Dries Mosch Weblog
januari 02, 2011
Het kerstpakket
december 19, 2010
Een oude zaak, machteloos 2
december 03, 2010
Machteloos
november 28, 2010
Beroerde Bestuurders
maart 22, 2010
Oekraine aan de schie, de gestolen winst
maart 13, 2010
In de gevangenis
februari 20, 2010
Het Plakspel
januari 15, 2010
Toen kon het wel!
januari 03, 2010
De mier en de fabel. Een fabel? Of misschien toch niet?
december 30, 2009
Het strooibeleid
december 01, 2009
Het sprookje van de moslims en de tolerante Nederlander….
november 22, 2009
Tasjes vullen
november 10, 2009
De poeptoeters
oktober 28, 2009
De laatste regenten
oktober 22, 2009
Als je tegen de stroom ingaat kom, je altijd bij de bron
oktober 18, 2009
Gekker moet het niet worden
november 06, 2008
Hoe ervaar jij dit
mei 14, 2008
Minuutje om eens over na te denken….
november 25, 2007
Ik blijf hoe dan ook Nora Storm steunen.
november 21, 2007
Hoera ik was een held
zaterdag, september 01, 2007
De vergeten lessen
Ik kwam dit verhaal weer eens tegen in mijn archief en de vele malen dat Ronald Sorensen als ex leraar mij en mijn fractiegenoten dezelfde verhalen vertelde en hij dikwijls daar boze emotie bij uitte ook de boosheid op zichzelf omdat hij vond dat hij ook te lang had gezwegen. Dit verhaal draag ik daarom ook op aan alle leraren die te lang met deze frustratie in hun binnenzak hebben gelopen.
De gedachte dat de opkomst van het Islamitisch fanatisme in Nederland alles te maken heeft met 11 september 2001, doet nog steeds opgeld. Maar dat klopt niet.
Ik zag fanatisme , haat tegen het Westen en tegen Nederlanders al halverwege de jaren ’90 in mijn toenmalige werkkring. Sinds 1975 werkte ik als idealistisch onderwijzer in het basisonderwijs in dienst van de gemeente. Niet om het grote geld en zeker niet om de status, maar om te kunnen bijdragen aan een betere wereld. Witte, gele en bruine kinderen bevolkten onze school en als er al sprake was van discriminatie, dan was het eerder een omgekeerde discriminatie, waarbij aan immigranten extra tijd werd besteed. Autochtone ouders vroegen zich wel eens bezorgd af of hun kinderen nog wel correct Nederlands zouden leren, maar wij wisten hen vaak gerust te stellen.
Het was ons in de jaren ’80 al duidelijk geworden dat de zogenaamde “tijdelijke” gastarbeiders nooit naar hun landen van herkomst zouden terugkeren. Hoofddoekjes zagen wij bij onze Islamitische leerlingen nooit. Wij besteedden aandacht aan de religie en feesten van onze leerlingen en zij vierden onze Nederlandse feesten.
Ik bemerkte in mijn werk een verandering halverwege de jaren ’90. Het aantal nationaliteiten op mijn school nam toe en dat veroorzaakte interculturele wrijvingen die mij tot dan toe onbekend waren.
Een extra leerkracht kwam enige uren Arabische les geven aan Marokkaanse leerlingen. Jammer genoeg moesten deze kinderen dan de klas uit om bij hem een taal te leren die ze thuis niet spraken. Deze Berberkinderen leerden bij hem de koran uit hun hoofd in een voor hen onbekende taal en ze moesten ook nog eens in een onbekend letterschrift van rechts naar links schrijven. Dat bleek wel eens lastig als een uur later, terug in de klas weer in een andere schrijfrichting gewerkt moest worden.
Ik was in die tijd laf-links en durfde over de Arabische les geen opmerkingen te maken, bang om incorrecte uitspraken te doen. Gedogen en tolerant zijn was mijn leidraad. Overigens moest iedereen ál te kritische uitlatingen voor zich houden, want het was geen goede zaak voor de school en zeker niet voor jezelf als er op het stadhuis of het Meldpunt Discriminatie een klacht over jou binnenkwam. Ik voelde me altijd gechanteerd met het “D-woord”, want sommige allochtonen voelden zich snel tekortgedaan, waren heel mondig als het om het “D-woord” ging en op het stadhuis werkten ook allochtonen. Ik moest ook aan mijn hypotheek denken.
Het begon ons op te vallen dat steeds vaker jongetjes geen gezag van hun eigen moeder of van de schooljuf respecteerden. “Ik geef je geen handje, want jij bent mijn tante niet.“ We kenden ook de vaders die de juf geen hand wilden geven. Ik heb dat altijd geslikt als cultuuruiting van een groep die je met voorzichtigheid moest behandelen.
Toen ik in de laatste fase als volledig opgebrande en gedeeltelijk afgekeurde schoolmeester in alle klassen de arbeidsduurverkortingdagen vervulde, hoorde ik steeds vaker schrikwekkende opmerkingen.
Een bloemlezing:
“Mijn vader zegt: wij veel baby’s, wij later de baas in Nederland.”
“Dat land heet Palestina en niet Israël.”
“Ik hoef niet te luisteren naar les over de kruistochten.”
“Je vader is een kankerjood en je moeder is een kankerhoer.”
“Jullie hebben rood haar en sproeten omdat jullie varkensvlees eten.”
“Ik geef geen hand en ik zeg geen ‘prettige kerst’, want dat is een slecht feest en jullie branden straks allemaal in de hel.”
Ik liet me steeds vaker verleiden om met zo’n vuurspuwend ventje in discussie te gaan en ik vroeg me dan hardop af waarom je als gast nog langer blijft in een land waar je het zo slecht naar je zin hebt. Mijn directeur drukte mij op het hart dat vooral nooit te zeggen.
De jongetjes waren tikkende tijdbommen en ik merkte hun lichtgeraaktheid zelfs als er lage cijfers werden uitgedeeld na een proefwerk. Om de multiculturele gedachte te bevorderen, mochten islamitische kinderen bij het Suikerfeest met lekkernijen de klassen rond. Bij het “slechte” Sinterklaasfeest bleven ze thuis, zonder sancties van de school.
Ik kreeg een Pabo-studente met een hoofddoek en toen wij samen de scheiding van de kerk en staat bespraken, vertelde zij me trots hoe ze in aanzien steeg bij haar vriendinnen die nog in Turkije woonden., door hier te studeren mét een hoofddoek. In het land waar haar ouders geboren zijn, mag dat namelijk niet, vertelde zij. Ze gaf gymles in een strakke rok tot op de grond en kon daarom geen gymvaardigheden demonstreren.
Onlangs ben ik, wegens langdurig ziekteverzuim, na 25 dienstjaren ontslagen. Bij een van de gesprekken op de afdeling Onderwijs van de gemeente vertelden de ambtenaren mij dat ze zulke berichten over verloedering en fanatisme nog nooit hadden gehoord. Ze keken mij vanachter hun veilige bureau meewarig aan.
Ik weet dat mijn ergernis niets te maken heeft met rassen, kleuren of volkeren, want ik heb jarenlang met plezier gewerkt met allochtonen van Chinese, Kaapverdiaanse of Hindoestaanse afkomst. Ik kom er langzamerhand achter dat het te maken heeft met een geloofsovertuiging die niet bij mij past, die onverdraagzaam is en die iedereen die daar niet bij wil horen, bestempelt tot vijand van de islam. Ik weet ook dat ik door mijn doorgeslagen tolerantie medeverantwoordelijk ben voor dat onaangepaste, haatdragende gedrag. Uit angst heb ik nooit kunnen optreden, omdat ik in mijn jeugd de verhalen heb gehoord over de bezettingstijd, discriminatie en vervolging, en daarom nooit van discriminatie beschuldigd wilde worden.
Nu, na de moord op Theo van Gogh door een godsdienstfanaat, word ik wakker. Ik herken die kwaadaardigheid en zie het dagelijks om me heen, op straat en op tv. Ik heb er geen oplossing voor.
Ik zie mezelf niet meer als een onheilsprofeet, maar als realist. Een angstige, dat wel.
Sorry Anoniem
Retweet
Dan blijft de constatering staan dat slechts een kleine minderheid fanatiek fundamentalistisch is. Laten we de goedbedoelende meerderheid niet van ons vervreemden door te generaliseren.
50% van de moslims stond achter de aanslagen in de VS.
30% wenst spoedige invoering van de sharia. Nee, laten we vooral niet generaliseren.
Het is ook bijzonder duidelijk dat men zo kritisch naar zichzelf kijkt en naar de eigen gemeenschap. En altijd dat pijnlijk reageren met het woord “Respect”
Wel een zwakke reden on niet gewoon te blijven werken zoals vele moslims dagelijks doen. Ga a.u.b. anderen niet de schuld geven van je eigen falen. Waar gaan wij naartoe als je zonder enig bewijs vuil kan spuiten zonder dat er kritische vragen gesteld worden.
Rare reactie van Beverman: een minderheid van moslims werkt in dit land. De rest zit in een uitkering en de kosten om hun kinderen te scholen zijn ook buitensporig hoog omdat ze bijna geen Nederlands spreken en ook nog eens uit een achterlijk gezin komen.
Misplaatst turks- en marok- nationalisme is daar de oorzaak van.
Dat geweldige optreden van Hans Teeuwen kun je hier zien:
De meiden van het moslimgezwel en beverman krijgen weerwoord:
Pijnlijke brief vindt ik.Genadeloze registratie van een gezichtspunt van iemand die zich realiseert “ergens” deel van te hebben uitgemaakt..Een naam heeft het niet maar een gevoelswaarde des te meer..Heel ernstig als mensen zich zo kunnen voelen.Ben eigenlijk een beetje van slag van zoveel menselijk leed.Of is dat te soft?
Er zijn momenten dat ik mij hetzelfde voel als de schrijver/ster van de bovenstaande brief. Aleeen probeer ik WEL mijn mond open te doen.. Met dank aan mensen zoals schrijver/ster.Het heeft ook mij verschillende posities gekost..Maar, geestelijke onafhankelijkheid is vele malen belangrijker dan financiele. Heb eigenlijk geen zin om een stukje te schrijven nu. Ben onder de indruk van de brief. Echt…het raakt mij diep.
Maya, bedankt voor het stukje Hans T. op youtube.
Had geen zin om de hele uitzending te zien zonder weer gelijk boos te worden om die strammen die denken dat zij de dienst uitmaken.
Heerlijke gozer trouwens!
Willij,
Met graagte gedaan. Voor iedereen een aanrader dat fragment:
Het blijft raar dat een anonieme brief zonder enig bewijs en zonder onderzoek of de briefschrijver zelfs in de fout is gegaan zoveel bijval krijgt. Het lijkt erop dat elk geschrift waarin moslims in een kwaad daglicht worden gesteld omarmd wordt. Waar zijn de onafhankelijke geesten gebleven, er zijn al genoeg meelopers.
Leuk fragmentje met Hans Teeuwen:
Beverman! Dat doen de meeste Moslims zelf.
Vooral door een uitzonderingspositie op te eisen, een eigen soort respect af te dwingen, door ons autochtonen de les te lezen die ze zelf absoluut nog niet hebben geleerd, door het te bedonderd zijn om te integreren, door ons stiekem voor Christenhonden uit te schelden, etc.
Het wordt tijd dat je je roze bril eens gaat afzetten. Overigens is er ook voor u werk aan de winkel. Door eens wat meer met allochtonen op te gaan trekken, hun taal te leren en dan pas goed te gaan luisteren. Je schrikt je dan pas écht rot!
Iedereen zou deze brief kunnen verzinnen om Moslims in een kwaad daglicht te stellen. Moslimkinderen worden beschuldigd zonder enig bewijs dat dit allemaal gebeurd is. Laten wij niet vergeten dat eens de voorzitter van de LPF is opgepakt is voor valse dreigbrief. De geschiedenis herhaalt zich misschien. Voorzichtigheid is geboden.
Beverman ik heb verschillende onderwijzers gesproken die verschrikkelijk veel van hun werk houden en ik zeg u eerlijk ook vanuit onze eigen fractie hadden wij 3 onderwijzers en ook heb ik gesproken met onderwijzers van het zadkinie college.Bekijk deze link even en ik kan u niet zeggen hoezeer ik deze leraar waardeer op zijn professie
Nou Dries, eens kijken wat Beverman hierop te zeggen heeft na dit filmpje..
Groetjes!
Ik heb bovengenoemd youtube filmpje bekeken.
Als dit niet een inelkaar gezette scene is, ben ik helemaal van mijn stuk gebracht.
Dit kan niet waar zijn.
Wat is hier aan voorafgegaan?
Is dit in het Nederland van nu de manier om te reageren op wat danook?
En waarom wordt er niet ingegrepen?
Waarschijnlijk zal BeverNSB zeggen dat het filmpje trucage is!!!!
Landverraders die pleiten voorzichtigheid in acht te nemen lijden aan schizofrenie.
Ach johanne,
Cyberspace staat vol met in elkaar gezette “scene-filmpjes”.
Kennen jullie deze nog?
http://nl.youtube.com/watch?v=_iFcWZCsbKw&mode;=related&search;=
Dit filmpje is geen truc. De leraar in kwestie deed er goed aan weg te lopen, aangezien die jongen totaal door allah was bezeten.
Doordat de vijfde colonne het links-islamitisch fascisme steeds groter en sterker in het centrum van de macht brengt is de noodzaak tot het verhogen van dijken eigenlijk verdwenen.
Ik onderschrijf de ervaringen van bovengenoemde leraar volkomen. Het is voor mij de reden geweest om politiek actief te worden.
Ik had te maken met leerlingen op een VWO/HAVO nivo en bemerkte toch hetzelfde.
Geen problemen met niet moslims en andersom wel! Ik ben toen de Koran maar gaan lezen (zie mijn weblog) en de schellen vielen van mijn ogen.
Over minderheden (letterlijk) die goedwillend zijn. 30% wil invoering van de Sharia, stenigen en zo, en na de aanslagen van 9-11-01 had (tot twwe keer toe omdat men de eerste enquete niet wilde geloven in multiculti land) 50% van de moslims begrip voor het doden van 3000 volkomen onschuldigen mannen , vrouwen en kinderen.
Het is geen verschil in beleving , het is een culturele kloof, die door de softies, die maatschappelijk falen toeschrijven aan discriminatie, epidemisch geworden.
Gelukkig gaat ons RD nu vertellen hoe fijn het is om ramadan te houden!
Ongelooflijk dat men mensen die denken dat er een Opperwezen is dat alleen maar luistert als je in een bepaalde windrichting bidt, zo serieus nemen.
Er is maar één verklaring voor angst!
Dat wist ook de schrijver van de Koran en daarom zal het alleen maar erger worden!
Wat teksten waar mijn zoon van 10 jr mee thuis komt, uit school vandaan.
Hij krijgt te horen: Naar onze Koning (van Marokko) luisteren we altijd!, die van jullie is een sukkel. - Sinterklaas bestaat niet, Jouw ouders liegen tegen je. - Jouw piepel is niet goed, jij komt nooit in de hemel. - Mag jou zusje (14jr) nog buiten spelen van jou. enz.
Ook was de zin: “Ik maak je dood” eventjes gebruikelijk als hij om wat voor reden dan ook, humerig was.
Opvoeden is hele onderneming. Ik probeer mijn kinderen een goede basis te geven voordat ze naar het voorgezet onderwijs gaan. Maar het wordt ons wel heel moeilijk gemaakt, op deze manier.
Die geloofsfanaten snappen niets van het spel van het leven. Alles wat ze wel en niet (mogen) doen, moet ze opgedragen worden. Totaal geen eigen/zelfbewustzijn. Ze kennen alleen maar angst en pijn.
Ik was in Brussel om mijn ongenoegen te uiten over de islamisering van Europa.
Ik wens niet toe te geven dat het ons beetje bij beetje wordt opgedrongen door de politiek correcte.
Ronald Sorensen schrijft:” Dat wist de ook de schrijver van de Koran en daarom zal het alleen maar erger worden!!!”
Wat ik erg vind is, dat we er bij staan en er niets aan doen!!!
“De democratie en de rechtsstaat zijn alleen voor linkse mensen, niet voor eenvoudige, hardwerkende autochtonen. We moeten emigreren naar Amerika, zodat Allah hier in volle glorie kan heersen.”
Theo van Gogh in Algemeen Nijmeegs Studentenblad (ANS), december 2002
De meiden van het moslimgezwel en beverman krijgen weerwoord:
Bram Peper staat ineens achter Leefbaar Rotterdam in de kritiek op PvdA in de oude wijken.
Bram Peper is nog steeds boos dat de pvda rotterdam hem uiteindelijk bij het grove vuil zette. Maar toen had hij al jaren gefraudeerd, en iedere pvda-er was te schijterig om daar tegen op te treden.