Home > Weblogs
Maandag, 29 september 2014

Homo 010 trots?


Een paar weken nadat een gerenommeerd onderzoeksbureau bekend maakte dat ‘homo’ een van de meest populaire scheldwoorden is onder jongeren op scholen, vierde Rotterdam afgelopen weekend de Rotterdam Pride. Zo’n Pride is een feest waarbij homoseksuelen, maar ook biseksuelen en transgenders laten zien dat zij trots zijn op hun geaardheid. In heel veel steden in de wereld gaan deze groepen de straat of het water op, al dan niet gehinderd door homofobe overheden, om kenbaar te maken dat zij net als ieder ander geaccepteerd moeten worden.

Afgelopen weekend was er dus een Pride in Rotterdam, met een fotoreportage voor het Centraal Station en vooral feestjes ergens binnen en buiten met optredens van ‘bekende’ artiesten. Maar waaruit blijkt nu die trots? Waar wordt het statement nu echt gemaakt? Op de agenda stonden ook allerlei borrels en andere bijeenkomsten van (meestal zelfbenoemde) ‘professionals’. Onder elkaar bespreken zij, al dan niet onder het genot van een glas wijn, hoe erg het is gesteld met de homo-emancipatie in ons Rotterdam. Maar wat krijgt de Rotterdammer hier nu van mee? Waar is die boodschap aan de Rotterdammer dat homoseksualiteit, biseksualiteit en transgender zijn zo heel gewoon is?

Tijdens de Amsterdamse vaartocht van Gay Pride 2013 besloot toenmalig wethouder Korrie Louwes dat ‘zoiets’ ook in Rotterdam moest plaatsvinden. Met het toegooien van een subsidie van zo’n slordige 25.000 euro zou ook Rotterdam weleens kunnen laten zien hoe homo-trots zij is. De foto’s hangen er, de vlaggen wapperen, het bier vloeit, het feest wordt gevierd en er wordt veel gepraat, maar de trots en de boodschap naar de Rotterdammer ontbreekt. En ik ben bang dat ook volgend jaar ‘homo’ een van de populairste scheldwoorden op scholen blijft!

Reacties:


Door Victor Reijkersz op 8:43 - Maandag, 13 oktober 2014

Hoi BJ,

Wat ik probeer te zeggen is dat druk van buiten hun sociale kring niet gaat helpen. (Een Gay Pride, een leraar die zegt dat je homo’s niet mag discrimineren, etc..)

Je moet hun interne psychologie veranderen om ze uberhaupt te laten reflecteren over bijvoorbeeld een Gay Pride parade.

Dit kan enkel gebeuren via opvoeding en voor een deel onderwijs.

Onderwijs gaan we over en daar kunnen we een verschil maken.

Als je het mij vraagt is het zaak zoveel mogelijk kinderen op het onderwijs te onderwerpen aan niet-groeps gebonden activiteiten (die hebben ze wel genoeg op eigen initiatief). Liefst activiteiten waarbij ze buiten hun comfortzone worden geplaatst en nieuwe culturen, levensstijlen e.d leren kennen.

Bijvoorbeeld een bezoek met werkopdracht aan een ander land geheel alleen. Zaken die zorgen voor onafhankelijk denken en inlevingsvermogen en aanraking met het ‘andere’. En natuurlijk een stuk avontuur. Dat ontbreekt er ook wel aan vandaag de dag.

Bottomline: Gebrek aan inlevingsvermogen is een gevolg van nooit genoodzaakt zijn geweest je in te hoeven leven in “de ander”.

groetjes,
Vic


Door Bart-Joost van Rij op 21:55 - Zondag, 12 oktober 2014

Beste Victor,
Een snelle blik op het dagelijkse nieuws is dat elkaar op gruwelijke wijze vermoorden ook een heel menselijke eigenschap in grote delen van de wereld. Maar dat betekent niet dat wij daar in onze westerse maatschappij ons gelukkig meevoelen. Hetzelfde geldt voor het veroordelen van seksuele geaardheid. Die boodschap moet goed landen bij een ieder in onze stad, en zekers bij onze pubers!
BJ


Door Bart-Joost van Rij op 21:49 - Zondag, 12 oktober 2014

Nel (?),
Het betreft een ‘Pride’, tja…trots op z’n engels…kan er ook niet wat anders van maken. Maar gewoon trots op jezelf zijn is toch mooi of dat een balletje in een doel is of uitkomen voor je geaarheid. Het kan soms allebei lastig zijn en je er dus een trots gevoel aan overhouden is dan logisch. Daar een feestje om vieren gebeurt ook in beide voorbeeld gevallen, niets mis mee. Mijn boodschap is niet in onze stad vieren zonder je boodschap met de HELE stad delen!
X bj


Door Nel Sorensen-Breedveld op 17:46 - Zondag, 12 oktober 2014

Ik heb altijd moeite met zoiets als” trots op je geaardheid”
Waarom in hemelsnaam? Moet ik trots zijn op mijn heteroseksualiteit? Mijn schoenmaat? Mijn IQ van 100? Mijn reukloze oksels?
Ik ben trots op mijn laatste doelpunt, mijn optreden op de brug met ongelijke leggers en het enige dictee waar ik ooit voldoende voor haalde.

Ik denk dat je als homoseksueel etc. trots kan zijn dat je je geaardheid niet verstopt en gewoon lekker jezelf bent.

Sprens


Door Victor Reijkersz op 8:47 - Vrijdag, 03 oktober 2014

Het probleem is volgens mij iets breder dan dat. Elke vorm van afwijking van het gemiddelde is op veel scholen een probleem.

Dit is overigens een heel menselijke eigenschap, zeker bij de grote meerderheid van de pubers.

Wat volgens mij wel gedaan kan worden is aandacht besteden op het onderwijs aan onze eigen psychologische “hardwiring”. De valkuil kennen is de eerste stap in ‘m ontwijken.

Groetjes,
Vic

Bart-Joost van Rij

Bart-Joost is raadslid voor Leefbaar Rotterdam.

Eerder verschenen in dit weblog

14 oktober 2014
Het groene mannetje
29 september 2014
Homo 010 trots?
22 september 2014
Waarom verstoppen?

Laatste nieuws