Home > Weblogs
Vrijdag, 24 april 2015

Wiens wetten gelden hier eigenlijk?


De AIVD heeft onlangs geconstateerd dat moslimjongeren onder invloed van het salafisme ideeën najagen die tegen de jihad aanhangen. Dit was onder andere te lezen in een artikel in het NRC van afgelopen week over de toenemende invloed van jonge salafistische moslims in Nederlandse in moskeeën. Zorgwekkend genoeg nietwaar? Reden genoeg om vol tegengas te geven zou je denken. We willen immers met z'n allen de warm and fuzzy Wij-samenleving, wat dat ook mag zijn. Fout.

Onder het juk van politieke correctheid is het nog steeds onmogelijk om een duidelijk signaal af te geven aan de kwaadwillenden. Schriftelijke vragen van Leefbaar Rotterdam over onder andere de invloed van de Moslim Broederschap in de Essalam moskee worden niet stevig, maar met zijden handschoentjes beantwoord. Dit terwijl je het AD de afgelopen maanden niet open kon slaan zonder geconfronteerd te worden met de stammenstrijd die binnen deze moskee woedt, met de vermeende machtsgreep vanuit de Emiraten als grootste struikelblok. Een “interne aangelegenheid”, zo vindt de burgemeester. Alsof de invloed van buitenlandse radicalen op Rotterdamse moskeeën geen invloed op de samenleving heeft.

Tijdens een bijeenkomst in diezelfde moskee werden we onlangs geconfronteerd met de bittere werkelijkheid. Tijdens een speech noemde historicus Bart-Jan Spruyt het salafisme als oorzaak van geweld, waardoor deze logischerwijs bestreden moet worden. Vervolgens werd hij aangevallen door een jonge islamitische deelnemer, die woedend verklaarde dat dit niet waar is, maar een complot van de zionistische media. De aanwezige imam kwam niet verder dan aangeven dat de islam in zijn geheel goed is. Als de discussie nota bene op een discussieavond al zó wordt doodgeslagen, wie gaat de lastige discussie met de aanwezige jongeren dan in godsnaam nog wél aan? Een uitzending van Dit is de Dag over de georganiseerde WIJk-bijeenkomsten, liet ook drie jongeren zien die zonder blikken of blozen verkondigden dat de aanslagen in Parijs een zionistisch complot zijn. De moord op de agent was niet echt. Letterlijke tekst: ‘man, er was toch geen bloed, hoe kan dat?’. Nogmaals: wie gaat de discussie met deze jongeren aan? Wie geeft hen tegengas? Wie confronteert hen met hun waanbeelden?

Daarnaast is het zeer dubieuze verleden van de directeur van de Essalam moskee -dat inmiddels open en bloot op straat ligt- een zeer grote bron van zorgen. Trek het lijntje door naar het feit dat onder andere de Essalam moskee, de Mevlana moskee en islamitisch centrum de Middenweg behoorlijk hard aan de campagne van NIDA hebben getrokken, en je begrijpt een opmerking van de voorman van die partij bij Buitenhof ook veel beter. Hij stelt de islamitische wetten boven onze Grondwet. Dat is dus dood aan ongelovigen, ongelijkheid tussen man en vrouw. In het kort, alles waar wij als vrije Westerse samenleving niet voor staan.

Met dit uitgangspunt in het achterhoofd, komen diverse uitlatingen van deze partij in een akelig daglicht te staan. Wat bedoelt NIDA bijvoorbeeld wanneer zij een partijgenoot in de gebiedscommissie Feijenoord een ‘verzetsstrijdster’ noemt? Verzet? Waartegen precies? Dat zijn dan een moskee en een partij die een belangrijke invloed op veel Rotterdamse jongeren hebben…

Ook op onze vragen inzake de fondsenwerving voor een moskee in Schiebroek, onder andere door predikers en organisaties met warme banden met gevaarlijke salafistische clubs, volgt een nietszeggende reactie. Tarik ibn Ali is meerdere malen in Rotterdam op beeld opgenomen terwijl hij lachend snoepjes uitdeelt aan kinderen. Een spreker met bewezen banden met organisaties die de strijd in Syrië financieren. Een spreker die zijn boodschap van haat vermomd als liefde dus rustig al jaren verspreidt in Rotterdam. Als een Marokkaanse vrouw een wijnbar wil openen en daarom bedreigd wordt is Rotterdam, gelukkig, even te klein en wordt er schande gesproken. Dat er na ruim 30 jaar zogenaamde integratie nog eerwraak en Verborgen Vrouwen voorkomen vinden we ook vreselijk met z’n allen. De broodnodige vervolgstappen blijven echter uit. Het is nu tijd dat de knop omgaat. Stoppen met het veroordelen van de symptomen, maar de strijd aangaan met de oorzaak.

In de nasleep van de moordpartij bij Charlie Hebdo, werden we overladen met de stelling dat Nederlandse moslims deze aanslag op onze Westerse verworvenheden net zo erg vonden als ieder ander. Mooi. Maar dan ook consequent doortrekken gaarne. De grote groep moslims in deze stad zou de Nederlandse wet open en onomwonden boven de islamitische regelgeving moeten plaatsen. En daarmee ook afstand moeten nemen van alles en iedereen die afbreuk aan deze Nederlandse wetten doet. Of dit nu steeds machtiger wordende salafistische jongeren, radicale financiers, fondsenwervers of islamitische politici zijn. Al het andere is symboolpolitiek.

Tanya Hoogwerf

Tanya is raadslid voor Leefbaar Rotterdam.

Eerder verschenen in dit weblog

10 januari 2017
Meten met twee maten
1 november 2016
De inclusieve samenleving
19 december 2015
Verbloemen van de waarheid
20 november 2015
Intolerant voor intolerantie
22 juli 2015
De logica van Nida
11 december 2014
Slot op moskee-internaten

Laatste nieuws