Het laatste van Leefbaar Rotterdam
mei 15, 2012
Directeur BOOR stapt op
mei 04, 2012
Beelden overvallers zelfde dag nog op billboards
mei 04, 2012
Nooit uitgezonden interview Pim Fortuyn gevonden
mei 04, 2012
Spuug in de koffie
april 28, 2012
Akkoord A13/A16: Geen tweede Overschie
april 26, 2012
Plein bij standbeeld wordt Pim Fortuynplaats
april 25, 2012
Vandaag precies 10 jaar geleden: LR-college is een feit
april 25, 2012
Werkweigeraars met steekproef controleren
april 25, 2012
Dries Mosch vanavond bij Club Ram Horna: Stad van Fortuyn
april 24, 2012
Leefbaar Rotterdam blij met digitale schandpaal
april 20, 2012
Pak taalachterstand aan in strijd tegen zwakke scholen
april 19, 2012
Jeffrey Rijken in zonnetje gezet voor inzet ouderen
april 17, 2012
Hennepkwekerij aangetroffen in gemeentelijk pand
april 16, 2012
Twee nieuwe boeken over Pim Fortuyn
april 13, 2012
Leefbaar wil uitleg over reizen BOOR-baas
april 12, 2012
Wees weer streng in het Rotterdamse onderwijs!
donderdag, november 17, 2005
Hoofdstuk 1 conceptverkiezingsprogramma
Iedere Rotterdammer moet zich veilig kunnen voelen
Het is geen discussie dat leefbaarheid in grote mate veiligheid betekent. Angst in het openbaar vervoer, of ’s avonds op straat, angst voor hangjongeren, drugsdealers, overlastgevers of moslimextremisten is voor Leefbaar Rotterdam eenvoudigweg onacceptabel.
Leefbaar Rotterdam verwacht van de politie zero-tolerance op prioriteiten. Zolang de pakkans voor een parkeerovertreding hoger ligt dan die voor een auto-inbraak, zijn de prioriteiten verkeerd gesteld. Iedere Rotterdammer kent de onveilige plekken in zijn wijk. De politie kent ze ook, maar zegt zonder overtreding niets te kunnen doen. Op veiligheidsgebied is nog steeds veel op een gebrekkige, tegenstrijdige wijze georganiseerd. Administratief personeel zou de papieren rompslomp waartoe agenten verplicht zijn bijvoorbeeld veel beter kunnen doen.
Voor Leefbaar Rotterdam is de overlast die een grote groep Rotterdammers ondervindt belangrijker dan begrip voor de daders. Het aantal kleine criminelen, intimiderende hangjongeren en rotzooitrappers is relatief klein, maar het effect op de gevoelens van onveiligheid is enorm. Leefbaar Rotterdam eist dat de politie die groepen dusdanig op de huid zit dat ze er voortaan van afzien overlast te veroorzaken, of achter slot en grendel verdwijnen.
In Rotterdam moet je niet iets kunnen flikken zonder dat iemand erachter komt. De pakkans moet dus veel groter worden. Dit kan door soms simpele technische aanpassingen en een andere mentaliteit bij uitvoerders op straat. Een voorwaarde is niet te krampachtig om te gaan met privacywetgeving. Voor Leefbaar Rotterdam is veiligheid van de burgers belangrijker dan de privacy van criminelen. Psychiaters, huisartsen, hulpverleners, docenten, notarissen, banken, verzekeraars en advocaten houden nu nog te vaak belangrijke informatie vast op basis van beroepsafspraken of de wet op de privacy.
Het Rotterdamse stadsbestuur moet maximale invloed hebben op de veiligheid in de stad. Toezicht en handhaving moeten slimmer en beter. Daarom wil Leefbaar Rotterdam een gemeentelijke Handhavingsdienst in het leven roepen. Die dienst controleert bijvoorbeeld op illegale bewoning en inschrijving in het bevolkingsregister en neemt taken over van Reinigingspolitie, Leerplicht en Stadstoezicht. Op wijkniveau functioneert de Handhavingsdienst als de ogen en oren van de politie.
De politie houdt zich dan uitsluitend bezig met haar kerntaken: het oplossen van zaken, het aanhouden van verdachten en het handhaven van de wet. Voorwaarde om de wet goed te kunnen handhaven is herstel van het gezag van de politie. Wat Leefbaar Rotterdam betreft gaat de politie veel vaker in burger actief op zoek naar misstanden in plaats van te wachten op aangiftes.
Het is absurd dat agenten nu grote delen van hun tijd vergaderen. Een andere manier om te zorgen dat de politie zich meer op kerntaken richt, is administratief personeel datgene te laten doen waar het goed in is: de administratieve taken van het politiewerk. De agenten kunnen dan achter hun bureau vandaan komen en de straat op gaan. Door deze twee maatregelen zal een Rotterdamse politieagent nooit meer zaken door de vingers hoeven te zien door tijdgebrek.
Preventie is niet altijd vrijblijvend
Leefbaar Rotterdam wil ingrijpen in het leven van mensen voordat het te laat is. Preventie is cruciaal en dus niet altijd vrijblijvend. Bij etterbakken die de boel verstieren, crimineel zijn, mensen bedreigen, uitschelden en lastig vallen, zien velen de ellende allang aankomen. Leefbaar Rotterdam wil bij jeugdoverlast eerder en met dwang ingrijpen. Er moet een keiharde aanpak komen voor risicovolle en overlastgevende jongeren. Ouders van kinderen die de vernieling ingaan, moeten verplicht deelnemen aan gezinsondersteuning.
Eerder ingrijpen is ook belangrijk voor het bestrijden van drugsoverlast. Nu wordt er gedweild met de kraan open. Leefbaar Rotterdam wil gedwongen opname en behandeling van psychiatrische patiënten en verslaafden. Het liefst in afkickboerderijen buiten de stad; in Groot-Brittannië zijn daar goede ervaringen mee opgedaan, dus waarom zelf het wiel opnieuw uitvinden?
In Nederland heb je het recht en de vrijheid om langzaam, pijnlijk, eenzaam, dakloos, zonder familie en vrienden en aan alle kanten rammelend dood te gaan. Dat moet maar eens afgelopen zijn. Voor een psychiatrische situatie kies je niet. Je bent gewoon ziek en bij dat ziektebeeld hoort dat je de verkeerde beslissingen neemt en dingen doet die slecht zijn voor jou en je omgeving. Verslaafden hebben ooit uit vrije wil hun eerste pil, shot of snuif genomen. Wanneer niet jijzelf, maar je verslaving bepaalt welke keuzes je maakt en wat je op een dag uitvreet, dan is het niet langer een vrije keus. Zowel voor deze mensen zelf als voor de samenleving is er maar één optie: gedwongen ingrijpen. Nu kosten behandelingen veel geld en is de inzet van de politie onevenredig groot gezien de omvang van de groep waar het om gaat. Reden te meer dus om de vrijheid te beperken.
Leefbaar Rotterdam tolereert geen geweld. Vanwege het buitensporige geweld tegen vrouwen en kinderen wil Leefbaar Rotterdam een keiharde aanpak van seksueel en huiselijk geweld, eerwraak, loverboys, kindermishandeling en kinderverwaarlozing. Bij kindermishandeling moeten kinderen direct uit huis worden geplaatst. In Nederland krijgen ouders jarenlang de kans om keer op keer te bewijzen dat ze hun kinderen in de ellende storten. Dat moet afgelopen zijn.
Voor mensen die kiezen voor het verkeerde pad, moeten de straffen hoger en effectiever. Het kan niet zo zijn dat criminelen na aanhouding meteen weer de straat op mogen. Voor het beter sanctioneren en een goede preventie zullen wetten moeten worden aangepast. Waar nodig moet de gemeente zelf sanctioneren met uitkeringen, politiedetentie en boetes.
Rotterdammers zijn uiteindelijk ook zelf verantwoordelijk voor de veiligheid in hun straat, wijk en stad. Leefbaar Rotterdam vindt dat Rotterdammers zelf aan de slag moeten kunnen met hun ideeën voor het verbeteren van veiligheid in de wijk, zonder dat ze tegen bureaucratische muren oplopen. Als burgers verdachte kentekens of panden doorgeven, of vragen om een snelheidscontrole in hun wijk, dan moet daar actie op volgen.
Leefbaar Rotterdam wil:
- dat er een gemeentelijke Handhavingsdienst komt
- dat agenten zo min mogelijk tijd aan administratief werk besteden
- dat er bij jeugdoverlast eerder én met dwang wordt ingegrepen
- gedwongen opname en behandeling van verslaafden in afkickboerderijen
- aparte aanpak van seksueel en huiselijk geweld, eerwraak, loverboys en kindermishandeling
Retweet
Volkomen mee eens wat LR wil.
Maar toepassen is een andere zaak.
Ik ben benieuwd of al de tegenstanders van LR al dit voortreffelijke werk op tijd kunnen kopiëren en op geheimzinnige wijze in hun ‘eigen’ programma’s kunnen verwerken.
P.s. Komt er ook een PDF/Printversie ?
Goede punten ,waar zo op ‘t eerste gezicht niets onredelijks aan is lijkt mij…
Ik zou alleen ,buiten de ‘handhavingsdienst’ willen pleiten een afhaal-bezorgservice.Te vaak Tref ik ,rond etenstijd, ‘Het Blauw’ aan bij de afhaalchinees of ‘het betere broodje’…
als ook deze last hen van de schouders word genomen kunnen zij zich nog meer op hun dienende taak richten !
Ik denk dat ik met een amendement kom om kwantificeerbaar te maken hoeveel veiliger het volgens Leefbaar Rotterdam moet zijn in 2010. (2006-2010 is volgende college periode).
50% minder onveilig dan in 2002 dunkt mij. Als we 20% vermindering criminaliteit in 2006 t.o.v van 2002 gehaald hebben, moeten we 30% kunnen realiseren in de volgende 4 jaar. In iedergeval voor willen gaan en beleid op willen maken.
Viktor, Leuk he met cijfers en procentjes spelen.
Leg me eens uit welk systeem wordt gebruikt om de leefbaarheid en/of veiligheid mee te meten, en dat dat nu nog hetzelfde is.....
Leefbaarheid is iets anders als veiligheid. Veiligheid is een onderdeel van leefbaarheid. Maar dat LR het leefbaar houden en maken van de stad reduceert tot negatieve verwachtingen op het gebied van veiligheid is niks nieuws!
onzin verhaal Funda,
Met dit stuk worden de kaders aangegeven mijninziens zijn de volgende3 hoofdstukken meer van opbouwende en preventieve waarde
Ik ben terecht lid geworden dus. Ik hoop dat zo met bijvoorbeeld Eerdmans landelijk weer een goede partij zal ontstaan
Een paar vragen aan LR:
* Wat voegt de voorgestelde Handhavingsdienst daadwerkelijk toe, dat nu al niet door andere diensten wordt gedaan? Waarom zou deze dienst niet dezelfde euvels (gaan) vertonen die aan de huidige gemeentelijke diensten wordt door LR wordt toebedicht?
* Agenten zo min mogelijk tijd aan administratief werk besteden? Goed idee! Waarom is dat nu nog niet zo trouwens? Je hebt 3 jaar de tijd gehad ...
* Hetzelfde geld voor de overlastgevers? Die zouden toch allemaal verdwijnen met de nieuwe (nu alweer oude) maatregelen die de afgelopen tijd waren ingevoerd? Er zijn toch weer nieuwe ingrepen nodig?
* Heb je ook verwijzingen naar succesvolle ervaringen met gedwongen afkicken? Ik geloof dat de resultaten tamelijk gemengd zijn ...
De maatregelen lijken me allemaal in de repressieve hoek te liggen. Hebben jullie ook ideeen betreffende niet-repressieve maatregelen, of wordt daar niet aan gedacht?
Alleen repressieve maatregelen, en geen sociaal werk kan verkeerd lopen, zoals men dat in Frankrijk al heeft ondervonden ...
Groet,
Ron.
Ten overvloede want ik word er wel eens moe van om de door de oppositie losgelaten ballonnen te moeten doorprikken. Van de vier grote steden heeft Rotterdam percentagegewijs het meeste uitgegeven aan maatschappelijk werk.Lees mijn speech tijdens de laatste raadsvergadering!
Of we daarmee blij moeten zijn is het tweede.
Die linkse gasten op deze site zijn inderdaad vermoeiend. Overigens wordt je op de PVDA site schaamteloos geboycot. Een zoveelste ‘Marshallplan’ van vele miljarden euro’s om de buitenwijken van Parijs te redden? Misschien ontgaat het velen maar er is de afgelopen dertig jaar al het nodige geinvesteerd in de suburbs van Franse steden. Opsouperen en aansluitend rellen maar. Hoppa een nieuw ‘Marshallplan’ is weer in de maak.
Veilig voelen is ontoereikend.
VEILIG ZIJN , daar gaat het om.
Meer blauw op straat is misschien niet alleen genoeg voor een veilig Rotterdam. Het probleem is dat je dan alleen maar aan de kwantiteit werkt en niet aan de kwaliteit. Agenten doen te veel administratie terwijl dit makkelijk door adminstratieve krachten zou kunnen gebeuren. Voor een aangifte heb je echt geen “blauwe” agent nodig. Het veiligheidsgevoel heeft ook te maken met de bereikbaarheid van onze politie. Voor een aangifte moet er een afspraak worden gemaakt. Ook heeft de politie mijns inziens teveel bijtaken. Volgens mij moet de politie zich richten op “zij die hulp behoeven en de openbare orde”. Al die andere projecten moet de politie loslaten. Die komen wel weer wanneer heel Rotterdam weer veilig is.