst te geven aan iemand zijn verantwoordelijkheden (vrouw + kind!) negeert en zijn kansen (opleiding!) verprutst, geen respect toont voor zijn medemens en zich niets aantrekt van wetten, regels, voorschriften en bepalingen en dat alles vanwege een mogelijk snel geldelijk gewin. Wij hebben keurig geleefd, wij zijn buiten onze verantwoordelijkheid om geconfronteerd met allerlei “rampen”, “ellende” en “narigheid” en als wij om aandacht vragen voor een oplossing, dan ziet men ons niet staan en bij een herhaald verzoek worden we afgeserveerd als “lastig” en “vervelend”.

Waar staat de PvdA werkelijk voor;

Partij voor die Anderen.
Partij van de Afgunst
Partij van de Afbraak
Partij van de Arrogantie
Partij van de Aalmoezen
Partij van de Ambtenarij
Partij van de Afgrond
Partij voor de Ahmedjes
Partij voor de Allahtonen
Partij voor de Analfabeten

De werkloosheid en armoede zijn in Nederland ontspoord onder het kabinet Den Uyl met minister van Financiën Wim Duisenberg. Dit is een waarheid die de PvdA maar moeilijk onder ogen kan zien. Marcel van Dam heeft een paar schuchtere stappen in kritiek op de PvdA gezet maar negeert dit punt nog. Hoe gaat de nieuwe generatie politici in de PvdA met die waarheid om? Lodewijk Asscher in Amsterdam en Marco Florijn in Leeuwarden zijn nieuwe talenten in de PvdA. Tot mijn spijt moet ik constateren dat ook zij nog steeds hun ogen sluiten en dat zij met hun beleid juist de oude fouten herhalen en zo werkloosheid en armoede blijven scheppen.
http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=10768

De werkloosheid en armoede zijn in Nederland ontspoord onder het kabinet Den Uyl met minister van Financiën Wim Duisenberg.

Tothepoint heb je daar harde cijfers voor?.

hij quote het artikel en daar staan verwijzingen bij

In het concept-evaluatierapport inzake het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen is een chronologische beschrijving van de gebeurtenissen te vinden, evenals een beschrijving van de maatschappelijke en persoonlijke schade. Het is in te zien op de lijst van ingekomen stukken van de gemeenteraad van Rotterdam. Ook is het te vinden bij de documenten die behoren tot de vergadering Groen, Water en Milieu van de provincie Zuid-Holland: http://www.zuid-holland.nl/staten_informatie_systeem/Statencommissies/Statencommissie_Groen,_Water_en_Milieu_(GWM)/2009/17_juni_2009/apps_sis-single.htm?llpos=126706171&llvol;=-2000

Het moge duidelijk zijn dat wat ons is overkomen haaks staat op wat in het PvdA-beginselmanifest staat beschreven over “een fatsoenlijk bestaan” en “verantwoordelijkheden”, dat er niets in te herkennen is van wat de PvdA-standpunten zijn over “landbouw”, “platteland” en “ruimte & inrichting” en dat het evenmin iets te maken heeft met wat in het coalitieprogramma 2006-2010 wordt gemeld over “gebiedsgericht werken” en “burgerparticipatie”.

Er breekt echter een nieuwe bestuursperiode aan. Binnenkort zal dan ook een actualisatie verschijnen van het concept-evaluatierapport inzake het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen.

In dit concept-evaluatierapport staan niet beschreven de (vele) verzoeken die aan Matthijs van Muijen zijn gericht om aandacht voor het geweld waarmee wij in de Bonnen worden geconfronteerd. De e-mails zijn echter bewaard.

@tothepoint.
De PVDA heeft nooit alleen geregeerd. Of waren de andere coalitiepartners te laf om de PVDa af te stoppen?.

Komt er nog bij dat in de periode:
1977 - 1994 geen PVDA ‘r premier was
evenals van 2002 tot heden.

Dus om de armoede in de schoenen van de PVDA te proberen te schuiven is echt vergezocht. Ook zou ik in geen ander land willen wonen, want vergeleken met andere Europese landen is het hier niet slecht vertoeven. Of heb je iets beters?.

Het blijkt dat de verwijzing naar het concept-evaluatierapport inzake het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen in een voorgaande bijdrage niet goed is overgekomen. Bij deze een poging tot herstel: http://www.zuid-holland.nl/staten_informatie_systeem/Statencommissies/Statencommissie_Groen,_Water_en_Milieu_(GWM)/2009/17_juni_2009/apps_sis-single.htm?llpos=126706171&llvol;=-2000

Mocht deze link nog steeds niet goed werken, dan gaat men naar de website van de provincie Zuid-Holland, vervolgens naar het stateninformatiesysteem, dan naar de statencommissie Groen, Water en Milieu, dan naar het jaar 2009 en vervolgens naar de datum 17 juni 2009.

Ook de gedragscode van de PvdA is slecht leesbaar door het wegvallen van alinea´s. Bij deze een poging tot herstel:

“De politiek doet er toe. Politici doen er toe. Wij nemen beslissingen die positief en negatief uit kunnen pakken voor mensen. Dit kunnen we alleen geloofwaardig doen als er geen enkele twijfel is over onze integriteit. Integriteit is meer dan alleen je aan de wet houden. De PvdA heeft beginselen en opvattingen. De geloofwaardigheid van de PvdA is in het geding als volksvertegenwoordigers en bestuurders van de PvdA flagrant in strijd met die beginselen handelen. Wij hebben daarom een aantal kernwaarden gedefinieerd die een richtsnoer vormen voor ons handelen. De PvdA-kernwaarden onderschrijf je wanneer je namens de PvdA een politieke functie aanvaardt. Deze en een aantal concrete zaken worden nader uitgewerkt in deze gedragscode.
De werkelijkheid is niet in één gedragscode te vangen. Als volksvertegenwoordiger en bestuurder kun je in veel verschillende situaties terecht komen waarin je je af moet vragen of je gedrag nog uit te leggen is aan kiezers en collega’s. Je eigen morele opvattingen zijn immers niet de enige waarmee je als politicus rekening moet houden. PvdA-politici doen er alles aan om te voorkomen dat hun gedrag er toe leidt dat hun integriteit en die van de PvdA in een kwaad daglicht komt te staan. Het gaat daarbij om meer dan je simpel houden aan de wet: je bent een voorbeeld voor anderen, waardoor je voor jezelf de lat soms hoger moet leggen. Deze gedragscode gaat in op een aantal zaken die veelvuldig aan de orde zijn voor politici. Waar de gedragscode geen uitkomst biedt, geven de PvdA-kernwaarden richting.
Gemeenteraden en Provinciale Staten hebben gedragscodes. Die blijven natuurlijk net als de wet gelden. De PvdA-gedragscode is daar een aanvulling op. Er kan overlap bestaan met die codes. Deze PvdA-gedragscode is voor alle PvdA-politici, ook voor diegenen die actief zijn in een college waar geen gedragscode of slechts een beperkte geldt zoals in de Eerste en Tweede Kamer.

Je bent ook in je vrije tijd politicus PvdA-politici zijn zich ervan bewust dat ze in hun privé-leven in de spotlights kunnen komen te staan. Ze zijn geen modelburgers, maar ze hebben wel een voorbeeldfunctie. Ook als ze even geen politicus zijn, kan hun handelen hun geloofwaardigheid als politicus of de geloofwaardigheid van hun eigen partij aantasten.

Belangenverstrengeling.

Voor de geloofwaardigheid van de democratie is het noodzakelijk dat de integriteit van politici niet ter discussie staat. Daarom moet altijd boven twijfel zijn verheven dat de volksvertegenwoordiger van de PvdA zich laat leiden door de beginselen van de PvdA en niet door eigenbelang of cliëntelisme.
Volksvertegenwoordigers en bestuurders van de PvdA staan open voor wat er in de samenleving speelt. Ze laten zich echter alleen op basis van argumenten beïnvloeden en niet op basis van gunsten of wederdiensten. Volksvertegenwoordigers en bestuurders van de PvdA laten zich in hun oordeel niet leiden door familiebanden of vriendschappen. Ze voorkomen altijd in situaties terecht te komen waarmee de schijn van belangenverstrengeling wordt gewekt.

Nevenfuncties.

Politici van de PvdA willen weten wat er in de samenleving speelt en willen zich niet alleen baseren op beleidsnota’s. Het hebben van nevenfuncties kan daaraan een bijdrage leveren. Niet elke nevenfunctie is echter te combineren met het werk als bestuurder of volksvertegenwoordiger. Waar die grens ligt is niet éénduidig vast te leggen. Een onderwijzer kan zonder probleem woordvoerder onderwijs zijn in de Tweede Kamer. Het ligt alweer ingewikkelder met een leraar die woordvoerder onderwijs is in de gemeenteraad. Het is ongewenst dat de directeur van het Provinciale Landschap in de Provinciale Staten het woord voert over de aankoop van natuurterreinen.
PvdA-volksvertegenwoordigers beslissen uiteindelijk zelf over het aannemen van nevenfuncties. Ze blijven daarop altijd zelf aanspreekbaar. Vooraf melden zij hun voornemen om een nevenfunctie aan te nemen, gemotiveerd bij hun fractiebestuur. Het fractiebestuur spreekt zich uit over de wenselijkheid van het aanvaarden van de betreffende nevenfunctie. Indien de nevenfunctie eenmaal is aanvaard, zijn zowel de nevenfunctie als het standpunt van het fractiebestuur over het aanvaarden van deze nevenfunctie openbaar. Bestuurders wenden zich hiertoe tot hun collega bestuurders en de fractievoorzitter op hun eigen niveau; ook zij zorgen voor openbaarheid omtrent hun nevenfuncties. Indien er geen centraal register op het eigen niveau wordt bijgehouden, zorgt de partij voor transparantie.
Als politicus kies je ervoor om tijd te steken in het laten functioneren van de lokale, provinciale, landelijke of Europese politiek. Dit betekent dat er grenzen zijn aan het stapelen van nevenfuncties. Voor fulltime politici en bestuurders geldt dat de nevenfuncties ook nevenfuncties moeten blijven.

Nevenverdiensten.

Een fulltime politicus maakt al zijn neveninkomsten openbaar. Een parttime politicus maakt alle inkomsten openbaar die hij verwerft naast de inkomsten van zijn hoofdfunctie. Transparantie over neveninkomsten is van belang omdat de neveninkomsten het functioneren kunnen raken.
PvdA-politici maken terughoudend gebruik van de sociale zekerheid, wachtgeldregelingen et cetera.

Cadeaus, giften, uitnodigingen PvdA-politici zijn terughoudend met het aannemen van cadeaus en uitnodigingen voor festiviteiten. PvdA’ers gaan niet naar bijeenkomsten die alleen bedoeld zijn om hen te fêteren.
Het is vaak onvermijdelijk om kleine giften aan te nemen. Er is niks op tegen dat je een lekkere fles wijn accepteert van bewoners of een bedrijf als dank voor het houden van een inleiding. Of een maaltijd krijgt bij een werkbezoek. En als cultuurwoordvoerder is het logisch dat je zo nu en dan ingaat op een uitnodiging van bijvoorbeeld een toneelgezelschap om eens een voorstelling bij te wonen. PvdA-politici geven dergelijke giften altijd op aan het giftenregister van hun gemeenteraad, Provinciale Staten of parlement, ongeacht de hoogte van het bedrag (of de waarde die de gift vertegenwoordigt). Fracties en/of besturen kunnen streven naar het instellen van een normbedrag, boven welk giften niet zullen worden aangenomen.
PvdA-politici zijn zich ervan bewust dat juist bij giften en uitnodigingen privé en politiek door elkaar lopen. Natuurlijk mag een politicus elke gift of uitnodiging, die geheel plaatsvindt in de privé-sfeer, accepteren. Wel moet hij zich altijd de vraag stellen: “waarom krijg ik op dit moment dit aanbod?”

Belangen in een onderneming.

Volksvertegenwoordigers kunnen belangen in een onderneming hebben. Besluiten van de politiek kunnen invloed hebben op de betreffende onderneming, en daarmee op de waarde van die deelneming. De omvang van de deelneming is daarbij irrelevant. Om die reden behoren PvdA-woordvoerders geen aandelen of belangen te hebben in bedrijven die hun portefeuille raken. Of ze zorgen ervoor dat ze het beheer ervan op afstand hebben gezet.
Alle PvdA-volksvertegenwoordigers melden hun aandelen en belangen in bedrijven bij de fractieleiding.

Reizen.

Buitenlandse reizen in de hoedanigheid van volksvertegenwoordiger worden door PvdA’ers bijgehouden in een openbaar register. In principe betalen PvdA-politici zelf hun buitenlandse reizen. Indien er goede redenen zijn om de buitenlandse reis niet zelf te betalen, wordt daarvan vooraf melding gemaakt bij de leiding van de fractie. De motivering om de reis niet zelf te betalen wordt voorgelegd aan de fractieleiding. Deze motivering is niet nodig als het gaat om een officiële reis van gemeenteraad, Tweede Kamer et cetera.
Buitenlandse reizen zijn geen snoepreizen. Het gaat om een vertegenwoordiging van Nederland, van de gemeente (etc.) of van de PvdA. Deelname aan het officiële programma is daarom vanzelfsprekend, evenals het verslagleggen van de opgedane ervaringen.

Declaraties.

PvdA-politici houden zich aan de regels van de onkostenvergoeding. Ze proberen niet het onderste uit de kan te halen. Ze declareren geen onkosten die al op een andere wijze worden vergoed.
Melding integriteitschendingen en hulp bij dilemma’s PvdA-politici kijken niet de andere kant op als collega’s een scheve schaats rijden. PvdA-politici spreken elkaar daarop aan. Mocht dat geen effect hebben, dan kan er om advies worden gevraagd. Zie ook punt 10. Voorkomen is beter dan genezen. Het is beter om een integriteitsdilemma van te voren te voorzien en daarover openlijk met collega’s te spreken. PvdA-politici melden voordat zij hun functie aanvaarden of er zaken in het verleden zijn voorgevallen die hun politieke functioneren kunnen bemoeilijken dan wel de PvdA in diskrediet kunnen brengen. Dit doen zij natuurlijk ook als dit zich onverhoopt voordoet tijdens de rit.

Bij wie melden?

PvdA-politici spreken allereerst elkaar aan. Mocht dat geen effect hebben dan wel tot problemen leiden, meldt het fractielid zich bij de fractieleider, de wethouder bij de burgemeester, de minister bij de minister-president, et cetera. Er kunnen goede redenen zijn om elders om advies te vragen dan wel melding te maken van een schending van integriteit. Voor lokale politici is er bij het Centrum voor Lokaal Bestuur een vertrouwenspersoon. Voor landelijke en internationale PvdA-politici vervult de vice-voorzitter van het Partijbestuur een vertrouwensrol. Deze vertrouwenspersonen zijn er ook om individuele politici of fracties bij te staan bij het omgaan met integriteitsdilemma’s. Het kan zijn dat een melding tot maatregelen leidt. Daar kan de eigen fractie, of het eigen bestuur toe besluiten; maatregelen kunnen echter ook door het Partijbestuur worden opgelegd.

Kernwaarden.

Voor zaken die hierboven niet expliciet genoemd zijn, gelden de onderstaande PvdA-kernwaarden als richtsnoer voor het handelen.
De onderstaande kernwaarden (in alfabetische volgorde) staan misschien niet woordelijk zo in het beginselprogramma, maar kunnen er wel makkelijk uit worden gedestilleerd (zie de toelichting bij elke waarde). Ze zijn bedoeld om de discussie over integriteit te bevorderen en bewustzijn te creëren over wat integriteit betekent voor een PvdA-politicus.

1. Betrokkenheid

De rode draad in de PvdA geschiedenis is solidariteit. Ook vinden we dat politiek dienstbaar moet zijn aan de samenleving. Traditioneel komt de PvdA op voor de zwakkeren in de samenleving en strijden wij voor emancipatie. Betrokkenheid zegt bovendien iets over de manier waarop je omgaat met de dossiers én de mensen die je op je pad tegenkomt.

2. Geloofwaardigheid

Politiek doet ertoe; dat is onze stellige overtuiging. Maar politiek kan alleen effectief zijn, als zij ook betrouwbaar is. Geloofwaardig is. Wij vragen nogal wat van anderen (zie hoofdstuk 3 van het beginselprogramma)– dat kan alleen als wij zelf ook betrouwbaar en geloofwaardig zijn.

3. Onafhankelijkheid

Volksvertegenwoordigers moeten het vertrouwen in het bestuur kunnen opzeggen. Zij moeten open staan voor de meningen van anderen bij de zaken die ze vóór zich krijgen, maar zij moeten vervolgens eigenstandig hun verantwoordelijkheid kunnen nemen.

4. Openheid

Dit betekent in de eerste plaats transparantie over het eigen handelen (essentieel als het gaat om integriteit). We doelen ook op het open staan voor anderen (toegankelijkheid; “nabij bestuur” in letterlijke zin). Open staan voor ideeën en initiatieven in de samenleving. Open staan voor tegengeluiden.

5. Respect

In het beginselprogramma wordt gesproken over een vrijzinnige moraal: tegen de achtergrond van voor iedereen geldende grondrechten is er ruimte voor verschillende levensbeschouwingen, levensstijlen en culturen. Ook zeggen we: iedereen heeft recht op een fatsoenlijk bestaan. Met het woord respect willen we dergelijke dingen vangen.

6. Verantwoordelijkheid

Het gaat niet alleen over het nemen van verantwoordelijkheid. Ook doelen we hiermee op het idee “macht vraagt tegenmacht”. Politici moeten open staan voor tegenmacht en anderen de ruimte geven zelf verantwoordelijkheid te nemen. Daarnaast gaat het over verantwoording afleggen; alles wat je doet moet je kunnen verantwoorden.

"Dus om de armoede in de schoenen van de PVDA te proberen te schuiven is echt vergezocht. Ook zou ik in geen ander land willen wonen, want vergeleken met andere Europese landen is het hier niet slecht vertoeven. Of heb je iets beters?.”

scandinavie zowiezo, zou ook geen probleem met antwerpen hebben (heerlijke stad)of lissabon en omstreken, wat verder weg toronto of vancouver, new york, san francisco. Vrienden van mij zijn naar nieuw zeeland verhuist, keuze genoeg

als ik nu 18 was zou ik mijn blik naar buiten richten en de deur achter me dicht trekken. Ik heb zo het vermoeden dat de komende 4 jaar op veel fronten bleek gaan worden

Wat is het woord “respect” nog waard?

In het Gebiedsontwikkelingsplan De Bonnen - vastgesteld september 2006 - is het volgende gesteld over het respect voor de toenmalige bewoners en ondernemers in dit deel van Rotterdam:

“Desondanks zal bij de uitvoering
van het plan, zorgvuldig moeten worden omgegaan met de belangen van de huidige
bedrijven. Het uitgangspunt daarbij zal moeten zijn: respect voor de huidige verhoudingen
in het gebied. Ook de sociale consequenties moeten in beeld worden gebracht.”

De praktijk heeft laten zien hoe zorgvuldig er is omgegaan met de belangen van de toenmalige bedrijven en welk respect er was voor de toenmalige verhoudingen in het gebied. De praktijk heeft ook laten zien wat de sociale consequenties waren voor de mensen die hun vertrouwen hadden gesteld in de overheid en dachten een partner te zijn in een integraal gebiedsontwikkelingsproces.

Ook in het beginselmanifest van de PvdA wordt het woord “respect” gebruikt, ondermeer in hoofdstuk 3.2.1 over “een fatsoenlijk bestaan”:

“In een wereld vol kansen op succes en kansen op falen, moeten mensen de zekerheid hebben dat tegenslag niet betekent dat je aan de kant komt te staan. Een fatsoenlijk bestaan is het minste waar mensen van op aan moeten kunnen. Het gaat daarbij niet alleen om een behoorlijk inkomen maar om
bestaanszekerheid in de meest brede zin van het woord: goed onderwijs, menswaardige zorg en huisvesting, maar ook de bescherming tegen criminaliteit en terreur, een respectvolle behandeling door de overheid en de mogelijkheid om als volwaardig burger mee te doen aan publieke besluitvorming.”

De praktijk in de Bonnenpolders heeft laten zien dat het ontbrak aan een respectvolle behandeling door de overheid, dat het meedoen aan de publieke besluitvorming een farce was en dat we door de lokale overheid zelf werden uitgeleverd aan criminaliteit en terreur in de brede zin van het woord.

Het volgende staat in het PvdA-beginselmanifest over “verantwoordelijkheden”:

“ Mensen zijn zelf als eerste verantwoordelijk voor hun toekomst. Zij verdienen kansen om iets van die
toekomst te maken. Kansen die ze ook moeten willen gebruiken. De kennissamenleving biedt echter niet
alleen kansen. Uitgangsposities zijn ongelijk en er zijn tal van risico’s en onzekerheden. Kennis veroudert
snel en achterstanden kunnen hardnekkig zijn. Daarom is het bieden van kansen, zelfs gelijke kansen, niet genoeg. Mensen moeten mogelijkheden geboden krijgen om iets van hun bestaan te maken – zonder in onzekerheid te raken. Ze verdienen de zekerheid dat essentiële voorzieningen voor iedereen toegankelijk zijn, ongeacht succes of tegenslag. Mensen zullen sneller geneigd zijn risico’s te nemen als ze weten dat ze niet aan hun lot worden overgelaten als het mis gaat. Wie met zijn kennis en inzet de welvaart van ons
allemaal wil vergroten verdient daarom ruimte; degene die het goed gaat maar zich verzekerd wil weten tegen pech of tegenslag verdient zekerheid; wie wel mee wil maar niet mee kan verdient bescherming en wie met een extra steuntje in de rug van ons allemaal weer aan kan haken heeft recht op perspectief.”

Ook hiervoor geldt dat de praktijk in de Bonnenpolders laat zien dat dit voor ons niet van toepassing was: voor ons geen kansen om iets van de toekomst te maken, geen ruimte, geen zekerheid en geen recht op perspectief.

Als je dan aan de PvdA-volksvertegenwoordiger Matthijs van Muijen een beroep doet op de beginselen van de PvdA en aandacht vraagt voor de problematiek in de Bonnen, dan heeft dit niet zijn persoonlijke interesse en blijkt er weinig publicitair gewin te behalen. Het doet dan zeer als hij vervolgens wel op zijn weblog van zijn betrokkenheid blijk geeft met iemand die kennelijk een dergelijke misdaad op zijn geweten heeft dat hij tot een straf van 5 jaar is veroordeeld.

Ik doe als partijloos burger niet mee aan het verketteren van een bepaalde politieke partij. Ik wens een partij te beoordelen op beginselen, principes en standpunten en het is dan teleurstellend als men daar geen uitvoering aan geeft. Ik erger me aan hypocrisie en huichelachtigheid, aan een dubbele moraal en selectieve betrokkenheid, aan het gedraai met argumenten om een bepaalde handeling alsnog te rechtvaardigen. Ieder partij kent opportunistische leden die flexibel en creatief willen omgaan met de eigen partijbeginselen, -principes en -standpunten. Er ligt dan ook een grote verantwoordelijkheid bij een partijbestuur om kandidaat-volksvertegenwoordigers en kandidaat-bestuurders voldoende te screenen op hun geschiktheid en ze bij een eventuele misstap daarop ook aan te spreken, eventueel gevolgd door maatregelen. Die verplichting heeft men niet alleen t.o.v. de eigen partij, maar ook tot “de politiek” als geheel. Om de democratie goed en volwaardig te kunnen laten functioneren is het immers belangrijk dat men respect kan opbrengen voor politici en vertrouwen kan hebben in politici. Zowel “respect” alsook “vertrouwen” zijn begrippen die pas betekenis krijgen door daden en wederzijds effect hebben: met het respectloos behandelen van een burger, zal een politicus zelf geen respect afdwingen; met het besodemieteren van een burger, zal een politicus geen vertrouwen winnen.