Ronald was fractievoorzitter van Leefbaar Rotterdam van 2002-2009 en raadslid van 2009-2011. Ronald is nu senator voor de PVV in de eerste kamer. Klik hier om meer over Ronalds Noorse achtergrond te lezen.

juni 15, 2011
Bedankt

mei 24, 2011
Ik probeer het nog een keer

mei 23, 2011
Prijzen en afscheid: Ik vind ze verschrikkelijk

mei 03, 2011
Mevrouw Vos demoniseert

april 29, 2011
Jantine maakt geen fouten (zegt ze zelf)

april 19, 2011
Discussie over de hoofddoek op weblog Fatima Talbi

april 15, 2011
Het “ik ben beter” principe

april 12, 2011
Leks is bang

april 06, 2011
Brief op 1 april ontvangen

maart 27, 2011
Open brief aan de nieuwe voorzitter van de PvdA Rotterdam

maart 22, 2011
Gelijke monniken, gelijke kappen?

maart 18, 2011
Op het achterste bankje

maart 14, 2011
Hoe is het mogelijk?

maart 09, 2011
Willekeur

maart 01, 2011
Correct taalgebruik, hoezo?

februari 27, 2011
Stem niet op het CDA

februari 22, 2011
Piraten een probleem?

februari 16, 2011
Dorpen in de stad

februari 10, 2011
Demasqué: Het ultieme nut van de peveda

februari 07, 2011
Tot hoe ver gaan ze?

donderdag, december 09, 2010

Hoe haal ik mijn recht ?

Pinnen is voor mij iets fascinerends. Altijd denk ik aan het sprookje uit mijn jeugd waarin “ezeltje strekje” voorkwam. Van mij mag een pinautomaat dus gewoon met een ezelsstaart zijn uitgerust. Je trekt eraan en hopla de goudstukken rollen eruit. Trouwens die fles die nooit leeg gaat en "tafeltje dekje" uit hetzelfde sprookje hebben we ook!

In het buitenland is een van de eerste dingen die ik doe, pinnen. Geboeid kijk ik naar het “denkende” apparaat en daarna luister ik tevreden naar het bevrijdende gereutel van het tellen der biljetten.

Omdat ik een raspessimist ben, verwacht ik dat het mis gaat en zorg ik altijd voor cashgeld. Dat is me een keer op Sardinië van pas gekomen toen werkelijk alle automaten weigerden.
Een ander moment, komende uit de Krügertuin in Zuid Afrika, zal ik ook niet meer vergeten. Geen cash meer, bijna geen benzine en dan moeten pinnen in een omgeving die niet erg vriendelijk overkomt. Daarvoor was ik door een pompbediende achter tralies weggestuurd, omdat het voor mij – witman - te gevaarlijk was. Toen we eindelijk een automaat zagen, viel de spanning van me af. De politie stond ervoor geparkeerd !

Dus ik benader pinautomaten altijd met een ambivalent gevoel. Bewondering en blijde verwachting strijden met het angstige gevoel dat het apparaat weigert of dat er op het scherm verschijnt: “Dacht u nu echt dat er geld uit de muur komt?” gevolgd door een daverend gelach van omstanders.

In de super in onze buurt staat een klein apparaat, dat net iets andere eisen stelt dan de anderen bij de banken. Ook krijg je uitsluitend briefjes van twintig. Geen probleem. In dezelfde supermarkt ben ik zo dom om zegeltjes te kopen. Een vol boekje geeft 26 euro in plaats van de 25 die je betaald hebt. Opgegroeid met Animo zegels plak ik dus vaak boekjes vol, daarbij natuurlijk nooit lettend op het uurloon dat ik krijg voor al dat werk. Ik ga voor die ene “gratis” euro.

Toen gebeurde het. Ik stop mijn kaart in de automaat en verricht de noodzakelijke handelingen. “Reuteldereuteldereutel” na lang wachten gevolg door de mededeling: “De handeling is afgebroken” Nou ben ik niet voor één gat te vangen dus andere kaart er in, die vrijwel direct werd uitgespuwd, waarna op het scherm de mededeling verscheen dat het apparaat ermee ophield.

Op dat moment kwam mijn pessimistische kant weer naar boven en ja hoor: Het bedrag was van mijn ING rekening afgeschreven.
Snel gereclameerd en de ING stortte na enkele dagen het bedrag terug onder voorbehoud dat de eigenaar van het pinmachine, de Bank of Scotland, ook akkoord ging. Ik heb nu antwoord, ze gaan niet akkoord en het bedrag, dat ik dus nooit ontvangen heb, is weer van mijn rekening afgeschreven. Ik moet 120 volledige bonnenboekjes met zegels inleveren om het verlies te kunnen compenseren. Of ik heb de winst die ik in al die jaren gemaakt heb in één keer naar de Bank of Scotland moeten brengen, omdat die een verkeerd pinautomaat geplaatst hebben.

Laat ik voorop stellen dat we het kunnen missen, maar stel dat het niet het geval is? Hoe, waar en wanneer haal je als consument je recht? Hoe kan je het opnemen tegen banken als zelf regeringen daar niet toe in staat zijn?
Nog iets. Waarom dient die bank geen aanklacht wegens poging tot oplichting c.q. fraude tegen mij in? Ik heb volgens hen ten onrechte gereclameerd! Dat is toch strafbaar, dus pak me aan: Ik ben nog eens van een “verkeerde” partij ook!
Een ander punt: moet ik geen aanklacht tegen de banken indienen, omdat ze me indirect van een leugen betichten? Zeer schadelijk voor iemand die politicus is geworden.

Ik weet het nog niet, maar één ding weet ik zeker. Ik pin niet meer in de super. Cash is toch ook wel makkelijk.