Home > Weblogs
Zaterdag, 19 december 2015

Verbloemen van de waarheid


Er is al veel over gezegd en geschreven. De bijeenkomst op het Vredesplein op maandag 16 november, pal voor de Essalam Moskee. Onder het motto ‘Eenheid overwint Terrorisme’ beklommen sprekers met verschillende achtergronden het podium om een praatje te houden over de islamitische terreuraanslagen in Parijs. Eén van hen was de Pakistaanse imam Ali Chishti, die in het dagelijks leven is verbonden aan de Ghausia Moskee op Feijenoord. “Een boeket met dezelfde bloemen is mooi, maar een boeket met verschillende bloemen is mooier”, zo verkondigde hij.

Na afloop werden de diverse bloemen verspreid onder de aanwezigen, die deze daarna weer aan andere mensen gaven om zodoende een “revolutie van vertrouwen te ontketenen”. Om zijn woorden kracht bij te zetten stond hij hand in hand op het podium met een dominee, een imam, een humanist en een rabbijn. Ja, een rabbijn, want ook voor Joden is er plaats in het boeket van imam Ali Chishti. Toch?

“(…) En als de laatste Jood is vermoord in deze wereld, dan is er vrede gevestigd in deze wereld –zo sterk dat slangen rondlopen tussen de mensen maar niemand bijten. Wolven en geiten zullen drinken vanaf dezelfde waterkant en geiten hoeven niets te vrezen van wolven. De garantie voor wereldvrede is wanneer de laatste Jood wordt gedood (….) Als de Joden zijn uitgewist, dan is de wereld gezuiverd en de zon van de vrede zal oprijzen voor de gehele wereld”.

Was getekend: Raza Saqib Mustafai, de oprichter van de beweging Idarat ul-Mustafa, die ijvert voor invoering van de sharia in Pakistan. Nou en, zult u denken, wat heeft die malloot met imam Chishti te maken? Tot u hoort dat Mustafai op 14 november, daags na de aanslagen in Parijs en twee dagen vóór de bijeenkomst op het Vredesplein, was uitgenodigd als hoofdspreker in de Ghausia Moskee van imam Chishti. Blogger en haatimamdeskundige Carel Brendel verrichtte opnieuw een puik stukje speurwerk en schreef er een ontluisterend artikel over op zijn website. Mustafai was trouwens geen nieuweling aan de Boudewijnstraat. Op YouTube zijn beelden van een optreden uit 2011 te vinden en met enige regelmaat sieren zijn preken de Facebookpagina van de Ghausia Moskee, waaronder 31 oktober jongstleden.

Twee dagen voordat de veelgeprezen imam Chishti op het Vredesplein verkondigde dat IS geen ideologie maar een idiotologie heeft, opende hij zijn deuren voor een onversneden Jodenhater. “Eenheid overwint Terrorisme”, maar oproepen tot het uitroeien van alle Joden is kennelijk niet zo’n probleem.

Ook eensgezind stond daar de directeur van de Rotterdamse Essalam moskee, Jacob van der Blom, van wie bekend is dat hij direct verbonden is aan Centrum de Middenweg. Waar gezamenlijk de politiek correcte boodschap publiekelijk werd afgegeven om afstand te nemen van terreur, was de boodschap in de Middenweg nog geen week later -onder leiding van bekeerling Nourdeen Wildeman- een hele andere. Jongeren werd uitgelegd waarom ze vooral géén afstand hoeven nemen van islamitisch geweld. Daarna was er een mooie bijeenkomst over de satanische invloed van TV.

Ondertussen diende Ahmed Marcouch landelijk een breed ondersteund initiatief in om salafistische organisaties te verbieden. Het fundamentalistische karakter van het salafisme levert bewezen een voedingsbodem voor radicalisering, staat de sharia voor en staat haaks op onze normen en vrijheden; de hoofdreden om een dergelijk verbod te willen realiseren. En wie ondertekent vol trots een verklaring tegen zo’n verbod, samen met de radicale Arnoud van Doorn? Juist, weer een van de ballonnenknuffelaars: Nourdin el Ouali van NIDA.

Het podium stond dus op het Vredesplein. Voor de Essalam moskee. De Essalam moskee die genoemd wordt als belangrijke partner in de strijd tegen radicalisering. Een organisatie die verdeeld is in een machtsstrijd tussen de Arabische geldschieters en de Marokkaanse achterban in Rotterdam. Onlangs kwamen geluiden over het verheerlijken van IS door bezoekers binnen deze moskee naar buiten. Een jaar naar dato. Niet als alarmsignaal door de imam omdat hij zich zorgen maakt, nee, door de politiek en wel bijzonder getimed ook in relatie tot de machtsstrijd. Niemand weet wie gelijk heeft, maar zo’n club als eerste linie tegen radicalisering? Nee, bedankt.

Deze week was het ook weer bal tijdens een door Stichting Lokaal georganiseerd debat. Chisti is inmiddels uitgeroepen tot Rotterdamse knuffelimam en mocht zijn woordje (overigens qua toon niet verkeerd) doen, zonder een kritische vraag over de aanwezigheid van de prediker die oproept tot de dood van alle Joden. De imam vertelde dat de imams in Rotterdam onderling geen contact hebben, ook omdat velen geen Nederlands spreken. Mariannne Vorthoren van SPIOR zat ernaast en knikte. Geen enkele kritische vraag terwijl SPIOR al heel wat jaartjes heel veel geld krijgt om de verbinding te leggen tussen de Islamitische organisaties. Werkt blijkbaar nog niet helemaal optimaal.

Nog erger tijdens het debat was het inkijkje in de staat van ons onderwijs –voor veel docenten in de grote steden allang geen geheim meer. Gevoed door twee, ongetwijfeld goedbedoelende, docentes moest op een school gesproken worden over het waarom van het houden van een minuut stilte in Europa om de slachtoffers van Parijs te herdenken. Conclusie: wij moeten meer rekening houden met de gevoelens van moslims en uitleggen dat het ook heel erg is dat er elders in de wereld aanslagen plaatsvinden. Anders geen minuut stilte door een paar islamitische studenten. Nee, wij moeten meer rekening gaan houden met andere culturen en diversiteit in het onderwijs, zoals ook de Hogeschool Rotterdam deze week liet optekenen. Tot ziens seculier onderwijs, wij rollen op basis van angst en onwetendheid de rode loper uit voor islamisering van het onderwijs.

Een jong meisje met hoofddoek vertelde dat ze zó bang is dat ze voor een metro gegooid wordt, dat ze daarom maar een stukje bij de rand van net perron wegblijft. Niemand vraagt waar die angst op is gebaseerd, niemand vertelt het kind dat er geen moordzuchtige aanslagen zijn gepleegd op moslims in Europa. Islamofobie bestaat niet, stel je niet aan. Het meisje werd gevraagd wat er voor nodig was om zich ooit gewoon als Rotterdams meisje aangemerkt te voelen. Rare vraag, aangezien zij er met sluier en al voor kiest om zichzelf heel duidelijk te definiëren als moslim naar de buitenwereld toe. Maar zo zie je maar weer dat het voor de Gutmensch altijd eenrichtingsverkeer is. Wij zijn slecht omdat we een moslim percipiëren zoals ze zichzelf presenteren. Namelijk als moslim. 

Put your money where your mouth is. Een welbekende uitdrukking. Alleen al een blik op deze korte opsomming zou moeten leiden tot kritisch nadenken over het motief van de bijeenkomst op het Vredesplein en bij andere vergelijkbare activiteiten in de stad. Is het motief het willen borgen van de machtsverhouding en subsidierelatie met de gemeente? Louter voor op de bühne, waarna in de beslotenheid van de eigen kring de wérkelijke boodschap richting de achterban wordt geventileerd? Of is het motief oprecht willen bijdragen aan emancipatie van de gemeenschap en het bewaren van rust? Dan is het cruciaal dat er ook buiten het zicht van de camera’s als zodanig de achterban wordt gecommuniceerd. Want daar ontbreekt het nu aan.

Aan de gemeente is het wat mij betreft om kritisch te zijn en te blijven. Weet wie je aanmerkt als partner op het terrein van integratie, emancipatie en zeker ook radicalisering. Zijn dit degenen die daags later een podium geven aan Jodenhaters en fundamentalisten, dan zijn we niet op de goede weg

Tanya Hoogwerf

Tanya is raadslid voor Leefbaar Rotterdam.

Eerder verschenen in dit weblog

10 januari 2017
Meten met twee maten
1 november 2016
De inclusieve samenleving
19 december 2015
Verbloemen van de waarheid
20 november 2015
Intolerant voor intolerantie
22 juli 2015
De logica van Nida
11 december 2014
Slot op moskee-internaten

Laatste nieuws