Home > Informatie > Nieuwsberichten
Zaterdag, 22 augustus 2020

Joost Eerdmans: Genadeloze aanpak is enige dat werkt


Bron: De Telegraaf. Door: Joost Eerdmans

Al ruim een week vormen veel wijken in ons land het toneel van rellend tuig. Veelal allochtone jongeren stoken elkaar via sociale media op om de boel er kort en klein te slaan, in de fik te steken en de politie te belagen. De rellen vormen een nieuw hoofdstuk in een zomer vol grof geweld.

In Amsterdam werd de 24-jarige Bas van Wijk op een strandje doodgeschoten toen hij wilde voorkomen dat een vriend van zijn horloge werd bestolen en op Scheveningen mondde een drillrap-vete uit in het doodsteken van een 19-jarige Rotterdammer. De werkelijkheid is natuurlijk dat deze incidenten geen incidenten zijn, maar slechts opflakkeringen van een probleem dat onze steden structureel in de greep houdt. Al tientallen jaren gaan hele wijken gebukt onder overlast, criminaliteit en straatterreur door allochtone – vaak van origine Marokkaanse en Antilliaanse – jongeren. Iedereen weet het. Iedereen ziet het. Maar er verandert niets.

Multiculturele drama

Twintig jaar nadat de maatschappelijke discussie over het multiculturele drama werd opengebroken, sluiten degenen die ons zouden moeten beschermen zich nog altijd even sterk af van de werkelijkheid in onze straten. Hun politieke en maatschappelijk handlangers zijn een misschien nog wel hardnekkiger probleem dan de criminelen, geweldplegers en vandalen zelf. De Pavlovreactie waarin zij schieten wanneer het wangedrag van groepen allochtone probleemjongeren ter sprake wordt gebracht, zorgt ervoor dat de problematiek onder onze ogen verder groeit. Nog niet zo lang geleden stemde onze gemeenteraad inclusief de VVD voor het bizarre D66-voorstel om messentrekkende jongeren voortaan gratis bokslessen te gaan geven om hun agressie kwijt te raken. Kunnen ze steken én vechten.

Maar ook alle voorspelbare verklaringen over het gedrag van deze relschoppers komen langs: verveling (alsof andere jongeren niet al maanden gedwongen bij pa en ma zitten), kansenongelijkheid, het maatschappelijk klimaat, moeilijk stageplaatsen kunnen vinden, et cetera.

Zo zijn we er weer: problemen met allochtone jongeren bestaan niet en als ze wél bestaan is het altijd de schuld van een ander. Van rechts, van het systeem en recent vooral: van de politie. De brutaliteit en schaamteloosheid waarmee het gezag momenteel wordt getart valt namelijk niet los te zien van de lastercampagne, inclusief verwijten van institutioneel racisme en etnisch profileren, die links in de nasleep van de dood van de Amerikaan George Floyd op de Nederlandse politie afvuurde. Een grotere vrijbrief voor het belagen, bekogelen en vernederen van agenten hadden de relschoppers in Den Haag, Utrecht en Rotterdam zich nauwelijks kunnen wensen. Juist nu we snakken naar orde en autoriteit, hebben we te maken met een aan handen en voeten gebonden en murw gebeukt politiekorps.

Schoffering

Alleen met een genadeloze aanpak van het geweld, het ter plekke schoonvegen door de politie van de plekken waar de meutes hun agressie botvieren, de erkenning van het massale integratieprobleem dat eraan ten grondslag ligt en een rotsvast vertrouwen in de politie, valt het tij te keren. Doorgaan op de huidige weg is niet alleen een schoffering van alle goedwillende Nederlanders – ongeacht hun afkomst – maar ook ronduit gevaarlijk. Een overheid die problemen van deze omvang zaait en ze weigert aan te pakken, loopt het risico eigenrichting te oogsten.

Laatste nieuws