maandag, oktober 03, 2005


Boek over Pim Fortuyn en Rotterdam

ROTTERDAM - Hoeveel er ook over Pim Fortuyn is geschreven, een boek over wat hij in de Rotterdamse politiek teweegbracht, ontbrak. Met het maandag verschenen 'Pim Fortuyn en Rotterdam' is die leemte opgevuld. Historicus Albert Oosthoek verzamelde twee jaar feiten over en herinneringen aan Fortuyn tijdens de turbulente verkiezingsperiode in het voorjaar van 2002. “Ik probeer de wereld achter de feiten te laten zien”, zei Oosthoek, die bij het Rotterdamse gemeentearchief werkt.

De politici met wie hij sprak, waren volgens de historicus openhartig. Getuige bijvoorbeeld de blijheid die de VVD toonde, de partij die fors verloor maar desondanks in het college mocht met het Leefbaar Rotterdam van Fortuyn. Een beetje in de geest van Fortuyn dus die de ‘zeggen-wat-je-denkt-doctrine’ introduceerde. Oosthoek deed bewust geen poging de betekenis van Fortuyn voor de stad te analyseren. Daar is het volgens hem nog veel te vroeg voor. Zijn nu verschenen boek vergemakkelijkt die analyse ooit wel, hoopt hij.

De bijna driehonderd pagina’s geven een gedetailleerd beeld van de verwikkelingen rond Fortuyn als aankomend politicus. Zelf zag hij de gemeenteraadsverkiezingen als een test. “Als ik hier scoor, ben ik geen luchtballon. Rotterdam is een realiteitstest”, zei hij tegen toenmalig campagneleider Kai van de Linde (Leefbaar Nederland). Binnen die partij bond het Rotterdamse raadslid Manuel Kneepkens de strijd met hem aan. Kneepkens is het in de gemeenteraad nog altijd zelden eens met Fortuyns volgelingen van Leefbaar Rotterdam (LR).

LR bleef na de dood van de leider trouw aan diens uitgangspunten, zo wordt duidelijk. Fortuyn wilde de stad veiliger maken, er moest een wethouder veilig komen die net als andere bestuurders kon worden afgerekend op ‘targets’. Hij wilde voorkomen dat de middenklasse de stad verliet en dat er een arme onderklasse van allochtonen voor in de plaats kwam. Ook was hij voor een koude oorlog met de islam. In Rotterdam leidde dat de afgelopen jaren tot hoogoplopende discussies over het uiterlijk van nieuwe moskeeën en de hoogte van minaretten en kerktorens en over een islamdebat.

Dat hij vaak tactloos eerlijk was en als een rode lap op een stier kon werken, realiseerde Fortuyn zich ook. Hij trok zich daarom en omdat hij druk had met de LPF-campagne voor de Tweeede Kamer-verkiezingen, terug uit de college-onderhandelingen. Hij liet die over aan zijn vertrouwelingen Marco Pastors en Ronald Sörensen. De PvdA speelde daarbij geen rol. De partij die door de opkomst van Fortuyn Rotterdam als rode burcht verloor, had veel tijd nodig om de emtionele dreun te verwerken. Volgens een oud-PvdA-lid gedroeg de partij zich die periode “als een verlamd konijntje in het licht van de koplamp van een stroper”.

Door Fortuyn werd op straat over politiek gesproken. De coalitieonderhandelingen waren openbaar en trokken een volle zaal. Zijn woordgebruik als ‘Ik heb hier geen zin ‘an’, stadsregering en ‘Ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg’ ebt nog steeds na in de gangen van het stadhuis. De auteur stelt vast dat ook bijna vier jaar later Fortuyns invloed nog goed merkbaar is. “In de stad zijn ze er nog volop mee bezig. Het gaat nog steeds veel over veiligheid.

Door Eric Borsje

Bron: RD



Je moet geregistreerd en ingelogd zijn om commentaar te kunnen geven...
Rechts boven in de hoek kunt u dit doen.