Vrijdag, 25 november 2011

Korte Biografie


Pim Fortuyn werd op 19 februari 1948 geboren te Driehuis (gemeente Velsen, Noord-Holland) als derde kind in een rooms-katholiek gezin van uiteindelijk zes kinderen. Fortuyns vader was handelsvertegenwoordiger in enveloppen en papier. Het gezin werd sterk door Fortuyns moeder geleid en beschermd, daar zijn vader vaak afwezig was door zijn werk en talrijke activiteiten in het katholieke verenigingsleven.

Na de hbs (tot 1967) studeerde Fortuyn Sociologie en volgde daarnaast colleges in scheikunde, rechten, economie en geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam (toen nog Gemeente Universiteit Amsterdam geheten). Maar wegens de massaliteit van de colleges aldaar, koos hij na het eerste trimester voor de Vrije Universiteit (VU) en volgde daar, naast zijn studie Sociologie, ook colleges in bestuurskunde, bedrijfssociologie, geschiedenis, economie en staats- en bestuursrecht.

In 1971 slaagde hij voor zijn doctoraalexamen Sociologie. Hij was actievoerder van de Studentenvakbond SRVU en leidde de honderduren-bezetting van de VU in het voorjaar van 1972.
Vervolgens verhuisde Fortuyn naar Groningen waar hij als universitair docent Marxistische Sociologie aan de slag ging aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hoewel Fortuyn aanvankelijk sympathiseerde met de Communistische Partij van Nederland (CPN), werd hij uiteindelijk actief lid van de PvdA.

In 1980 promoveerde Fortuyn bij Ger Harmsen tot doctor in de sociale wetenschappen op een proefschrift over de sociaaleconomische politiek in Nederland van 1945 tot 1949. In 1986 werd hij aangesteld als parttime wetenschappelijk medewerker van de Sociaal-Economische Raad. Drie jaar later, in 1989, werd hij directeur van de OV-Studentenkaart BV in Groningen waar hij Marco Pastors leerde kennen.

Pim Fortuyn verhuisde in 1990 naar Rotterdam. Daar was hij van 1990 tot 1995 bijzonder hoogleraar Arbeidsvoorwaardenvorming bij de Overheid aan de Erasmus Universiteit. Al vroeg in zijn carrière raakte hij politiek betrokken. Hij publiceerde zijn veelal eigenzinnige standpunten in zijn boeken en columns. Zo was hij acht jaar lang (van 1993 tot 2001) columnist voor het weekblad Elsevier. In zijn columns trad hij op als criticus van ‘Paars’. In 1992 schreef hij Aan het Volk van Nederland, waarin Fortuyn zichzelf bestempelde als de opvolger van de tegendraadse politicus Joan Derk van der Capellen tot den Pol, die zich in de achttiende eeuw onder andere in het pamflet Aan het Volk van Nederland tegen het politieke establishment had verzet.

In 1995 schreef hij het boek De verweesde samenleving, waarin hij de veronpersoonlijking van de Nederlandse samenleving besprak. In 1997 verscheen Fortuyns spraakmakende boek Tegen de islamisering van onze cultuur. Dit werk en het verhitte debat dat in het TV-programma Het Lagerhuis volgde, waren aanleiding voor Marcel van Dam hem een “buitengewoon minderwaardig mens” te noemen.



Palazzo di Pietro, het huis van Fortuyn in de periode 1998-2002. Vanaf 31 juli 1998 woonde Fortuyn in het woonhuis “Palazzo di Pietro” aan het G.W. Burgerplein. Hier zou hij blijven wonen tot aan zijn dood op 6 mei 2002.

Foto: M.Minderhoud - Wikipedia Commons>


 

Dossier: pimrelated

Laatste nieuws