Home > Informatie > Nieuwsberichten
Donderdag, 05 januari 2012

Profetische Pim Fortuyn


Het volgende artikel werd vorige week getwitterd door Bas Jakobs die daarbij zegt: "Profetische Pim Fortuyn over euro en technocratische elites die de weg kwijt zijn." Jakobs heeft helemaal gelijk. Het artikel verscheen in 1996 in het vakblad ESB (Economisch Statistische Berichten).
Onbetrokkenheid

Het grootste probleem in de Westeuropese landen is niet het probleem van de werkloosheid, maar dat van de maatschappelijke onbetrokkenheid. Die manifesteert zich van hoog tot laag en is doorgedrongen tot in de haarvaten van onze cultuur. Het algemene adagium is als ‘ze’ mij maar met rust laten en me vooral mijn eigen gang laten gaan.

Dit is het resultaat van vijftig jaar vrede en welvaart binnen de veilige beschutting van de verzorgingsstaat. Een volstrekt vertechnocratiseerde en bureaucratiseerde staat, die het eigen initiatief en de eigen verantwoordelijkheid heeft weggedrongen in de gaten die het systeem nog openlaat. De ontzuiling en ontkerkelijking van onze maatschappij, vruchten van een noodzakelijke modernisering, hebben er gecombineerd met de professionalisering en schaalvergroting in de publieke ruimte toe geleid dat de institutionele structuur waardoor maatschappelijke betrokkenheid wordt geuit en geëntameerd vrijwel geheel is verwoest. Niet eens zo zeer doordat de instituties zijn verdwenen, want die zijn bij voorbeeld in het welzijnswerk, de gezondheidszorg en de overlegeconomie nog vrijwel geheel intact, maar doordat de instituties het contact met hun achterban zijn kwijt geraakt. De professionalisering en schaalvergroting heeft hen hun amateurkarakter ontnomen en hen geplaatst in de positie van zaakwaarnemer. Een zaak waarnemerschap dat niet of nauwelijks behoeft te worden gelegitimeerd door actieve ondersteuning en instemming van de achterban.

Daarenboven heeft zich een geïndividualiseerde cultuur kunnen verbreiden, die inmiddels de dominante cultuur is geworden. Deze manier van maatschappelijke sturing, de schaalgrootte daarvan, ingebed in een volstrekt geïndividualiseerde cultuurbeleving, maakt het beleven en entameren van maatschappelijke betrokkenheid tot iets voor een enkele bevlogene. Niet helemaal goed snik natuurlijk, want de bevlogene heeft nog niet echt begrepen dat het zo in Nederland niet werkt.

Er lijkt consensus te bestaan over de mogelijkheid om zonder expliciet beleefde en geforumeleerde maatschappelijke betrokkenheid een samenleving gaande te houden. Ik denk dat dit haar ondergang wordt en draag dat ook uit in mijn boeken en andere publieke uitingen. De respons onder de elite is nog steeds nihil en dat wijst er op dat het besef niet aanwezig is dat voor het continueren van een gezonde en vitale economie en samenleving, maatschappelijke betrokkenheid van hun lidmaten, en zeker van hun elite, een conditie sine qua non is.

Laat ik deze situatie illustreren met een tweetal voorbeelden die sociaal-economisch van aard zijn. Ten eerste de manier waarop de Europese monetaire unie tot stand dreigt te komen. De EMU wordt ons gepresenteerd als een economisch-technocratisch concept, iets voor deskundigen en niet voor gewone mensen. We moeten als land gewoon aan een paar randvoorwaarden inzake financieringstekort en staatsschuld voldoen en dan mogen we toetreden. De gevolgen zijn echter niet gering. De criteria realiseren is een hele klus in een land met een flink financieringstekort en dito staatsschuld. Daarvoor zijn grote politieke inspanningen nodig, met name fikse bezuinigingen, die de sociaal-economische politiek van een land tot in het hart kunnen treffen. De grote sociale onrust in Frankrijk van de afgelopen maanden maakt dat duidelijk. Na toetreding is men echter evenzeer gehouden aan de geformuleerde criteria, hetgeen betekent dat een land op dat punt zijn soevereiniteit verliest. Voorts wordt het monetaire beleid geheel buiten de politieke sturing geplaatst en ondergebracht bij onafhankelijke monetaire autoriteiten. Afstand tussen politiek en monetaire autoriteiten blijkt in ons soort landen uitstekend te werken. De vraag is echter of dat ook zomaar kan bij een conglomeraat van landen, met zeer uiteenlopende culturen en sociaal-economische structuren. De monetaire autoriteit heeft in een natie, doordat deze een eenheid vormt in velerlei opzicht, een verankering in de politiek-maatschappelijke consensus. Een verankering die bij een groep landen niet vanzelf ontstaat.

Buitendien is dat Europa absurd ondemocratisch. Het beste dat je ervan kunt zeggen is dat het geregeerd wordt door een politiek-bureaucratische kaste, waarvan slechts een berperkt deel is gekozen, en waarvan in ieder geval niemand zich rechtstreeks voor zijn Europese daden bij de kiezer hoeft te verantwoorden. Het ergste is dat we in Nederland ons wel wensen op te winden over een stukje snelweg in Limburg, maar dat over een dergelijk thema geen fatsoenlijke politiek en maatschappelijk debat wordt gevoerd. Het is geen inzet van verkiezingsstrijd, noch van een referendum. ‘Ze’ doen maar!

Ten tweede het probleem van de flexibilisering. Absoluut noodzakelijk, maar de elite heeft in deze voor te gaan. Het tegendeel is het geval. Er vindt een duizelingwekkende verrijking plaats zonder vergroting van risico’s en verantwoordelijkheden. Onze elite plaatst inkomen op inkomen en treft voorzorgen voor de oude dag en het verlies van de baan alsof morgen het einde der tijdens is aangebroken.

Het heeft alles te maken met de teloorgang van het verhaal dat onze samenleving is, met wat we vroeger noemden het algemeen belang. Een elite die het verhaal niet meer weet te vertellen en er naar weet te leven, is een elite die wind zaait maar storm zal oogsten.

Bron: ESB 24-1-1996 (Jaargang 81 - NR. 4042)

Reacties:


Door Rotterdam - op 12:35 - Zondag, 08 januari 2012

Aangezien LR bestaan aan hem te danken heeft! Is natuurlijk de altijd de onbeantwoorde vraag:

Zou hij ook vermoord zijn?

Wanneer hij in R’dam gebleven zou zijn?


Door Rotterdam - op 12:18 - Zondag, 08 januari 2012

Laten we hopen dat LR geen censuur pleegt op deze website en commentaar zoals Tv rijnmond wel doet.


En…. dus….

Helemaal vooraan in de stoet….


De dirigent zelf…

http://www.youtube.com/watch?v=vqmTU4_MLLs


Door Rotterdam - op 12:15 - Zondag, 08 januari 2012

We love You…..


We mis You ....


Jammer dat LR niet in staat is geweest een fatsoenlijke herdenking neer te zetten in al die jaren, en zich lieten leiden door infiltranten die met opzet men met bonje uit elkaar dreef!

Hopelijk kan men dit jaar erop aan, dat er een fatsoenlijke herdenkingssommissie in het leven wordt geroepen door LR!


Door Pantera op 18:07 - Zaterdag, 07 januari 2012

geld verdienen aan de elite maakt je er nog geen deel van….

het is in ieder geval duidelijk dat hij wist waar hij over praatte.

Ik denk dat iedereen het wist, echter de ideologie benam ze de mogelijkheid het te zien


Door frans groenspaan op 11:01 - Vrijdag, 06 januari 2012

@Beverman
Mogelijk lid van de Elite, maar één met normen en waarden en vooruitziende blik.
Het artikel is nog altijd lezenswaardig en van toepassing.


Door johanne op 10:55 - Vrijdag, 06 januari 2012

@Beverman

Geld incasseren als je het verdient, is geen schande.


Door Johan Klaassen op 9:38 - Vrijdag, 06 januari 2012

Nou Bever jij kan nog niet eens in de schaduw van Pim staan. Bedenk wel dat Pim Premier had kunnen worden als hij niet op zo’n laffe wijze vermoord was….


Door Beverman op 2:35 - Vrijdag, 06 januari 2012

Pim was ook elite. Eur.800.000.—per jaar verdienen met presentaties voor de elite.


Door willem1940 op 23:48 - Donderdag, 05 januari 2012

Als meest treffend ervaar ik:

.... Niet helemaal goed snik natuurlijk ....


Door Mr. Miyagi op 18:58 - Donderdag, 05 januari 2012

Pim had in ieder geval een vooruitziende blik, dat het NL leger moet inkrimpen en zich moet specialiseren in waar men goed in is en waar NL groot mee is geworden: de marine.

Het zal onze handelsbetrekkingen en economie zeker ten goede komen door actief op jacht te gaan naar piraten, ipv Talibanstrijders.

We hebben momenteel dat gedoe met het niet terugbetalen/ afschrijven van Griekse leningen. In The Godfather is duidelijk te zien dat die Italianen heer en meester zijn, in het incasseren van (achterstallige) betalingen. Haal Don Berlusconi erbij en biedt hem 30‰, dan gaat er tenminste iemand naar die Grieken gaat en “makes them an offer they can not refuse”.

Die individualisering bevalt mij prima. Waar de generatie van mijn ouders vroeger verplicht mee moest naar de kerk, is het tegenwoordig eerder de vraag of dat meneer de pastoor een quasi pedofiel is of niet.

Moraal van het EU verhaal:
De politiek ga je zeker niet in om de wereld te verbeteren, maar enkel om je eigen zakken te vullen en de daarbij horende diplomatieke onschendbaarheid te verkrijgen.


Door frans groenspaan op 18:04 - Donderdag, 05 januari 2012

Laten we wel wezen. Pim had visie in tegenstelling tot de huidige politieke regerende kaste.

Dossier: pimrelated

Laatste nieuws