
Als ex-sporttrainer verbaasde ik mij in 2006 over het geringe budget dat in Rotterdam aan sport & recreatie wordt uitgegeven. In 2010 is dit 4% van de totale begroting van Rotterdam. Ter vergelijking : Aan kunst & cultuur wordt 10% uitgegeven van het totale budget.
In Rotterdam doet 55% van de bevolking actief iets aan sport. In steden als Utrecht en Amsterdam is dit ruim 65% . En dat actief is dan nog zeer betrekkelijk. Ook mensen die 2 x per maand een paar rondjes in de wijk rondhobbelen of 1 x per maand een sportschool bezoeken worden meegeteld als actieve sporters. In sommige wijken in Charlois en Delfshaven doet zelfs maar 42% (af en toe) iets aan sport
Tevens constateer ik dat het met veel sportclubs niet goed gaat in Rotterdam. Zowel in de topsport als de breedtesport. Ik heb de laatste jaren een aantal voorstellen namens Leefbaar Rotterdam ingediend om de positie van de amateurclubs financiëel te verbeteren. Slechts een enkele met succes,
Rotterdam heeft weliswaar als enige stad liefst drie voetbalprofclubs (alleen Eindhoven heeft er twee, alle andere steden slechts 1) maar deze clubs hebben alle mogelijke moeite om hun begrotingen sluitend te krijgen. Feyenoord zit diep in de schulden en is nog heel ver weg van het moment om zich daadwerkelijk in de strijd om de landstitel te gaan mengen. Sparta vecht ieder jaar weer tegen degradatie en heeft op de huidige accomodatie geen mogelijkheden meer om uit tebreiden of de inkomsten te verhogen. Excelsior is nog meer dan voorheen een filiaal van Feyenoord en kan qua organisatie nauwelijks doorgaan voor een echte profclub.
Buiten voetbal is topsport in Rotterdam dun gezaaid. De twee bespelers van het pas uitgebreide topsportcentrum lijden een kwijnend bestaan. De eens roemruchtige volleyballers van Nesselande bengelen in de middenmoot en de basketballers van Rotterdam-Challengers staan troosteloos onderaan. Beiden spelen voor bijna lege tribunes.
Goede schaatsers , zwemmers en atleten komen zelden uit Rotterdam. Positieve uitzondering vormen de honkballers van Neptunus en de hocky(st)ers van Rotterdam.
In de breedte sport is het beeld al niet vrolijker. Bijna alle amateurclubs hebben te maken met geldgebrek en een chronisch tekort aan vrijwilligers. We hebben in deze stad geen fatsoenlijke schaatsbaan meer , een atletiekhal kennen we ook niet en een echt topsport zwembad ontbreekt ook. In Rotterdam gaat iedere Deelgemeente over zijn eigen zwembad in plaats dat we stadsbreed een visie ontwikkelen .
Het aantal kinderen dat tennist of turnt is in Rotterdam extreem laag vergeleken met de rest van Nederland en prachtige sporten als handbal en wielrennen hebben in Rotterdam helemaal nauwelijks jeugdige beoefenaars.
Het imago van Rotterdam sportsstad is dus vooral gebaseerd op beeldvorming en niet op feiten : In Rotterdam doen minder mensen aan sport als in de rest van Nederland , hebben we een matig topsportklimaat , investeren we als Gemeente minder in sport dan vergelijkbare andere steden en moeten veruit de meeste amateurclubs alle zeilen bijzetten om het hoofd boven water te kunnen houden
Natuurlijk hebben we ieder jaar een prachtig ABN/AMRO tennistoernooi. Natuurlijk ben ook ik trots dat de Tour de France straks in Rotterdam van start gaat. Maar het is natuurlijk te gek voor woorden dat wanneer je de illusie hebt in 2028 de Olympische Spelen naar Rotterdam te kunnen halen het op dit moment uitermate onzeker is of het WK turnen in Rotterdam wel door zal gaan omdat de provincie Zuid Holland een subsidie van 2 ton intrekt . De drie belangrijkste sporten op de Olympische Spelen zijn atletiek , zwemmen en turnen. Zoals gezegd : We hebben geen normale atletiekfaciliteiten in Rotterdam , geen enkel zwembad van formaat en een WK turnen hangt af van 2 ton.
Dus kom bij mij niet aan met het fabeltje dat Rotterdam een geweldig sportklimaat heeft .
Aan zo’n klimaat hangt namelijk een prijskaartje. Dat betekent dus keuzes maken. Tot nog toe heeft men in Rotterdam niet de keuze durven maken om daadwerkelijk in sport te investeren. Dit terwijl steeds meer mensen onderkennen dat sport op heel veel terreinen enorm belangrijk is. Jeugd die regelmatig sport kliert aantoonbaar minder op straat en presteert beter op school. Veel beweging is belangrijk voor de gruwelijke toename van het overgewicht van de Rotterdamse jeugd. Wat mij betreft dus meer geld naar sport en minder geld naar kunst & cultuur en allerlei goedbedoelde maar totaal nutteloze klimaat projecten die de belastingbetalers in Rotterdam al honderden miljoenen heeft gekost. Liever meer investeren in de sportclubs dan al die subsidie clubjes die zogenaamd allerlei , vaak nutteloze , welzijnsprojecten organiseren.
In Rotterdam hebben we zeker de infra structuur om op termijn wél een echte sportstad te worden. We hebben met de stichtingen Rotterdam Topsport en Sportsupport voor alle facetten van sportbeoefening een enorme kennis en kwaliteit in huis. Maar een échte sportstad durft te investeren in sport en maakt dit beleidsveld niet tot een sluitpost van de begroting.
Dat het bestuur van Rotterdam (PvdA en CDA) niet heeft gekozen om echt meer te investeren in sport is hun keuze. Ik durf ook niet keihard te beweren dat Leefbaar Rotterdam wél aanzienlijk meer voor sport had uitgetrokken. Maar hou de mensen in deze stad en in de rest van Nederland in ieder geval niet een beeld voor dat aantoonbaar niet klopt : Rotterdam is géén sportstad
Veel overheidsgeld=belastinggeld aan sport is vergelijkbaar met geld voor de zogenaamde cultuursector.
Laat de mensen gewoon betalen voor hun cultuurconsumptie, maar ook voor hun sportbeoefening. Laten we vooral zorgen dat Rotterdam veilig is, want daar winnen we allemaal mee. Het subsidieren van bijvoorbeeld gevechtstechnieken aan Marokkanen, Antillianen en Turken is contraproductief voor de veiligheid van de Rotterdamse belastingbetalers. Dus kap daar mee!
Je moet inderdaad een goed verhaal hebben om geld uit de algemene middelen te halen en vervolgens in te zetten voor deelbelangen. Misschien heb ik over dat argument heen gelezen?
Als je het mij vraagt.. is het foute zaak als je belastinggeld inzet om activiteiten te subsideeren voor de hobbies van specifieke groepen. (belastinggeld is er voor zaken van het algemeen belang)
Of het bij genoemde hobbies nu gaat om moderne dans, theater, paardensport of voetbal maakt volgens mij niet zoveel uit. Het punt blijft hetzelfde.
Als mensen iets echt leuk vinden betalen ze het zelf wel.
grtjes
@ Victor
Met geld vanuit de kunst en cultuur doen we niets aan het overgewicht van jongeren, met sport wel. Gezien alle commotie over obesitas bij jongeren en de risico’s daardoor op diabetes op latere leeftijd, kies ik toch zeker voor investeren in sport (bewegen) in plaats van investeren in kunst en cultuur. Lijkt mij een prima argument. niet?
@sojowo,
Tsja. Het argument dat kinderen in zowel geest al lichaam getraint moeten worden op school is volgens mij het enige argument. maar volgens mij is daar geen extra geld voor nodig enkel verschuiven van lesuren; minder bla bla en wat meer beweging. uurtje (effectief) per dag lijkt me genoeg.
punt blijft dat op die kinderen na dan het eigenlijk een beetje vreemd is als de overheid gaat over vrijetijdsbesteding (sport bijvoorbeeld)
but thats me,
grtjes
vic
simpel kinderen om 8.00 op school, gezamelijk (gezond ontbijten) dan les lezen,rekenen, van 11.00 sport, gezamelijke lunch, daarna rusten voor kleinen, vrije sport voor de rest. Daarna schrijven en extra vakken zoals aardrijkskunde en geschiedenis, pauze en dan huiswerk maken tot ouders ze ophalen.
vakken als burgerschap, maatschappijleer afschaffen, je moet kinderen leren voor zichzelf te denken, niet wat ze moeten denken.
dingen als godsdienst doet men maar thuis of in weekend.
@ Victor
Leefbaar Rotterdam gaat voor alsnog uit van een maakbare samenleving. Met die gedachte in het achterhoofd is bemoeienis van overheidswege met recreatie en vrije tijd niet geheel vreemd. Mijn inziens wordt deze bemoeienis PAS lastig te verklaren als het een elitaire bezigheid wordt, zoals vaak het geval is bij kunst (en cultuur).
Daarnaast maakt het menselijk lichaam bij regelmatig sporten dopamine aan. laat dIt nu net een stofje zijn waar je je prettig van gaat voelen.
niet helemaal met je eens sojowo
niet maakbaar (door politici) maar maakbaar door jezelf.
Je vraagt je inderdaad af waarom sportclubs (alle sporten) in Rotterdam zo’n moeite hebben om goede sponsors te vinden. Het lijkt er veel op dat Rotterdam wordt geboycot door grote sponsors. Geen NN = Nationale Nederlanden, geen Unilever en geen Shell, ondanks het feit dat die bedrijven in, en dankzij Rotterdam zo groot zijn geworden.
Als Philips PSV niet had en doet steunen, dan had die club niet bestaan!