Home > Weblogs
Vrijdag, 14 oktober 2016

Nooit meer het land in!

Vanwege zijn ongenoegen over hoe het er aan toe ging in de politiek richtte Ronald Sørensen (Rotterdam, 4 mei 1947) in 2001, samen met zijn vrouw Nel, Leefbaar Rotterdam op. Na de moord op Pim Fortuyn nam Ronald het fractievoorzitterschap op zich. In juni 2011 verliet Ronald de fractie van Leefbaar Rotterdam om zijn werk voort te zetten in de Eerste Kamer voor de PVV. Deze functie vervulde hij tot juni 2015. Tegenwoordig is Ronald vaste columnist voor Leefbaar Rotterdam en zit hij in de Raad van Advies van de partij. Hij was 32 jaar lang docent biologie en geschiedenis op de O.S.G. van Borselen in Rotterdam. Tevens was hij van 2007 tot 2011 Statenlid in de provincie Zuid-Holland.
door Ronald Sørensen

In de oorlogstijd lieten 30.000 Nederlandse jongens zich beïnvloeden door de Duitse propaganda en tekenden voor de Waffen SS. Na de oorlog kozen avontuurlijke jongemannen voor het Franse vreemdelingenlegioen. In dienst treden van een vreemde krijgsmacht (zelfs van een bevriende natie) betekende dat je het Nederlanderschap werd afgenomen. Moeilijk, omdat je dan stateloos werd. Via een ingewikkelde procedure kon eventueel, na jaren, een herziening plaatsvinden en kon men de nationaliteit weer terugkrijgen.

Ik heb me al dertig jaar afgevraagd hoe het mogelijk is dat alle Turken, die tijdelijk naar Turkije terugkeerden om hun dienstplicht te vervullen, hun Nederlandse paspoort mochten behouden. Maar ja, de multiculti-maffia hanteert nu eenmaal verschillende maten; geen gelijke monniken en dus geen gelijke kappen.  Ik kwam erachter – naïef als ik ben – toen sommige van mijn oud-leerlingen vertelden na hun schooltijd tijdelijk terug te gaan naar Turkije om daar de dienstplicht te vervullen in plaats van direct verder te studeren. Na navraag doen bleek dat ze ook de mogelijkheid hadden om die dienstplicht af te kopen, maar dat werd in hun kringen vaak als onpatriottisch gezien (toen al!). Dus dan maar naar Turkije; ook omdat het geen enkele consequentie had voor hun tweede lucratieve Nederlandse paspoort.

Tegenwoordig hebben we te maken met mensen die een Nederlands paspoort bezitten, maar die hun sympathie en waardering voor de terroristen van ISIS zo belangrijk vinden dat ze afreizen naar het Midden-Oosten en aan de heilige oorlog deelnemen.

Ze willen graag meedoen met geloofsgenoten die gruwelijke executies als propagandamiddel tonen. Ze willen waarschijnlijk ook een ongelovig meisje kunnen verkrachten of een krijgsgevangene doodmartelen, een homo van een flat gooien of een “overspelige” vrouw stenigen, want dat zijn de propagandamiddelen van de club waar ze zo graag bij willen horen. Riep de SS op voor een strijd tegen het bolsjewisme, ISIS roept op voor een strijd tegen ongelovigen. Tegen ons dus. Volgens mij zijn we in oorlog met ze. Hier is dus sprake van dienstnemen in een vijandige krijgsmacht!

Ik kom tot deze ontboezeming, omdat op beelden een oud-ISIS strijder gesproken heeft die gedeserteerd is (nog maar de vraag overigens) en weer terug wil. Gisteren heeft zijn papa voor de staatsomroep ook nog een goed woordje voor hem gedaan. Op zich verwonderlijk dat je als zijn vader nog je gezicht voor de TV durft te vertonen, maar binnen de godsdienst van de vrede is men de schaamte natuurlijk al heel lang voorbij. Sterker nog, ten overstaan van ongelovigen kennen ze geen schaamte.
 
Meneer de deserteur wil zijn (taak)straf ondergaan en daarna weer gewoon meedoen in onze samenleving. Ik vind dat een heel slecht idee en wel om diverse redenen. Ten eerste moet in dienst treden bij ISIS zo onaantrekkelijk mogelijk gemaakt worden en niet schouderophalend worden afgedaan. Ten tweede lijkt mij de geest van de zogenaamde spijtoptant niet zodanig dat hij ooit een waardevol onderdeel van onze samenleving kan worden. Ten derde zal hij ongetwijfeld traumatische ervaringen hebben opgedaan, maar onze geestelijke gezondheidzorg is al overbelast. Ten vierde roepen zijn (voormalige?) kameraden op tot het plegen van aanslagen in onder andere ons land. Geen risico lopen dus met de levens van onschuldige mensen. Ten vijfde hebben kansenpareltjes die naar ISIS afreizen hun kans gekregen en zelf hun keuze gemaakt. Ten zesde, ze zijn streng islamitisch en dus is het gebruik maken van hun andere paspoort geen betere optie? Pleur c.q. rot op* naar die islamitische heilstaat, waarvan je het paspoort koestert.

Na de oorlog zei Beel, toenmalige minister van Binnenlandse Zaken, geconfronteerd met 16.000 krijgsgevangen SS’ers, dat het jammer was dat er niet meer gesneuveld waren. Gelijk had ie!

*Vrij naar de minister-president of burgemeester van Rotterdam

Gastcolumn

Op deze plek kunt u regelmatig een nieuwe gastcolumn lezen. De columns zijn van de hand van verschillende bekende Nederlanders die op op prikkelende wijze hun mening met u delen. Leefbaar Rotterdam hoopt hiermee het politieke debat aan te moedigen.

De verschillende gastcolumnisten zijn: Maurice de Hond, Bram Peper, Ronald Sørensen, Robbert Baruch, Maarten van Rossem, Mr. A.M. Zwaneveld (Ombudsman Rotterdam), Dick Pels en André Krouwel.

Let op!

De gastcolumnisten schrijven volledig op eigen titel en niet op die van Leefbaar Rotterdam.

Andere gastcolumns

28 februari 2017: Ons kiessysteem ietsje veranderen door Ronald Sørensen
28 november 2016: Laat ons waken over de vrijheid van spreken door Ronald Sørensen
28 oktober 2016: Besmeuren van islamitische en Turkse instellingen voorkomen! door Ronald Sørensen
14 oktober 2016: Nooit meer het land in! door Ronald Sørensen
23 september 2016: Oorzaken van de multiculturele ellende door Ronald Sørensen
3 augustus 2016: Fetullah Gülen door Ronald Sørensen
20 juli 2016: Tijd voor een nieuw compromis door Victor Reijkersz
11 juli 2016: De brutaliteit van Rutte door Ronald Sørensen
20 juni 2016: Peggy Azijntuin door Ronald Sørensen
26 mei 2016: Deutsche, kauft nicht bei Juden! door Ronald Sørensen

Laatste nieuws