januari 02, 2011
Het kerstpakket

december 19, 2010
Een oude zaak, machteloos 2

december 03, 2010
Machteloos

november 28, 2010
Beroerde Bestuurders

maart 22, 2010
Oekraine aan de schie, de gestolen winst

maart 13, 2010
In de gevangenis

februari 20, 2010
Het Plakspel

januari 15, 2010
Toen kon het wel!

januari 03, 2010
De mier en de fabel. Een fabel? Of misschien toch niet?

december 30, 2009
Het strooibeleid

december 01, 2009
Het sprookje van de moslims en de tolerante Nederlander….

november 22, 2009
Tasjes vullen

november 10, 2009
De poeptoeters

oktober 28, 2009
De laatste regenten

oktober 22, 2009
Als je tegen de stroom ingaat kom, je altijd bij de bron

oktober 18, 2009
Gekker moet het niet worden

november 06, 2008
Hoe ervaar jij dit

mei 14, 2008
Minuutje om eens over na te denken….

november 25, 2007
Ik blijf hoe dan ook Nora Storm steunen.

november 21, 2007
Hoera ik was een held

zondag, januari 02, 2011

Het kerstpakket

Laat ik beginnen dat ik geloof in de goede bedoelingen van de werkgevers! Maar ik wil ze wel op andere gedachte brengen volgend jaar (zie hieronder).
Ja, wie begint er nu nog over het kerstpakket? Nou, ik dan! Het kerstpakket zit een beetje in onze verworven rechten en is al zo oud als ik mij kan herinneren. Bij ons thuis waren niet veel centjes en het was bij ons een keer in de week vlees bij je prakkie (zo heette een arbeiders diner). Voor de rest was het brood met bruine suiker, zaterdag wat ham en kaas en als pa had overgewerkt, kon er wel eens woensdag een bal gehakt op tafel staan.

Dus was de kerst voor ons een aangename afwisseling betreffende het eten. Wij waren dan ook heel vroom met kerst en gingen dan naar het Leger des Heils. Daar kregen wij dan ook een kerstpakket. Iedereen wist dat ik met mijn broer en zus was, maar we mochten niet bij elkaar zitten omdat we dan geen kans maakten op meerdere pakketten. Ik schaamde mij en voelde het als een vernedering als ik naar voren moest komen om het bonnetje dat ik via mijn opa (die soldaat bij het Leger des Heils was) had gekregen, het kerstpakket op kon halen. Daarna mijn broer en dan mijn zus. Ik wilde zo snel mogelijk naar buiten en rende dan van de Spanjaardstraat naar Overschie, hopende dat niemand de verpakking herkende. Maar die was zo herkenbaar. Het armoedepakket schreeuwde het uit op de verpakking.

Thuis wachtten mijn moeder en haar zussen (het waren er elf) en die verdeelden de buit. Vader kwam ook met een kerstpakket en daar was die dan, de kerststol met spijs. Dat was voor ons een feestmaal met roomboter (vonden ik mijn broer en mijn zus eigenlijk helemaal niet zo lekker, wij waren margarine gewend). Verder gingen de boerenjongens en blikken fruit in de bowl met de Pleegzusterbloedwijn. De rest van die blikken en pakken gingen de kast in om het vervolgens zes maanden later in de vuilnisbak te gooien. Kortom, er zat een heleboel troep in waar ik toen die tijd nog niet eens de naam van kon uitspreken. Ik had ook het gevoel dat het pakket voor een groot deel gevuld was met de verkeerde inkoop van de groothandel en dat aangevuld met stro.

Nu, er is de laatste zestig jaar nog steeds niets veranderd als ik naar het kerstpakket van mijn vriendin kijk. Het was, geloof het of niet, een ecopakket! Niemand koopt die gesubsidieerde zooi en prompt gooien ze er met de kerst de pakketten mee vol. De ecologische pindakaas zag er niet uit als pindakaas en rook al helemaal niet naar pindakaas. Er was dan ook niemand die wilde proeven of het wel naar pindakaas smaakte. Er zaten ook pel-olienoten in, (ik ben er gek op en zeg maar haast verslaafd aan pelnoten). Deze roken muf en smaakten muf. De eksters in de tuin waren het niet met mij eens, die hebben er wel van ge-noten, zij wel!

Verder een kurkentrekker (we hebben er al vijf), een mooie fles rode wijn (met schroefdop) en voor de rest dingen die niemand met een beetje handelsgeest in zijn schappen zal leggen. We hebben het niet weggegooid, dat doen we over een maand of zes (traditie). Het staat netjes in de kast (in de weg).

Ik had voor de kerstdagen een vergadering over wat we met de kerst aan onze fractiemedewerkers zouden geven en ja hoor! Het voorstel: een kerstpakket! Wat was ik blij dat ik in het bestuur van de fractieondersteuning zit. Ik heb het kunnen voorkomen. Wat hebben onze hardwerkende fractiemedewerkers dan wel gehad? Een tegoedbon! Een tegoedbon die je in elke winkel zou moeten kunnen besteden, dus ook bij de bakker, groenteboer of sigarenboer, waar dan ook! Dan koop je ook de dingen die je lekker vind of gebruikt. En het is ook nog eens goed voor de locale economie!

Schei alstublieft uit met dat betuttelen, geef een waardebon! En geen zooi waar de markt vanaf moet.

En de voedselbank dan? Daar zou ik nou graag mijn tegoedbon aan willen geven!
Hebben zij ook een keus, zij ook!

En verder iedereen een zalig of gelukkig en gezond 2011 toegewenst.

Gr. Dries Mosch