Home > Weblogs
Maandag, 07 september 2020

Directeur RADAR, een volstrekt nutteloos bestaan

Vanwege zijn ongenoegen over hoe het er aan toe ging in de politiek richtte Ronald Sørensen (Rotterdam, 4 mei 1947) in 2001, samen met zijn vrouw Nel, Leefbaar Rotterdam op. Na de moord op Pim Fortuyn nam Ronald het fractievoorzitterschap op zich. In juni 2011 verliet Ronald de fractie van Leefbaar Rotterdam om zijn werk voort te zetten in de Eerste Kamer voor de PVV. Deze functie vervulde hij tot juni 2015. Tegenwoordig is Ronald vaste columnist voor Leefbaar Rotterdam en zit hij in de Raad van Advies van de partij. Hij was 32 jaar lang docent biologie en geschiedenis op de O.S.G. van Borselen in Rotterdam. Tevens was hij van 2007 tot 2011 Statenlid in de provincie Zuid-Holland.
door Ronald Sørensen

Verleden week nam de directeur van het anti-discriminatiebureau RADAR afscheid.Ik kwam met dat bureau in aanraking – zo’n vijfentwintig jaar geleden - toen men onderwijzend personeel vroeg het Nederlandse vlaggetje op het jack van sommige leerlingen te verbieden. Dat bleek onacceptabel voor de discriminatiekenners.

In die tijd geloofde ik nog in het vermogen van mensen om redelijk te willen denken, dus ik heb gebeld in mijn hoedanigheid van coördinator op een “zwarte” school. Alleen extreem rechts droeg zo’n vlaggetje, vertelden ze me. Mijn tegenwerping dat het gewoon jacks uit de dump waren, werd stilzwijgend aangehoord. Ook mijn opmerking dat het verbod zou worden omzeild door het dragen van oranje, wilde men niet begrijpen.

“Dus ik moet het meenemen van een sinaasappel verbieden?”

Ook wees ik op de drie halve manen met sterren, symbool van de extreem rechtse Turkse grijze wolven, maar dat viel wel mee. Evenals het maken van het grijze wolven-teken. Ik begreep toen te maken te hebben met een politieke beweging, die héél erg graag aan de rijkelijk stromende subsidiekraan hing. Sterker nog: er bleken concurrerende anti-discriminatie bureaus te zijn. Artikel één was zo’n concurrent; lucratief zo’n bureau leek het wel.

Toen Pim Fortuyn ten tonele verscheen brak de hel los. Natuurlijk, op zijn lijst stonden donkere en niet uit Nederland afkomstige kandidaten, maar dat was alleen om de schijn op te houden. De stok om de hond te slaan bleek een artikel in de Volkskrant, ik schreef er al eerder over.

Na de enorme steun van de Rotterdamse bevolking (uit het niets 17 zetels) werd ik ten burele van RADAR uitgenodigd. Ik ben gegaan omdat de uitnodiging kwam van de hoofdredacteur van het AD; tevens voorzitter van onze ouderraad en voorzitter van RADAR.

Het onderhoud was eenzijdig. Ik haalde mijn schouders op over de ridicule beschuldigingen (kost me overigens altijd moeite). Op de gang verontschuldigde de hoofdredacteur zich voor zijn directeur. Hij begreep dat een docent op “zijn” school uit het goede hout gesneden moest zijn en hij zou dat met zijn protegé bij RADAR bespreken. Niets meer van RADAR gehoord.

Jammer, want ik heb nog een paar prangende vragen.

Waarom is RADAR er pas na dertig jaar van haar bestaan achter gekomen, dat Zwarte Piet discriminatie is?

Waarom kunnen alleen witte (blanke) Nederlanders discrimineren?

Waarom worden witte (blanke) kinderen op zwarte scholen niet in bescherming genomen?

Waarom geldt artikel 1 van de grondwet niet voor PVV’ers en leden van Leefbaar Rotterdam en Forum voor Democratie? (discriminatie op politieke voorkeur)

Waarom wordt geen aandacht besteed aan geïnstitutionaliseerde discriminatie binnen de Islam? zie link *

Waarom zijn er geen anti-diefstal, anti-belediging, anti-godslastering enz. bureaus? Die handelingen zijn in ons land net als discriminatie namelijk óók verboden.

Waarom is ondanks uw 37 jarige “keiharde strijd” Nederland volgens Rutte nog steeds een land met geïnstitutionaliseerde discriminatie?

Voelt u zich gezien bovenstaande niet volledig overbodig c.q. nutteloos?

En als laatste natuurlijk: Wat is het salaris van de directeur?

Gastcolumn

Op deze plek kunt u regelmatig een nieuwe gastcolumn lezen. De columns zijn van de hand van verschillende bekende Nederlanders die op op prikkelende wijze hun mening met u delen. Leefbaar Rotterdam hoopt hiermee het politieke debat aan te moedigen.

De verschillende gastcolumnisten zijn: Maurice de Hond, Bram Peper, Ronald Sørensen, Robbert Baruch, Maarten van Rossem, Mr. A.M. Zwaneveld (Ombudsman Rotterdam), Dick Pels en André Krouwel.

Let op!

De gastcolumnisten schrijven volledig op eigen titel en niet op die van Leefbaar Rotterdam.

Andere gastcolumns

7 september 2020: Directeur RADAR, een volstrekt nutteloos bestaan door Ronald Sørensen
15 juli 2020: Vlinders tellen is goed; vlinders kweken is beter door Ronald Sørensen
26 juni 2020: Pim had zo’n gelijk door Ronald Sørensen
18 juni 2020: Subsidiespons bijt in de hand die hem voedt door Ronald Sørensen
8 juni 2020: Gaat Nourdin el Ouali het leren? Zucht… door Ronald Sørensen
3 april 2020: Leve de Noord - Europese unie door Ronald Sørensen
13 maart 2020: Voer een kiesdrempel in! door Ronald Sørensen
10 maart 2020: Noodplan voor “zwart” Coronavirus-scenario door Victor Reijkersz
25 februari 2020: Doe er niet aan mee! door Hans Gijswijt
4 februari 2020: Houd Bonte tegen. door Ronald Sørensen

Laatste nieuws