Peter Stok, fractievoorzitter
Wilma van der Linden,
plv. fractievoorzitter
Fractie Leefbaar Rotterdam Hoek van Holland:
Peter Stok, Wilma van der Linden, Tessa Sterrenberg en Peter Lammers
Peter Stok
Telefoon:
06-54761015
Klik hier voor het verkiezingsprogramma van de werkgroep Leefbaar Hoek van Holland!
Kandidaten Kieslijst
2010-2014
- Irene Tonissen
- Fred Vellinga
- Martin Nijding
- Hans vd Linden
- Rien Voois
- Ron vd Linden
- Jos Zwinkels
- Henk Sterrenberg
- Barend de Koning
- Jan Klepper
zaterdag, november 20, 2010
Onze reactie op het coaltieprogramma 2010 - 2014 van VVD, CDA en Hoekse ZakenRealisme, kwaliteit, betrokkenheid en verantwoordelijkheid zijn de vier kernwaarden waar de nieuwe coalitie mee aan de slag gaat.De nieuwe coalitie kiest voor de komende bestuursperiode voor realisme, kwaliteit, betrokkenheid en verantwoordelijkheid. Als we de omschrijving van deze kernwaarden goed begrijpen kiest deze coalitie ervoor eerst te kijken naar het behalen van realistische doelen, gaat vasthouden aan behaalde resultaten uit de vorige coalitie en is dit bestuur van plan een beroep te doen op de eigen verantwoordelijkheid van de Hoekenees. Vervolgens wordt de inleiding van het akkoord afgesloten met de woorden dat het nieuwe bestuur de overtuiging heeft dat het coalitieprogramma staat voor een gezonde en stabiele basis tot 2015. Leefbaar Hoek van Holland is van mening dat het coalitieakkoord wat voor ons ligt niet echt getuigd van enige daadkracht en innovatief vermogen. Uw kernwaarden lijken meer op de handen in de lucht steken en denken op welke manier komen we de resterende jaren door en hoe kunnen we zorgen dat straks in 2014 we gezamenlijk kunnen uitspreken dat we het fantastisch gedaan hebben en graag met dit clubje verder willen. Overigens gaat Leefbaar er van uit dat de verkiezingen niet in 2015 plaatsvinden zoals het akkoord ons laat weten, maar in 2014. Daarnaast constateren we dat Sinterklaas wederom een lege zak bij zich heeft. U gaat straks een nota schrijven over het evenementenbeleid in Hoek van Holland. Die nota moet leiden tot een gemeenschappelijke visie hoe het evenementenbeleid in Hoek van Holland er uit moet gaan zien. Met andere woorden u gaat opschrijven wat voor soort evenementen passen bij Hoek van Holland en welke niet. Er zijn inmiddels veel notities geschreven over het evenementenbeleid in Hoek van Holland en u gaat weer een notitie schrijven. Wat Leefbaar betreft het paard achter de wagen spannen. Het streven om de vervuiler te laten betalen is een uitspraak naar ons hart. Wij zijn echter nieuwsgierig hoe dit nieuwe bestuur de overlastgevers gaat aanpakken en hoe zij gaat organiseren dat de vervuiler ook daadwerkelijk de rekening gepresenteerd krijgt. Wij hopen dat het niet blijft bij het uitspreken van de intentie, maar dat er ook daadwerkelijk wordt opgetreden en gehandhaafd. Wij zien graag de concrete uitwerking van de plannen van dit dagelijks bestuur tegemoet.
Voor wat betreft het bestrijden van overlast in en om de woning en ver daar buiten, mag het wat Leefbaar betreft concreter. Leefbaar had graag gezien dat dit bestuur had opgeschreven maatregelen te nemen om Hoek van Holland tot een leefbaardere deelgemeente te maken. Zo hadden wij graag willen lezen dat dit dagelijks bestuur harde afspraken gaat maken met de Woningbouwcorporatie Hoek van Holland om bijvoorbeeld burenoverlast hard aan te pakken en waarbij niet geschuwd wordt een gele en rode kaart te trekken en uiteindelijk leidt tot uitzetting van de woning wat Leefbaar betreft. Veilig en plezierig wonen vinden wij ontzettend belangrijk en als ik het verkiezingsprogramma van de VVD lees, zijn zij het met onze mening volstrekt eens. Vandaar dat wij vinden dat het allemaal wel erg soft is en eigenlijk VVD onwaardig.
Als het gaat om het actualiseren van ‘bestemmingsplannen’, ‘preventiebeleid’, ‘het stimuleren van ontwikkelingskansen’, ‘verbinding jeugd met sport’ en ‘het optimaliseren van zorgstructuur’, blijft het bij het lezen van dit akkoord erg vaag. Uw gaat streven naar, u schrijft het is de planning, en wij gaan bestaand beleid voorzetten. Leefbaar vindt de insteek die het dagelijks bestuur voor ogen heeft te mager en vraagt het bestuur om met concrete plannen te komen. Als het om het revitaliseren van bedrijventerreinen gaat, gaat het bestuur eerst onderzoeken hoe zij de verpaupering moet aanpakken, in plaats van daadkrachtig te handelen. Wij denken niet direct aan een onderzoek, maar eerder aan een aanpak d.m.v. parkmanagement. Parkmanagement is wat ons betreft de enige manier om de kwaliteit van de bedrijventerreinen in Hoek van Holland structureel te verbeteren en te upgraden tot een hoogwaardige bedrijventerreinen. U moet toch ook weten, althans daar gaan we vanuit, dat door parkmanagement je nieuwe kansen creëer voor huidige en toekomstige ondernemers. Een dergelijke strategie werkt naar ons idee veel beter en sneller dan de insteek van eerst maar onderzoeken en dan zien we wel. Wij zijn ervan overtuigd dat ook de ondernemers het met de mening van Leefbaar volledig eens is. In de toelichting op de ontwikkeling van het centrum, spreekt het dagelijks bestuur wederom in termen van het streven naar een goed voorzieningsniveau. Blijkbaar leidt streven in uw gedachte tot een toename van de werkgelegenheid. Wij denken dat ‘streven naar’ niet echt werkt in de praktijk en wij meer geloof hechten aan daadkracht handelen door o.a. het Brinkplein grondig aan te pakken, de Prins Hendrikstaat en de Riedijkstraat auto vrij te maken en het totale gebied te upgraden tot een wandelgebied. Ruime openingstijden dragen bij tot een economisch spin off. Met een dergelijke aanpak creëer je niet alleen een aantrekkelijk wandelgebied, maar nodigt ook ondernemers uit zich te vestigen in ons dorp. En als we het hebben over een ondernemende geest, is het wellicht een idee om eerst Hoekse ondernemers de gelegenheid te bieden een onderneming te starten - een soort Melkert aanpak - zodat we twee vliegen in een klap slaan in Hoek van Holland. Als het gaat om prestatieafspraken die het dagelijks bestuur wil maken met private partijen, is Leefbaar het met deze aanpak wederom roerend eens. Een deelgemeentelijke aanpak d.m.v. de drie PPP is naar onze mening uitstekend te verkopen aan private partijen. Leefbaar is van mening dat je als lokale overheid best iets terug mag vragen aan een ondernemer. Met betrekking tot de Hoekstee is het spijtig dat het blijft bij de aanname dat het gebouw dringend aan vernieuwing toe is. Deze conclusie heeft Leefbaar reeds lang geleden getrokken en wij vragen ons af wat de meerwaarde is van het benoemen ervan in uw akkoord. Ook met een oud gebouw is het goed sporten en een dergelijk gebouw kan prima dienen als ruimte waar mensen elkaar ontmoeten.
Leefbaar betreurt het dat anno 2010 gewerkt moet worden aan een toeristische / recreatieve beleidsnota. Het lijkt weer op het paard achter de wagen spannen. Een strategie voor het toeristisch recreatief product Hoek van Holland moet standaard wat ons betreft in de kast liggen en moet onderdeel zijn van bestaand beleid. Wat is er gebeurd met al die nota’s die in opdracht van het bestuur gemaakt zijn en veel geld gekost hebben? Het toeristisch recreatief beleid moet regelmatig geüpdate
Als het gaat om het cultureel erfgoed en dan met name de bunkers in het duingebied, is het goed te lezen dat er bereidheid is bij het dagelijks bestuur om de initiatieven van de Stichting van harte te ondersteunen. Wat ons betreft is het helder, de bunkers maken deel uit van het toeristisch recreatief product van Hoek van Holland. Wij zijn van mening dat actief optreden van het dagelijks bestuur belangrijk is om het toeristisch recreatief product in de markt te zetten en ver over onze grenzen uit te dragen. Een wellicht een toekomstige VVV, gesteund door de deelgemeente Hoek van Holland, moet wat ons betreft inzetten op combipakketten in samenspraak met Spido, RET en lokale Hoekse ondernemingen. Leefbaar noemt al die mooie Hoekse producten de unique selling points. Met betrekking tot het product strand stelt u dat het de potentie heeft winstgevend te zijn, het Hoekse weer een risicofactor is en u niet weet hoe u het allemaal moet organiseren. Wij vinden dit inzicht niet getuigen van enige professionaliteit. Moeten wij aannemen dat na de velen geïnvesteerde tonnen aan euro’s Hoek van Holland weer bij af is? U overweegt de exploitatie van de Hoekstee, speeltuin, zwembad en sport aan een kritische blik te onderwerpen. Kritisch blijven is naar het oordeel van Leefbaar een goede zaak. Wat wij minder getuigen van realisme, betrokkenheid en verantwoordelijkheid, om maar even te blijven bij uw gekozen kernwaarden, is het feit dat u gaat onderzoeken of de gehanteerde tarieven nog wel marktconform zijn. Is het niet veel belangrijker het tarief laag te houden, zodat meer inwoners van Hoek van Holland gebruik kunnen maken van de welzijnvoorzieningen zodat de voorziening wel exploitabel is? Wat u nu wil is het product duurder maken, waardoor er geen behoefte meer is om het kopen. U komt met dit streven in de neerwaartse spiraal te recht en creëer juist een averechts effect.
Wat we missen in het coalitieprogramma zijn de initiatieven die het CDA en Hoekse zaken zo belangrijk vonden in de afgelopen periode. Wij noemen even de Hoekse Paarden en Pony Club. U laat niet alleen de vereniging in de kou staan, maar nu zo blijkt ook de paarden. Ook vinden wij niets terug over concrete plannen voor de Lichtopstand, de bouw van het Parkpaviljoen aan de Emma Boulevard, de Jachthaven, een concrete aanpak voor de Bonnenpolder en hoe u gaat communiceren met onze inwoners en hoe u de Hoekenees gaat betrekken bij beleidskeuzes en de implementatie daarvan.
De laatste maanden is een flinke aanslag gepleegd op het openbaar groen in Hoek van Holland. De zogemaande Zeeuwse Haag is daar een prachtig voorbeeld van. Rooien van bomen zonder terug te plaatsen is ad hoc beleid en dat is niet wat Leefbaar voor ogen heeft. Elk stukje groen en elke boom die wordt weggehaald is kaalslag. Wij vragen ons af of het dagelijks bestuur wel heeft nagedacht over hoe zij willen omgaan met ons openbaar groen. We zien derhalve uw beleidsplannen op korte termijn graag tegemoet: dus groen voor groen en boom voor boom als we het zeggen mogen. Voor wat betreft de uitvoering van het coalitieakkoord zijn wij in blijde afwachting.
Door Leen Vreugdenhil op 2010 11 28
Geweld kent verschillende verschijningsvormen. Er bestaat het fysieke geweld waarbij een mensenleven in een fractie van een seconde een dramatische wending kan krijgen. Meestal trekt dit veel publicitaire aandacht en leidt dit tot allerlei uitingen van betrokkenheid. Er bestaan echter ook andere vormen van geweld waarbij een mensenleven in een reeks van weken, maanden en soms zelfs jaren ernstig beschadigd kan raken. Er is dan geen sprake van fysiek geweld, maar er worden bewust andere instrumenten ingezet. De publicitaire aandacht bij financieel -, economisch -, juridisch - en bureaucratisch “geweld” is meestal nihil en zo kan zich een sluipend en slopend proces voltrekken met verstrekkende gevolgen voor de slachtoffers. Daarbij betekent dit soort geweld ook een vorm van psychisch geweld en dit kan uiteindelijk weer leiden tot fysieke gevolgen. Van betrokkenheid is meestal geen sprake. Juist van de overheid zou men mogen verwachten dat men zich aan dit soort criminaliteit niet schuldig maakt. Overheidsfunctionarissen zouden voldoende normbesef moeten hebben om zich niet aan dit gedrag schuldig te maken. Dat geldt dus niet alleen voor ambtenaren, maar ook voor democratisch gekozen volksvertegenwoordigers en bestuurders. Helaas blijkt het in de praktijk aan dit normbesef wel eens te ontbreken. Er bestaat dan een stevig contrast tussen de rol die de overheid ambieert te vervullen en de wijze waarop hieraan uitvoering wordt gegeven, ongeacht een christendemocratische -, sociaaldemocratische - en/of liberale signatuur. Het dossier “Bonnenpolders” toont hiervan voorbeelden. Het indertijd gevoerde gedoogbeleid van de toenmalige naburige gemeente ´s-Gravenzande inzake een illegaal bedrijf kan zelfs als bestuurlijke criminaliteit worden gekwalificeerd. De wijze waarop dit illegale bedrijf werd gefaciliteerd door een gemeentelijke dienst van Rotterdam duidt ook op een gebrek aan normbesef. Het is voor de deelgemeente Hoek van Holland belangrijk om lering uit dit dossier te trekken. Blinde loyaliteit omdat het een partij- of coalitiegenoot betreft schaadt de werking van de lokale democratie en kan ook schade betekenen aan inwoners, ondernemers, organisaties en instellingen in Hoek van Holland. Er is een gelijkenis (“De Barmhartige Samaritaan”) die ons leert dat we iemand moeten beoordelen op diens handelen en niet op diens positie. Het leert ons ook dat we niet mogen wegkijken bij een probleem en dat niet alleen de letter van de wet, maar ook de geest van de wet dient te worden nageleefd. Er is een partij die beweert zich te laten inspireren door het Evangelie, maar waarvan er leden zijn met een dubbele moraal. Het dossier “Bonnenpolders” laat ook zien waartoe selectieve betrokkenheid kan leiden. Het heeft na de dramatische dag van 19 september 2001 meer dan 2 jaar moeten duren voordat er een blijk kwam van betrokkenheid met de unaniem aangenomen motie van 20 november 2003 inzake de gewenste gebiedsvisie voor de Bonnenpolders. Bij het vaststellen van het gewenste scenario voor de Bonnenpolders werd op 21 december 2005 niet gekozen voor de door de Stichting de Bonnen gewenste oplossingsrichting, maar liet men de oren hangen naar de vastgoedspeculanten in het gebied (http://www.deelraadinfo.nl/Hoek_van_Holland/_Overig_deelraad/Archief_Vergaderstukken_2003_t_m_2009/2005/documenten/21_december_2005/dr050056). Toen het spel van misleiding en bedrog door deze partij duidelijk werd, liet men hen wegkomen zonder hen te houden aan de genomen besluiten, gemaakte afspraken, gedane toezeggingen, gewekte verwachtingen en uitgesproken intenties. Wij werden als prooi uitgeleverd aan deze vastgoedspeculanten; het verworpen autonome scenario werd hiermee alsnog werkelijkheid en de koude sanering kon zich voltrekken. De mensen die zich als een partner van de overheid hadden opgesteld en aan wie was gevraagd vertrouwen te hebben in de overheid liet men vallen als de bekende baksteen. Een gebrek aan normbesef uit zich ook in argumentatieve willekeur. Met probeert dan met redeneringen achteraf bepaald gedrag alsnog te rechtvaardigen. Voor wat betreft een gewenste oplossing redeneert men toe naar een vooraf gesteld doel zonder zich af te vragen of dit een toets kan weerstaan inzake de waarden en normen waar de overheid voor zegt te staan. Met platvloers opportunisme verkrijgt men geen vertrouwen en respect. Het zal op prijs worden gesteld als het huidige dagelijkse bestuur in deze nieuwe samenstelling blijk wilt geven van voldoende normbesef en de genomen besluiten inzake de Bonnenpolders (http://www.deelraadinfo.nl/Hoek_van_Holland/_Overig_deelraad/Archief_Vergaderstukken_2003_t_m_2009/2006/documenten/21_september_2006/dr20060040) wilt uitvoeren.
Door willem1940 op 2010 11 28
Goeiegenade wat een taal/stijl-fouten in het startbericht van deze topic.
Door Leen Vreugdenhil op 2010 11 28
Voor alle duidelijkheid: informatie over 19 september 2001 is te vinden op http://www.knmi.nl/klimatologie/maand_en_seizoensoverzichten/maand/sep01.html, http://www.knmi.nl/klimatologie/maand_en_seizoensoverzichten/seizoen/her01.html, http://www.knmi.nl/cms/content/71542/nederland_is_verder_opgewarmd en http://nl.wikipedia.org/wiki/Bui. Op http://leen-vreugdenhil.hyves.nl/ zijn bij de fotorubriek “rampen” foto´s te zien van de schade. Tot op heden wordt de verbetering van de waterhuishouding in het gebied geblokkeerd door de vastgoedspeculanten in de hoop dat het gebied nogeens blank komt te staan. Bij de fotorubriek “narigheid” is te zien dat de plannen om deze waterhuishouding te verbeteren 5 jaar geleden reeds gereed waren om te worden uitgevoerd. Het vraagt normbesef van democratisch gekozen bestuurders en volksvertegenwoordigers om tegenspel te kunnen bieden aan deze vastgoedspeculanten.
Door Leen Vreugdenhil op 2010 12 31
De bestuurlijke wanprestatie in de Bonnenpolder als onderdeel van het buitengebied van de deelgemeente Hoek van Holland moge inmiddels duidelijk zijn. Een ander onderdeel van de Groenzone Maasmond is de Oranjebuitenpolder. Het is nu ruim 10 jaar geleden dat het Ontwikkelingsplan Oranjebuitenpolder werd vastgesteld. Informatie hierover is te vinden op de website van de Stichting de Bonnen (http://www.debonnen.nl/) bij het hoofdstuk “Ruimtelijk Plannen”. Heel provocerend werden er op 7 december 2000 een aantal bomen geplant als begin van het aan te leggen bos. De Oranjebuitenpolder zou immers een groot natuur- en recreatiegebied gaan worden. Er kwam een einde aan een langdurige periode van planologische onzekerheid, zo werd gesteld. Een aantal jaren daarna ontstond het plan de Floriade 2012 in de Oranjebuitenpolder te organiseren. Hiervoor werd steun gevraagd bij de naburige gemeente Maassluis (http://www.maassluis.nl/index.php?mediumid=2&pagid;=1400&archiefsort;=1&stukid;=509) en Westland (http://www.gemeentewestland.nl/Smartsite.shtml?CaseNr=5671=119822ch=INT&ch;=&id;=9758). Er lag een ambitieus plan (http://www.archined.nl/nieuws/kastoren-voor-floriade-2012/) en financieel was het project rond (http://www.cos.rotterdam.nl/Rotterdam/Openbaar/Diensten/OBR/pdf/Voortgangsrapportage_USPR_2004.pdf). Uiteindelijk werd toch de kandidatuur ingetrokken; niet vanwege een eventuele bodemverontreiniging, maar vanwege financiële risico’s (http://nl.wikipedia.org/wiki/Floriade_(Nederland). Er lijkt sprake te zijn van drogredenen en pseudo-argumenten. Aan de realisering van de ecologische hoofdstructuur in de Oranjebuitenpolder waren in 2005 echter nog niet of nauwelijks risico’s verbonden, zo blijkt uit het in dat jaar vastgestelde Regionale Groen Structuurplan 2 (http://www.zuid-holland.nl/documenten/opendocument.htm?IIpos=8101808&IIvol;=0). Overigens geldt dit ook voor de Bonnenpolders. Voor zover er sprake is van een echt probleem is dat pas in een later stadium ontstaan.
De ambtelijke lobby om in de Oranjebuitenpolder geld te gaan verdienen met “grondsanering” leek het te gaan winnen. Toch waren er af en toe nog wel plannen over bijv. een Green Trade (http://www.bds.rotterdam.nl/Bestuurlijke_Informatie:7/College_van_B_en_W/B_en_W_berichten/2006/Kwartaal_2/B_en_W_bericht_2006_16_collegevergadering_2_mei_2006?search=true ) of een Flora Land (http://www.schiedam.nl/shared/files/nota/organisatie/flora%20land%202507.pdf) maar deze stierven een vroegtijdige dood (http://www.bds.rotterdam.nl/dsresource?objectid=1683078&type;=org). De daarvoor gehanteerde argumenten zijn uiterst discutabel. De ambtelijke focus bleef gericht op geld verdienen met de zogeheten “grondsanering”. De bestuurlijke besluitvorming werd dan ook in die richting gemanipuleerd.
Door Leen Vreugdenhil op 2010 12 31
In 2008 was er kennelijk een stadium dat het Masterplan Oranjebuitenpolder als beleidskader geschikt werd geacht ter besluitvorming te worden gebracht. De toenmalige wethouder Bolsius sommeerde de deelgemeente Hoek van Holland hier een advies over uit te brengen omdat dit beleidskader anders zonder advisering vanuit het meest nabije lokale bestuur ter besluitvorming zou worden voorgelegd aan het college en de gemeenteraad (http://www.deelraadinfo.nl/dsresource?objectid=38156&type;=org). Op 9 oktober 2008 (http://www.deelraadinfo.nl/Hoek_van_Holland/_Overig_deelraad/Archief_Vergaderstukken_2003_t_m_2009/Vergaderstukken_deelraad_2008/Hoekse_Raet/Extra_Hoekse_Raet_9_oktober_2008) werd het masterplan Oranjebuitenpolder behandeld in de deelgemeenteraad van Hoek van Holland en op 23 oktober 2008 werd het advies (http://www.deelraadinfo.nl/dsresource?objectid=38865&type;=org ) uitgebracht. Uiteindelijk is dit beleidskader wel ter kennis gebracht aan de gemeenteraad van Rotterdam, maar tot op heden is dit beleidskader overeenkomstig de regels van het dualisme nog steeds niet vastgesteld door de gemeenteraad van Rotterdam. Daarmee verzaakt de volksvertegenwoordiging niet alleen haar kaderstellende plicht, maar ook haar controlerende taak. Het is de vraag of dit voortkomt uit onnozelheid of onverschilligheid. Heeft men geen enkel benul van de problemen in het buitengebied of laat het lot van deze Rotterdamse burgers en ondernemers hen koud?
Kenmerkend voor de wijze waarop bestuurders blindelings ambtelijke adviezen opvolgen en kennelijk aan de leiband van het ambtelijk apparaat en de gemeentelijke diensten lopen is het tolereren van het ambtelijke spel inzake een “geregelde” sloopvergunning voor de opstallen op het perceel Nieuw-Oranjekanaal 20 (http://www.deelraadinfo.nl/dsresource?objectid=38319&type;=org). Op deze wijze degradeert men zichzelf als lokaal bestuur tot marionet c.q. buikspreekpop, terwijl men als bestuurder juist leidend zou moeten zijn en met de beschikbare middelen en instrumenten (waaronder het ambtelijk apparaat en de gemeentelijke diensten) tot de gewenste maatschappelijke resultaten zou moeten komen. Het dossier Oranjebuitenpolder laat zien op welke wijze in de afgelopen 10 jaar oplossingen steeds verderweg zijn komen te liggen. De ambtelijke deskndigheid die werd voorgewend blijkt niet aanwezig te zijn. Hieruit blijkt vooral ook een bestuurlijk onvermogen om ambtelijke adviezen op hun juiste waarde te beoordelen en ambtenaren op de juiste wijze aan te sturen. Het is dan ook wachten op bestuurders die wel beschikken over voldoende moreel overwicht en intellectueel overzicht (http://www.deelraadinfo.nl/dsresource?objectid=55533&type;=org). Van een lokaal bestuur mag worden verwacht dat men van betekenis wil zijn voor de lokale gemeenschap, dus ook de burgers en ondernemers in het buitengebied! Tegenwoordig kan men met Google Earth zien wat de huidige situatie is en deze vergelijken met een aantal jaren geleden. Ook op deze wijze wordt inzichtelijk dat men de afgelopen 10 jaar bestuurlijk fors in gebreke is gebleven bij het realiseren van de gewenste publieke doelen en maatschappelijke resultaten. Het is te hopen dat de nieuwe bestuurders nu orde op zaken zullen stellen. Dit bestuursakkoord verklaart echter het buitengebied tot een soort “bestuurlijk niemandsland” waar ambtenaren en vastgoedspeculanten vrij spel hebben.
Door Leen Vreugdenhil op 2010 12 31
Bestuurders en volksvertegenwoordigers komen en gaan, maar het ambtelijk apparaat blijft bestaan. Bestuurders en volksvertegenwoordigers worden bij hun besluitvorming vaak geconfronteerd met een momentopname, er wordt een fraai perspectief geschetst en uiteindelijk is het een nieuwe lichting die wordt geconfronteerd met de uitvoering van deze besluiten. Het dossier Oranjebuitenpolder is een fraaie casus over 10 jaar planvorming zonder zichtbaar resultaat. Inmiddels heeft een gemeenteraad en een deelgemeenteraad een compleet andere samenstelling gekregen en zijn ook al de nodige wethouders en portefeuillehouders gepasseerd. Een totaaloverzicht ontbreekt, behalve bij de oorspronkelijke bewoners en ondernemers in dit deel van Rotterdam. Zij werden het afgelopen decennium geconfronteerd met fraaie bedenksels nadat men in de decennia daarvoor al werd geconfronteerd met plannen voor de Rijnpoorthaven, een glastuinbouwgebied, een afvalgebied, etc. zonder dat men deze mensen zelf heeft gehoord. Ze werden echter wel zelf geblokkeerd in hun bedrijfsvoering en hun persoonlijke levens. De ondernemers in het gebied worden direct op hun resultaat afgerekend. Zijn er ooit ambtenaren afgerekend op de wanprestatie die is geleverd in de Oranjebuitenpolder_ Heeft het ooit voor een bestuurder politieke consequenties gehad? Een deelgemeenteraad behoort het meest burgernabije bestuur te zijn. Wie van de volksvertegenwoordigers is ooit gaan praten met de bewoners van de Oranjedijk, de Polderhaakweg en de bewoner van Nieuw-Oranjekanaal 20? Op welke wijze is men van betekenis voor dit deel van de deelgemeente Hoek van Holland?
Door Leen Vreugdenhil op 2011 02 06
ORANJEBUITENPOLDER in het AD:
A. Op 5 oktober 2000: Oranjebuitenpolder groot natuur- en recreatiegebied
ORANJEBUITENPOLDER op RTV Rijnmond:
A. Op 28 februari 2002: Rotterdam plant bomen tegen luchtvervuiling
Page 1 of 1 pages
|