Home > Weblogs
Donderdag, 07 januari 2016

Big Brother is watching! (…Thank god)


Op een zomerse na middag vind ik het heerlijk om door het centrum van Rotterdam te lopen. Door de lichtinval komt de schoonheid van de markthal en de Laurenskerk volledig tot haar recht. Veel jonge toeristen nemen te pas en onpas kiekjes van zichzelf, de mensen en de omgeving. Die foto’s belanden op het internet en ook op openbare sites. Iedereen die zich in de openbare ruimte begeeft wordt digitaal vereeuwigd. Misschien sta ik wel op een foto die tienduizenden keren ‘geliked’ is. Het leven anno nu is digitaal en online. Het gaat uiteindelijk om zo extreem veel foto’s online (meer dan 675 miljard in 2015) dat ik met gerust hart kan stellen dat ik opga in de massa van digitale openbaarheid en daardoor eigenlijk helemaal niet meer gezien wordt.

Het overgrote deel van de mensen vindt het eigenlijk allemaal wel best. Er bestaat (bij mijn weten) geen protestbeweging die strijdt voor een fotovrije toeristenzone of een “verwijder na twee maanden foto’s van je telefoon” verordening. Ook wordt er niet gevraagd om borden in de openbare ruimte waarop duidelijk staat “Let op hier fotograferen toeristen” of borden met: “Privacy beschermen? volg route 2”.  Hoe anders is dat met veiligheidscamera’s in de openbare ruimte. Camera’s die er notabene voor uw en mijn veiligheid hangen. De Overheid is dan verplicht waarschuwingsbordjes op te hangen en de beelden mogen niet langer dan 4 weken bewaard worden en alleen daartoe bevoegd personeel mag de beelden bekijken. Er is mij geen enkel geval bekend van iemand die door cameratoezicht op enige wijze persoonlijk is benadeeld. Tenminste… niemand die geen crimineel was.

Wat dat betreft staat het één in schril contrast met het ander, toch zien we keer op keer dat de uitbreiding van cameratoezicht door enkele politieke partijen scherp wordt gevolgd. Hoe kunnen zelfbenoemde progressieven zo conservatief en paranoïde zijn als het gaat om cameratoezicht? In 1975 werd het verplicht dragen van een autogordel ook gezien als een ernstige inbreuk op onze privacy en zelfbeschikking. Vandaag de dag is het ondenkbaar dat we nog rond kunnen rijden zonder gordel. Hoe kun je in 2016 nu nog serieus over privacy in de publieke ruimte bazelen, als een kind van vijf met een smartphone jouw tronie binnen vijf seconden op het internet kan zetten! 

Enkele weken geleden heb ik, met een aantal collega raadsleden, het effect van deze camera’s in het uitkijkcentrum mogen aanschouwen. Op een veldstage met het team horeca van de politie konden wij op beelden zien hoe een aantal figuren zich bedreigend gedroegen tegen een drietal meisjes, die daardoor met enig gevaar de Coolsingel op vluchten. De jongens werden in de kraag gevat. Illustrerend is ook het verhaal dat een veiligheidscamera een zeer sterke preventieve werking heeft, doordat een agent in dreigende situaties er soms alleen maar naar hoeft te wijzen om uitgaanspubliek rustig te krijgen. Indringend was het verhaal van een portier die een jongeman na misdraging uit een club gezet had; waarna deze naar zijn auto loopt een wapen uit zijn auto pakt en vervolgens terugloopt naar de kroeg. Deze jongen kon voor de kroeg door agenten staande worden gehouden, dankzij cameratoezicht.

Wat nu als deze camera er niet had gehangen? Privacy gewaarborgd, portier dood. Zo lang er maar geen euvele voorbijganger het drama filmt en online plaatst…
Vinden we serieus nog steeds dat cameratoezicht een taboe is?

Weblog van Lars Sørensen

Lars is raadslid voor Leefbaar Rotterdam.

Eerder verschenen in dit weblog

Laatste nieuws