Home > Weblogs
Maandag, 15 mei 2017

Ik wist het wel

Vanwege zijn ongenoegen over hoe het er aan toe ging in de politiek richtte Ronald Sørensen (Rotterdam, 4 mei 1947) in 2001, samen met zijn vrouw Nel, Leefbaar Rotterdam op. Na de moord op Pim Fortuyn nam Ronald het fractievoorzitterschap op zich. In juni 2011 verliet Ronald de fractie van Leefbaar Rotterdam om zijn werk voort te zetten in de Eerste Kamer voor de PVV. Deze functie vervulde hij tot juni 2015. Tegenwoordig is Ronald vaste columnist voor Leefbaar Rotterdam en zit hij in de Raad van Advies van de partij. Hij was 32 jaar lang docent biologie en geschiedenis op de O.S.G. van Borselen in Rotterdam. Tevens was hij van 2007 tot 2011 Statenlid in de provincie Zuid-Holland.
door Ronald Sørensen

Er zijn van die momenten dat je denkt: “Ik wist het wel en nu kunnen anderen het ook zien.” Dat is eigenlijk het gevoel dat je als Fortuynist van het eerste uur voortdurend hebt. Toen ik las, dat zowel Dijsselbloem als Wouter Bos meenden te moeten zeggen dat Pim gelijk had, hoorde Nel me achter het scherm roepen: “Dat hadden jullie wel eens eerder mogen zeggen lamlullen”

De Peveda in onze stad is voor mij altijd een constante ergernis geweest. Ontdaan van iedere vorm van ideologie was het niet anders dat een ordinaire baantjesmachine. De verkiezingen stonden in het teken van maar één streven: de bovensten op de kieslijst een mooie betrekking bezorgen of in ieder geval een goed uitgangspunt voor een lucratieve positie na de gemeentepolitiek geven. Als we de carrière van de diverse PvdA-wethouders bezien - zelfs van degenen die door hun eigen club wegens onkunde zijn weggestuurd - dan kan je je niet aan die indruk onttrekken. Ooit heb ik eens voorgesteld om de maatschappelijke carrière van oud Peveda-raadsleden te onderzoeken, maar dat werd – achteraf terecht - als irrelevant niet gedaan. “We kunnen onze tijd en geld toch beter besteden Sör”, kreeg ik te horen. Wat wil je ermee opschieten? Bewijzen dat water nat is?”

Maar soms komt de waarheid gewoon naar je toe. Dat gevoel had ik toen ik bij De Post Online een artikel van voormalig deelraadsbestuurder Baruch las. Ik ken hem, omdat we elkaar in de senaat ontmoette, waar hij met succes lobbyde voor ritueel slachten. Ook daar voor hadden we elkaar eens gesproken. Hij spreekt over het Peveda-gezelschap waar hij – ideologisch bewogen – voor koos. Ik citeer: “Braaf, politiek correct en er was sprake van een kleine nomenklatoera die elkaar baantjes, klusjes en reisjes toespeelden.”

Wat die reisjes betreft kan ik ook meepraten. Toen we voor het eerst in de raad kwamen werd ons gezegd, dat we recht hadden op één reis per commissie per jaar. Reizen buiten Europa kon ook, maar dat slechts één keer in de twee jaar. Inclusief flinke onkostenvergoeding uiteraard. Snel afgeschaft en alleen reizen die een duidelijke relevantie hadden gemaakt.

De ervaring van Baruch als bestuurder op Zuid is ontluisterend en bevestigt wat we al heel lang vermoeden. Voortdurend ageerden we tegen het machtsmisbruik en het bestaande nepotisme, maar dat werd door betrokkenen als stemmingmakerij afgedaan. Partijgenoten stonden boven de wet, ook als ze niet Nederland maar Turkije als hun vaderland zagen. Vergeet nooit dat Kuzu en Öztürk van Denk gekoesterd werden door de Peveda; ook toen ze al binnen die club hun ware aard toonden. 

Citaat van ‘wethouder’ Baruch: “Nadat mijn Dagelijks Bestuurdersschap ten einde kwam omdat een aanbesteding voor opbouwwerk leidde tot een andere uitslag dan de lokale, door en door verrotte PvdA wenste, kwam er een einde aan mijn politieke loopbaan. Ik heb nog wel een paar keer mijn hand uitgestoken, maar daar werd doorgaans in gespuugd. Eigenlijk zoals voorspeld: toen ik eens aan een PvdA-prominent vertelde wat ik zoal tegenkwam in Feijenoord, reageerde die met “Maar waarom stel je dit aan de orde? Jij wil toch nog verder in de politiek?”

De kern van de zaak: het gaat niet om de bevolking, maar om je eigen carrière en de belangen van je partijgenoten! Je weet c.q. vermoedt het allang, maar als je het dan zwart op wit leest van een ervaringsdeskundige, die overigens nog steeds lid is van die kliek, dan is het werkelijk ontluisterend.

Gastcolumn

Op deze plek kunt u regelmatig een nieuwe gastcolumn lezen. De columns zijn van de hand van verschillende bekende Nederlanders die op op prikkelende wijze hun mening met u delen. Leefbaar Rotterdam hoopt hiermee het politieke debat aan te moedigen.

De verschillende gastcolumnisten zijn: Maurice de Hond, Bram Peper, Ronald Sørensen, Robbert Baruch, Maarten van Rossem, Mr. A.M. Zwaneveld (Ombudsman Rotterdam), Dick Pels en André Krouwel.

Let op!

De gastcolumnisten schrijven volledig op eigen titel en niet op die van Leefbaar Rotterdam.

Andere gastcolumns

11 juli 2017: Napoleon in de raad door Ronald Sørensen
15 mei 2017: Ik wist het wel door Ronald Sørensen
28 februari 2017: Ons kiessysteem ietsje veranderen door Ronald Sørensen
28 november 2016: Laat ons waken over de vrijheid van spreken door Ronald Sørensen
28 oktober 2016: Besmeuren van islamitische en Turkse instellingen voorkomen! door Ronald Sørensen
14 oktober 2016: Nooit meer het land in! door Ronald Sørensen
23 september 2016: Oorzaken van de multiculturele ellende door Ronald Sørensen
3 augustus 2016: Fetullah Gülen door Ronald Sørensen
20 juli 2016: Tijd voor een nieuw compromis door Victor Reijkersz
11 juli 2016: De brutaliteit van Rutte door Ronald Sørensen

Laatste nieuws