Ronald was fractievoorzitter van Leefbaar Rotterdam van 2002-2009 en raadslid van 2009-2011. Ronald is nu senator voor de PVV in de eerste kamer. Klik hier om meer over Ronalds Noorse achtergrond te lezen.

juni 15, 2011
Bedankt

mei 24, 2011
Ik probeer het nog een keer

mei 23, 2011
Prijzen en afscheid: Ik vind ze verschrikkelijk

mei 03, 2011
Mevrouw Vos demoniseert

april 29, 2011
Jantine maakt geen fouten (zegt ze zelf)

april 19, 2011
Discussie over de hoofddoek op weblog Fatima Talbi

april 15, 2011
Het “ik ben beter” principe

april 12, 2011
Leks is bang

april 06, 2011
Brief op 1 april ontvangen

maart 27, 2011
Open brief aan de nieuwe voorzitter van de PvdA Rotterdam

maart 22, 2011
Gelijke monniken, gelijke kappen?

maart 18, 2011
Op het achterste bankje

maart 14, 2011
Hoe is het mogelijk?

maart 09, 2011
Willekeur

maart 01, 2011
Correct taalgebruik, hoezo?

februari 27, 2011
Stem niet op het CDA

februari 22, 2011
Piraten een probleem?

februari 16, 2011
Dorpen in de stad

februari 10, 2011
Demasqué: Het ultieme nut van de peveda

februari 07, 2011
Tot hoe ver gaan ze?

dinsdag, december 08, 2009

Baas Bos bemoeit zich er mee

Met zijn bemoeienissen met de verkiezing van een lijsttrekker in een Amsterdamse deelraad laat Bos weer eens zien dat voor zijn partij lokale belangen niet door lokale politici kunnen worden opgelost. Hij grijpt (tevergeefs) in, maar laat het na in Rotterdam- Feijenoord. Nu hoeven we maar naar het aantal mensen afkomstig uit 020 in vertegenwoordigende functies te kijken om te weten dat hij zijn partij 020 veel belangrijker vindt dan 010, maar het is wel inconsequent.

Nieuw West (van nu af NW) geeft – evenals de deelraad Feijenoord – een aardige blik in de toekomst. Als een bepaalde groep domineert, gaat zij uitmaken wie er de baas wordt. Alle vooroordelen worden uit de kast gehaald en het eigen volk heerst. Zo ook in NW waar partij-icoon en aankomende ster Marcouch het baasje is.

Hij is omstreden maar met de mond beleidt hij een ferm beleid omdat ook hij begrijpt dat de houding van een groot deel van de Marokkaanse jongeren (58% in onze stad) de sfeer verziekt en een enorme kloof veroorzaakt (niet de partijen die de kloof constateren). Het zal in de toekomst steeds meer tot conflicten gaan leiden. Hard optreden zoals men dat ook in Marokko gewend is, kan dus helpen.

Nu moet ik zeggen dat mijn ervaring met mijn leerlingen van niet Westerse afkomst me leerde, dat voor vele van hen een substantieel verschil is tussen iets zeggen c.q. beloven en iets doen. Maar het begin is gemaakt en, ook omdat alles wordt vastgelegd, kan betrokkene moeilijk terug. Marcouch had de daad nu bij het woord kunnen voegen; zelfs Bos begreep het, maar zijn partijgenoten in NW niet. Daar wil men de ingeslagen koers doorzetten van: De nazaten van die ex-koloniale slavenhalers, ook wel (niet echt liefkozend) ‘Kaas’ genoemd, krijgen altijd de schuld en kritiek van hen is discriminatie.

Niet dat Marcough nou zo verschrikkelijk goed is. In pogingen zijn criticasters uit eigen kring naar de ogen te zien, heeft hij uiterst merkwaardige dingen gezegd en gedaan.

Hij heeft Marco aangeklaagd en wil in het openbaar onderwijs les laten geven uit een boek waarin de grondvesters van dat onderwijs zonder pardon in het ‘eeuwige vuur’ worden geplaatst. Zijn idee om van NW een soort Arabische wijk te maken, is terecht met hoon ontvangen. Zijn intentie is en blijft echter: niet om de problemen heenlopen, maar ze benoemen. Bos wilde hem de kans geven om nu ook de daad bij het woord te voegen en na het benoemen van de problemen verder over te gaan tot handelen; zover dat via de deelraad mogelijk is.

Big Bos wilde ingrijpen en doet daarmee iets belangrijks. Hij laat zien dat de integratie serieus genomen moet worden, dat er een andere koers moet worden ingeslagen. Tegelijkertijd laat hij zien dat we in onze stad de plank enorm hebben misgeslagen en de kans voorlopig hebben laten lopen, want hij had natuurlijk ook in moeten grijpen, toen die grote monden in Rotterdam na hun zegen dankzij hem -en hun lasterlijke campagne - de verantwoordelijkheid direct naar Kaya van Groen Links schoven: Sociaal democratie in de praktijk.

In plaats van pronken met zijn enorme zegen, had hij de kans om iets substantieels te verbeteren met beide handen aan moeten grijpen en in Rotterdam de integratie met de veiligheid door mensen laten uitvoeren wiens ambitie boven het niveau van “op de winkel passen “ uitkomt. Hij heeft dat nagelaten en daar krijgt hij nu de rekening voor gepresenteerd.

In zijn redenatie om de uitglijders op religieus gebied van Marcough toch nog enigszins goed te praten doet hij een merkwaardige uitspraak op zijn weblog: “Wat me ook opvalt is dat er kennelijk een debat heerst over de vraag of het in de politiek ook over religie, meer in het bijzonder de islam, mag gaan. En of dat wel hoort bij een seculiere partij als de PvdA. Wat mij betreft is het heel simpel. Als je weet dat het voor veel mensen zingevend is, kun je er domweg niet aan voorbij gaan”

Wat een ommezwaai voor iemand die tot voor kort kritiek op de islam als onderbuikgevoelens beschouwde, want ik neem aan dat hij begrijpt dat zijn opmerking ook een keerzijde heeft. Zou hij begrijpen dat goede integratie niet zonder kritiek op de tegenwerkende krachten kan?  Denk het. Nu zijn partijgenoten in Rotterdam nog.