maart 22, 2010
Oekraine aan de schie, de gestolen winst

maart 13, 2010
In de gevangenis

februari 20, 2010
Het Plakspel

januari 15, 2010
Toen kon het wel!

januari 03, 2010
De mier en de fabel. Een fabel? Of misschien toch niet?

december 30, 2009
Het strooibeleid

december 01, 2009
Het sprookje van de moslims en de tolerante Nederlander….

november 22, 2009
Tasjes vullen

november 10, 2009
De poeptoeters

oktober 28, 2009
De laatste regenten

oktober 22, 2009
Als je tegen de stroom ingaat kom, je altijd bij de bron

oktober 18, 2009
Gekker moet het niet worden

november 06, 2008
Hoe ervaar jij dit

mei 14, 2008
Minuutje om eens over na te denken….

november 25, 2007
Ik blijf hoe dan ook Nora Storm steunen.

november 21, 2007
Hoera ik was een held

november 03, 2007
Theo’s laatste Column

oktober 06, 2007
De grote schoonmaak

september 01, 2007
De vergeten lessen

augustus 24, 2007
TE KOOP, Doe maar in een emmertje, gooi maar in de pretfabriek.

De mier en de fabel. Een fabel? Of misschien toch niet?

Klinkt bekent.




Een kleine mier kwam alle dagen te vroeg op het werk en begon onmiddellijk te werken.
Zij was productief en zeer tevreden.

Haar baas, een leeuw, was verbaasd dat de mier werkte zonder toezicht.
Hij dacht : als zij zoveel presteert zonder supervisie, zou ze dan niet nog meer presteren onder permanent toezicht?

Hij wierf een kakkerlak aan die een grote ondervinding had in het superviseren en die prachtige rapporten kon opstellen.

De eerste maatregel die de kakkerlak nam was een prikklok plaatsen om het komen en gaan van de mier te registreren.

Vervolgens had de kakkerlak een secretaresse nodig om hem te helpen met het opstellen van de rapporten en hij wierf ook een spin aan om het archief te beheren en de telefoongesprekken te controleren.

De leeuw was zeer tevreden over de rapporten van de kakkerlak en vroeg hem bovendien de productie en de tendensanalyse in grafiek te zetten.

Het is toen dat de kakkerlak een computer en een laserprinter aankocht en een vlieg aanwierf om de informatica te beheren.

De mier, kortgeleden nog productief en stralend, werd wanhopig van die berg papier en van al die vergaderingen die haar tijd opslorpten.

De leeuw vond dat het tijd werd om op de werkplaats van de mier een sectorverantwoordelijke aan te stellen.

Deze post werd toevertrouwd aan een krekel die, om te beginnen, een ergonomische stoel aankocht voor zijn kantoor en vast tapijt liet plaatsen.

Deze nieuwe verantwoordelijke had ook een computer nodig en een assistente om een strategisch plan uit te werken om het werk te optimaliseren en het budget betreffende de dienst van de mier te controleren.

Op dit ogenblik kon de mier er niet meer om lachen en zij maakte zich iedere dag kwader en kwader.

Het is toen dat de krekel zijn baas, de leeuw, er van overtuigde dat een studie van de werksfeer absoluut noodzakelijk werd.

Na de werklasten te hebben bestudeerd stelde de leeuw vast dat de dienst waar de mier werkte niet meer zo productief was als vroeger.

Hij wierf de uil aan, die bekend stond als een vermaard en eersteklas raadgever, om een audit te doen en een oplossing voor te stellen.

De uil liep drie maanden rond in de kantoren en stelde een enorm dik rapport op met als besluit : er is veel te veel personeel in deze onderneming.

En raad eens wie de leeuw het eerst ontsloeg?

De mier natuurlijk want : zij gaf blijk van een tekort aan motivatie en had een houding die tot conflicten leidde.

Opgelet : De personages in deze fabel zijn fictief.

Iedere gelijkenis met personen of werkelijke toestanden bij een openbare dienst berust op louter toeval.

Gr. Dries Mosch