Dinsdag, 09 februari 2016

Slimme meters


Dankzij een medewerker van Stedin is mij – en misschien mijn buren ook wel – een groot ongeluk bespaard gebleven. Althans, een vermeend ongeluk. Vanwege een vermeend gaslek. Of het allemaal zo ernstig is, moet nog worden bezien. Maar dat maakt mij eerlijk gezegd niet uit. Ik ben toch blij dat deze meneer het probleem heeft geconstateerd én nog veel belangrijker: dat hij volgens zulke strenge veiligheidsregels werkt, dat hij mijn gas niet zomaar opnieuw aan mag sluiten.

Het opvallende hieraan is, dat deze meneer van Stedin zelf niets met het gas van doen heeft. Hij kwam om een zogenaamde Slimme Meter te installeren en daarvoor moest alles afgesloten worden. Voordat hij alles weer aansluit, controleert hij of er geen zaken zijn waarop hij achteraf aangesproken kan worden. Zoiets als een lek dus. Want als er een lek is, moet je zaken niet opnieuw aan willen sluiten. Dan moet je dat eerst willen repareren.

En terwijl ik nu op de loodgieter zit te wachten en bedenk hoe goed het effect is van deze regels, zie ik opeens een parallel met het sociaal domein, zoals wijkteammedewerkers en de thuiszorg.  Ik zie hoe je door goede samenwerking en strikte regels een veilig net om mensen kunt spannen. “Sorry mevrouw, ik weet dat ik kom om uw huis schoon te maken, maar ik zie nu zoveel lege flessen drank staan, dat ik een collega van mij erbij moet halen.”

Er zijn veel mensen die dit soort controles te ver vinden gaan. Zouden deze mensen het ook onterecht vinden als een medewerker van het energiebedrijf hen niet meer aansluit op het gas, voordat er een loodgieter aan te pas is gekomen? Hadden zij net zo lief de boel willen laten ontploffen? Dat kan natuurlijk.

Vanwege allerlei wettelijke aansprakelijkheden mag de meneer van de slimme meters niet volstaan met een melding om vervolgens het gas weer aan te sluiten. Redeneringen als: het probleem zat er al, het is tenminste doorgegeven, wat iemand ermee doet is zijn of haar eigen verantwoordelijkheid, doen heer geen opgeld.

Dat soort wettelijke aansprakelijkheden zijn er binnen het sociaal domein niet. Ik hoor hulpverleners al roepen: “Gelukkig niet nee, het zou ons werk onmogelijk maken”.  Maar is een mogelijke ontploffing erger dan een mishandeling van een kind, erger dan iemand die zichzelf dood drinkt of erger dan iemand die zichzelf of een ander van het leven wil beroven?

Als dat niet zo is, dan wordt het misschien toch tijd voor dit soort aansprakelijkheden. Laten we op zijn minst nu al onze hulpverleners toestaan om net zo strikt op te treden als de meneer van het energienet. Niet door mensen los te koppelen van het gas uiteraard. Maar wel door een vermoeden van een misstand niet alleen te melden maar bijvoorbeeld ook ongevraagd een andere professional mee te nemen. Dwingend optreden bedoel ik, als de veiligheid of de gezondheid van mensen in het geding is. Kijk, en dat vond ik nou uiteindelijk nog het meest slimme aan die slimme meters.

Weblog van Ingeborg Hoogveld

Ingeborg is raadslid voor Leefbaar Rotterdam.

Eerder verschenen in dit weblog

4 november 2016
Een duurzame armoedeaanpak
9 februari 2016
Slimme meters

Laatste nieuws