Home > Weblogs
Dinsdag, 28 februari 2017

Ons kiessysteem ietsje veranderen

Vanwege zijn ongenoegen over hoe het er aan toe ging in de politiek richtte Ronald Sørensen (Rotterdam, 4 mei 1947) in 2001, samen met zijn vrouw Nel, Leefbaar Rotterdam op. Na de moord op Pim Fortuyn nam Ronald het fractievoorzitterschap op zich. In juni 2011 verliet Ronald de fractie van Leefbaar Rotterdam om zijn werk voort te zetten in de Eerste Kamer voor de PVV. Deze functie vervulde hij tot juni 2015. Tegenwoordig is Ronald vaste columnist voor Leefbaar Rotterdam en zit hij in de Raad van Advies van de partij. Hij was 32 jaar lang docent biologie en geschiedenis op de O.S.G. van Borselen in Rotterdam. Tevens was hij van 2007 tot 2011 Statenlid in de provincie Zuid-Holland.
door Ronald Sørensen

Op het voorblad van de Nederlandse grondwet staat dat Nederland een democratische rechtsstaat is. Al in de jaren zestig twijfelde de PvdA’er professor Daudt al openlijk aan die bewering en ook nu kunnen we nog onze vraagtekens bij die aanhef zetten. Dat heb ik ook in onze Eerste Kamer gezegd en toen was Geert nog niet eens om een politieke reden veroordeeld.Ons kiessysteem dateert uit begin 20e eeuw, toen een reis Rotterdam - Den Haag nog vier uur duurde en de meeste huizen geen stomend water hadden. Ons leven is veranderd, ons kiessysteem niet. De reden daarvoor is de halsstarrigheid van de gekozenen, die hun bevoorrechte positie niet zonder slag of stoot wensen op te geven. Maar het systeem werkt ook niet mee, want de grondwet kan pas na een ingewikkelde procedure worden gewijzigd.

In ons land is slechts 2% van de kiezers lid van een politieke partij: Slecht 10% van die 2% bezoekt vergaderingen. Ons land wordt dus bestuurd door 0,2% van de bevolking. De kieslijsten worden samengesteld in achterafkamertjes (alle partijen), daar is helaas geen ontkomen aan.

De voorgestelde kieslijsten worden zelden door congres of andere ledenvergaderingen veranderd om de eenvoudige reden dat kritiek op de leiding die die lijsten samenstelt niet echt goed is voor een eventuele carrière of leuke benoeming; de belangrijkste redenen om lid te worden van een politieke partij.

In de Tweede Kamer zitten maar 10 à 12 leden die de kiesdeler halen; de rest dankt hun positie aan het partijpatriciaat. In de Eerste Kamer, die het politieke laatste woord heeft, zitten alleen mensen die door de partijelite zijn aangewezen. De leden van de Staten, die de Eerste kamer kiezen krijgen de opdracht op de bovenste van de lijst te stemmen en wijken daar zelden vanaf. Senatoren zijn dus net als burgemeesters benoemd in onze “democratische” staat.

Omdat de kalkoenen natuurlijk niet mee willen doe aan het organiseren van het Kerstfeest (schapen en slachtfeest kan natuurlijk niet), moet de verandering dus geleidelijk gaan.

Zo hebben we de mogelijkheid tot het houden van een referendum al gekregen, maar de wijze waarmee de elite daar tot twee keer toe mee om is gegaan, namelijk de uitslag volkomen negeren, toont het democratische gehalte van onze bestuurders aan. Dat is er dus niet!

De oplossing moet dus heel geleidelijk of via een revolutie komen. Nederland is geen revolutionair land, dus dan maar geleidelijk. Om de verkiezingen leuker, democratischer en spannender te maken, moet er dus een voorstel komen dat niet zozeer het partijpatriciaat interessant vindt, maar de belangrijke tot nog toe zwijgende (ik wil een baantje) tweede politieke garnituur.

Hier mijn voorstel:

De kieslijsten worden samengesteld door de partijbonzen, maar het uiteindelijke resultaat door de kiezers! Na de verkiezingen wordt de hele volgorde veranderd naar aanleiding van de voorkeurstemmen. Het aantal verkregen voorkeurstemmen bepaalt de nieuwe volgorde. Dus op plek twee degene met de op één na meeste stemmen, op drie degene met de op twee na meeste stemmen enz.

Buiten dat het democratischer is, want de kiezer bepaalt, zal het ook de hele strijd om de zetels spannender en leuker maken. Men gaat campagne voor zichzelf maken. Dissidenten krijgen alsnog een kans, omdat ledenvergaderingen nu makkelijker zeggen “zet ze maar op een plek”. De kiezer zal wel bepalen of hij/zij een plekje verdient. Een ander voordeel is dat de rigide fractiediscipline, die onze democratie uitholt omdat het echte controle voorkomt, moeilijker af te dwingen wordt. Een fractielid moet ook verantwoording afleggen aan zijn kiezers in plaats van alleen aan het partijpatriciaat dat hem of haar die plek heeft gegund.

In de praktijk doe ik het al. Veel twijfelaars zeggen: Ik ben het eens met de PVV, maar niet altijd met Geert Wilders! Ik zeg dan: “Stem op iemand anders van de PVV lijst; je hoeft niet altijd de lijsttrekker te kiezen. Ik stem op mijn vriend Barry Madlener (nr. 7) en met mijn twee volmachten op Lilian Helder (nr. 9) en Martin Bosma (nr. 6).

Drie keer PVV! Op Geert wordt (hopelijk) genoeg gestemd.

Bronnen:

https://nl.wikipedia.org/wiki/Hans_Daudt
https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/grondwet-en-statuut/inhoud/herziening-grondwet
http://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2116587-steeds-minder-mensen-lid-van-politieke-partij.html
https://pvv.nl/36-fj-related/geert-wilders/9405-pvv-kandidatenlijst-15-maart-2017.html

Gastcolumn

Op deze plek kunt u regelmatig een nieuwe gastcolumn lezen. De columns zijn van de hand van verschillende bekende Nederlanders die op op prikkelende wijze hun mening met u delen. Leefbaar Rotterdam hoopt hiermee het politieke debat aan te moedigen.

De verschillende gastcolumnisten zijn: Maurice de Hond, Bram Peper, Ronald Sørensen, Robbert Baruch, Maarten van Rossem, Mr. A.M. Zwaneveld (Ombudsman Rotterdam), Dick Pels en André Krouwel.

Let op!

De gastcolumnisten schrijven volledig op eigen titel en niet op die van Leefbaar Rotterdam.

Andere gastcolumns

11 juli 2017: Napoleon in de raad door Ronald Sørensen
15 mei 2017: Ik wist het wel door Ronald Sørensen
28 februari 2017: Ons kiessysteem ietsje veranderen door Ronald Sørensen
28 november 2016: Laat ons waken over de vrijheid van spreken door Ronald Sørensen
28 oktober 2016: Besmeuren van islamitische en Turkse instellingen voorkomen! door Ronald Sørensen
14 oktober 2016: Nooit meer het land in! door Ronald Sørensen
23 september 2016: Oorzaken van de multiculturele ellende door Ronald Sørensen
3 augustus 2016: Fetullah Gülen door Ronald Sørensen
20 juli 2016: Tijd voor een nieuw compromis door Victor Reijkersz
11 juli 2016: De brutaliteit van Rutte door Ronald Sørensen

Laatste nieuws