Ronald was fractievoorzitter van Leefbaar Rotterdam van 2002-2009 en raadslid van 2009-2011. Ronald is nu senator voor de PVV in de eerste kamer. Klik hier om meer over Ronalds Noorse achtergrond te lezen.

juni 15, 2011
Bedankt

mei 24, 2011
Ik probeer het nog een keer

mei 23, 2011
Prijzen en afscheid: Ik vind ze verschrikkelijk

mei 03, 2011
Mevrouw Vos demoniseert

april 29, 2011
Jantine maakt geen fouten (zegt ze zelf)

april 19, 2011
Discussie over de hoofddoek op weblog Fatima Talbi

april 15, 2011
Het “ik ben beter” principe

april 12, 2011
Leks is bang

april 06, 2011
Brief op 1 april ontvangen

maart 27, 2011
Open brief aan de nieuwe voorzitter van de PvdA Rotterdam

maart 22, 2011
Gelijke monniken, gelijke kappen?

maart 18, 2011
Op het achterste bankje

maart 14, 2011
Hoe is het mogelijk?

maart 09, 2011
Willekeur

maart 01, 2011
Correct taalgebruik, hoezo?

februari 27, 2011
Stem niet op het CDA

februari 22, 2011
Piraten een probleem?

februari 16, 2011
Dorpen in de stad

februari 10, 2011
Demasqué: Het ultieme nut van de peveda

februari 07, 2011
Tot hoe ver gaan ze?

vrijdag, april 16, 2010

Feyenoord tegen 020 en bijkomende merkwaardige verschijnselen.

Oudere mannen zoals ik beginnen een stukje vaak over hun jeugdervaringen. Soms relevant, soms alleen nostalgie.

In mijn jeugd was de belangrijkste wedstrijd van het jaar de derby tegen Sparta. Tot mijn zevende wonende op de Bree op Zuid was ik, ondertussen verhuisd naar de Mathenesserweg, terecht gekomen in een Spartabuurt. Ik koos voor de moeilijke weg en bleef de club van Zuid trouw. Misschien komt daar mijn toch immer dwarse houding vandaan, kan ook zijn dat die toen al aanwezig was en ik hem slechts in de praktijk bracht. De discussie tussen Rousseau en Locke!
De confrontatie met 020 speelde geen enkele rol. Daarbij waren er vier clubs. De tegenwoordige vertegenwoordiger van 020, DWS, Blauw-Wit en de Volewijkers.

Ik kreeg voor de derby meestal een kaartje van een oom, die zijn seizoenskaart op het Kasteel voor de wedstrijd tegen Feyenoord aan mij afstond. Hij kon de spanning niet aan en ergerde zich te pletter aan de – in zijn ogen – zeer onbeschaafde Feyenoord aanhang. Daarbij speelde ook het feit dat Feyenoord meestal won ook een grote rol. Hij kon het doodgewoon niet aanzien en bleef daarom thuis met de radio uit! Dit tot groot vermaak en onbegrip van de rest van de familie.

Ik moet regelmatig aan hem denken omdat ik bij mezelf hetzelfde ontdekt heb. Niet bij wedstrijden tegen Sparta, die ik het beste gun! Second best dus! Maar voor de wedstrijden tegen de enige overgebleven vertegenwoordiger van 020.
Gerard Cox heeft het al eens gezegd: “Feyenoordsupporter ben je niet voor je plezier” en daarbij doelde hij vooral op de kwelling die we toch ieder jaar twee keer - uit en thuis - moeten ondergaan.

Mijn eerste ergernissen over 020 ontstonden al bij het begin van de televisie. Het sportprogramma “Sport in Beeld” begon met de koning voetbalmars en daarna werd een samenvatting van de wedstrijd van 020 uitgezonden. Niets bijzonders zou je zeggen, ware het niet dat in die tijd slechts twee of drie wedstrijden werden uitgezonden en de 020 redactie – er is dus niets nieuws onder de zon- in haar volle partijdigheid liever bijvoorbeeld 020 tegen Stormvogels uitzond dan Feyenoord tegen SVV (halve derby). De vooringenomenheid en partijdige verslaggeving kolkte van de beeldbuis. Merkwaardige bijkomstigheid was dat het stadion van 020 De Meer zelden uitverkocht was. Wij eenvoudig Rotterdams kijkbuisproletariaat waren zo gedwongen om altijd maar weer wedstrijden van 020 in dat half lege stadion te volgen. De ergernis werd nog groter als er samenvattingen getoond werden van wedstrijden die we zelf gezien hadden (tegen Sparta, Feijenoord, Xerxes of SVV). Steenvast werden goede momenten tegen 020 weggelaten en hun halve kansjes opgeblazen tot gigantische proporties. Eigenlijk was iedere overwinning op 020 bemazzeld. Volgens de meeste Feyenoord supporters is die instelling nog steeds bij het gros van de landelijke pers aanwezig. Het eerste merkwaardige verschijnsel.

Het volgende verschijnsel is het ongehoorde geluk dat – niet voor niets met bijnaam “Lucky” getooide – afwasmiddel heeft. Toen ik nog naast mijn vader met een kinderkaartje in de Kuip zat en ze kwamen op (gewoon tussen de mensen naar het veld) zei mijn vader – als RFC supporter volkomen objectief: “Die hebben altijd geluk!”
En dan speelde zich voor onze ogen weer een schouwspel af van ballen op de paal en lat (van ons) en afgeketste ballen tegen het net (voor hun). Gelukkig was Feyenoord in die tijd zo sterk dat het niet echt deerde. Het ging goed tot Cruyff kwam (ook zo’n mazzel dat ‘ie net naast De Meer geboren is). Daarna werd de mazzel keer op keer funest en zo is het helaas tot op de dag van vandaag gebleven.

Mazzel, mazzel en nog eens mazzel en een volkomen geborneerde en partijdige verslaggeving (uit tegen Willem 2 riep de verslaggever nog “duidelijke penalty”, terwijl heel de wereld zag dat het een schwalbe was).

Kortom het valt niet mee om Feyenoordsupporter te zijn en eerlijk gezegd zagen we het angstscenario zich al maanden geleden ontrollen. Feyenoord knokt zich met moeite door de voorronden naar de finale en 020 komt er via gelukkige lotingen (tegen Go Ahead) en scheidsrechterlijke “dwalingen” (thuis tegen NEC) ook in en in die finale zal niet de strijdlust maar de 020 mazzel zegevieren (meestal in de laatste minuut).

Dankzij de burgemeester, de minister en de 020 lobby binnen de KAVB (Van Praag!!!) wordt onze club de kans op eindelijk een overwinning veel moeilijker gemaakt en moeten wij - echte supporters - volkomen tegen onze wil en tegen de bestaande regels in, twee keer door de “vallei des onrechts” strompelen en twee keer afzien.

Namens alle trouwe supporters, die om de twee weken naar onze plastic stoeltjes omhoog klauteren, bedank ik de autoriteiten en zitters op de “rooie (letterlijk en figuurlijk) stoeltjes” hartelijk, omdat ze weer toegeven aan die gewelddadige minderheid, die ons daardoor blijft gijzelen.

Stelletje theezakken!