Home > Weblogs
Woensdag, 13 april 2016

Een beginselvast referendum

Vanwege zijn ongenoegen over hoe het er aan toe ging in de politiek richtte Ronald Sørensen (Rotterdam, 4 mei 1947) in 2001, samen met zijn vrouw Nel, Leefbaar Rotterdam op. Na de moord op Pim Fortuyn nam Ronald het fractievoorzitterschap op zich. In juni 2011 verliet Ronald de fractie van Leefbaar Rotterdam om zijn werk voort te zetten in de Eerste Kamer voor de PVV. Deze functie vervulde hij tot juni 2015. Tegenwoordig is Ronald vaste columnist voor Leefbaar Rotterdam en zit hij in de Raad van Advies van de partij. Hij was 32 jaar lang docent biologie en geschiedenis op de O.S.G. van Borselen in Rotterdam. Tevens was hij van 2007 tot 2011 Statenlid in de provincie Zuid-Holland.
door Ronald Sørensen

Toen ik twaalf jaar geleden in de Rotterdamse politiek verzeild raakte, verwonderde ik me enorm over het gebrek aan beginselvastheid en het gebrek aan kennis over uitgangspunten bij de bestaande politieke partijen. De partij die gelijkwaardigheid als uitgangspunt heeft, kijkt met veel dedain neer op zgn. populisten, de ‘liberalen’ in onze stad willen woorden verbieden, de christendemocraten doen hun uiterste best de godsdienst die hen veracht te versterken en D66 stemde tegen een burgemeestersverkiezing.

Al die zaken mag je sowieso van socialisten verwachten: opportunisme om uiteindelijk de macht te grijpen. In de praktijk heeft die ideologie altijd geleid tot zowel linkse als rechtse dictaturen. Precies zoals Marx en Lenin dat wilden. Dictatuur van het proletariaat.

Het schetst dan ook mijn verbazing om bij de socialisten in onze stad toch weer iets van het oude revolutionaire elan te ontdekken. Alle middelen zijn geoorloofd om uiteindelijk de macht ten bate van het eigen kader en de onderdrukte massa te veroveren.

Referenda en socialisme passen totaal niet bij elkaar, tenzij een referendum leidt tot machtsovername. Ik moest er aan denken toen de SP in onze stad voorstelde om de sloop van 20.000 goedkope en zeer verouderde woningen (krotten) in onze stad te verbieden.

Even een stukje geschiedenis.. In 1956 werd onder bezielende leiding van vadertje Drees de AOW ingevoerd. Een zegen voor de hardwerkende burgers met een minimuminkomen, die geen geld hadden kunnen wegzetten voor hun oude dag. De Nederlandse communisten (CPN), die zich altijd als spreekbuis van die minima presenteerden, stemden echter tegen de invoering van de AOW! Zij beriepen zich - beginselvast als ze waren - op de Verelendungstheorie van Karl Marx. Marx voorspelde dat het kapitalisme door haar hebzuchtige uitgangspunten zichzelf ten gronde zou richten. De samenleving zou steeds ellendiger worden, zodat het proletariaat ten slotte twee opties had: sterven of in opstand komen. De AOW was een kapitalistisch doekje voor het bloeden, uitsluitend en alleen ingevoerd om het revolutionair elan bij de werkende massa’s in ons land te breken.

Dat willen de erflaters van het communisme in onze stad natuurlijk ook: Verelendung (revolutie)! Zorg dat de levensstandaard zo slecht wordt dat mensen in opstand komen. Huizen van pandjesbazen en de gehorige en krappe flats uit de jaren zestig zorgen voor veel ellende en overlast. Dat moet je niet bestrijden, maar voort laten etteren. Je moet zorgen voor wijken, waar het leven vrijwel ondragelijk wordt, waar de ellende met de dag toeneemt en waar lotgenoten uit andere gemeenten (met stemrecht) een onderkomen vinden. Een kweekvijver voor revolutionairen.

Leuke bijkomstigheid is dat het scheefwonende kader van socialisten dan lekker in hun gesubsidieerde woning kan blijven hangen om deze verder onbereikbaar te maken voor de mensen waarvoor ze uiteindelijk bedoeld waren. Een ander socialistisch uitgangspunt: verheffing van het eigen kader, dat die domme massa uiteindelijk moet leiden. Zo is de SP in onze stad via een omweg toch weer terug bij haar oorspronkelijke 19e eeuwse beginselen.

Nu maar wachten tot de kameraden ook Marx’ ideeën over religie herontdekken.

Gastcolumn

Op deze plek kunt u regelmatig een nieuwe gastcolumn lezen. De columns zijn van de hand van verschillende bekende Nederlanders die op op prikkelende wijze hun mening met u delen. Leefbaar Rotterdam hoopt hiermee het politieke debat aan te moedigen.

De verschillende gastcolumnisten zijn: Maurice de Hond, Bram Peper, Ronald Sørensen, Robbert Baruch, Maarten van Rossem, Mr. A.M. Zwaneveld (Ombudsman Rotterdam), Dick Pels en André Krouwel.

Let op!

De gastcolumnisten schrijven volledig op eigen titel en niet op die van Leefbaar Rotterdam.

Andere gastcolumns

31 augustus 2017: De heler en de dief door Ronald Sørensen
10 augustus 2017: Niet alleen Zwarte Piet verdwijnt door Ronald Sørensen
11 juli 2017: Napoleon in de raad door Ronald Sørensen
15 mei 2017: Ik wist het wel door Ronald Sørensen
28 februari 2017: Ons kiessysteem ietsje veranderen door Ronald Sørensen
28 november 2016: Laat ons waken over de vrijheid van spreken door Ronald Sørensen
28 oktober 2016: Besmeuren van islamitische en Turkse instellingen voorkomen! door Ronald Sørensen
14 oktober 2016: Nooit meer het land in! door Ronald Sørensen
23 september 2016: Oorzaken van de multiculturele ellende door Ronald Sørensen
3 augustus 2016: Fetullah Gülen door Ronald Sørensen

Laatste nieuws